We konden het alle 14!

Met 13 andere ouderen neem ik deel aan de cursus valpreventie. Daar leren we om beter in balans te blijven en vallen te voorkomen. 
Dat vallen voorkomen doen we door valrisico binnen en op straat kleiner te maken. 
Een huis met minder valrisico. Medicatie met minder valrisico. Goed schoeisel.
Verstandige besluiten bij gladheid (binnen blijven!) en ga zo maar door. 
Daarnaast verbeteren we onze fitheid door allerlei oefeningen, zowel zittend op de stoel als staand. 
Sterkere spieren in voeten, benen, rug, buik en rond de heupen. Die sterkere spieren houden je overeind als je een beetje uit balans raakt. 

Maar wat als je dan toch valt?
Hoe sta je dan weer op?
Dat oefenden we in de afgelopen week. 
Liggen op de grond en dan goed checken of je ergens pijn hebt van de val. Ben je misschien gewond? 
Probeer dan niet op te staan, maar te bellen of te roepen, zodat er een ambulance kan komen om je verder te onderzoeken. Laat je niet omhoog sjorren als het niet goed voelt. Dat kan de kwetsuur verergeren. 

Heb je niet het idee dat er iets gebroken is en voelt het goed? Dan kun je op gaan staan en daarvoor leerden we verschillende technieken. Één techniek kende ik al en dat bleek niet de gemakkelijkste, het is wel de techniek waar ik het meest bedreven in ben.
We werden ingedeeld in groepjes en we oefenden in die groepjes, op zachte yogamatten. En het leuke was,  alle deelnemers konden zonder steun opstaan van de grond. Een beetje moeizaam en met inspanning, maar het lukte wel.  

We gaan het vaker oefenen, want we gaan de komende tijd fitter en sterker worden door alle oefeningen die we tenminste 2x per week doen.  Nog even en we springen zó omhoog. Grapje, want dat verwacht ik niet echt. Maar het is wel goed om verschillende manieren te leren. 

Cursus valpreventie van start

Gisteren ben ik dan toch met de cursus valpreventie begonnen.  De cursus zou oorspronkelijk op 5 februari van start gaan, maar er waren toen nog te weinig opgaven om de cursus te laten doorgaan. 
De organisatie zou diegenen die zich hadden opgegeven mailen, maar door een typefout in mijn mailadres ontving ik geen bericht en stond ik op 5 februari helaas voor niets in het buurtcentrum.

Er werd nog een 2e voorlichtingsbijeenkomst georganiseerd waar ik niet aan deelnam en gisteren konden we met 13 deelnemers van start gaan. Drie weken lang 1x per week en vervolgens 10 weken lang 2x per week. In totaal 23 bijeenkomsten. Allemaal 70+-ers. Ik ben één van de jongsten. Er is maar één deelnemer die jonger is dan ik en dat had ik niet verwacht. Haha, ik ben daar een jonkie!
De oudste is tegen de negentig. 
Allemaal ouderen die de kans op een akelige val zo klein mogelijk willen maken. 
We gaan werken aan onze stabiliteit door middel van allerlei oefeningen. Staand, zittend op een stoel, o.a. met bewegingen uit de tai chi. 
En al die oefeningen staan in ons cursusboek. Met QR codes voor filmpjes. Om die oefeningen ook thuis te kunnen herhalen. Want 1x of 2x per week oefenen is niet genoeg. Ik moet er bij voorkeur iedere dag mee bezig, want anders beklijft het niet en ga ik over een paar jaar toch onderuit en breek een been, of een paar ribben, of een arm of een schouder of zo. 

We versterken de spieren van onze voeten, van onze benen, van onze rug, schouders en bekken. Ook maken we die spieren soepeler. 
Dat alles maakt ons stabieler. 

Ik ben er ook achter dat ik val-angst heb. Angst om te vallen. Al gekregen toen ik op mijn 12e bij gladheid een been brak. Daardoor beweeg ik bij gladheid heel krampachtig en loop ik in feite nog veel meer kans op ernstig letsel dan bij een ontspanning houding. Daar gaan we aan werken. Voor zover mogelijk. 
Voorlopig houd ik het bij gladheid bij de pinguïnpas. 
Voor zover ik dan überhaupt buiten kom. 

Kleding in de sportschool

Toen ik ruim 3 jaar geleden in de sportschool begon, keek ik mijn ogen uit daar en nog steeds vind ik het bijzonder. Al die verschillende kledingstijlen.
Sommige mannen en jongens sporten met een petje op het hoofd en daaroverheen nog weer een hoody. Ze dragen warme kleding die alles bedekt, een soort trainingspak, maar ook kekke korte broekjes en hemdjes. 
Jonge vrouwen hebben vaak een billenbroek aan, zoals ik dat noem. In zo'n broek komen de billen heel goed uit. De draagsters pronken als het waren met hun kadetten! Een zogenaamde Scrunch en Ruched Bum legging.

een scrunch legging (billenbroek)

Vaak met een strak hemdje dat het middenrif vrij laat. Van mij mogen ze hoor, maar ik vraag me wel af of zo'n scrunch legging lekker zit in de bilnaad. Trekt dat niet vreselijk?
Er is ook een push up effect, gaat dat ten koste van de bewegingsvrijheid? Misschien zou ik het de gebruikers eens moeten vragen!
Jonge mannen houden meestal het lichaam meer bedekt, hoewel ik wel vrij veel korte broeken zie, ook nu. Die dragen ze zelfs onderweg op de fiets naar de sportschool. 
Ouderen dragen minder strakke kleding, vaak een oude joggingbroek en een t-shirt met lange of korte mouwen. Ik heb nog geen 50+-ers gezien met een scrunch legging. Dat snap ik, want vanaf de menopauze verandert je lichaam. De billen worden vlakker en de buik wordt boller. Diegenen die als oudere nog steeds bolle billen en een sixpack hebben, zijn zeer zeldzaam. Ik heb ze nog niet gezien in ieder geval. Je moet er de goede genen voor hebben èn je moet er keihard voor werken. Of ..... je haalt ze bij de plastisch chirurg. 
Ik zelf draag een vrij wijde sportbroek en soms een strakke sportlegging, maar niet eentje zoals op de foto hierboven. Verder draag ik een wijd sportshirt of een sporttrui. Iets wat niet knelt en lekker zit, want daar voel ik mij het fijnst in. 
 
O, en ik vond nog een afbeelding, extremer nog. Eentje met vulling, volgens mij 😅 

Zitten is het nieuwe roken ....

zeggen ze tegenwoordig.
Ik doe heel hard mijn best: minstens 2x in de week naar de sportschool waar ik een uur lang krachttraining doe en 3x in de week een uur zwemmen. Alles om zo fit mogelijk te blijven en zo gezond mogelijk oud te worden. Als ik eens een keertje spijbel in dit weekprogramma, dan voel ik mij schuldig, ook al heb ik een excuus, zoals een verkoudheid. Ik kijk dagelijks op mijn activity tracker of ik wel genoeg bewogen heb. Gemiddeld 22 minuten per dag matig intensief bewegen is de ondergrens wat volgens dit horloge toelaatbaar is.

In de tijd dat ik een kind was, bewogen ouderen zo weinig mogelijk. Waarom zou je, als dat niet nodig was?
Mijn oma's en hun (schoon)zusters kregen leveranties aan huis. De melkboer, de groenteman, de visboer, en de bakker leverden aan huis. Met een bel werd hun komst in de straat aangekondigd. En als je dan wat nodig had. Dan kocht je dat op de stoep voor je huis. Je hoefde er niets voor te doen.  Voor de slager moest je wel een stukje lopen, vanwege koeling, maar er waren bijna overal wel slagers te vinden.
Sporten deden ouderen niet, dat hield op als je ging trouwen en kinderen kreeg. Mijn ouders en de meeste ooms en tantes en natuurlijk ook mijn grootouders deden totaal niet aan sport. De ooms en mijn opa hielden wel van sport, maar dan passief. Langs het voetbalveld staan te kijken naar voetbal.
Mijn oma zei eens: mijn dochters zijn echte sporters! Wat bedoelde ze? Op de bank zitten en op tv kijken naar schaatsen en voetbal. Ook andere volwassen mensen deden helemaal niets aan beweging. Mijn oom en tante van moeders kant vormden een uitzondering. Die deden wekelijks aan volksdansen en bleven daar fit bij. 
Tegenwoordig moet je bewegen, bewegen en nog meer bewegen.
Want dat is goed voor je.

Mijn oma's en oud-tantes werden oud, hoewel ze als oudere nauwelijks bewogen. Wel als kind en volwassene. Ze liepen naar school, ze schaatsten en hielpen thuis in de huishouding. Ze werkten vanaf hun 12e bij rijke(re) mensen als dienstmeisje in huis, waar ze van de vroege ochtend tot de late avond afgebeuld werden. Vaak 7 dagen per week, met zo nu en dan een vrije dag op zondag. En vanaf hun huwelijk, rond hun 25e, werkten ze met een aantal kinderen in hun woning ook hard, want ze hadden geen apparaten zoals wasmachines, centrifuges en stofzuigers die het schoonmaken vergemakkelijkten. Die hadden ze rond hun 60e wel, het leven werd een stuk gemakkelijker en ze bewogen veel minder. Ondanks dat werden ze oud, mijn oma's 87 en 90 jaar, oudtantes werden ook ver in de 80, hoewel ze dus de laatste 30 jaar van hun leven zaten, breiden, haakten en lazen.
Destijds zeker toen deze generatie jong was, waren de mensen over het algemeen broodmager. Er was vaak nauwelijks genoeg te eten, ook als dienstbodes bij rijke mensen kreeg mijn oma's weinig te eten, want dan kregen ze alleen de restjes die overbleven van de maaltijd van de familie waar ze werkten.
Nu is dat heel anders, veel mensen, ook kinderen hebben overgewicht en mens zegt dat dit in combinatie met weinig bewegen ongezond is. Dat kan ik mij goed voorstellen!

Ik denk dat het niet nodig is om je hele leven te bewegen, maar dat bewegen tijdens een groot deel van je leven echt wel belangrijk is! Een mens is niet gemaakt om te zitten, maar om te bewegen. Dat was al zo toen we als homo sapiens nog in Afrika woonden. Natuurlijk kunnen ook mensen die hun hele leven lang veel bewegen pech hebben en hebben misschien in aanleg een lichaam hebben dat mankementen vertoont, maar gemiddeld verleng je er zeker je leven mee! 

Let jij op bewegen voor je gezondheid?

73x gezwommen: ik heb mijn abonnement er uit!

Jaarabonnement gemeentelijke zwembaden stad Groningen
Sinds 2009 heb ik een jaarabonnement. In de zomers daarvóór kocht ik steeds een zomerabonnement en zwom ik tussen begin september en eind april niet. Vanaf 2009 zwem ik het hele jaar door.
Op 28 januari dit jaar kocht ik mijn nieuwe zwemabonnement. Het is uiteraard weer een jaarabonnement. Voor €284,70 kan ik een heel jaar zwemmen. Hoe vaker ik naar het zwembad ga, hoe goedkoper het omgerekend per keer wordt.
Ik had ook kunnen kiezen om regelmatig een 12- badenkaart te nemen, maar die zijn, als je vaak zwemt, onvoordelig. Ik had uitgerekend, dat ik gemiddeld met een jaarabonnement 1,5 x per week moet zwemmen om net zo veel geld te betalen als een heel jaar zwemmen met 12 kaarten. En ik rekende uit dat ik dan na 73x zwemmen quitte speelde.
Die 73 x heb ik nu gezwommen en nu zwem ik voor de rest van het jaar "gratis"!

Gratis zwemmen!
Helemaal gratis? Dat gratis is natuurlijk maar net hoe je het bekijkt, het is heel betrekkelijk, want ik heb er wel €284,70 voor betaald.
Maar hoe dan ook, ik kan lekker zwemmen. Als ik zwem, zwem ik 50 à 60 minuten. Een prima manier van bewegen! Het is een fijn zwembad met zoutelektrolyse, waardoor veel minder chloor gebruikt wordt dan in "normale" zwembaden. Dat is prettiger voor mijn astma en ook voor mijn gevoelige huid die regelmatig op allerlei stoffen reageert met eczeem en JEUK, heel veel JEUK!  Ik ga dus na het zwemmen altijd na-douchen, om de resten van het chloorarme zwemwater af te spoelen.