Gratis maandverband en tampons: Something for Nothing

Gelezen in het huisaanhuisblad de Groninger Gezinsbode:

In Groningen kun je bij Something for Nothing nu gratis, dankzij advertenties op de verpakking, tampons en maandverband bestellen.

Jesper Smit (22) lanceert met zijn bedrijf de eerste duizend pakketjes.
 
In de studentenkamer van Jesper liggen 500 pakjes maandverband en 500 doosjes tampons opgestapeld. De pakketjes, die sinds woensdag te bestellen zijn, werden allemaal handmatig ingepakt. Het doel? Menstruatieproducten volledig gratis maken voor Groningse vrouwen.

Het idee is dat vrouwen de menstruatieproducten eenvoudig online kunnen bestellen. Geen gedoe met accounts aanmaken; je hoeft alleen adresgegevens in te vullen, aan te geven wat je wilt hebben (maximaal twee doosjes maandverband/tampons) en het pakket valt op de deurmat. Gratis, dankzij de advertenties op de verpakkingen.

Waarom dit nodig is

Dit initiatief komt niet uit de lucht vallen. Menstruatieproducten zijn voor vrouwen een verplichte, maandelijkse kostenpost waar ze simpelweg niet omheen kunnen. Jaarlijks kunnen de kosten tientallen tot honderden euro’s bedragen.

„Als man heb ik er zelf natuurlijk geen last van”, zegt Smit. „Maar toen ik erover ging praten met mijn zus en vriendinnen, merkte ik pas hoeveel frustratie en irritatie hierover heerst. Wij mannen hebben die kosten niet, terwijl vrouwen dit elke maand moeten kopen.”

Bovendien is menstruatiearmoede een groeiend probleem. Hoewel de politiek probeert te helpen met gratis menstruatieproducenten uitgiftepunten (MUP), bereiken die lang niet iedereen. „Uit onderzoek blijkt dat veel vrouwen die het wel hard nodig hebben, daar uit schaamte niet naartoe stappen. Die schaamte probeer ik met dit concept weg te halen.”

Gespiekt bij Free Water

Om dit voor elkaar te krijgen, keek Smit naar een concept uit Amerika: ‘Free Water’. „Ik zag dat ze daar gratis flessen water weggaven door advertenties op de verpakkingen te zetten. Toen dacht ik: hoe kan ik dit in Nederland doen? Het is slim, want bedrijven stoppen nu bakken met geld in billboards langs de weg of advertenties op social media. Wij geven ze de kans om iets positiefs en maatschappelijks met dat marketingbudget te doen.”

Lokale partijen zoals gemeente Groningen (Geldfit), The Smooth Brothers, BFQ Groningen en Stuca zijn de eersten bij Something for Nothing en sieren de eerste verpakkingen.

Ambitieuze plannen

Smit runt zijn start-up niet alleen: voor de marketing en video’s krijgt hij hulp van twee vriendinnen. De drie vrienden verdienen er hun zakcentje mee. Hoewel het trio zich met de pilot richt op Groningen, is het uiteindelijke doel veel groter.

„Het ultieme doel is dat het schap met tampons en maandverband uit de supermarkt verdwijnt”, zegt Smit. „Vrouwen kunnen gewoon een gratis abonnement bij ons nemen en dan valt het elke maand op de mat. Na deze pilot met duizend doosjes willen we snel door naar de tienduizend en daarna uitbreiden naar andere steden.”

En blijft het bij menstruatieproducten? Als het aan Something for Nothing ligt niet. In de toekomst moeten ook andere essentiële (en dure) producten zoals condooms en de anticonceptiepil gratis via het advertentiemodel op de deurmat ploffen.

Daar heeft het piepjonge bedrijf wel zichtbaarheid voor nodig. „Hoe meer volgers, hoe meer gratis. Want: hoe aantrekkelijker het wordt voor bedrijven om bij ons te adverteren, hoe meer menstruatieproducten wij kunnen weggeven. Als we dit met z’n allen doen, kunnen we samen nog meer mensen helpen.”

Tot zover de Groninger Gezinsbode van ondertussen al weer een aantal weken geleden.

Ik lees overigens op hun site dat hun voorraad op is. Helemaal uitverkocht! 
Je kunt je mailadres op de site achterlaten als je een bericht wilt over nieuwe voorraad. 
------------------------------------------------------------------------------------------

Wat vind ik er van?
Ik vind het een goed initiatief! 
Hoewel ik me weinig voor kan stellen bij menstruatiearmoede in het relatief rijke Nederland. 
Het is niet zo dat we in een arm derdewereldland leven of een land in oorlog. 
Maar toch schijnt het veel voor te komen. Ik kan me er wel iets bij voorstellen in een gezin met 10 meisjes, maar die zijn er niet zo veel. 

Ik heb jarenlang als thuiswonende puber wasbare maandverbanden gebruikt, omdat mijn moeder die ook gebruikte en ze voor mij geen maandverband wilde kopen. En als volwassene in de bijstand gebruikte ik het goedkoopste maandverband of tampons dat ik kon vinden. 
Als ik zie hoeveel het kost, bij bijvoorbeeld de AH. 
Huismerk.
32 gewone tampons voor €1,09
16 normale maandverbanden voor €0,85
De wat grotere tampons en maandverbanden voor een zware menstruatie zijn iets duurder, maar niet veel. Dat valt mee, vind ik! 
De A-merken zijn een stuk duurder, maar die heb ik persoonlijk zelden gebruikt. 

Maar misschien heb ik weinig recht van spreken, het was in 1997 dat ik voor het laatst menstrueerde. 
Ik word oud 🙈

Wat vind jij van gratis maandverband door reclame op de verpakking?

Zomergroet uit Groningen

Vandaag even wat minder schrijfinspiratie, geniet van de mooie beelden van onderstaand facebookfilmpje. Het geluid mag wat mij betreft wel uit. Ik vind de muziek niet heel geweldig. 

Een leuke link naar mooie beelden van stad en ommeland van Groningen. 

Volgens het intro de minst toeristische provincie van Nederland.

Mocht de link het niet goed doen, klik dan hier: https://www.facebook.com/reel/1557848492509466

Morgen weer meer inhoud! 
Tot dan! 

Als het aan Antje en Tjitte en hun nageslacht had gelegen, dan was Nederland bijna uitgestorven!

Antje en Tjitte waren de grootouders van mijn moeder. En ik realiseerde me, dat ze erg weinig nageslacht hebben gekregen. 

Dit zijn ze, met hun vijf kinderen. 
Ik heb mijn overgrootvader nog gekend, 
nog steeds een baard, maar inmiddels helemaal grijs. Hij werd 89 jaar.

Alleen de 2 dochters kregen kinderen, 2 jongens en 2 meisjes in totaal. Mijn oma Aaf is het meisje linksboven. 

Hier zijn de kinderen van Antje en Tjitte nogmaals, op 3 juni 1958.
Mijn oma Aaf staat in de schaduw van haar oudste broer. 

De jongens, op bovenstaande foto mannen van 57, 59 en 63 jaar, kregen geen van allen kinderen. 

Hier zijn de zussen, met hun echtgenoten en 3 van hun kinderen. In 1931 of 1932. 
Oma Aaf is de vrouw rechts. 

Mijn overgrootmoeder Antje had dus 4 kleinkinderen. Waaronder mijn moeder, het blonde meisje in het midden van bovenstaande foto.

Hoeveel kinderen kregen die 4 kleinkinderen? Dat ging best goed! Er kwamen 7 achterkleinkinderen. 
De nicht van mijn moeder die op bovenstaande foto ontbreekt, want nog niet geboren, kreeg 2 dochters. Mijn moeder kreeg mij en mijn broer en mijn oom, het jongetje in het midden van de foto boven kreeg warempel 3 kinderen. 

Die 7 achterkleinkinderen van Antje en Tjitte zijn geboren tussen 1951 en 1967. Mijn generatie in deze stamboom en die kregen in totaal 5 kinderen. Slechts 3 van die 5 achterkleinkinderen kregen kinderen, de anderen niet. 
Hoeveel in totaal? 
5 achterachterkleinkinderen. 
Daarvan zijn er 4 van mij. Het zijn mijn kleinkinderen. Mijn neef heeft 1 kleinkind en verder zijn er geen kleinkinderen in mijn generatie. Dus van de 7 achterkleinkinderen van Antje en Tjitte hebben twee van die achterkleinkinderen één of meer kleinkinderen. Mijn neef 1 en ik 4.

mijn neef en ikzelf, in 1959

Het schijnt dat een gezin gemiddeld ruim 2 kinderen zou moeten krijgen om te zorgen dat de bevolking niet vergrijst en de bevolkingspiramide inderdaad een piramide blijft en niet een soort boom met een dikke stam. Dan had mijn overgrootmoeder tenminste 10 kleinkinderen moeten hebben en tenminste 20 achterkleinkinderen. Die 20 achterkleinkinderen hadden weer 40 kinderen moeten hebben.
En dan zouden er dus 80 achterachterkleinkinderen moeten zijn en het zijn er 5.
Het zijn de nakomelingen van de twee kinderen in het midden van de strandfoto. 

Zoek!

Ik heb twee lepels waar ik altijd mee eet. Mijn toetje, soep, yoghurt en ook wel warme maaltijden, bijvoorbeeld rijst. 
Eigenlijk is het een dessertlepel. Ooit gekocht, zeker 45 jaar geleden, bij de Hema. Ik heb van dat model ook koffielepels. Heel fijne lepels. En ik ben een gewoontedier, dus eigenlijk wil ik thuis nergens anders mee eten als dat niet hoeft. 

één van mijn 2 liefste lepels

En ineens was ik eentje van de twee kwijt!
Nergens meer te vinden. In geen van mijn 6 keukenlades. Hoe kan dat nou?
Ik zal hem toch niet weggegooid hebben?
Dat kon ik me eigenlijk niet voorstellen. Ik heb alles afgezocht, maar geen lepel. Nu heb ik méér lepels van dat formaat, lepels zat, dus ik heb daarvan een paar in gebruik genomen. 
Maar dat waren dus niet mijn voorkeurslepels. 

de vervanger

Natuurlijk zijn er ergere dingen, maar toch vond ik het heel vervelend dat ik er eentje kwijt was. Hoe kon dat nu in vredesnaam? 

Maar, hij is terug! 
Waar?
Ik vond hem in de vriezer, bij een aangebroken beker ijs. Ik had er met de lepel wat uitgeschept en in een schaaltje gedaan. En blijkbaar heb ik de lepel samen met het ijs terug in de vriezer gelegd. En die lepel en het ijs zijn onder ingevroren brood terechtgekomen. Ik eet lang niet iedere dag ijs, zelfs niet elke week. En zo kon het gebeuren dat de lepel een tijdje zoek was! Als ik brood uit de vriezer haalde, zag ik wel de beker met ijs, maar niet de lepel die er onder gezakt was. 

Waarom ik die lepel daar neerlegde? De deksel van de ijsbeker sloot niet goed, hij viel er af toen ik de beker in de vriezer zette.  Ik zou de lepel op het aanrecht leggen en ik zou in één moeite door het ijs in de vriezer leggen.  Toen viel de deksel er af. Ik legde de lepel even neer en pakte een vriezerzakje en deed dat om de ijsbeker. Voor het verpakken van de ijsbeker had ik twee handen nodig. Zo kwam de lepel in de vriezer terecht. 

Een verdwaald pakketje

Ik zou voor mijn dochter een pakketje uit de DHL-pakketautomaat bij de Lidl halen. 
Een petje, tweedehands. Goed om buiten te dragen tijdens de hitte!
Maar in plaats van 1 code, ontving ze 2 codes.
Ze stuurde me ze via Whattsapp beide toe. Er van uitgaande dat de tweede code de juiste was, opende ik eerst met de code dat kluisje. 
Het was een langwerpig doosje, dat kon ik voelen, vrij breed en bij schudden maakte het lawaai, er rammelde iets. 
Daar kon nooit een pet in zitten!
Dan code 2 inscannen. Daar zat dan vast en zeker de pet wél in!
En ja hoor, dat klopte. 

onder de pet en boven het pakje voor iemand anders
de namen zijn door mij onleesbaar gemaakt

Wat nu? 
Op het witte pakketje, niet bestemd voor mijn dochter, zaten 2 etiketten. Bovenop het etiket met mijn dochters naam, en scheef daar onder een etiket voor iemand anders. 
En op het pakje met de pet zat helemaal geen sticker met naam. 

Ik peuterde de sticker met mijn dochters naam los en daarmee werd de andere naam goed zichtbaar. 
een voornaam en achternaam die erg weinig voorkomen. Ik had beide namen nog nooit gezien. 
Dat biedt perspectief, want Googelen levert misschien iets op! Als iemand bijvoorbeeld Jan de Vries heet, of Anneke Jansen, dan ben je kansloos. Te veel hits om daar serieus op te gaan zoeken. Geen beginnen aan!

Ik houd wel van een uitdaging en kroop achter mijn computer en voerde de naam in. 
Op zoek. 
En ja hoor, op Mensenlinq, waar rouwadvertenties staan, vond ik de naam, met postadres en e-mailadres. Bij een overlijden in Groningen in 2022. De gezochte persoon was het contactadres voor condoleances.
Het adres was dicht in de buurt van de supermarkt met de pakketautomaat! 
Kon niet missen!
Dus ik stuurde een mailtje en kreeg binnen een kwartier een reactie. 

Gisteren is het pakje opgehaald en kreeg ik een boeketje. Als dank voor mijn speurwerk! 

Een lief boeketje! 

En wat zat er in dat pakketje?
Vulpennen. 

Weinig uitgegeven voor voeding en drinken

In de afgelopen week heb ik weer enthousiast eten en drinken uit de voorraad opgemaakt/gebruikt. 
En dus weinig uitgegeven. 
Daarnaast had ik wat voordeel uit geld terug acties (GTA) Hoewel dat voordeel heel beperkt is. Ik gaf 2,50 uit aan eten dat normaal €8,37 kostte. Maar ....... het waren dingen die ik normaal niet zou kopen. Nasi bijna klaar en pasts pomedoro en volkoren crackers. De crackers zijn waarschijnlijk nog wel redelijk gezond, maar van de snelklaarmaaltijden is dat twijfelachtig. Ze liggen nu bij de noodvoorraden, voor als de hel losbreekt of dat er een overstroming komt doordat de dijk langs het kanaal door droogte bezwijkt of andere ellende. Dan kan ik met de pakjes iets eetbaars (?) maken. 

Wat gebruikte ik afgelopen week uit mijn voorraad?
(diepvries) fruit
uien
bulgur
havermout voor wel 6 porties
brood
knäckebröd
halvarine
olie
boter
kruiden en specerijen
pindakaas
kaas
bonen uit pot
vleesvervangers (diepvries)
aardappels
pasta
sojamelk 

En wat kocht ik dan wel?
Onderstaande aankopen:

11 - 18 juli 26
*=aanbieding, @=afgeprijsd, VMN= verspilmijniet, BB= bonusbox	WAAR	PRIJS
Voeding
rozijnen, 500 gr.	AH	3,29
cottage cheese	Lidl	0,79
pesto, A-merk, 2 potjes*	AH	2,99
cayenne peper	Lidl	0,75
Italiaanse kruiden	Lidl	0,69
witte bonen in tomatensaus, blik 400 gr.  BB	AH	0,76
witte limabonen BB, 400 gr	AH	1,10
nasi bijna klaar GTA	Jumbo	1,00
hak easy eats pasta pomedoro GTA	Jumbo	1,00
bio knoflook, 3 bollen	AH	1,34
wortelen, 1 kg	Lidl	gratis
aubergine	Lidl	gratis
trostomaten, 472 gr*	Lidl	0,46
2 groene courgettes	Lidl	1,70
bio yoghurt, liter	Lidl	1,39
Snacks/ hapjes
Melba volkoren crackers GTA	Jumbo	0,50
Dranken
6 liter sojamelk	AH	3,48
TOTAAL		21,24

Bij de Lidl krijg je per uitgegeven euro 1 punt en met de punten kun je artikelen krijgen. Zo "kocht" ik groenten: wortelen en een aubergine. 

Met Robert van Gemakkelijk Sparen .....

Ik kan tegenwoordig via mijn hoortoestellen bellen. Ik hoor een beltoon in mijn oor, en als ik dan 2x op de bovenkant van mijn oor tik, dan neem ik het gesprek aan. Ik kan dan praten zonder telefoon en het geluid van mijn stem wordt via mijn hoortoestellen geleid naar de beller. Nadeel is, dat je totaal niet weet wie je aan de telefoon hebt. 

De telefoon gaat terwijl ik naast mijn fiets sta. Ik nam aan dat het mijn dochter is, we hadden whatsapp  contact gehad over een pakje dat ik voor haar zou ophalen en ik dacht dat ze daarover nog snel iets telefonisch wilde melden. 

de gebruiksaanwijzing

Ik tik 2x op mijn oor en dan krijg ik ene Robert aan de telefoon. Hij had begrepen dat ik belangstelling had voor Gemakkelijk Sparen. Ik weet van niets en zeg dus dat ik geen belangstelling heb. Nee, ik moest niet zo maar ophangen. Dat sparen was belangrijk! Nogmaals zeg ik dat ik geen belangstelling heb. Ik tik nogmaals 2x op mijn oor en beëindig het gesprek. 

Vermoedelijk ging het om fraude, want ik zou niet weten wanneer en waar ik aangegeven heb dat ik ergens anders wilde sparen dan bij mijn eigen bank. Ik heb heel recent te enthousiast te veel geld in een spaardeposito van de ASN gestopt, waardoor ik eigenlijk wat te weinig buffer heb voor noodgevallen. Dus er IS ook helemaal geen geld voor het gemakkelijke sparen van die Robert. Het geld in dat deposito komt over een half jaar weer vrij. 

Die Robert verdenk ik er overigens van dat hij dat spaargeld waar hij op aast, van mij aftroggelt, dat het een kwestie is van zeg maar dag met je handje tegen een buffertje. En tot nooit weer ziens! 

Wat denk jij, was dit een telefoontje van een oplichter?

Te moe?

Vandaag wil mijn groepje van de inmiddels afgelopen cursus Valpreventie samen gaan wandelen. 
Een heel eind, voor mij tenminste, vanmiddag in de warmte. 

Ik kwam gistermiddag doodmoe thuis. 
Dat heb ik tegenwoordig vaker. 
Inspanning kost méér energie.

Wat deed ik gisteren? 
Ik zwom banen, dat betekent fietsen heen, fietsen weer terug en 45 minuten banen zwemmen. 
Daarna deed ik huishoudelijke dingen, onder anderen een was, en maakte ik optimaal gebruik van de zonne-energie door alvast de warme maaltijd te koken. 
Toen op bezoek bij een vriendin, in een verpleeghuis. 16 kilometer heen en terug op de driewieler. Daar zitten praten en wat heen en weer naar beneden en weer naar boven en onderwijl haar duwen in de rolstoel. 
Door haar situatie hakt het er emotioneel toch ook wel in. 
Thuisgekomen was ik enorm moe. 
Ik was blij dat mijn warme hap klaarstond in de koelkast. 
Daar hoefde ik niets meer aan te doen. 
Ik had gisteren in totaal 20 kilometer gefietst. De teller loopt op, verbazend snel eigenlijk. 
Sinds 17 mei, dus bijna 2 maanden, fietste ik 543,7 kilometer! 
Toen installeerde ik de app Da's zo gefietst.

Ik ben natuurlijk nog herstellende van mijn kaakoperatie van afgelopen maandag. Ik heb een flink litteken in mijn mond, met veel hechtingen. En mijn darmen zijn van slag door de antibioticakuur die ik uit voorzorg moest slikken voor die kaakoperatie. Die darmflora heeft een klap gehad en ook die moet herstellen. 
Wandelen of niet, dat wordt de vraag. 
Ik wacht nog even af hoe ik me vanmiddag voel. 
Kan ik het aan, of kan ik beter een siësta gaan houden? 
Een siësta klinkt aantrekkelijk 

Van Gogh- La Méridienne - de siësta - Musée d'Orsa (Parijs)

Onder het mes (en boor)

In november 2024 werd vastgesteld dat mijn hoektand rechtsboven niet meer behouden kon blijven. 
Ik koos destijds voor een implantaat. De weg er naar toe bleek langer en ingewikkelder dan gedacht, want is nog steeds niet afgerond.

Maandagmiddag ging ik opnieuw naar de kaakchirurg. Er ging een nieuwe schroef geplaatst worden. 
De derde poging inmiddels. De vorige 2 waren mislukt. Lees er hier meer over. 
Om te voorkomen dat ook deze poging zou mislukken, was er in januari bot getransplanteerd van de plek waar ooit een verstandskies zat, naar de plaats waar het implantaat zou moeten komen. De kaak werd daar verbreed. Van voor naar achter gezien. 
Dat getransplanteerde bot was nu voldoende verankerd in de kaak, dus kon er een gat geboord worden met precies de juiste afmetingen om er een titanium schroef in te plaatsen. Het implantaat. 

Het duurde lang voordat ik aan de beurt was, maar drie kwartier na de oorspronkelijke afspraak lag ik dan toch, verdoofd en wel op de operatietafel. Onder een groen operatielaken. Van papier tegenwoordig. Toen ik in 1974 voor het eerst bij de kaakchirurg onder het mes ging, waren dergelijke dingen van stof. Maar tegenwoordig is alles van wegwerpmateriaal. 
Die verdovingsprikken in de bovenkaak zijn nog steeds wel hetzelfde. Verdomd pijnlijk, iedere keer weer. 
De operatie zelf ging vlot. Binnen 20 minuten was ik klaar.
De dames kaakchirurge en kaakchirurge in opleiding zijn er van overtuigd dat het nu goed zal gaan. Een ander type implantaat en meer kaakbot om het implantaat in vast te laten groeien. 
Er werd een afspraak gemaakt voor nacontrole en verwijderen van de hechtingen en ik kon naar huis. Met een papier met aanwijzingen wat wel en niet goed was voor de operatiewond. 

's Avonds begon de plek van de operatie een beetje te "zeuren" niet heel pijnlijk, maar ook niet pijnloos. Ik deed voor de spiegel mijn mond open en zag veel bloed! Overal, op mijn tong, op mijn tanden, in de holtes van mijn kiezen, op mijn tandvlees. Ik schrok er van! Op het meegegeven papier stond dat ik bij een nabloeding vooral niet moest spoelen. Volgens mij heb ik vorige keren helemaal niet in mijn mond gekeken, misschien was het toen ook wel zo. Ik gebruik bloedverdunners en die mocht ik blijven doorgebruiken. Misschien was de nabloeding normaal? Vooralsnog ging ik daar van uit. Ik poetste mijn tanden, spoelde niet na en ging naar bed, met hoofdpijn en kaakpijn. 
Hoofdpijn waarschijnlijk door dat boren in die kaak. 
Na een half uurtje besloot ik tot het slikken van paracetamol. En daarop heb ik best goed geslapen. 
De volgende ochtend zat er opgedroogd bloed in de mondhoeken en op mijn kin, en ook op mijn hand. Maar in mijn mond geen bloed meer te zien. 
Een opluchting! Geen verdere actie richting het ziekenhuis nodig, alleen even de bloedvlekken afwassen. 
Ik slikte de laatste tijd geen ijzersupplementen meer, maar dat ga ik nu weer een tijdje doen, gecombineerd met vitamine C. 

Er is een beetje zwelling, zoals verwacht. Maar verder gaat het goed! 

Een water tekort! Hoe kun je besparen op water?

Volgens de Landelijke Coördinatiecommissie Waterverdeling (LCW) dreigt in Nederland een watertekort. 
Voorzitter Harold van Waveren van het LCW:  "De rivierstanden zijn opvallend laag voor de tijd van het jaar. We zien waterstanden die gemiddeld maar eens in de twintig jaar voorkomen. Ook het neerslagtekort zit op een niveau dat je ongeveer eens in de twintig jaar ziet." (Bron NOS)

De droogte is een serieuze zaak voor de natuur,  boeren, akkerbouwers en anderen die afhankelijk zijn van water.

Hoe kun je besparen op water?

- gebruik in de toilet de water bespaarknop. Door een toilet met spaarknop te gebruiken kun je 45 tot 60 procent water uitsparen. Per persoon en per jaar is dat maar liefst 5.000 liter! Het scheelt dus heel veel drinkwater om een spaarknop te gebruiken.

- vul je wasmachine helemaal
Bovenkleding kun je best drie of vier dagen achter elkaar dragen. Onderkleding – behalve onderbroeken en sokken – met gemak een week. Daarmee bespaar je water bij het wassen.

- vang koud water op. Het kan soms even duren voordat je kraan warm water geeft. Vang ondertussen het koude water op en gebruik dit om bijvoorbeeld de planten water te geven.

- gebruik water 2x. 
Eerst om groenten in te wassen en vervolgens bewater je de tuin er mee. Uit een gieter. Of je spoelt er je WC mee door. 
Gebruik ook je douchewater 2x, eerst door (kort!) te douchen en later door je WC er mee door te spoelen. Je vangt het douchewater op in een teiltje.

- douche minder vaak en gebruik in plaats van een douchebeurt van 10 minuten een washandje. Een waterbesparende douche verbruikt 6,9 liter per minuut, een gewone douche 8,7. Dus reken maar uit wat je bespaart. Bij wassen met een washandje gebruik je hooguit 4 liter water. Toen ik een kind was en ik ging spelen bij vriendinnetjes, kwam ik in huizen waar de douche gebruikt werd als berghok. Die mensen douchten zich dus nooit, want de douche was bezet met spullen. Waren die vriendinnetjes dan heel vies? Ik heb er niets van gemerkt! 
Wij hadden tot mijn 8e jaar thuis helemaal geen douche en mijn broertje en ik kwamen in de tobbe. Eerst het ene kind en dan het andere kind. Hoeveel water ging er in een tobbe?  Ik denk ongeveer 25 liter. Dat was dus een aantal keren per week 12,5 liter water per persoon.  
Ik ga niet meer in de tobbe, maar beperk het douchen wel. Ik vind een washandje met koud water prima met dit weer! 

- als je doucht, doe de kraan dan uit tijdens het inzepen en haarwassen.

- laat de kraan niet lopen tijdens het tandenpoetsen
 
- tuin - sproei niet, maar geef in de late avond planten in potten en verdorstende planten water met een gieter.  

- als je het water van je huisdier ververst, gooi het oude water dan niet weg, maar gebruik deze om de planten water te geven.

- En die auto? Was die maar even niet.

Bespaar jij op water? 

Een leuk bezoek aan het Groninger Museum

Zoals ik gisteren al schreef, bezocht ik afgelopen donderdag het museum.
Ik kwam voornamelijk voor de gerestaureerde Lentetuin van Van Gogh en de tentoonstelling Bakstain, over de Groninger baksteen. Maar natuurlijk is er meer en zag ik ook meer dan dat. 

Eerst naar Van Gogh. Dit schilderij, in bezit van het Groninger museum, was in 2020 gestolen uit het Singermuseum in Laren, maar gelukkig weer terug gevonden. Vanaf maart 2026 na een intensieve restauratie weer te zien in Groningen (klik op deze link voor meer informatie). 

het schilderij na restauratie, eigen foto. Het blauw rechts hoort er niet, 
dat komt door mijn telefoon in combinatie met het licht in de zaal.

voor de restauratie, digitaal beeld

na de restauratie, digitaal beeld

In vergelijking met schilderijen van zonnebloemen en irissen en ook portretten door Van Gogh, vind ik het een beetje een saai schilderij. Maar vooruit, het is een echte van Gogh, dus de moeite van het bekijken waard. 

Naast de zaal met de Van Gogh is een zaal met mode van Marga Weimans (zus van NOS nieuwslezeres en journaliste Simone). Indrukwekkend vond ik die ontwerpen!

Dit zegt de site van het museum over deze modeontwerpster:
"Marga Weimans (1970) is een modeontwerpster die grenzen tussen mode, kunst en architectuur verkent. Ze daagt traditionele ideeën over kleding uit.

Haar Debut-collectie (2007), gepresenteerd als afstudeerwerk aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen, markeerde het begin van haar carrière. Debut bestaat uit negentien outfits die langzaam transformeren: van een eenvoudig t-shirt tot grote, complexe vormen. Door materialen zoals tin, gaas en glasvezel te gebruiken, en opvallende ornamenten toe te voegen, krijgen de ontwerpen een industrieel en stedelijk karakter. Soms lijken ze meer op kleine architectonische constructies dan op gewone kleding.

Weimans’ ontwerpen zijn allesbehalve standaard. Ze vertellen verhalen over herinneringen en identiteit, geïnspireerd door haar Surinaamse achtergrond, feministische opvoeding en stedelijke omgeving. Voor haar is mode een manier om te laten zien wie we zijn, waar we vandaan komen en waar we naartoe kunnen."

Bovenstaande ontwerpen zijn nog eenvoudig, maar dan komen de monumentale jurken!

Volgens de Facebooksite van het Groninger museum was er ook een monumentale jurk met rode versierselen te zien. 
Die jurk is er niet meer in de huidige tentoonstelling. Maar ik vind hem schitterend, daarom ook hiervan 2 foto's, gehaald van de facebooksite van het museum. 

foto Groninger museum

foto Groninger museum

Er zijn vast mensen die de ontwerpen vreselijk vinden, smaken verschillen, maar ik vond het prachtig.

Toen was er dus ook nog de tentoonstelling Bakstain, over de Groninger baksteen. Geen kunst, maar historisch. Ook leuk en leerzaam. 
Ik maakte maar weinig foto's, hierbij drie over oude stenen: plavuizen en kloostermoppen voornamelijk. 

Hoortoestellen en -batterijen doneren

Sinds kort mag ik nieuwe hoortoestellen uitproberen. Oplaadbare toestellen, geen batterijen meer nodig. Als de nieuwe bevallen, dan houd ik ze en als ik toch nog andere wil, dan probeer ik die.
De oude 2 hoortoestellen zijn overbodig geworden, maar wil ik nog houden als reserve, met daarbij een setje van 8 batterijen.

Maar ik had nog hoortoestellen van dáárvoor.
Die kunnen echt wel weg, zonde om deze dingen in de prullenbak te gooien, dus wilde ik ze doneren. Dan heeft iemand anders er misschien nog wat aan. 
Er is een organisatie, de Starkey Hearing Foundation, die hoortoestellen nakijkt, en zorgt dat ze in landen met een slechtere hoorzorg een nieuw leven krijgen. 

Bij Hans Anders kun je je oude hoortoestellen inleveren, volgens hun website: 

"Het inleveren van je oude hoortoestellen is heel simpel. De hoortoestellen mogen van ieder merk en van iedere audicien zijn. ​Samen met onze partner Starkey Hearing Foundation, zorgen wij ervoor dat de hoortoestellen een Tweede Kans krijgen. 

Lever je oude hoortoestellen in!

Bij elke Hans Anders winkel in Nederland en België kun je jouw gebruikte hoortoestellen inleveren. Wij sturen deze op naar de Starkey Hearing Foundation. ​Daar worden je oude hoortoestellen door een team van deskundigen nagekeken, gerepareerd en bijna ‘als nieuw’ gemaakt.

En zelfs als ze écht niet meer te gebruiken zijn, dan worden de bruikbare onderdelen van de toestellen eruit gehaald, om andere toestellen mee te kunnen repareren. ​"

Ze noemen het een missie om goed horen (en zien) toegankelijk te maken voor iedereen. 
Een prachtige missie!

Dus dát ging ik doen!
Daarom ging ik vóórdat ik afgelopen donderdag een bezoek bracht aan het Groninger Museum (waarover binnenkort méér), naar een vestiging van deze keten. In de Groninger binnenstad. 
Hier bood ik mijn beide sets oude toestellen aan. 
"Nee mevrouw, in deze vestiging werkt geen audicien, u moet bij de andere vestiging zijn, in het winkelcentrum in een buitenwijk." 
Ik sputterde: er staat op de site dat dit bij elke Hans Anders kan. 
Niets mee te maken, hij nam ze echt niet in ontvangst!
Ik was met de bus naar de stad gereisd, dus dat ging ik die dag niet doen, te omslachtig en tijdrovend. Ik had een tijdslot voor het museum. Die liet ik niet verlopen. 

Afgelopen vrijdag, een dag later, zou ik dan maar naar dat winkelcentrum. Maar dat is een flink eind fietsen en de route er naar toe is saai. Wat als ze daar geen toestellen van een andere audicienketen accepteren? Dan ben ik er voor niets naar toe gefietst. 
Ik belde eerst maar eens even, voor de zekerheid. Want accepteren ze echt hoortoestellen die niet door hen geleverd zijn?
Volgens diegene die ik telefonisch sprak, kun je helemaal geen hoortoestellen doneren. We doen daar niet aan, was het antwoord. 

Dit viel tegen!

Ik had ook nog een Nederlands adres van die Starkey Hearing Foundation achterhaald. Daar zou ik ze ook naar toe kunnen sturen. Ik hergebruikte een bubbeltjesenvelopje, woog het envelopje met de 4 hoortoestellen en plakte er één nummer 1 postzegel op, want het geheel woog 16 gram. 
Adres: KIND HOREN, t.a.v, Starket Hearing Foundation, Laan van de Leeuw 50, 7324 BD Apeldoorn.

Ik bezat ook 31 hoortoestel batterijen. A-merk en nog jaren houdbaar. (ik gebruikte 2 per week). Ik besloot ook die te doneren. Gewoon gratis op Marktplaats gezet. 
Het is verbazend hoe snel er dan iemand reageert. Binnen een uur had ik een afspraak en diezelfde dag kwam er iemand om ze op te halen. 

Uitgaven voor drinken en eten in de afgelopen week

Ik gaf niet veel geld uit en toch kocht ik luxe dingen. In mijn ogen luxe tenminste, ik kocht een flinke moot zalm, ik kocht  lekkere kersen en bessen en ook nog blauwschimmelkaas. 
Genieten!

Niet veel uitgeven had te maken met het opnieuw opmaken van oude voorraden: aardappels, bloemkool, brood (niet het brood dat op mijn lijstje staat), beleg, sojamelk, komkommer, kaas, koffie, brinta, havermout, pasta, witte bonen, bulgur , vleesvervangers etc. 
En daarnaast: de aankoop van een grote VMN tas voor maar 3 euro. Alle inhoud van de tas heb ik voor de duidelijkheid in onderstaand lijstje rood gemaakt.
De meloen uit deze tas ligt lekker te geuren in mijn keuken. Ik ga hem binnenkort aansnijden. Vandaag of morgen of zo. Eerst moeten de bessen op. De kersen zijn al op. 
En vandaag ga ik koken met de snijbonen. Die combineer ik met bulgur, een uien-tomatensaus en vegan kipstukjes, uit de vriezer.

4 - 11 juli 26
*=aanbieding, @=afgeprijsd, VMN= verspilmijniet, BB= bonusbox	WAAR	PRIJS
Voeding
kersen, 500 gr	Lidl	3,49
blauwe bessen, 500 gram vers*	Lidl	2,99
kaiser volkoren broodje	AH	0,29
2 koffiebroodjes*	Lidl	1,17
smeerkaas*	Lidl	1,98
1 oer-allisonbrood BB	AH	2,29
eieren*	Lidl	1,39
rode paprika*	Lidl	0,49
1 groente/fruit tas VMN	Lidl	3,00
4 citroenen	VMN Lidl
2 appels	VMN Lidl
1 meloen	VMN Lidl
snijbonen, 400 gr	VMN Lidl
bio komkommer	VMN Lidl
venkel	VMN Lidl
rode paprika	VMN Lidl
1 ui	VMN Lidl
1 tenen knoflook	VMN Lidl
blik doperwten	VMN Lidl
300 gram risottorijst	VMN Lidl
kruidenmengeling voor risotto	VMN Lidl
2 aardappels	VMN Lidl
4 tomaten	VMN Lidl
zakje munt	VMN Lidl
328 gram verse zalm* @ (volle prijs 10,57)	AH	5,15
mayonaise	Lidl	0,79
woksaus @	Lidl	1,51
vegan aardbeienyoghurt	Lidl	1,79
Snacks/ hapjes
blauwschimmelkaas	Lidl	4,92
vegan ijs*	Lidl	1,99
Dranken		0
TOTAAL		33,24

 

Ik kon het niet laten!

Eigenlijk was het helemaal niet nodig en toch kocht ik de beker. 
Deze:

mok uit de serie Satumetsä

Waarom kocht ik deze beker? Ik heb meer van dit soort mokken. Van het Finse merk Iittala, zeer robuust porselein en groot, er gaat 400 milliliter in. De ontwerper is Klaus Haapaniemi.

Ik had 4 mokken van dit formaat, allemaal prachtig, van Iittala. Ik gebruik ze dagelijks, meerdere keren per dag. 
Drie met vogels en fantasiebomen, in 3 verschillende kleuren. Ook allemaal van ontwerper Klaus Haapaniemi.  

ontwerper Klaus Haapaniemi, uit de serie Taika

ontwerper Klaus Haapaniemi.

ontwerper Klaus Haapaniemi.

En ik bezit deze, waar ik op het moment dat ik dit stukje schrijf, lekkere koffie uit drink! 
Ontwerper? 
Ook Klaus Haapaniemi. 

van dit dessin, tannsi geheten bezit ik ook een dinerbord

Allemaal gemaakt van vitro porselein, dit is  een moderne porseleinsoort waarin glasvezel is verwerkt. Het wordt op extreem hoge temperaturen gebakken, waardoor het niet-poreus, krasbestendig en uiterst stootvast is.
Mijn eerste mok, de blauwe met uiltjes en fazant, kocht ik jaren geleden, in 2014, en hij is nog als nieuw!  Ik geniet iedere dag weer van deze mooie mokken en ze drinken heel fijn. 

En de prijs? Die is nogal hoog. Per mok betaal je tussen €20,- en €30,- . 
Maar ik heb van mijn eerste aankopen nu al heel lang plezier!

Weer een VMN tas gekocht

Ze waren er weer bij de Lidl. Vrij lang niet gezien en soms had ik ook te veel groenten en fruit in huis om er wat aan te hebben. Nu kwam het wel uit om er eentje te kopen. 
Kosten: 3 euro.
En daar heb je veel eten voor! 

De inhoud: 

4 citroenen

2 appels

1 meloen

snijbonen, 400 gr

bio komkommer

venkel

rode paprika

1 gele ui

2 tenen knoflook

blik doperwten

300 gram risottorijst

zakje kruidenmengeling

2 aardappels

4 tomaten

zakje munt

Ik denk dat de rijst, de ui, paprika, doperwten, 1 of 2 tomaten, 1 citroen en de kruiden uit een pakket komen. Dat was misschien stuk gegaan of zo. In ieder geval ontbrak de groene paprika die er volgens het receptkaartje ook bij zou moeten zitten. 

Ik zocht naar de normale prijzen, die bij de Lidl online slecht te vinden zijn, dus heb ik voornamelijk bij AH gekeken. Ik kom op een verbluffende totaalprijs van ongeveer  €18,-
Wat maakt het zo duur? De snijbonen zijn alleen al €2,59, de munt €1,99, de bio komkommer €1,49 en de meloen, een Jolly Melone, is een bijzondere Italiaanse soort die heel lekker schijnt te zijn. In Nederland worden ze nauwelijks verkocht in supermarkten. Ik vond online een Duitse site die ze te koop aanbood voor €11,90 voor een meloen van ongeveer 1,4 kg. "Mijn" meloen weegt 995 gram. Ik weet niet hoe betrouwbaar de prijzen zijn van die Duitse site, dus ik heb hem in mijn berekening gezet op 3 euro. 

Het oogdruppelen moet wel even weer wennen

Sinds een week gebruik ik kunsttranen.
Ik had eerder gedruppeld, dus ik dacht dat dit geen probleem was. Ik druppelde ten tijde van mijn beide staaroperaties in 2014. Dan moet je vooraf druppelen en ook na de operatie. Met twee soorten druppels en een pauze tussen de twee soorten, zodat de eerste soort zijn werk kan doen alvorens de tweede soort op het oog los te laten.  
Daarna had ik in november 2023 een gat in mijn hoornvlies en dat hoornvlies ging ontsteken.  Ook toen druppels, antibioticazalf en kunsttranen. Wekenlang. 

En nu dus opnieuw druppelen omdat mijn ogen wat te droog zijn. Kunsttranen moeten dat euvel verhelpen. 
Dat druppelen gaat met wisselend succes. 
- Verkeerde oog. Je moet namelijk direct na het druppelen de traanklier in de ooghoek een minuut dicht drukken. Soms gaat dat niet goed en druk ik de traanklier van het verkeerde oog dicht. Het oog waar nog geen druppels in zitten. 
- Te veel druppels. Soms ontstaat een ware zondvloed. Dan knijp ik kennelijk te hard of zo en komt er een golf kunsttranen in mijn oog.
- Een te kleine druppel. Dan knijp ik weer niet hard genoeg en valt er een minuscuul druppeltje en besluit ik nog een druppel te doen. 
- Verkeerde plek. Soms raakt de druppel verdwaald. Onder het oog of op het bovenste ooglid. Soms niet 1 druppel, maar weer een zondvloed op de verkeerde plek. 

Maar ....... het is zoals het is. Ik ga stug door met druppelen. Het helpt wel, ik heb minder last van droge ogen. Ik herinner me nu ook weer dat het in bovenbeschreven eerdere periodes ook  lang niet altijd goed ging met het druppelen. Dezelfde problemen, behalve dan het dichtdrukken van de verkeerde traanklier.  Maar misschien hoefde dat toen ook niet?

Nieuwe zomerse kringloopaanwinsten

Kort geleden ging ik naar de kringloop om te kijken naar een betere waterkoker. Ik had daar al eerder gezocht naar een waterkoker. Toen vond ik niets van mijn gading en ook nu niet. Allemaal oud en van plastic. Ik kon niet slagen. 
Maar ze hadden de zomerjurken in de aanbieding! Alles voor €4,50. Dat is geen slechte prijs. Ik heb vier zomerjurken, daar kan nog prima eentje bij! De meesten vond ik niet mooi, of ze waren te klein, of te kort. Maar er was een rode, met tie-dye dessin en uitlopend in punten, vond ik wèl mooi. Vrolijk en zomers. Ik paste hem en die jurk ging mee naar huis. Bij warm weer ondertussen al veel gedragen, met een T-shirt er onder. 

de jurk, met zakken in de zijnaad

Gisteren bracht ik weer 2 zomerjasjes en een aantal blouses, die ik al in jaren niet droeg omdat ze veel te groot zijn, naar de kringloop. Mooie kleding, een jasje van 100% linnen, een gebloemd spijkerjasje van 100% katoen. Duur in aankoop, maar moeilijk om kleiner en dus passend te maken. Voor mij althans. Dus weg er mee! Een flinke tas vol en met een beetje pijn in mijn hart, want ik was er nog steeds aan gehecht. Ik heb alles met veel plezier gedragen en daarom had ik de kleding nog niet eerder weggedaan.
Ik keek nog even rond en ontdekte een leuke zomerbroek. 

de nieuwe zomerbroek

Heel wijd, met zakken in de zijnaad. Een heerlijk luchtig stofje. Leuk met een effen T-shirt of blouse. Ik heb 2 blauwe T-shirts in 2 verschillende tinten en een donkerblauwe blouse. De broek was een klein beetje ruim in de taille. Daar heb ik inmiddels wat aan gedaan. En de prijs? €2,50!

Er komt weer geld beschikbaar voor mensen in energiearmoede

Met veel hitte achter de rug is het bijna niet voor te stellen dat het komende winter weer koud wordt en dat mensen in armoede dan te weinig geld hebben om te zorgen dat het warm wordt in huis.

Vorige jaren was er sinds de oorlog in de Oekraïne begon, een Noodfonds Energie, waar huishoudens met een inkomen tot 130 % van het sociaal minimum die 8% of meer van hun inkomen uitgaf aan energie voor in aanmerking konden komen. 

In sommige gevallen komen ook mensen met een inkomen tussen 130 en 200% van het sociaal minimum in aanmerking voor een tegemoetkoming. 

Minister Vijlbrief heeft onlangs aangekondigd dat er ook de komende winter opnieuw zo'n Noodfonds gaat komen. 
Deze keer blijft het loket tenminste vier maanden open. 

Op de site van de NOS wordt een rekenvoorbeeld gegeven. "Vijlbrief geeft het voorbeeld van een alleenstaande met een bruto-inkomen van 2000 euro per maand en een energierekening van 200 euro per maand. Van die rekening valt 40 euro boven de grens van 8 procent. Deze persoon heeft recht op een tegemoetkoming van 20 euro per maand, wat neerkomt op een totale vergoeding van 240 euro."

De minister gaat in de herfst aankondigen wanneer het noodfonds open gaat, zodat mensen weten waar ze aan toe zijn. 

Ik denk dat het een goed plan is om mensen in energiearmoede te ondersteunen.

Beauty of the Beast - Dieren in de art nouveau

In Drents Museum De Buitenplaats in Eelde (ten zuiden van de stad Groningen) bezocht ik afgelopen vrijdag de tentoonstelling Beauty of the Beast - Dieren in de art nouveau

Voor diegenen die niet weten wanneer de Art Nouveau was, Wikipedia zegt er het volgende over:
De jugendstil, art nouveau of Nieuwe Kunst is een kunststroming die tussen 1890 en 1914 op verschillende plaatsen in Europa populair was, voornamelijk als reactie op het vormvervagende impressionisme. De jugendstil manifesteerde zich vooral in gebruiksvoorwerpen (glaskunst, boeken, plateel, sieraden, meubilair etc.), de architectuur en de schilderkunst. De stroming kende een korte maar hevige bloeitijd, die zich voornamelijk uitbreidde tijdens de belle époque.

Ik had deze tentoonstelling al eerder willen bezoeken, maar het kwam er niet van. Vrijdag wel. Op mijn driewieler fietste ik 32 kilometer. Heen en weer terug naar huis. Vermoeiender dan gedacht! Misschien door de bètablokkers, daar kun je moe van worden. 

Vanwege de vermoeidheid bezocht ik niet het monumentale 17de-eeuwse Nijsinghhuis met zijn prachtige muurschilderingen van de Noordelijke figuratieven, zoals Matthijs Röling, Pieter Pander, Wout Muller, Clary Mastenbroek en Olga Wiese. 
En evenmin de grote mooie museumtuin. (die overigens gratis toegankelijk is, evenals Brasserie Röling)
Daar, in het Nijsinghhuis en de museumtuin was ik al eerder, in oktober 2024, en ik deed er toen verslag van. 

Nu dus alleen de tentoonstelling gezien en de tuin en het Nijsinghhuis overgeslagen.
Toen en nu bezocht ik wel de Brasserie Röling om de inwendige mens te versterken. Heerlijk bijkomen onder het genot van een warm drankje en een versnapering.

Ik maakte niet overal foto's van. Onderstaand een selectie:

leguaan

kan met donderpad

klok met diermotief

kalenderbladen. Alleen maart ontbreekt, er was geen uitleg waarom

Keramiek met uilmotieven. 
Door de weerspiegeling zie je ook mijn handen en telefoon.

Na bezoek aan de brasserie weer naar huis. Ik had op ochtend ook al bijna een uur gezwommen en ik was in huis die dag al verschillende keren de trappen op geweest naar zolder om de was te doen en op te hangen. 
Thuis gekomen was ik te moe om de was op te ruimen. Wat wel nodig was, heb ik wel gedaan. Mijn zomerlaken, dat al weer heerlijk droog en schoon was, van zolder gehaald en weer samen met mijn koele katoenen zomerdeken op mijn bed gelegd. 
Moe maar voldaan ging ik vroeg naar bed.