Vandaag wil mijn groepje van de inmiddels afgelopen cursus Valpreventie samen gaan wandelen.
Een heel eind, voor mij tenminste, vanmiddag in de warmte.
Ik kwam gistermiddag doodmoe thuis.
Dat heb ik tegenwoordig vaker.
Inspanning kost méér energie.
Wat deed ik gisteren?
Ik zwom banen, dat betekent fietsen heen, fietsen weer terug en 45 minuten banen zwemmen.
Daarna deed ik huishoudelijke dingen, onder anderen een was, en maakte ik optimaal gebruik van de zonne-energie door alvast de warme maaltijd te koken.
Toen op bezoek bij een vriendin, in een verpleeghuis. 16 kilometer heen en terug op de driewieler. Daar zitten praten en wat heen en weer naar beneden en weer naar boven en onderwijl haar duwen in de rolstoel.
Door haar situatie hakt het er emotioneel toch ook wel in.
Thuisgekomen was ik enorm moe.
Ik was blij dat mijn warme hap klaarstond in de koelkast.
Daar hoefde ik niets meer aan te doen.
Ik had gisteren in totaal 20 kilometer gefietst. De teller loopt op, verbazend snel eigenlijk.
Sinds 17 mei, dus bijna 2 maanden, fietste ik 543,7 kilometer!
Toen installeerde ik de app Da's zo gefietst.
Ik ben natuurlijk nog herstellende van mijn kaakoperatie van afgelopen maandag. Ik heb een flink litteken in mijn mond, met veel hechtingen. En mijn darmen zijn van slag door de antibioticakuur die ik uit voorzorg moest slikken voor die kaakoperatie. Die darmflora heeft een klap gehad en ook die moet herstellen.
Wandelen of niet, dat wordt de vraag.
Ik wacht nog even af hoe ik me vanmiddag voel.
Kan ik het aan, of kan ik beter een siësta gaan houden?
Een siësta klinkt aantrekkelijk
![]() |
| Van Gogh- La Méridienne - de siësta - Musée d'Orsa (Parijs) |













































