Toen mijn dochter afgelopen weekend samen met haar jongste dochter een nachtje bij mij kwamen slapen, kwamen de zwangerschappen ter sprake.
Mijn dochter beviel van haar oudste dochtertje precies een jaar na de laatste menstruatiedatum. Exact 365 dagen er na. Was dat dan een zwangerschap van 12 maanden? Nee natuurlijk niet!
Ze is, net als dat ik dat was, onregelmatig in haar menstruaties.
Ik sloeg vaak de hele zomer over. Wel prettig vond ik zelf, in de hele zomer geen gedoe met maandverband en dergelijke. In de praktijk was ik 5 à 6 keer per jaar ongesteld, behalve bij pilgebruik uiteraard. Dochters' menstruatiepatroon lijkt wel wat op dat van mij.
Toen ze contact had met een verloskundige en met een dame van Moeders voor Moeders tijdens haar zwangerschap, gingen die uit van de laatste menstruatiedatum. Dochter had al een echo gehad en meldde dat ze aanzienlijk korter zwanger was dan die laatste datum zou vermoeden.
Ik heb ook bij al mijn zwangerschappen een echo gehad om de duur van de zwangerschap vast te stellen, want een zwangerschapstest geeft wel informatie over het zwanger zijn, maar niet hoe lang je al zwanger bent. Als je onregelmatig menstrueert is dat van belang om te weten.
De dames verloskundige en de dame van de urine van Moeders voor Moeders geloofden mijn dochter niet en bleven vasthouden aan die laatste datum van menstruatie. Dat was richtinggevend, in hun ogen. De verloskundige maakte zich zorgen, want het kind was te klein. Zeker twee maanden! En de dame van Moeders voor Moeders dacht dat het bedrijf niets aan de urine van dochter had. Want urine doneren kan van week 6 t/m week 16 van de zwangerschap. En daarna niet meer. Dus te laat!
Steeds weer moest mijn dochter aangeven dat ze een echo gehad had en dat ze uitging van de duur van de zwangerschap die in de echo berekend was. Ze vond het uiterst irritant! En daarnaast voelde ze zich niet gezien doordat er geen rekening gehouden werd met onregelmatige menstruaties.
En dus wat deed ze bij de zwangerschap waarbij ze zwanger was van mijn jongste kleindochter? Ze nam niet de datum van de laatste menstruatie, maar ging liegen over die datum. Ze rekende, naar aanleiding van de echo om de duur van de zwangerschap vast te stellen terug, en noemde die datum of vulde die datum in. Geen gedoe en verwarring, want die datum snapten verloskundigen en anderen die met de zwangerschap te maken hadden.
In deze zwangerschap was wel iets heel akeligs aan de hand. Want het hoofdje van de foetus zou te klein zijn. Dat zat onder de 1% van de baby's met deze zwangerschapsduur. 99% van de kindjes had een groter hoofd, de rest van het lichaam was prima op schema, alleen het hoofdje niet. Wat alarmerend! En wat moet je daar mee? Zou het micro-encefalie zijn? Er werd (achteraf héél gelukkig!) besloten af te wachten. Later in de zwangerschap zat het hoofdje op een gemiddelde grootte.
Nu heeft ze een vrij klein hoofd, onder gemiddeld, maar met haar verstand is niets mis. Het zal een meetfout geweest zijn, denk ik.
In mijn zwangerschappen had ik alleen in het begin een echo, om de duur van de zwangerschap vast te stellen en verder niet. Soms wel handig, dan krijg je niet van die paniekberichten zoals bij mijn jongste kleindochter. Destijds, toen ik zwanger was, kreeg je alleen een extra echo als de verloskundige de indruk had dat er iets mis was of anders dan anders. Bijvoorbeeld een veel te kleine foetus of een meerling. En niet standaard. Nu weet ik wel, dat je met de echo's van tegenwoordig ook allerlei afwijkingen kunt opsporen en al tijdens de zwangerschap behandelen. Dat heeft zeker voordelen. Maar in geval van mijn jongste kleindochter zorgde het voor onnodige paniek.
dinsdag 29 september 2026
Een heel jaar zwanger?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Wat moeilijk voor je dochter,dat haar visie niet erkend werd door de verloskundigen. En dat ze bij haar tweede kinde maar loog
BeantwoordenVerwijderenIk was ook onregelmatig ongesteld, maar bij mij keken ze gelukkig wel naar de uitkomst van de echo. Er is zelfs een extra echo gemaakt, omdat de duur van de zwangerschap niet overeen kwam met de laatste menstruatie. Uiteindelijk, met een cyclus van 5-8 weken, blijk ik op de laatste dag van de menstruatie zwanger te zijn geworden. Vind ik nog steeds bijzonder :-)
BeantwoordenVerwijderenAls je al 14 jaar op dag 18 of 19 je eisprong hebt.. en je cyclus altijd 31 tot 35 dagen is met meestal 33.. en je bijhoudt wanneer je eisprong was en wanneer je seks had (dag 11 en dag 20 die maand door omstandigheden) ben je ook een hele week te vroeg 40 weken zwanger. Gevalletje wij weten het beter. Maar hij is wel aan de kleine kant voor de termijn.. en als ik een week korter zou zijn? Ja vrij normaal, mooi.
BeantwoordenVerwijderenVervolgens vinden ze bij de geboorte kind dan dun, jong en harig voor de termijn. En als je dan zegt wat als ie een week jonger is? Ja dan is ie vrij normaal. Mooi.
Overigens wilde de zelfstandige verloskundige wel met mij mee maar het ziekenhuis niet. In 2019 mensen.. niet 1970
Er zijn heel veel "witte jassen" die het allemaal beter te denken te weten. En ook totaal niet luisteren.
VerwijderenIk heb drie kinderen en bij de eerste in 1985 en de tweede nooit een echo gehad dat was toen niet.
BeantwoordenVerwijderenDe derde in 95 kreeg ik wel een echo die staat nog ergens op videoband, en toen daar het geslacht op kwam liep de echografist de kamer uit.
Ze mocht niet zeggen wat het zou zijn maar zette het beeld stil zodat we zagen , een jongen.
Tegenwoordig veel echo en onderzoeken, vaak voordelen soms ook nadelen vind ik.
Tevaak wordt er iets gevonden en dan volgt er onderzoek en heel veel onrust, net meegemaaktmet schoondochter, uiteindelijk bleek alles goed.
Dus zeker wel blij met alle ontwikkelingen en zorg maar ben ook bang voor over zorg.
Ik ben van 1983 en mijn moeder heeft 1 echo van mij.
VerwijderenHeel vervelend dat je dochter niet werd geloofd, zo werd het zonder dat het nodig was toch spannender dan nodig..
BeantwoordenVerwijderenIn 1977 kreeg je nog geen echo zonder noodzaak en mijn verloskundige was al wat ouder en had een houten toeter om te luisteren, met een dingetje met een snoertje eraan kon ze niet overweg. Wist dus ook niet wat het zou worden, vond het wel prima.
Bij mijn oudste kind ging ik pas naar de huisarts toen ik drie maanden zwanger was. Ik wist het immers zelf wel, daar had ik geen dokter voor nodig. Ik mocht meteen door naar de verloskundige, daar kreeg ik een boekje dat je zelf in kon vullen, met hoe je de zwangerschap ervaarde en zo. De eerste 10 bladzijden bleven daardoor leeg. Mijn moeder vertelde het pas in de familie toen ze vijf maanden zwanger was (zichtbaar) dus mijn ouders vonden ons erg vroeg.
BeantwoordenVerwijderen