Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 werd ik 66 jaar en kreeg ik mijn eerste pensioen en AOW. Ik had een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij in 2007 op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege dit pensioengat. Ik heb hard gewerkt aan het aflossen van mijn hypotheek. De hypotheek is inmiddels volledig afgelost. Mijn berichten gaan nu over leven met een pensioen.

dinsdag 23 april 2019

Woningnood

Er is volgens de NOS een tekort aan tenminste 80.000 sociale huurwoningen.
Hierbij gaat het om woningen voor woningzoekenden die weinig inkomen hebben, zo weinig dat ze in aanmerking komen voor huurtoeslag. Door het lage inkomen kunnen ze dus niet kopen of een woning huren in de vrije sector. Want dat kost te veel geld. Een tekort aan 80.000 huurwoningen betekent dat er veel woningzoekenden jaren moeten wachten op een woning. Of te krap wonen of nog steeds bij ouders wonen. Doordat er geen woningen zijn, neemt het aantal daklozen toe. Kwetsbare groepen worden op deze manier de dupe. Er zouden veel sociale huurwoningen bijgebouwd moeten worden.
In mijn eigen straat staan woningen die voorheen allemaal huurwoningen waren. Het is een wijk uit begin zeventiger jaren en de huurwoningen waren redelijk betaalbaar. Ongeveer 25 jaar geleden zijn deze woningen zodra een huurder vertrok verkocht, waardoor er nu vrijwel geen huurwoningen meer over zijn. Het zijn allemaal koopwoningen geworden en dat geldt voor alle straten in mijn wijk waar vroeger alleen huurwoningen stonden. Maar voor het kopen van een koopwoning heb je eigen geld en een flink inkomen nodig, anders lukt dat niet. De woningen in mijn buurt zijn destijds dus onttrokken aan de voorraad te verhuren woningen en dat zie ik in veel meer wijken in de stad Groningen, onder anderen in de Oosterparkwijk, mijn oude wijk De Hoogte en de Indische buurt.
Dat verkopen van voormalige huurwoningen was een middel van woningbouwcorporaties om geld te krijgen voor nieuwbouwprojecten en ook voor het verbeteren  van de sociale opbouw. De veronderstelling was: kopers hebben een andere leefstijl en meer geld, dat wordt een verbetering van de wijk. Of dat altijd zo was, is een beetje de vraag, er zijn hier in de wijk ook bewoners van koopwoningen met een wietplantage op zolder en er waren ongetwijfeld ook mensen die te gemakkelijk een hoge hypotheek hadden waardoor ze hun woonlasten niet meer konden opbrengen.
Maar wat moet er nu gebeuren met al die woningzoekenden?
Het lijkt mij een geweldig plan om flink te bouwen en daarbij ook te denken aan woningen voor senioren, koop en huur, want in feite wordt er volgens mij veel te weinig gebouwd voor ouderen, terwijl der door de vergrijzing en de sluiting van verzorgingshuizen wel veel behoefte is aan woonruimte voor ouderen.

8 opmerkingen:

  1. Mijn oudste zoon kan ook moeilijk een woning/appartement vinden. Hij woont nu in een 1-kamer appartement in Montfoort maar wil graag samenwonen met zijn partner. Vanwege het budget lukt dat tot dusver niet erg goed helaas.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als ouderen meer kans hebben op aangepast wonen(misschien weer het ouderwetse bejaardenhuis)laten ze grotere woningen achter voor anderen

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is vooral de prijs van de kavels die een woning duur maken. Bouwbedrijven kunnen voor rond de 70.000 euro een prima woning neerzetten met 2 slaapkamers. Als je daar de prijs van de bouwgrond bij doet kom je al gauw op bijna 200.000 en dat is voor de nieuwkomers op de woningmarkt veel te veel.
    De huurprijzen worden kunstmatig hoog gehouden en bovendien wonen veel mensen met een goed inkomen in een sociale huurwoning. Hofjes voor ouderen (met eventueel thuiszorg) lijkt me ook een prima idee.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En woon je in een huurhuis dan is het vrijwel onmogelijk om te verhuizen naar een ander huurhuis. Omdat er niets beschikbaar is. Overigens is het echt niet zo dat het hebben van een hoger inkomen ook meer algemene beschaving garandeerd.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Als je net boven de sociale huurgrens zit is het ook vrijwel onmogelijk een betaalbare woning te vinden. Mijn dochter en schoonzoon hadden de mogelijkheid naar Belgie uit te wijken en hebben nu een twee-onder-eenkap nieuwbouwhuis voor 750 euro in klein dorpje.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. In 1954 betaalden we 13 gulden per week huur voor een eensgezinswoning met 40 meter achtertuin. (omgerekend 52 gulden per maand/ ong. 25 euro per maand). We verbouwden onze groenten in de tuin en gebruikten de open haard om de woonkamer op temperatuur te houden. Mooie tijden.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hier in mijn woonplaats, dorp ergens in Zuid-Limburg, worden alleen nog woningen voor ouderen gebouwd. Deze laten vaak een groot huis achter, waar dan weer een gezin kan gaan wonen. Maar er waren laatst 500 inschrijvingen voor slechts 15 seniorenwoningen. Daar zijn ruim 200 van afgevallen omdat ze niet uit de gemeente kwamen. Eigen volk eerst. Ook bij het toewijzen van de vrijgekomen huurwoningen komen statushouders en eigen volk eerst. Klinkt niet netjes, maar is wel heel hard nodig. Anders moet de eigen jeugd naar Heerlen, Maastricht of Kerkrade verkassen.
    Ik woon in een krimpregio. Maar toch is ook hier de vraag naar sociale huurwoningen groter dan het aanbod.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het is wel heel makkelijk gezegd dat we maar gewoon meer moeten bouwen. Geld om sociale huurwoningen komt niet uit de lucht vallen.

    We wonen in een compleet overbevolkt land, dan is woonruimte schaars en duur. Er is een grote groep die tussen wal en schip valt, te arm om te kopen en te rijk voor sociale woningbouw. Die mensen worden compleet uitgeknepen in de particuliere huur, zeker in de grote steden. 1000 euro voor 1 kamertje in een gare buurt is heel normaal.

    Van onze regering hoeven we geen vooruitziende blik te verwachten. De regering had ten tijde van de economische crisis juist bouw moeten stimuleren. Zelfs een blinde kip had de huidige krapte op de woningmarkt jaren geleden al kunnen voorspellen. Ook nu doet de regering niks, er is gewoon geen visie of wil. De komende 20 jaar zal de woonbehoefte enorm veranderen door de vergrijzing, er moeten eigenlijk nu al meer appartementen en seniorenwoningen gebouwd worden om dat op te vangen. Maar wat gebeurt er? Er worden nu wijken vol tussenwoningen uit de grond gestampt.
    Ondanks de enorme krapte op de woningmarkt nu, denk ik dat je over een jaar of 15 een eensgezinswoning nog nauwelijks kwijt raakt.

    Tegen die tijd ben ik spekkoper. Ik ben een dertiger die in een bungalow woont net buiten de randstad met alle voorzieningen op loopafstand. Ik denk dat ik over een jaar of 10 een flinke winst kan maken als ik deze woning zou willen verkopen.

    BeantwoordenVerwijderen