Eieren

Pasen = eieren eten. 
Eieren van vogels, en van chocolade. Die vogeleieren kun je prachtig verven tot ware pronkstukjes, maar de meeste eieren zijn voor consumptie.

Van oorsprong is een ei een voortplantingsproduct, geproduceerd door vrouwelijke dieren. In veel culturen worden eieren, vooral die van vogels, ook als voedingsmiddel gebruikt. Alle vogeleieren zijn eetbaar voor de mens, maar de meeste eieren stammen van enkele soorten: kip, gans, eend en kwartel.
Bron: wikipedia

Tegenwoordig eet ik niet vaak eieren, maar vroeger als kind at ik ze wel.
Op zondag, bij het ontbijt, aten we thuis altijd een zachtgekookt eitje. Soms waren ze zo zacht, dat ook het eiwit nog niet goed gestold was.  Brr, dat vond ik vies, dat drillerige eiwit!
Ook bij de (boter)sla aten we vaak in stukjes gesneden hardgekookte eieren en bij de spinazie. Volgens mij was dat hardgekookte ei bij de spinazie voedingskundig zo ongeveer verplicht. Wij aten bij de spinazie altijd gehaktballen, maar dat was niet verplicht bij de spinazie. Mijn moeder maakte gehaktballen altijd met ei, paneermeel en kruiden. Soms was het meer brood aan elkaar geplakt met ei dan gemalen vlees. 
We aten nooit gebakken eieren. Wel aten we soms pannenkoeken, waar in het beslag altijd eieren zaten. 
Ik herinner me trouwens dat je eieren in mijn kindertijd per stuk kon kopen. Die gingen dan in een bruin papieren zakje en dat moest je heel voorzichtig vervoeren. Ook kwam er in Leeuwarden een eierboer aan de deur. Hij had een emmer met eieren aan het stuur van zijn fiets en die eieren kon je per stuk kopen. 
Hoe mijn moeder thuis de eieren bewaarde, dat weet ik niet meer. Eierdozen herinner ik mij niet. 
Met Pasen deden we niet aan eieren verstoppen of eieren verven, en ook niet aan consumptie van veel chocolade. Er werd destijds erg weinig met Pasen gedaan aan de overdaad van eieren zoals je die nu ziet. Wel hadden we destijds een zakje met suikereitjes. En op was op. 
Ik groeide op in een familie die buitenkerkelijk was. Naar de kerk gingen we daarom ook niet met Pasen. Naaste buren gingen met Pasen wel naar de kerk. De katholieke buren in Leeuwarden vastten ook in de periode voor Pasen. De katholieke vastentijd moet je overigens niet verwarren met het vasten tijdens de ramadan. Dat is iets anders. Van de gereformeerde buren die we later hadden, weet ik niets over vasten. Misschien werd er wel gevast, maar ik zou het gewoon echt niet weten, want ze hadden het er niet over. 

Toen ik op mijzelf ging wonen, at ik weinig eieren. Zo nu en dan een ei als vleesvervanger, maar verder niet. 
Mijn eerste partner, de "stinzenplantenman", die ik gisteren noemde, at ook bijna nooit eieren. Ook niet met Pasen. Hij werd al snel nadat ik met hem samen was, een fanatieke aanhanger van de macrobiotiek en ik moest mee doe met dit strenge dieet. In de macrobiotiek eet je geen eieren. Wij in ieder geval niet, nooit.

Pas toen ik in 1978 met de latere vader van mijn dochters ging samenwonen, at ik weer eieren. Hij hield wel van een gebakken eitje. We waren regelmatig een weekend bij zijn ouders, want hij had daar een paard en dat moest bereden worden. En die schoonouders hielden kippen. Dus aten ze iedere dag een gekookt eitje bij het ontbijt en dat kregen wij ook. In de winter niet altijd, want dan waren er weinig eieren, hoewel het kippenhok goed verlicht werd. Ze hielden de kippen binnen, in de schuur. Ik heb die kippen daar nooit buiten gezien. 

Toen mijn dochters groot genoeg waren, ging ik chocolade-eieren verstoppen in de tuin. Ik had vrienden die dat deden, en ik vond het een leuk idee. Een chocolade paashaas voor elk kind en een tiental chocolade eieren. Het was in mijn familie totaal geen traditie, die traditie ben ik gestart en mijn dochters zetten die voort. Afgelopen zaterdag zochten mijn kleinkinderen van 4, 6, 9 en 9 jaar weer eieren in de tuin mijn oudste dochter. 

Dochters zijn al weer jaren vegan en eten geen vogeleieren, alleen chocolade-eieren. Ik koop zo nu en dan 6 kippeneieren en eet ze gekookt of gebakken. Vaak nadat ik een tijdje de Eetmeter van het Voedingscentrum heb ingevuld en blijkt dat ik volgens de Eetmeter toch echt te weinig eiwitten binnen krijg. Dan eet ik weer eens wat eitjes of kwark of yoghurt of zo. Om toch voldoende eiwitten binnen te krijgen. Niet vaak, ik eet ongeveer 20 à 30 eieren per jaar, denk ik. 

En omdat ik vanaf 1972 in Groningen woon, mag de eierbal in dit blogje niet ontbreken. Er is zelfs een speciale Wikipediapagina over! 
De eierbal (Gronings: aaierbal) is een gefrituurde snack in Noord- en Oost-Nederland. Het baksel bestaat uit een heel gekookt en gepeld ei in ragout of ragout met kerrie. De bal wordt gepaneerd en daarna gebakken.

een halve en een hele eierbal

In 2017 werd de Groningse eierbal opgenomen in de lijst van Immaterieel Cultureel Erfgoed in Nederland, na een actie van de regionale omroep RTV Noord.
Buiten Groningen en Drenthe onbekend. Hier in Groningen in iedere snackbar verkrijgbaar. Hoeveel ik er in mijn leven gegeten heb? Ééntje, maar ik ben dan ook geen "echte" Groninger, maar een Friezin, geboren in Leeuwarden en daar kennen ze de aaierbal echt niet.