Vandaag is het moederdag!
In mijn jeugd gingen we op moederdag op bezoek bij mijn oma's.
Ze kregen dan een plant of zo en van mijn broertje en mij een knutsel of een tekening.
Ik kan me niet herinneren dat we op vaderdag ook langskwamen met een cadeau.
Volgens mij niet.
Volgens mij deden we daar niet aan.
We
gingen trouwens sowieso vaak bij onze grootouders op bezoek. In mijn
herinnering iedere zondag, maar misschien heb ik dat verkeerd onthouden,
ik kan het niemand meer vragen. In ieder geval waren we heel vaak bij de
ouders van mijn vader. Die grootouders woonden zo ongeveer naast de
sportvelden van voetbalclub Cambuur en het stadion van Cambuur. In de
Cambuurstraat. Mijn 2 ooms, mijn vader, zijn 15 jaar jongere zus en mijn
opa gingen als Cambuur thuis speelde, naar de wedstrijd.
Mijn
oma's kon je uittekenen in een jurk of plooirok met blouse, met kousen.
In de winter een wollen wintermantel, in de zomer vaak een zomermantel
tot de knie en bijna altijd een hoedje. Een permanentje in hun haar en
schoenen met een lage hak. Vrijwel nooit een broek, alleen toen ze 50+ waren op de brommer en op de boot, zie ik op foto's.
 |
| Op de boot van mijn grootouders, begin vijftiger jaren. De zittende vrouw met lange broek is mijn oma Aaf, de vrouw met korte broek is haar jongere zus. De man met de pet is mijn opa. |
 |
| Oma Aaf en opa Lieuwe samen op de brommer. Mijn oma, als ik het goed zie, met jurk of rok en niet met broek. |
Mijn dochter vindt het contrast tussen mij en hen groot. Ik ben de hippe oma, met mijn sportschool, zwemmen en fietsen. Alleen in hoogzomer een jurk en verder sportieve gemakkelijke kleding. Volgens mij is mijn kleding en sporten normaal voor mijn leeftijd en het tijdperk waarin ik leef.
Mijn grootmoeders gingen ook met de mode mee. Dat betekende vanaf ongeveer 1955 een permanentje, en in de zestiger jaren een jurk van kunststof. Trevira: strijkvrij en kleurecht. Daarover in de keuken een jasschort om te zorgen dat hun kleding mooi bleef.
 |
| mijn hippe broek |
Herkenbaar. Mijn oma's(nog geboren in de 19-de eeuw) droegen ook altijd donkere kleding en haar in een knotje
BeantwoordenVerwijderenWat een leuke broek, Aaf.
BeantwoordenVerwijderenIk denk ook, dat sporten en makkelijke en sportieve kleding hoort bij deze tijd.
Er is in een paar generaties veel veranderd.
Ook mijn moeder had een permanentje in het haar, wassen en watergolven bij de kapper. En ze droeg een jurk met een schort.
Als onze kleinkinderen grootouders zijn, zullen ze er vast ook weer anders bij lopen dan wij nu.
Fijne dag.
Groet Mariëtte
In mijn herinnering was mijn oma aan mijn vaders kant altijd een oude vrouw en saai gekleed. Mijn oma aan moeders kant was een chique dame, altijd tot in de puntjes verzorgd, met lippenstift op. Net als mijn moeder zelf.
BeantwoordenVerwijderenVan mijn dochter kreeg ik een kaart met de tekst Voor de allerliefste moeder van de allerliefste dochter. Zij is bijna 50 en ik gebruik nog steeds een vilten lapjes aan elkaar genaaid als naaldenmapje, gemaakt op de kleuterschool.
BeantwoordenVerwijderenWe woonden naast oma en opa en oma had altijd een half schortje dat meestal onder haar buik hing en volgens mij geen enkel nut had bij het koken en bakken dat ze graag deed.
Andere oma had inderdaad Trevira jurken met uitbundige patronen, die vond ik heel mooi.
Trevira bloesjes met die mooie patronen, daar ben ik naar op zoek. Lekker makkelijk.
VerwijderenWat een leuke broek Aaf, ik hou ervan, in de zomer draag ik altijd dat soort broeken. Mijn oma's, geboren rond 1895, droegen een rok met truitje of donkere jurk soms met bloemetjes. Wij bezochten mijn opa en oma elke zaterdag, mijn andere alleenstaande oma eens in de 2 weken. Ik was een nakomertje en heb mijn oma's alleen gekend toen ze oud waren. Ze overleden toen ik ongeveer 12 jaar oud was. Mijn ene oma droeg altijd wollen kousen, zag slecht en kwam het huis niet meer uit. Mijn opa zorgde voor het huishouden. Hij maakte altijd groentesoep als wij kwamen. Mijn oma at elke dag een rauw geklutst ei, geen idee waarom en was gek op wit brood met biefstuk. Maar hoe ze echt was weet ik alleen uit verhalen over toen ze jonger was.
BeantwoordenVerwijderenMijn oma's waren ook uit de 19e eeuw, mijn oma Aaf, geboren in 1896, mijn andere oma geboren in 1898. Ik herinner me geen donkere kleding. Aaf overleed toen ik 31 was , de andere oma overleed in december 1988, toen ik 36 jaar was.
VerwijderenIk denk wel eens, wat waren onze (mijn) voormoeders al jong oud en "ferwrotten". Grote gezinnen, kolen of hout stook, geen groenteboer aan de deur (eigen stukje bouw) en water uit de pomp. Kleding voorwassen op het bienstap. Geen tandarts, geen kraamzorg, en bij hoge uitzondering een dokter.
BeantwoordenVerwijderenJe moest het samen redden, en uiterlijk was van minder belang. Ik zie de familiefotos waarin de jongens geleebde te brede hasjes dragen, oma in het zwart. Ze moet krap 60 zijn geweest, maar ze had ook 80 kunnen zijn.
Wat een geweldige boot hadden je opa en oma. Ik denk dat je opa hem zelf van sloep tot "luxe jacht" gemaakt had. Ben je ook mee uit varen geweest?
BeantwoordenVerwijderenIn de jaren 80/90 hadden wij ook een sloep, een zeilsloep. Ik vind ze nog steeds hartstikke leuk, veel leuker dan glanzende boten. Maar ja, ik ben van de romantiek.
Sim
De boot werd gebruikt als vakantie-woonboot, niet om mee te varen. Daar verbleven ze vaak 's zomers. Ze gingen er op de brommer naar toe, deze boot lag ergens bij Akkrum.
VerwijderenIk ging er als kind ook wel eens met mijn ouders vanuit Leeuwarden op de fiets naar toe, een dagje op bezoek!