Kort geleden liet ik een SOS bandje maken. Met daarop ingegraveerd de telefoonnummers van mijn dochters, de naam van de bloedverdunner die ik slik, diabetes en mijn bloedgroep. Mocht ik onwel worden, of ergens bewusteloos aangetroffen worden, dan kunnen ze mijn dochters bellen en dan weten hulpverleners dat ik diabetes heb, bloedverdunners slik en mogelijk is de vermelding van mijn bloedgroep ook nuttig.
 |
| mijn bandje |
Een SOS bandje dragen kwam ter sprake bij "In Balans", de cursus valpreventie. Het leek mij een goed idee. Lang geleden droeg ik ook een armbandje van roestvrij staal, vergelijkbaar met onderstaande foto.
 |
| zo'n armbandje schafte ik aan in 1993, toen ik diabetes bleek te hebben. |
In het waterdichte medaillon kon je een bijgeleverde papierstrook stoppen met allerlei gegevens: telefoonnummer huisarts, ziektes, naam, geboortedatum.
Ik heb dit armbandje niet lang gedragen, het was niet prettig om te dragen en al snel verdween het in een lade. Hoewel ik het nut er wel van in zag om het te dragen, ben ik er al snel definitief mee gestopt. Ik voelde me destijds ook te veel patiënt met zo'n armband om mijn pols. Destijds was ik meestal in gezelschap van mijn partner, nu ga ik er vaak alleen op uit.
Nu, 33 jaar later, heb ik opnieuw een SOS bandje. Mijn kleindochters hebben er beide een en zo kwam ik op het idee om er ook eentje te laten maken. Want ze zijn er ook voor volwassen polsen. Ik verwacht dat ik het bandje nu langer draag dan dat ik destijds die armband droeg.
Ik ben nu ouder en daardoor is er grotere kans op noodsituaties.
Hoewel ik natuurlijk hoop, dat het nog heel lang volkomen nutteloos blijkt te zijn om het bandje te dragen.
Want dat betekent dat ik naar omstandigheden goed gezond, of in ieder geval gezond genoeg, ben en prima functioneer.
Wat een goed idee.
BeantwoordenVerwijderenIk zwem graag buiten en heb voor een weekend alleen, aan zee, een doggy tag gekocht. Thuis draag ik hem niet en ook niet als ik in bekend water zwem.
BeantwoordenVerwijderenIk heb zo’n bandje voor mijn 6-jarige, maar er nooit aan gedacht een voor mezelf te kopen. Ik loop hard en heb mijn telefoonniet vaak mee. Ik heb meestal wel ergens een briefje met het telefoonnummer van mijn partner, maar dit is wel een stuk makkelijker.
BeantwoordenVerwijderenMijn man loopt hard en hij heeft een plaatje aan zijn schoenveter met daarop alle gegevens
VerwijderenIk heb al mijn medische gegevens in mijn telefoon gezet die dus een noodstop heeft.
BeantwoordenVerwijderenEen noodstop op je telefoon of een noodknop?
VerwijderenAls je de aan en uitknop lang indrukt kun je kiezen om mijn medische gegevens te bekijken + mijn contactpersonen.
VerwijderenGoed idee, ik heb nu een kaartje met alles in mij portemonnee. Die heb ik eigenlijk altijd bij me. En in het scherm van mijn telefoon, nog vóór je met de pincode IN de telefoon komt, staat het nummer van mijn man met de aanduiding ICE (in case of emergency).
BeantwoordenVerwijderenNu nog een tattoo op je borst met niet reanimeren. Wanneer je dat niet wilt, schiet je met een armband niets op.
BeantwoordenVerwijderenOh, nog vergeten: koop een personenalarmhorloge. Dan ben je te traceren en de centrale roep dan hulp in met een spreek verbinding
BeantwoordenVerwijderenZo'n roestvrijstalen SOS-ketting kocht mijn vader vroeger voor ons. Geen armband dus. Tijdje mee gelopen, maar werd toch ongemakkelijk. Voor mijn oudste liet ik ooit zo'n tag maken als soldaten hebben, een metalen plaatje, met daarop z'n aandoening en mijn telefoonnummer. Dat is ook daadwerkelijk gebruikt. Voor mezelf heb ik een papiertje gelamineerd met ICE nummers en mijn informatie. Dat papiertje zit bij m'n telefoon, in m'n portemonnee en in diverse tassen.
BeantwoordenVerwijderenDat moet eerst maar voldoen.
Toen ik destijds die armband kocht, was er de keuze uit een ketting of een armband. De ketting met medaillon leek me helemaal niet fijn!
VerwijderenIk vraag mij af of de heren en dames hulpverleners tijd hebben om op zoek te gaan naar een armbandje, een tag of iets aan je schoenveter als je gewond of buiten bewustzijn bent.
BeantwoordenVerwijderenZe nemen geen risico qua bloedgroep en prikken je gewoon even aan i.p.v. te vertrouwen op een armbandje of een tag.
De tag van mijn oudste, die hij droeg als ketting, werd dus wel gelezen. Ook al door de mensen die de ambulance belden.
Verwijderen