Sleutel

Hij zet zijn driewieler naast die van mij. Een fiets van hetzelfde merk, ook met accu. 
Hij zegt: "mag ik u een tip geven? "
Natuurlijk, altijd!

sleutel van mijn accu

Hij vertelt dat de sleutel waarmee ik altijd trouw de accu vastzet, een universele sleutel is. Die sleutel is voor iedereen gelijk. Hij demonstreerde het. Hij maakte het slot van mijn accu los met zijn sleutel en schoof mijn  accu, met een nieuwwaarde van ruim €1000,- zó van mijn fiets!
Het blijkt dat je een nieuwe sleutelset ook gewoon kunt bestellen, zag ik later, toen ik zocht op 'sleutel ........... accu'. 
Oh, fijn dan. 
Dus mijn accu kan zo maar gestolen worden door iemand met zo'n sleutel?

Het slot van de accu zit achter de beugel, bij de punt van de gele pijl. 
De groene lichtjes zijn van het opladen. Bijna vol. 

Ik kon het beste mijn accu met mijn kettingslot vastzetten aan de fiets. Zoals op bovenstaande foto. Zo had hij zelf ook zijn accu vastgezet aan zijn driewieler. 
Dat ga ik in de toekomst ook doen!
Weer wat geleerd. 

Gratis een week lang een elektrische driewieler uitproberen!

foto van de site

In de krant kwam ik een bericht tegen over een gratis actie. 
Je mag een week een elektrische driewieler uitproberen. 

De wervende tekst:
Wil jij graag op de fiets naar je werk, de supermarkt of lekker een blokje om, maar lukt dit niet op een fiets met twee wielen? Je kunt nu een week lang gratis een elektrische driewielfiets uitproberen. Met een elektrische driewielfiets kun je er veilig en zelfstandig op uit. Door het een week uit te proberen, kun je op je gemak bekijken of de elektrische driewieler iets voor jou is. 

Hoe werkt het?

1. De elektrische driewielfiets is beschikbaar in Groningen en Bedum.
   
2. Reserveer de fiets via het reserveringssysteem. Kies de periode die jou goed uitkomt en vul de gegevens in.
   
3. Je ontvangt een bevestigingsmail van 'Boom en het Meer'.
   
4. De fiets staat voor de afgesproken periode voor je klaar bij de gekozen fietshandelaar. Neem je reserveringsbevestiging en identificatiebewijs mee om de fiets op te halen. Bij het ophalen van de fiets, geeft de fietsenhandelaar je uitleg over het gebruik van de fiets.

Dit vind ik in het reserveringssysteem:
In overleg met het uitgiftepunt zijn er eventueel mogelijkheden voor het brengen en ophalen van de driewielfiets binnen de gemeente Het Hogeland en Groningen. Meer informatie hierover vind je terug in de bevestigingsmail van jouw reservering. Dit is altijd in overleg met het uitgiftepunt.

Veel plezier met fietsen!

Enthousiast?

Is de elektrische driewieler goed bevallen en wil je de driewieler (of een ander type aangepaste fiets) aanschaffen? Aangepaste fietsen kunnen soms (gedeeltelijk) worden vergoed door jouw gemeente. Dit kan bijvoorbeeld door gebruik te maken van regelingen als de WMO (wet maatschappelijke ondersteuning) en PGB (persoonsgebonden budget). Neem contact op met jouw gemeente voor de mogelijkheden.

Als je de fiets gebruikt om naar het werk of naar school te fietsen kan het UWV mogelijk ook in een gedeeltelijke vergoeding voorzien. Informeer bij het UWV voor de mogelijkheden en voorwaarden of kijk op de website van het UWV. 


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ik vind het een leuke actie en ik vind het ook heel fijn dat je de fiets eventueel ook kunt laten brengen en weer ophalen. Aangezien ik al zo'n fiets heb, hoef ik er echt niet nog eentje uit te proberen. 

Ik vind een week wel erg kort, want ik vind dat het toch echt wel wennen is op zo'n ding, ik heb 3 jaar geleden ongeveer 5 weken nodig gehad om er aan te wennen. Het was goed dat ik mensen kende die een driewieler hadden, waardoor ik wist dat het soms doodeng is op die fiets. De leentermijn is ook niet eens een volledige week, maar van maandag tot vrijdag. Naar mijn mening te kort. 

Wil je zelf eentje aanschaffen zonder vergoeding van WMO, PGB of UWV, houd dan rekening met een prijs van ongeveer €7.500,- (of meer, dat is afhankelijk van extra's zoals spiegels en een zwaardere accu, armleuningen en dergelijke).

App "Da's zo gefietst"

 Er is een app die automatisch een seintje geeft aan fietsverkeerslichten dat je er aan komt. En die lichten springen dan eerder op groen. 
Dat kan alleen als er slimme verkeerslichten zijn.
Fiets je door een gebied met slimme verkeerslichten? Dan helpt de app je om vaker in één keer door te fietsen. Wanneer je een slim verkeerslicht nadert, laat de app anoniem weten dat jij eraan komt. Het verkeerslicht kan daardoor eerder op groen springen of de tijd dat het licht groen is iets verlengen. Zo fiets je prettiger door. 
De stad Groningen heeft 27 van die slimme lichten. 
Toen ik deze informatie voor het eerst las, in de gratis Groninger Gezinsbode, dacht ik dat het een grap was! Maar 1 april is al weer een tijdje geleden, dus het zal wel kloppen. 
De app doet meer dan dat, je spaart punten en ziet meteen hoeveel kilometers je hebt gefietst. De app heet Da's zo gefietst en is gemaakt door het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. 

Ik vind het een handige app, want ik houd hierdoor beter zicht op het aantal kilometers dat ik met een volle accu fiets. 

Afgelopen maandag fietste ik bijvoorbeeld 24 kilometer en ik was van plan op gisteren ook nog weer minstens 20 kilometer te fietsen.  Dat betekende dat ik de accu op maandagavond nog even weer volgeladen heb. Dan kom ik in ieder geval nog met trapondersteuning weer thuis.

Ik heb nog niet gebruik gemaakt van SnellerGroen. Ik had SnellerGroen op maandag nog niet aangezet en op dinsdag ben ik blijkbaar niet in de buurt geweest van slimme verkeerslichten. Toen fietste ik alleen in mijn woonwijk en door landelijk gebied. Ik was niet in de binnenstad. 

de app gisteren, na 2 dagen gebruik

Op de site van Da's zo gefietst kun je ook lezen over de inleveractie:

Nederland telt meer fietsen dan mensen; samen hebben we er ongeveer 23 miljoen. Toch heeft niet iedereen gelijke toegang tot een fiets: 12% van de Nederlanders heeft namelijk geen fiets, waaronder veel kinderen.

Helaas is de vraag naar tweedehands fietsen groter dan het aantal fietsen dat op dit moment wordt ingeleverd. Met name aan fietsen voor kinderen van basisschoolleeftijd is een groot tekort. Bij sommige Leergeldstichtingen is hierdoor al sprake van een wachtlijst. Daarom organiseert het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat samen met ANWB Kinderfietsenplan en  Stichting Leergeld een speciale actie: zoveel mogelijk gebruikte fietsen inzamelen voor kinderen die er nog geen hebben. We hopen dan ook dat deze campagne zal leiden tot nog meer kinderfietsen die worden ingeleverd voor hergebruik.

De actie werkt als volgt: je levert je gebruikte fiets in bij een ANWB-inleverlocatie. Vervolgens wordt de fiets grondig onderzocht en indien nodig opgeknapt, want veiligheid staat voorop. Stichting Leergeld zorgt er tot slot voor dat de fietsen goed terechtkomen, en er zoveel mogelijk kinderen worden voorzien van een goede fiets!

Zo kan een ander kind dankzij jou weer vrolijk en veilig op de fiets de weg op.
Dus wil jij ook een kinderwens vervullen? Klik hier voor meer informatie over het ANWB Kinderfietsenplan en vind een inleverpunt bij jou in de buurt.

Mijn driewieler fietst weer een stuk beter!

Afgelopen vrijdag moest mijn driewieler voor een grote beurt. Een APK is niet nodig, maar een jaarlijkse onderhoudsbeurt is goed voor het behoud van mijn fiets. 
Hij fietste de laatste tijd zwaar en piepte en kraakte. Ik had de indruk dat de ketting te droog was. Misschien moest die nodig gesmeerd worden? 

Ik fiets altijd zelf naar de fietsenzaak. Ruim 7 kilometer heen en ruim 7 kilometer weer terug. Tijdens de onderhoudsbeurt zit ik met een kop koffie en een boek te wachten totdat de monteur komt melden dat de fiets weer in orde is.
Met de ketting bleek meer aan de hand. Hij moest niet gesmeerd worden, maar helemaal vervangen. Dat is snel, op 1 maand na heb ik de driewieler 3 jaar. De slijtage ging sneller dan gedacht. 
Ook moesten de remblokken vervangen worden. Ook snel naar mijn idee. Die remblokken moeten besteld worden en kunnen door de drukte in de fietsenzaak pas over een maand gemonteerd worden. Nu moet ik zeggen dat ik niet het idee heb dat de remmen slecht zijn, de driewieler remt nog prima, maar als de monteur zegt dat ze vervangen zouden moeten worden, dan zal dat wel zo zijn. 
Dus over een maand zit ik er nog weer. 
Voorlopig fietst de driewieler weer als een zonnetje. Ik moet alleen niet heel plotseling willen remmen, want dat gaat misschien niet goed. Nu fiets ik op onoverzichtelijke stukken of naast voetgangers altijd al langzaam, dus ik voorzie geen remproblemen de komende tijd.  

mijn type driewieler zoals vermeld op de site van de producent

Te koud!

 Het was hier tijdens de kerstdagen heel koud, met temperaturen overdag en 's nachts onder nul. Brr wat een kou! Ondanks een legging onder mijn broek en 2 truien onder mijn jas, een muts op en dikke handschoenen aan, had ik het buiten erg koud. Met name op de fiets, waar ik snelheid maak. 
Aiai, wat ijskoud! 

Op 1e kerstdag was 's avonds de accu van mijn driewieler half leeg en omdat ik de volgende dag ook weer wat fietstochtjes wilde maken, besloot ik de accu op te gaan laden. Die accu was 1,5 etmaal buiten geweest, of in de onverwarmde schuur. 
Normaal gesproken is een uur opwarmen in de keuken bij ongeveer 16 graden genoeg om de oplader te laten werken. Maar dat lukte nu niet. Na 5 minuten laden stopte de oplader er mee. Een uur later hetzelfde en nog weer een uur later stopte het opladen ook heel snel. Die accu laadde dus niet op!

Zou de lader of de accu kapot zijn? Het zou een duur mankement zijn. Een nieuwe accu voor mijn elektrische driewieler kost ongeveer 1000 euro en ook een lader is prijzig, ruim 225 euro.  
Ik ging eerst maar eens naar bed, komt tijd komt raad! 
's Ochtends moest ik naar de wc en ik besloot de lader aan de accu te koppelen en nog even in bed te kruipen. De accu stond inmiddels 9 uren in de warmte. Als er niets aan de hand was, dan moest het laden nu wél lukken en anders had ik inderdaad een probleem.  
Toen ik voor de 2e keer naar beneden ging, constateerde ik tot mijn opluchting dat de accu weer helemaal opgeladen was! 

Het is duidelijk dat mijn accu niet goed tegen vrieskou kan en dat die accu heel lang nodig heeft om vanuit die vrieskou weer op te warmen. Dat duurt dus erg veel uren! Ik ga er een gewoonte van maken op bij koud weer de accu iedere avond van mijn fiets te halen en vooral niet op de fiets te laten zitten. 

Gisteren was het minder koud buiten en lukte het wel om na een uur opwarmen de accu goed te gaan opladen.  Verschil was dat de accu gisteren maar 5,5 uren buiten was en ook door het wat warmere weer niet zo erg afkoelde. 

Een nieuwe fietssticker

 
In het centrum van de stad Groningen geldt op veel plaatsen een parkeerverbod voor fietsers. Parkeren mag alleen op plekken die al overvol zijn en die niet geschikt zijn voor mijn driewieler. Ze bieden hooguit plaats voor gewone fietsen. 
Ik heb in januari 2024 een speciale sticker aangevraagd en ook opgehaald, waardoor ik meer parkeermogelijkheden in de binnenstad en natuurlijk ook op andere plekken in de gemeente Groningen heb, zonder dat mijn fiets verwijderd wordt wegens foutparkeren.
Maar die sticker, die nu op mijn fiets zit, heeft een beperkte geldigheidsduur. 
Hij loopt dit jaar af.

Dus ik dacht: ik moet actie ondernemen! 

Maar wat blijkt? 
De gemeente Groningen, Afdeling Stadsontwikkeling,  regelt het zelf!
In de komende 4 weken zijn er 4 werkdagen gepland waarop je tussen 9:00 en 16:30 uur een nieuwe sticker op kunt halen, in het centrum van de stad, naast de bioscoop waar ik een filmabonnement heb. 
Ze maken het mij gemakkelijk!
Nog gemakkelijker zou het zijn als ik de sticker zou kunnen ophalen in mijn woonwijk, want ik kom zelden met mijn driewieler in de stad. Ik vind het in het centrum te druk en onoverzichtelijk en daarnaast wil ik mijn driewieler er niet parkeren omdat ik bang ben voor vandalisme en diefstal. 

Maar de plek die nu gekozen is, is heel goed te combineren met een bezoek aan de bioscoop,  dat kan "gratis" doordat ik nog ruim 2 maanden een abonnement heb bij die bioscoop. Dus dat ga ik doen! Een nieuwe fietssticker voor de komende drie jaren. En ik ga, net als ik altijd doe als ik naar de bioscoop ga, met de bus naar de stad. 

Het wordt weer veel lastiger om de accu van mijn driewieler op te laden

Bij temperaturen beneden de 10 graden laadt de accu niet goed op als ik de accu aan de stroom leg. 
En nu het weer kouder wordt, betekent dit dat ik mijn driewieler niet meer in de onverwarmde schuur kan opladen, want daar is het domweg te koud. 

Bijkomend probleem is, dat de accu in huis eerst moet opwarmen voordat hij wèl goed laadt. 
In plaats van het verbinden van de lader aan de stroom en de accu moet dus nu de accu eerst van de fiets gehaald, binnen gezet en tenminste een uur opwarmen in de warme keuken of woonkamer en dan pas aan de stroom. 
Vervolgens moet de opgeladen accu weer correct op de driewieler geschoven en op slot gezet. Omslachtig! 
Maar binnen opladen is wel noodzakelijk. 
Want bij kouder weer is de afstand die ik met een volle accu kan afleggen ook kleiner. In plaats van maximaal 50 kilometer, met lichte trapondersteuning, nu volgens mij hooguit 35 kilometer. 

Dus vaker en omslachtiger opladen dan bij zomerse temperaturen!

Driewieler met accu

Hoe gaat het nu met mijn driewieler?

Ruim 2 jaar geleden begon ik op mijn elektrische driewieler te fietsen. Ik durfde niet meer te fietsen op een gewone fiets en ik was al diverse keren bij het afstappen gevallen. Dat ging altijd zonder letsel, maar niet altijd heeft een mens zo veel geluk. Dat móést een keer verkeerd aflopen. En om ongelukken voor te zijn, heb ik met de nodige stimulans van mijn dochters, gekozen voor een driewieler. Veel stabieler en gemakkelijker fietsen. Geen valpartijen, een vooruitgang!  

In het begin vond ik het verschrikkelijk eng! Het sturen is heel anders en op een scheef oppervlak zit je dus scheef op je stoeltje. Echt heel anders dan op een gewone fiets. Ik oefende bij mij in de wijk en durfde in het begin bijna niets. Niet snel fietsen, niet langs een stuk met een scherpe bocht langs het water, want vloog ik dan niet per ongeluk uit de bocht en viel ik pardoes met driewieler en al in het water? 

In de eerste week ben ik twee keer bijna aangereden door automobilisten die mij blijkbaar niet gezien hadden. Toen heb ik direct een reflecterend oranje hesje voor over de rugleuning van mijn stoeltje gekocht. Sinds kort is dat vervangen door een fluoriserend geel veiligheidshesje. Het hielp prima, ik ben nooit meer bijna van mijn fiets gereden! 

nog met mijn oude hesje

Langzaam werd het beter met mijn zelfvertrouwen en vaardigheden op mijn fiets. Ik leerde omgaan met de elektrische ondersteuning, het laden van de accu, het schakelen in de versnellingen, het gebruiken van de parkeerrem en ook pech onderweg. 

een lekke achterband, met hulp van de Wegenwacht weer geplakt

En hoe gaat het nu?
Het gaat nu uitstekend met mij en mijn fiets.  Ik ben er nog steeds heel blij mee. Ik kan er keihard op racen op plekken waar dat niet gevaarlijk is, natuurlijk fiets ik rustiger in bochten en op kruisingen. 
Ik gebruik hem vrijwel iedere dag: om boodschappen te  halen, om naar het zwembad of naar de sportschool te gaan, om voor de lol een eind te fietsen, om op bezoek te gaan. Soms om naar de stad te gaan, naar de opticien, de GGD, de audicien of naar het crematorium of een museum. Overal waar plek genoeg is om kort te parkeren. Langdurig parkeren bij de bioscoop of het Groninger museum heb ik nog niet aangedurfd. Daar is het zo druk en ik ben bang voor vernielingen aan mijn mooie driewieler. 
Dan maar met de bus, dat is ook prima. 

Laatst kiepte ik er mee om doordat ik te snel ging in de bocht. Ik kwam met een te grote snelheid van een viaduct af. Het heeft mij er niet van weerhouden om zonder problemen op mijn fiets te gaan zitten en weer te gaan fietsen. 
Geen zenuwen en geen stress, gewoon beter oppassen in de bochten. 

Dat is gelukkig goed afgelopen!

Gisteren was ik op mijn driewieler onderweg naar de sportschool. Het regende hard en het was blijkbaar glad door de regen. Ik minderde niet genoeg vaart in de bocht en boem, daar kantelde mijn driewieler. En voordat ik het wist, lag ik op de grond!
Ik herinner mij nog de verkoper in de fietsenzaak die mij bezwoer dat je met deze driewieler niet om kon vallen. Ja, ja, dat klopt dus niet, ik lag daar wel degelijk in het natte zand! 
Van de schrik bibberde en beefde ik helemaal. Gelukkig kwamen twee mensen, een man en een vrouw, mij helpen. Ze hielpen mij overeind op die trillende benen nadat ik hen verzekerd had dat er volgens mij niets gebroken was en ook geen hersenschudding had en ik echt niet met een ambulance afgevoerd hoefde te worden naar een eerste hulp. 
Ik had het eerst niet door, maar ik had een flinke schaafwond op mijn gezicht, het was geen regen die langs mijn kaak liep, maar bloed! Doordat ik bloedverdunners slik, heb ik sneller bloedingen en blauwe plekken. 
Ze zetten mijn driewieler weer overeind en ik was klaar om mijn weg te vervolgen, of naar huis of naar de sportschool.
Ik wilde nog steeds naar de sportschool om de hoek. De vrouw die mij hielp, kwam daar net vandaan en zij heeft mij begeleid, want ze wilde zeker weten dat het goed met mij kwam. Daar zijn mijn wonden schoongemaakt en van pleisters voorzien. Ik moest van de medewerker eerst een tijdje op de bank zitten voordat ik er ook maar over kon denken om te gaan sporten. Misschien was mijn situatie wel slechter dan ik door de adrenaline misschien dacht. Ik ging een halfuurtje sporten en zo nu en dan kwam de medewerker even checken hoe het met mij ging. 
Het bleef prima gaan, dus ik mag concluderen dat ik geluk heb gehad!
Mijn bril is een beetje scheef, dus ik ga in de komende week even langs de opticien om hem weer recht te laten zetten. Ook op mijn fiets waren een paar dingen wat scheef gaan zitten, de armleuningen en de spiegel moesten even weer op zijn plaats. Dat lukte prima. 

Een blauwe en door de jas heen geschaafde elleboog 

Schaafwond in mijn gezicht

vinger die in de knel kwam

Het wordt weer wat warmer

In februari was het knap koud! Ik heb in februari 2023 en 2024 veel minder gas verbruikt dan dit jaar en de maand is nog niet om. Aan dit gasverbruik kan ik afleiden dat het koud was.
In februari 2023 verbruikte ik 44 m³ en in februari 2024 was dit 46 m³ en tot nu toe verbruikte ik 65 m³. Een aanzienlijk verschil!

Heerlijk dat het weer wat warmer wordt. Dat scheelt ook in gedoe bij het opladen van de accu van mijn driewieler. Als het warm genoeg is, dan hoef ik de accu niet van de fiets te halen en kan ik direct in de schuur de oplader aansluiten op de fiets. Bij temperaturen onder de 10 graden kan dat niet, zeker als het echt koud is.
Het is namelijk zo, dat de accu dan niet volledig oplaadt. Wil ik een volledig opgeladen accu hebben, dan moet de accu van het slot en van de fiets, die accu moet een tijdje in huis acclimatiseren en als hij na een uur of 1,5 uur voldoende op temperatuur gekomen is, dan kan ik hem opladen. Hoe kouder buiten, hoe langer de accu eerst in huis moet opwarmen. Na opladen moet de accu weer op de fiets geplaatst. De accu zit op een plaats waar ik slecht bij kan. Het is voor mij te laag, maar met de nodige moeite lukt dit. Vervolgens moet de accu weer vergrendeld en dan kan ik op stap.

Bijkomend probleem is dat de accu bij koud weer aan capaciteit verliest. Hij gaat veel sneller leeg.  Ik las ergens op het internet dat het wel 30% scheelt. Ik heb de indruk dat het wel meer dan 30 % is. En dan volgt weer het gedoe met opladen.

Waarom vergrendeling met een slotje?
De accu is ongelooflijk duur! Ruim 1000 euro. Die wil je op je fiets houden! 

Lange afstanden fietsen

Ooit, tussen mijn 26e en mijn 32e jaar, fietste ik op fietsvakanties echt heel ver, gemiddeld 120 kilometer op een dag, rustdagen daarbij inbegrepen. Door Nederland, België, Luxemburg, Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Duitsland gingen toen de tochten, van soms wel ruim 200 kilometer op 1 dag, samen met mijn toenmalige partner die bedreven was in bandenplakken en het doen van kleine reparaties zoals het vervangen van een gebroken spaak of remkabel of het vastzetten van een losgeraakte remkabel.

Tegenwoordig, op mijn elektrische driewieler is 30 kilometer al ver.
In het voorjaar fietste ik naar Slochteren, naar de Fraeylemaborg en weer terug, dat was totaal 32 kilometer.
Begin twee weken geleden fietste ik naar museum De Buitenplaats, dat was ongeveer 38 kilometer op één dag.

Naar ons vakantieadres in Noordoost Drenthe ging ik ook op de fiets. Op vrijdag 25 oktober heen en op vrijdag 1 november weer terug naar Groningen. De afstand is ongeveer 26 kilometer en ik fietste dat in één keer, zonder rustpauze. Mijn bagage ging mee in de auto van één van mijn dochters en ik peddelde rustig op mijn driewieler door het mooie Groninger en Drentse land. Op de heenweg scheen een heerlijk zonnetje, wat het fietsen aangenaam maakte. Het was goed te doen en ik genoot van de vergezichten. Ik zag velden met grauwe gans en brandganzen. Echt honderden vogels die hier komen overwinteren.
De terugweg was helaas somber en ik had meer tegenwind, maar gelukkig viel er geen regen. Deze terugreis was wel veel vermoeiender dan de heenweg. Wat is het dan heerlijk dat je met je mobiel aan de hand je route kunt bepalen. Op de terugweg had ik dat niet nodig, toen wist ik de route uit mijn hoofd, maar op de heenweg heb ik bij kruisingen toch regelmatig even op Maps gekeken.

Waarom op de fiets?
Het leek me leuk en ik paste ook nauwelijks in de auto's van mijn dochters. In de auto van mijn jongste dochter was nog wel een krap plaatsje, maar zij kwamen vanwege andere activiteiten op de eerste dag pas op avond aan en ik wilde graag op de middag al arriveren.
Ook tijdens onze vakantie ben ik zelf naar een van tevoren afgesproken parkeerplaats bij de heide, waar we zouden wandelen, gefietst. Ik loop door mijn zere been nog niet zo ver en ik kon op elk moment keren en op mijn driewieler naar onze volgende pleisterplaats fietsen, een café/restaurant  waar we zouden lunchen. Ik kwam daar een half uurtje eerder aan en ik heb daar in afwachting van de rest van het gezelschap heerlijk in het zonnetje van een kop cappuccino genoten en in mijn e-reader gelezen. 

Naast dat het fietsen leuk en handig is, is het uiteraard ook gezond om te bewegen.
Hoe meer hoe beter. Niet alleen voor hart en bloedvaten, maar ook tegen dementie, om (verergering van) diabetes te voorkomen en het schijnt zelfs door de vrijgekomen endorfines goed te zijn voor je stemming.

Een mislukt uitje

Gisteren zou ik naar Museum De Buitenplaats in Eelde, sinds kort Drents Museum De Buitenplaats en een "filiaal" van het Drents Museum in Assen.

Het museum is vernieuwd, het herbergde 30 jaar lang een collectie naoorlogse, figuratieve schilderkunst. Geen abstracte werken, nee, op alle werken kon je zien wat het voorstelde.
Nu wordt het een museum met art nouveau, oftewel Jugendstil.
De Volkskrant: "Het Drents Museum beschikt met veertigduizend schilderijen, tekeningen, meubelstukken en ambachtswerken over een van de grootste art-nouveaucollecties van het land. "

Daar wilde ik dus naar toe, op mijn driewieler. Ik wilde om ongeveer 11 uur van huis vertrekken. De afstand was ongeveer 20 kilometer, dus 40 kilometer heen en terug. De actieradius van mijn fiets is ca. 50 kilometer, maar niet als ik constant de hoogste trapondersteuning gebruik.
Ik had me goed voorbereid, boterhammen mee, museumkaart mee, de accu van mijn driewieler opgeladen.
Dat laatste dacht ik tenminste, maar  de accu was niet opgeladen. Daarmee kon ik vanuit mijn huis niet heen en terug Eelde! Had ik de oplader niet goed aangesloten?
Ik keerde om en probeerde opnieuw mijn accu op te laden, maar binnen een minuut schakelde de oplader zichzelf uit en gaf een groen lampje, ten teken dat hij er mee klaar was, maar opladen deed hij niet.
Dus ik belde naar de fietsenzaak: ik denk dat de lader weer kapot is. Dat was een jaar geleden ook zo!
Dat leek hen vreemd, laders gaan bijna nooit stuk!
Maar goed, ik mocht een lader mee naar huis om te testen of het inderdaad aan de oplader ligt. En ja, na 2 uren laden zat mijn accu weer voor 100% vol.
De oude lader gaat naar de fabrikant voor nader onderzoek.
Waar het nu aan ligt dat ik ieder jaar een nieuwe lader nodig heb? Zou mijn accu die dingen stiekem slopen? 
Hoe dan ook, ik ben blij dat mijn driewieler weer functioneert en dat ik weer overal heen kan fietsen. Binnen zekere grenzen natuurlijk! Er zit 2 jaar garantie op accu en lader, dus mocht er binnenkort iets mee mis zijn, dan valt het nog steeds onder de garantie.

Mijn bezoek aan Drents Museum De Buitenplaats in Eelde is tot nader orde uitgesteld. Misschien ga ik in de komende dagen of volgend jaar. De accu op mijn fiets loopt in de kou sneller leeg, dus dan haal ik mijn huis misschien niet. En volgend jaar kan ook, want ik heb al besloten mijn museumkaart te verlengen.

Zowel wat betreft mijn driewieler als mijn bezoek Drents Museum De Buitenplaats in Eelde:
Wordt vervolgd........

Al weer een jaar fiets ik op een elektrische driewieler!

Op 30 mei vorig jaar werd mijn driewieler bij mij thuis afgeleverd.
Gisteren kreeg hij weer een servicebeurt à 70 euro. Alles is weer nagekeken en goed afgesteld. Het kost wel wat, zoiets, maar ik denk dat een gewone e-bike niet veel goedkoper is in onderhoud.

In het begin vond ik het doodeng op mijn driewieler en had ik nauwelijks controle als ik een beetje sneller wilde gaan als een slakkengangetje.
Hoe neem ik een bochtje, of een helling? Rol ik bij een nogal steile helling gewoon niet keihard achteruit? Hoe reageer ik, als ik door een slecht wegdek heen en weer geschud word? Twee wielen achter zorgen voor veel gehobbel. Val ik niet om als ik over een richting berm met sloot verzakt fietspad rijd met de wind net uit de verkeerde hoek?
Het moest echt wennen, zeker de eerste 6 weken.
Maar het werd gaandeweg beter. Ik fiets nu best hard en vertrouw me goed op de fiets.
Het is heerlijk om nu mobieler te zijn. Ik pak de fiets en ga overal naar toe. Ritjes die ik eerst met de bus deed. Naar de pedicure, naar de sportschool, naar het zwembad, naar mijn kinderen, naar het gezondheidscentrum (met huisarts en apotheek), naar de supermarkt, naar de kapper.
Vaak ga ik heel snel, waar het kan. Waar het fietspad recht is en er geen kruisingen zijn. Bij bochten en kruisingen minder ik snelheid.
Leve mijn driewieler die zorgt voor veel meer mobiliteit!

Over het omgaan met een accu heb ik veel bijgeleerd.  Ik was een absolute leek op dat gebied.
Ik weet nu hoe ik de accu van de fiets af kan halen en hoe ik hem er weer goed op zet. Ik weet nu dat ik bij temperaturen lager dan 10 graden de accu binnen moet opladen en dat ik dan de accu alvorens ik die aan de lader doe, eerst een uurtje binnen op temperatuur moet laten komen. Laden doe ik altijd als ik zelf thuis en wakker ben, dus onder toezicht en niet als ik op één oor lig. Ook het laden in de schuur doe ik niet langer dan nodig. Ik zet de kookwekker op 1,5 uur en ga dan even kijken of de lader al groen licht geeft.
Ik weet inmiddels ook dat het geen kwaad kan om op te laden als de accu een klein beetje leeg is, maar lang nog niet helemaal. Voor een wat langere tocht vind ik het wel zo prettig om te vertrekken met een volledig opgeladen accu, zodat ik zeker weet dat ik de tocht zonder problemen kan afronden.

mijn driewieler vandaag

Weer nieuwe dingen geleerd over mijn elektrische driewieler

De driewieler is mijn allereerst elektrische fiets. Nul ervaring dus met elektrische fietsen, behalve wat ritjes tijdens vakantie op Ameland.
Doordat kort geleden de oplader stuk was, heb ik in de handleiding (71 pagina's!) het gedeelte over de accu aandachtig gelezen en ik ontdek nieuwe dingen die ik nog niet wist. Blijkbaar heb ik daar eind mei, toen de driewieler geleverd werd, volkomen over heen gelezen, want op dat moment nog niet interessant.
Dit wist ik wel: Het is voor de accu beter om tussentijds te laden in plaats van te wachten tot deze helemaal leeg is. En dat deed ik ook steeds.

Maar ....... onderstaande regels waren mij nog niet duidelijk
- Bewaar en gebruik de accu bij voorkeur tussen de 5 en 20 graden, vermijd hogere en lagere temperaturen.
- Voor een optimale conditie en capaciteit van de accu, adviseren wij om de accu binnen bij kamertemperatuur op te laden.
- Iedere accu loopt na verloop van tijd leeg. Dit proces heet ‘zelfontlading’. Een accu die leeg is en niet wordt opgeladen kan door zelfontlading een diepteontlading krijgen en hierdoor defect raken. De garantie vervalt in geval van diepteontlading.

Oh, tot nog toe laadde ik de accu op in de onverwarmde schuur, terwijl die accu op de fiets bleef. Vanaf eind mei kon dat ook prima. Ik laadde altijd overdag en nooit 's nachts. Temperaturen waren misschien niet helemaal kamertemperatuur,  maar kwamen daar wel bij in buurt.

Maar als ik de onderhoudsregels goed lees, betekent dit, dat ik de komende tijd de accu regelmatig van de driewieler moet halen. Om hem op te laden en ook als het 's nachts kouder wordt dan +5 graden.

Dus ging ik pogingen doen om de accu van de fiets te halen. Poeh, dat lukte helemaal niet. Op het filmpje van de fabrikant leek het heel simpel. Ik heb het zelfde type fiets als in het filmpje. Je moet het slotje openen met de sleutel, het slotje indrukken en je trekt de accu zo van de fiets, volgens onderstaand filmpje.

Ik kreeg er geen beweging in.
Schoonzoon fietste naar mij toe en kwam te hulp, heel lief! Het bleek dat ik het slotje niet ver genoeg indrukte, je moet drukken tot dat er een klikgeluidje komt. Dan is het inderdaad vrij gemakkelijk om de accu van de fiets te halen. Terugzetten is moeilijker, vanwege de plek van de slede op de fiets, onder de bagageplaat. Je kunt nauwelijks zien wat je doet, het moet een beetje op de tast. En zo op mijn hurken zitten zoals de man in het filmpje, dat kon ik misschien 40 jaar geleden prima, maar dat is echt te hoog gegrepen voor mij als bijna 71 jarige die te kampen heeft met evenwichtsstoornissen!

Maar goed, ik heb inmiddels wat geoefend, en het gaat nu wel goed, nog steeds met enige moeite, maar het lukt.

Batterij- en accuproblemen!

Dacht ik dat het waren.

Waar ging het om?

1. Mijn elektrische stoeldeken laadde na 1 winter gebruik niet goed op en gaf onvoldoende, want veel te kort, warmte. Ik dacht dat het aan de batterij lag. Ik heb contact opgenomen met de klantenservice en die reageerde vrijwel direct. Heerlijk dat iemand meteen suggesties komt aandragen over wat er aan de hand zou kunnen zijn. Ik moest de deken resetten, dan kwam het waarschijnlijk wel goed. Ik had hem in het voorjaar volledig opgeladen opgeruimd,  maar zo'n batterij loopt na verloop van tijd leeg!  Dus ik heb het systeem gereset, maar dat hielp niet echt. Ik heb weer contact opgenomen en ik moest een aantal tests uitvoeren om te kijken wat dan de oorzaak kon zijn. De conclusie was, dat het warmte element binnen in de deken niet goed meer werkte. Ik heb kosteloos een nieuwe deken toegestuurd gekregen, zonder batterij en zonder oplaadkabeltje, want die waren volgens het bedrijf nog goed. En inderdaad, deze oplossing werkte prima! Mijn deken werkt nu als vanouds. De deken wordt heerlijk warm, heeft de normale tijd nodig om op te laden en blijft lang genoeg warmte geven.

2. De accu van mijn elektrische driewielerfiets. Hij laadde niet meer volledig op. Halverwege de laadtijd hield hij op met laden. Daardoor kon ik niet meer heel ver fietsen, mijn zogenaamde actieradius werd kleiner. Niet de bedoeling van een fiets die ik nog maar een half jaar bezat. Op de accu zit bij normaal gebruik 2 jaar garantie. Ik had er geen rare dingen mee gedaan, niet laten vallen, niet volledig leeg laten lopen, geen water op plekken waar dat niet de bedoeling was. Dus ik belde op en legde het probleem voor. Ik moest maar komen. Dus ik met een vers opgeladen driewieler, 6,7 kilometer fietsen naar de dealer. Zo veel mogelijk opgeladen dan, want helemaal opladen lukte niet meer. Daar konden ze de accu uitlezen en constateerden ze in telefonisch overleg met de fabrikant dat de accu helemaal goed was. Aan de accu lag het dus niet. Dus het moest de oplader wel zijn. Welnu, die had ik ook meegenomen. Ik ontving een nieuwe oplader en de oude oplader bleef bij de dealer voor verdere testen. Daarna weer 6,7 km naar huis.
Uiteraard heb ik bij thuiskomst getest of de accu van mijn driewieler met de nieuwe oplader wél goed oplaadde. En jawel hoor, het was in orde. Het lag dus aan de oplader.

Ik ben blij dat zowel de driewieler als de deken het weer goed doen, maar ik vind het niet fijn dat beide al na een half jaar gebruik mankementen vertoonden.
Nu denk ik eerlijk gezegd dat de oplader van de elektrische driewieler vanaf het begin niet helemaal deugde. Hij werd namelijk heel heet tijdens het opladen. Volgens de handleiding kan het gebeuren dat een oplader warmer wordt dan 50 graden, maar een feit is dat de vervangende oplader een stuk minder warm wordt. Hij wordt wel warm, maar lang niet zo warm als de eerste.

Nooit meer bang om te vallen bij opstappen of afstappen!

Ik heb mijn elektrische driewieler fiets nu al weer geruime tijd.  En de titel van dit blog dekt de lading van mijn stukje helemaal!

In de jaren dat ik nog op mijn tweewieler fietste, fietste ik wiebelig, ik kon niet in een rechte lijn fietsen, ook niet als ik een behoorlijke snelheid maakte, ik slingerde altijd.

Op- en afstappen veroorzaakte al jaren een enorme stress.
Mijn balans was in feite te slecht om veilig af- en op te stappen. Daardoor viel ik zeker 3 keer. Een keer voor huis, een keer bij de Albert Heijn en een keer toen ik onderweg van de stad naar huis was. Volgens mij wel vaker, maar dat heb ik weggedrukt, ik wilde het vergeten, want ik wilde blijven fietsen. Ik probeerde afstappen en vervolgens opstappen zo veel mogelijk te voorkomen door stille routes te kiezen. En geloof me, als je naar de stad fietst zijn er veel kruispunten met of zonder stoplichten waar je moet wachten en vervolgens weer opstappen. Iedere valpartij liep goed af, maar als oudere heb je grote kans dat het op een zeker moment flink fout gaat en dat doet wat met je mobiliteit! In september werd mijn balans op mijn linker been zo slecht, dat het opstappen niet meer ging.

En nu heb ik dus sinds eind mei een driewieler. Ik bestelde hem na een proefrit half april en zo'n 6 weken later kreeg ik hem geleverd. Het is werkelijk heerlijk dat ik niet meer hoef af te stappen. Ik kan bij een kruising of een verkeerslicht gewoon blijven zitten! Geen gedoe meer met op gang komen, ik druk op een knopje en ik rol weg!
Dat scheelt enorm veel stress!

Alleen bruggen waarbij je trappen op moet zijn voor mij niet meer haalbaar. Zoals onderstaande brug.

Al bijna een volleerd 3-wielfietser!

Mijn driewieler 3 weken geleden

Vandaag is het al weer 3 weken geleden dat mijn driewieler afgeleverd werd. In die 3 weken heb ik er veel bijgeleerd. Ik was dan ook alle dagen aan het oefenen. Het was er de afgelopen tijd prima weer voor.
Ik schrik niet meer van kuilen in de weg, ik voel me veel vertrouwder op de fiets. Inmiddels ben ik niet meer bang om een helling niet te halen, ook tegen de harde wind in gaat het prima!
De mogelijke routes naar de woningen van mijn dochters ken ik nu goed en ik weet dat ik een smal fietspaadje met dito smal bruggetje beter kan vermijden. Daar kan namelijk niemand mij passeren en dwing ik anderen in de berm. En ik hoef niet voor dat paadje te kiezen, er zijn andere mogelijkheden, dus doe ik dat ook niet.
Bochtjes gaan nu flitsend. Soms bij scherpe bochtjes neem ik veel snelheid terug, ruimere bochtjes neem ik sneller, maar ook dan neem ik snelheid terug. Met andere woorden: ik pas mijn snelheid aan aan de soort bocht. Het sturen gaat steeds beter.

Naast het fietsen op de driewieler ben ik al heel bedreven in het parkeren van het gevaarte. Want een gevaarte is het. Hij is 2,42 meter lang, 78 cm breed en zonder elektrosysteem 51 kg zwaar. Maar die accu en toebehoren zitten er wel op, dus is de driewieler zwaarder dan 51 kg.
Ondanks omvang en gewicht lukt het prima om de driewieler in de schuur te plaatsen en er weer uit te halen.

Het fietsen heeft veel voordelen: ik hoef niet te wachten op de bus, ik ga veel sneller dan dat ik de afstand te voet afleg, ik ben flink in beweging, ik geniet meer van de omgeving!
 
Dat op de fiets kunnen genieten van de omgeving heeft er vooral mee te maken dat ik op mijn driewieler meer om me heen kan kijken. Ik heb inmiddels ruim 32 jaar diabetes en diabetes geeft vaak complicaties. Bij mij is dat polyneuropathie in voeten en benen. Doordat de zenuwen in mijn onderbenen en voeten door de diabetes ernstig aangetast zijn, is de aansturing van spieren verstoord en dat heeft gevolgen voor mijn evenwicht. Tijdens het wandelen moet ik steeds recht voor me uit kijken en vooral naar de grond kijken of er geen onregelmatigheden in het wegdek zitten. Scheve tegels, gaten in de weg of een richeltje kunnen oorzaak zijn van een valpartij. En om rond te kunnen kijken moet ik stil staan, anders verlies ik mijn evenwicht. Het komt er op neer dat ik tijdens wandelingen niet heel veel meekrijg van de omgeving, alleen van het wegdek.

Ik kan wel zeggen: de driewieler is tot nog toe een succes!
Ondertussen probeer ik wel mijn loopvaardigheid wat bij te houden, zodat die zo weinig mogelijk achteruit gaat!