Ons eerste "koffiezetapparaat"

Toen ik de reacties las op mijn oude waterkoker, dacht ik aan het "koffiezetapparaat" dat mijn partner knutselde toen we in 1979 samen op 1 studentenkamer woonden. 
Vriend bedacht een koffiezetapparaat in de vorm van een blik met een thermoskan er onder. In het blik schonken we het hete water. In de bodem had vriend een paar gaatjes geslagen en daardoor druppelde het water in het koffiefilter met koffie. Zo hoefden we niet zelf op te schenken. 

Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die deze manier van koffiezetten met een blik héél ongezond vinden. Ik had destijds ook al twijfels. Het kwam er op neer, dat ik meestal met de hand koffie zette en dat vriend koffie zette met behulp van het blik. 

uiterst rechts het blik op het speciaal daarvoor gemaakte plankje
Daar kwam de thermoskan, links, geel,
 onder, met de losse filter daar boven op!

 

Woonden primitief. De wc was buiten op het balkon en de afvoer van die wc was regelmatig bevroren, er was in de studentenkamer alleen een wastafel en bij strenge vorst was de waterleiding bevroren waardoor we bij de overburen emmers water moesten halen.  
Het bureau op de foto is gemaakt van een tabakskist, gratis afgehaald bij Niemeijer, de tabaksfabriek. Alle plankjes en de laden op de foto kwamen van nog zo'n kist. Zelf getimmerd door partner.

Ikzelf op de dag van bovenstaande foto, in een zelfgebreide trui. 
Met op de achtergrond rechts de wand met het bureau. 

 

Nieuwe ovenwanten?

In 1983 kreeg ik van een bevriend paar een bakoventje cadeau. Ze hadden zelf een nieuw exemplaar gekocht en ik kreeg hun afgedankte oude oven. Ik was er blij mee. 
Toen had ik natuurlijk ovenwanten nodig, want die had ik niet. Ik had wel pannelappen, maar geen ovenwanten. Dus kocht ik onderstaande ovenwanten. Waar weet ik niet meer, of bij de V&D of de Blokker. Winkels die een fijn aanbod hadden in dergelijke dingen, maar nu niet meer bestaan. 
Die ovenwanten werden vuil en die waste ik regelmatig, maar veel vlekken gingen er niet meer uit. Niet zo vreemd na ruim veertig jaar trouwe dienst. 

Nu was de vraag, ga ik nieuwe kopen en bijdragen aan de enorme afvalbergen? 
Nederlanders gooien jaarlijks zo'n 215 tot 310 kilo kleding en textiel weg, wat neerkomt op ongeveer 15 tot 18 kilo per persoon per jaar. Wereldwijd wordt er jaarlijks 92 miljoen ton textielafval geproduceerd, wat overeenkomt met elke seconde een volle vuilniswagen.

Ik weet het, één paar ovenwanten is bijna niets vergeleken bij die hoeveelheid. Stelt niets voor, maar ik dacht: ik kan er een nieuw hoesje voor maken. Van een leuk stofje, een coupon, ooit voor €0,50 gekocht, het prijskaartje zat er nog aan. Binnenin de nieuwe hoesjes zitten nog steeds de oude ovenwanten.  Ik heb de helft van het stofje gebruikt en met de andere helft kan ik nog weer iets anders repareren of maken. 

oude ovenwanten in een nieuw hoesje

oude ovenwanten, met vlekken, maar wel vers uit de was

Een goede en groene oplossing, vind ik zelf!

Een kapotte sneeuwschep!

Gisterochtend zou ik even de sneeuw van mijn stoepje vegen. Veel sneeuw was er niet gevallen, maar het leek me toch goed om opvriezen van de sneeuw die er lag te voorkomen. 
Ik gebruikte mijn sneeuwschep en nadat ik mijn stoepje schoon had, wilde ik ook nog even de tegels doen. En krak zei de steel van de sneeuwschep. Het hout was vermolmd! 

bezemsteel al in de kliko

afgebroken en duidelijk vermolmd

Wat nu, een nieuwe schep kopen of de bezemsteel die er aan zat vervangen? Ik testte het plastic van de sneeuwschep en die lijkt nog prima. Stevig en dik plastic. Ik besloot geen nieuwe sneeuwschep te kopen en alleen de steel te vervangen. Dat scheelt weer plastic afval! 
Ik bepaalde de diameter die ik nodig had en besloot die middag op stap te gaan. Sneeuw ligt hier nauwelijks en naar verwachting zijn de fietspaden schoon. 

Dus fietste ik naar de bouwmarkt, stopte stukken touw en plakband in mijn tas en kocht een nieuwe bezemsteel, of eigenlijk een steel voor een tuinhark. 

voorkant vastgezet met touw en plakband

idem achterkant van de stok

de bezemsteel aan het frame van mijn driewieler

Thuisgekomen bleek de punt van de steel niet handig voor de sneeuwschep, dus schoof ik de bovenkant in de schep. De diameter van de steel was niet helemaal goed. Die was iets te klein, hoewel ik de grootste diameter gekocht had die aanwezig was. Die ruimte heb ik gevuld met wat keukenpapier en nu zit de bezemsteel goed vast in mijn sneeuwschep. 
Laat de sneeuw nu maar komen! 
Hoewel, liever niet. Ik ben niet echt een fan. Maar als die valt, dan ben ik er weer klaar voor. 

Goed gelukt! En de omgekeerde flitspaal.

Een kleine week geleden schreef ik over mijn plan om een verbleekte, wat vaal geworden,  maar verder nog prima jas te gaan verven. Lees er hier meer over.
Dat verven deed ik afgelopen maandag.  
In 3 verschillende wasbeurten. 

1. Gewassen op 30 graden, met nog wat andere textiel om de machine te vullen en niet halfleeg te laten. Het is belangrijk om textiel die je wilt verven, goed schoon te maken. Dan pakt de verf beter. Zo staat het in de gebruiksaanwijzing: "Begin altijd met een schone en vochtige stof (was deze grondig, ook als deze nieuw is, om vlekken of niet zichtbare afwerkingen te verwijderen). Plaats de stof vochtig en niet-gevouwen in de wasmachinetrommel." Ik liet de jas in de wasmachine, de rest die ik mee waste hing ik te drogen.

2. Geverfd op een wasprogramma voor 40 graden. De gebruiksaanwijzing zei er dit over: Voer een volledig katoenprogramma uit (geen voorwas, spaarstand of speciaal programma voor minder was). Voor het beste resultaat was je op 40 graden Celsius (de verf werkt ook bij 30 graden Celsius als dat nodig is voor de stof). Volgens het label in mijn jas moest ik de was op 30 graden wassen, maar mijn inschatting was dat de jas ook wel voor 1x 40 graden aan kon. Dus 40 graden gekozen. 

3. Vervolgens de jas nog een keer gewassen, nu wel op 30 graden. Dat wassen na het verven schreef de gebruiksaanwijzing van de verf voor.
Vervolgens droogde ik de jas in de woonkamer, zoals ik dat ook met jassen doe die na een zware regenbui zeiknat zijn geworden. 

Het experiment is uitstekend gelukt, de jas ziet er weer als nieuw uit. Dat betekent dat ik hem nog lang kan gebruiken!

Ga ik de jas nu nog waterdicht maken? Nee, ik vind het wel prima zo. Als er regen verwacht wordt, dan gebruik ik gewoon een andere jas, die meer regen tegenhoudt of eventueel mijn volledige regenpak. 

Gisteren fietste ik weer langs de omgekeerde flitspaal, ik ben er al diverse keren langs gefietst. Lees er hier meer over. Deze keer was mijn snelheid geen 23 km per uur, maar "maar" 19 km per uur.  Ook met deze snelheid haalde ik geld op, zo lang als ik het maximum van 30 km per uur niet overschrijd! 
Het verzamelde bedrag is inmiddels €3200,- . De paal staat er tot het begin van de kerstvakantie. Dus er zal nog wel wat geld bij komen! En wat gebeurt er dan? Ik denk dat de paal dan naar een andere plek in de gemeente Groningen komt staan. 

Weggooien of opknappen?

Mijn lange blauwe winterjas kocht ik 7 jaar geleden. Een parka model met een 100% katoenen buitenkant. Lekker warm en niet zichtbaar versleten. Maar ......... hij is op sommige plekken, waar er het meeste licht op viel, nogal verbleekt, verschoten van kleur. Onder de capuchon, in de oksels en aan de binnenkant van de rits heeft hij nog de oorspronkelijke kleur, maar alleen daar. De rest is bleker, vooral op de schouders en op de mouwen en ook bij de sluiting. 
Een bezoekster van het zwembad vond dat het zo hoorde, dat heb je nu eenmaal met katoen. Niets aan te doen. Als het een lekker warme jas is, waarom zou je hem dan weggooien? In de kringloop willen ze zo'n vale jas niet hebben, dat weet ik wel zeker! Dat vinden ze armoedig en ze willen geen armoedige jassen verkopen. Snap ik. 

De jas en een verbleekt stuk bij de sluiting. 

Wat nu? 
Ik heb besloten de jas te gaan verven, in de wasmachine. Niet in een totaal andere kleur, maar jeansblauw. Hopelijk frist de jas daarvan op. Eerst goed wassen, want indien schoon, dan pakt de verf beter. En dan verven.

Mocht het project mislukken, dan kan ik de jas altijd nog weggooien! 
Ik heb 1 warme korte winterjas. 
Om zeker te weten dat ik in ieder geval deze winter 1 lekker warme lange winterjas heb, heb ik op cybermonday een extra winterjas aangeschaft, een dekbedjas tot aan mijn knieën. Waterafstotend. 
De geverfde jas zal niet waterdicht zijn. Dat is hij nu al niet.
Dus misschien 3 jassen om te dragen deze winter, tenzij het verfproject mislukt! 

Scheurtjes in oud lievelings-zomerlaken hersteld

Twaalf jaar geleden, in augustus 2013, gingen mijn dochter en haar vriend samenwonen op een bovenhuis. Hier schreef ik een blogje over mijn hulp bij de verhuizing. 
Het huis had een slaapkamer op het zuiden, onder het schuine dak. In die slaapkamer was het in hittegolven heet! Ik gaf hen ter gelegenheid van hun samenwonen een groot wollen vierseizoenendekbed, plus een dekbedhoes met slopen. Al in die zomer werd het heet daar in dat huis, te heet voor het zomerdekbed of een dekbedhoes. Al gauw kwam de vraag: heb je ook lakens waar we onder kunnen slapen? 
Ja, die had ik wel. Zeker 8 stuks, dus genoeg keuze. Twee tweepersoons gekleurde lakens wilde ik graag zelf houden voor als het heet is, maar voor de rest mochten ze kiezen uit mijn voorraad. 
Vriend J. koos voor mijn oude laken, lang geleden zelf gemaakt.

Dit laken

Hoe lang geleden maakte ik dat? Nu ongeveer 50 jaar geleden. Destijds woonde ik samen met mijn eerste partner. Hij was net gescheiden toen ik hem leerde kennen en had erg weinig meubilair en textiel in zijn inventaris. En ook weinig geld. Ik herinner me dat we in het begin op een tweepersoons luchtbed sliepen, met slaapzakken. Zijn twee dochters sliepen op gekregen bedden, ook onder slaapzakken. Om die slaapzakken een beetje fris te houden, kocht ik een fleurig katoenen stofje op de markt en daar naaide ik lakens en bijpassende slopen van, zodat de slaapzakken konden fungeren als dekens. In de winter maakten we er vierseizoenen-dekbedden van door 2 slaapzakken aan elkaar te ritsen. We leenden 2 slaapzakken van mijn ouders, die we ook aan elkaar ritsten, waar wij in de winter onder sliepen. Toen ik de relatie met deze partner beëindigde, nam ik één van die lakens en 2 slopen mee. En natuurlijk ook de twee slaapzakken van mijn ouders. De rest van het beddengoed liet ik achter bij mijn inmiddels ex-partner. 

En in 2013 koos mijn schoonzoon dus voor dit laken. Het werd zijn lievelingslaken. Heerlijk zacht en fijn om onder te slapen, 100% katoen. Maar, onvermijdelijk na 50 jaar, er kwamen scheurtjes in. 

de gerepareerde scheuren en het opgenaaide stuk. 

Zou ik dat kunnen repareren? Want het laken is zo fijn! 

Zo ziet het laken er nu uit

Ik zei dat het laken erg oud was en dat het alleen hersteld kon worden door er een stuk stof op te zetten, anders zou er snel weer een scheur verschijnen. Het laken is nogal doorzichtig tegenwoordig als je het tegen het licht houdt, zo zeer is het versleten. 
Maar vooralsnog kon ik het best nog even langer mee laten gaan. De slopen die ik 50 jaar geleden maakte, had ik ook nog steeds. Ik nam één van de oude slopen en gebruikte een deel om de scheurtjes te herstellen.

Achteraf gezien had ik beter in plaats van wit garen, zwart garen kunnen gebruiken om de lap er op te naaien, want dan was het minder zichtbaar geweest. Maar J. kan het laken voorlopig weer gebruiken. Er is nog ruim 1,5 sloop over, dus indien nodig kan de rest ook gebruikt worden. Dan ga ik zwart naaigaren gebruiken! 

Tasje opgeknapt!

Mijn dochter heeft een heel leuk tasje. Dat had een nep-leren schouderband en was met nepleer afgebiesd. Dat nepleer ging stuk, werd rafelig en het onderliggende textiel verscheen. 
Echt niet mooi! Maar de stof van het tasje zelf was nog leuk! Zonde om weg te gooien. Vond dochter, en dat was ik met haar eens. 
Ik bood aan het tasje op te knappen. 

hier met oude schouderband en de afgebiesde klep
op de achtergrond mijn oude nep-kiplingtasje. 

Ik verving de versleten schouderband door de zwarte schouderband van mijn oude afgedankte, maar nog niet weggegooide nep-kipling tasje. Eén kant van de aanzet van de 'leren' band liet ik zitten, die was nog niet versleten. 

oude schouderband

Daarna zette ik blauw biaisband op de klep. De stof van het tasje is zó dik, ook doordat het gevoerd is en een waterdichte tussenvoering heeft, dat het mij een slecht idee leek om de biaisband er met de naaimachine op te naaien. Dus naaide ik met de hand het blauwe band op het oorspronkelijke nepleer, waarbij ik het naaisel waarmee dit "leer" was vastgezet gebruikte om het band vast te zetten. 
Zo werd het tasje:

Eén "leren" aanzet met metalen ring bleef

voorkant

Het oude rode tasje is nu definitief afgedankt, evenals de lelijke "leren" riem van het tasje van mijn dochter. Ik ben tevreden over het oplappen van het tasje. 
Misschien niet als nieuw, maar een stuk beter! 

Opknapbeurt kastje?

In 2007 kocht ik vlak voor mijn verhuizing naar mijn huidige woning tweedehands een lundia kastje. De verkopers kwamen het langsbrengen. De bovenste plank was wat lelijk gevlekt, maar ach, voor een paar tientjes maakt dat ook niet uit, wat mij betreft, maar mooi was het niet. Op zich vind ik het geen probleem, ik hou wel van spullen waar op geleefd is. Daarom duurde het lang voordat het mij toch stoorde.

Met mijn beeldjes er op

De plank met de vele vlekken, leeg

Ik dacht er over de plank opnieuw te schuren en te lakken, want echt, dat kon veel beter! 

Maar toen kreeg ik een lumineus idee! Waarom geen plankje omwisselen? In het kastje liggen 3 plankjes die nog prima zijn. Twee daarvan zitten achter deurtjes. Je ziet het niet als het lelijke plankje in het kastje ligt. Dus er volgde een verwisseltruc. 

En toen bedacht ik dat de onderkant van mijn beeldjes erg ruw is en krast op die mooie plank die als nieuw is. Daar moesten viltjes onder en dat had ik al veel eerder moeten doen! Dus de dames gingen met de billen bloot. 

Viltjes op de plekken waar de beeldjes de ondergrond raken

Dus nu staan ze weer gezellig op mijn kastje! Klusje voltooid! 

Repaircafé deel 3: nóg een lamp

Afgelopen zondag schreef ik dat ik nog een lamp ter reparatie naar het repaircafé heb gebracht. Van die lamp is de schakelaar stuk, wat inhoudt dat de lamp alleen brandt als je de schakelaar ingedrukt houdt.
Doe je dat niet, dan gaat de lamp weer uit.
Ik had de lamp in de kringloop gekocht, als bedlampje voor het logeerbed. Voor €1,50. Ooit hadden we twee van die lampjes, in roze. Voor elke dochter één. Een van die lampen hangt bij mijn bed en de andere is verdwenen, ik denk dat jongste dochter die meenam toen ze naar haar studiestad verhuisde. De nieuwe, uit de kringloop, met een zwart kapje, kwam daarvoor in de plaats. Alleen deed de schakelaar het niet goed. Soms, na een tijdje vasthouden, bleef hij branden, maar soms ook niet. Dat maakt hem feitelijk onbruikbaar. Het maakt ook, dat ik een beetje teleurgesteld ben in de kringloop. Ik kocht iets, dat stuk blijkt te zijn! Niet goed voor mijn vertrouwen.

Ik heb geprobeerd er zelf een nieuw snoertje met schakelaar aan te zetten, in de kringloop zijn er genoeg, maar ik krijg de fitting niet los, die zit klem. Je moet, als ik een JoeTube filmpje bekijk om te leren hoe je het moet doen, een palletje indrukken en dat lukt mij niet met deze kleine fitting.

Ooit, toen ik jongvolwassen was, ruim 50 jaar geleden,  hadden schakelaars schroefjes waarmee je de schakelaar open kon draaien en vervangen door een andere schakelaar. Dat heb ik destijds ook wel eens gedaan. Een simpel klusje. Maar tegenwoordig kan dat niet meer, de schakelaar kan niet meer open gemaakt worden en dus ook niet vervangen worden door eentje die niet defect is. Heel jammer!

Hoe lang het deze keer gaat duren voor de reparatie klaar is? Ik heb geen idee, ik zie het vanzelf. Ik gebruik zelf het oude roze lampje als bedlampje, dus het heeft geen haast.

Het lampje met een defecte schakelaar. De witte kant zit tegen de wand gemonteerd.

Reparatie geslaagd!

 

De spijkerbroek van mijn jongste dochter was kapot. Ik kreeg de vraag of ik die kon maken.
Dit is het resultaat:

Bijna onzichtbaar gerepareerd

Hoe ziet dat er aan de achterkant uit?
Nou, zo!

Ik heb er een stuk achter gezet. Dat kon misschien netter, maar voor een oude broek is het goed genoeg.

Het lapje dat ik gebruikte,  kwam van een afgedankte spijkerbroek.  

Mijn vest een beetje opgeleukt

Ik heb een grijs fleecevest waar oorspronkelijk op elke mouw, op de manchet, drie metalen knoopjes zaten. Maar de knoopsgaten van die knoopjes doorsneden in no time het garen waarmee ze bevestigd waren. Ik naaide ze opnieuw aan, raakte een paar kwijt en uiteindelijk zat er helemaal niets meer aan.
Omdat het vest donkergrijs is, is het sowieso al een beetje saai. Die knoopjes waren een leuke versiering.
Wat nu?
Ik had een tijdje geleden leuke knopen gekocht, met roofkatmotieven, van ieder 2, een beetje weinig als je zes knoopjes nodig hebt, maar ik besloot te combineren.

manchet van de mouw zonder knopen

met knopen

Op beide mouwen heb ik de knopen in de zelfde volgorde aangenaaid.
Ik ben tevreden met het resultaat.

Hoe krijg ik die onrijpe kiwi's rijp?

Ik kocht in de afgelopen tijd in totaal 10 kiwi's. Groene kiwi's van het bekende merk *espr*.  Dat kiwi eten dat doe ik sinds kort weer, nadat ik jarenlang, ongeveer de helft van mijn leven,  in de veronderstelling ben geweest dat ik er niet goed tegen kon. Lees er hier meer over.  Ze waren in de aanbieding bij de Lidl, 2 voor 69 cent. In totaal had ik dus 10 kiwi's gekocht voor maar €3,45. Eerst, op donderdag 6 stuks en later, op zaterdag nog eens 4 er bij.
Niet duur, maar ze waren onrijp en dus keihard. Als ze rijp zijn, dan kun je ze een beetje indrukken en dan zijn ze nog 3 weken in de koelkast houdbaar.
Hoe maak je ze rijp? Volgens de site van het merk laat je ze een paar dagen liggen, en dan worden ze vanzelf rijp. Nou, mooi niet! Op zondag, 3 dagen na aankoop, lagen ze onveranderd op de fruitschaal.

Op het internet ging ik op zoek naar andere methodes, want het zou toch wel fijn zijn als ik ze kon eten.
De vraag was dus: hoe krijg ik die keiharde vruchten rijp?

Doordat ik het onrijpe fruit nog niet kon eten, maar wel fruit wilde eten, kocht ik op die zondag een tros met 5 bananen en die bananen bleken de oplossing!
Je doet onrijp fruit samen met bananen in een papieren zak en dan rijpt het onrijpe fruit heel snel!
Door het ethyleengas dat de bananen verspreiden, wordt de kiwi snel rijp.
Het hielp echt.
Op zondag de kiwi's met de bananen in een zak en op dinsdag at ik een kiwi en gisteren mijn tweede.
Mijn eetlust is door de antibiotica nog slecht, maar een kiwi smaakt wel. De rijpe kiwi's liggen nu in de koelkast.

Rits stuk! Wat nu?

Het lopertje van de rits van de winterjas van jongste kleindochter was afgebroken.
helemaal afgebroken, je kon er ook niet meer een paperclipje of een ringetje van een sleutelhanger aan bevestigen. Doordat het afgebroken was, was de rits en daarmee de jas onbruikbaar geworden. 

Wat nu? Weggooien? Nee, de jas mag dan tenminste derdehands zijn, want gekocht op een rommelmarkt en vervolgens gedragen door oudste kleindochter, hij is nog prima bruikbaar.  Een nieuwe rits er in zetten? Dat is een lastig klusje!

Dochter bedacht dat ze bij de schoenmaker een paar keer de ritsen van laarsjes had laten repareren door er een nieuw lopertje op te laten zetten. Eerst de ene laars en toen het andere laarsje toen de rits daarvan het ook begaf. 

Dat zou je bij de rits van de jas ook kunnen laten doen!

Zo gezegd zo gedaan.

Het scheelt veel werk, de rits kon gewoon blijven zitten en het veilige beschermingstrookje bij de hals kon ook gewoon blijven zitten, waardoor er niet in kleindochters kin kan worden geritst.

De jas is op een duurzame manier weer een winter te gebruiken en volgend jaar is deze 3 jarige er uitgegroeid, want dan is ze al láng een echte kleuter! Zucht, het gaat zo snel met die kleintjes!

lopertje aan de onderkant

met kin-bescherming

Fietspomp gerepareerd

De drukmeter van mijn fietspomp deed al heel lang niets meer. Voor mijn driewieler is het van belang om een maximale bandenspanning te hebben. Tussen 3,5 en 4 bar is het beste. Die bandenspanning vergemakkelijkt het fietsen doordat je een lagere rolweerstand hebt en tegelijkertijd vergroot het de levensduur van de fietsaccu doordat die minder energie hoeft te leveren.

Bij mijn gewone fiets deed ik altijd maar wat vanaf het uitvallen van de drukmeter. Ik pompte de banden gewoon stevig op en dat was het. Geen idee hoeveel druk er dan op stond, waarschijnlijk een beetje aan de lage kant. 

Ik vond dat ik een nieuwe fietspomp met spanningsmeter moest hebben, want de bandenspanning was nu, met mijn elektrische driewieler, veel belangrijker geworden.
Over een week of 6 ben ik jarig, een prima cadeau! Totdat ik bedacht: misschien is het een kwestie van het vervangen van een batterijtje. Dat is veel minder vervuilend dan een nieuwe kopen en de oude pomp weg doen.
Dus zo bedacht, zo gedaan. De drukmeter ging met een klein kruiskopschroefje open. Dat was snel klaar. De batterij, het rondje op de foto, zat er vrij strak in, maar het lukte mij om de batterij er uit te wippen.

Geopende drukmeter met oude batterij, type CR2032

Drukmeter klaar voor gebruik

Een nieuwe batterij er in, schroefje weer dicht, en ik heb weer een werkende drukmeter op mijn fietspomp! Dat scheelt weer afval en het is nog veel goedkoper ook!