Mijn huis wordt hoe langer hoe schoner

Ik had lang een hekel aan schoonmaken, en door overgewicht en heupklachten ging bewegen moeizaam, maar daar begint verandering in te komen. Ik begin plezier in schoonmaken te krijgen. 

Hoe komt dat, dat ik er nu plezier in kreeg?
Ik besloot in april dat ik het soppen, zuigen en dweilen zou uitbesteden. Inkomen genoeg, dus waarom niet iemand ingehuurd. 
Een zwarte werkster werd het. Niet zwart of bruin van huid, maar belastingtechnisch gezien. Dat zwartwerken was op haar eigen verzoek. Ik nam deze huishoudelijke hulp in dienst en die beviel niet goed, vanaf het begin. Ze begon in mei. Ze zou één keer per twee weken 3 uren komen schoonmaken en daarnaast zou ik haar 10 euro reiskosten betalen omdat ze in een dorp buiten de stad Groningen woonde. 
Het begon er al mee dat ze ruim 15 minuten te laat kwam en ook 15 minuten voor de afgesproken 3 uren vond dat ze wel klaar was. Dus nog geen 2,5 uur werken en 3 uren betaald krijgen. Uiteraard ging daar ook nog een korte rust(=rook) pauze van af. Ik zou denken, je komt te laat en je vertrekt dus ook 15 minuten na de afgesproken tijd. Maar nee, dat deed ze niet.  Misschien had ik er wat van moeten zeggen, maar dat deed ik niet. 
Veertien dagen later zei ze op het laatste moment af en moest er een andere afspraak komen. Die keer dat ze wel kwam, de andere afspraak dus, herhaalde het tijdschema zich. Twee en een half uur werken tegen drie uren loon. 
Op de volgende afspraak kwam ze niet opdagen. Ze was het vergeten! Twee weken later hetzelfde verhaal, nog weer een keer vergeten!  Voor mij onbegrijpelijk dat je twee keer achter elkaar een werkafspraak vergeet. 

Daarom vond ik het welletjes. Ik ging zelf aan de slag. Dat deed ik tussentijds ook al wel, want met een kat in huis is 2,5 uur per veertien dagen echt niet genoeg om het huis op orde te houden. Ik ging aan de slag om vuile deuren schoon te maken, de aanrechtkastjes, de trap, kortom alle houtwerk. Dat duidelijk niet door mijn schoonmaakster was gedaan. 
En stofzuigen, spinnenwebben verwijderen, onder de banken en achter kastjes zuigen. Ik ontdekte dat mijn hulp niet onder de stoelen had gezogen en evenmin onder de bank. Daar lag een flinke laag stof. Het was duidelijk dat er niets van zijn plaats was gehaald, dat er om heen was gewerkt. Vlekken op vloeren waren niet schoongeboend, er was over heen geaaid. Toen ik krachtig op zo'n vlek boende, verdwenen deze vlekken wel.  

Eigenlijk kon ik het zelf beter! Het grappige is dat ik er lol in begin te krijgen. Wat helpt is dat ik 8 kilo lichter ben dan toen mijn (inmiddels afgezegde) hulp begon. Bewegen kost minder moeite en ik heb voldoening van mijn werk. Hoe leuk is dat! 
Over dat ik mij nu sterker en krachtiger voel (en uiteraard ook ben), ga ik ik een komend blogje nog meer schrijven. 

Wat heel lang een rol speelde bij mijn tegenzin in huishoudelijk schoonmaakwerk, was dat ik als kind vanaf ongeveer mijn 11e totdat ik op mijn 19e uit huis ging, vanwege ziekte en zwakheid van mijn moeder thuis het huis moest schoonmaken. Stofzuigen, dweilen, ramen lappen, badkamer, deuren en kozijnen soppen, was ophangen, boodschappen doen. Alles kwam op mijn bordje, behalve in het examenjaar van Mulo en Havo, toen werd er een werkster ingehuurd voor het schoonmaken. De boodschappen bleven alleen over, die deed ik nog steeds. Nadat ik het huis uit ging, kwamen er dames van de thuiszorg om het huis schoon te maken. 
Op mijn veertiende, toen ik net in de 3e klas van de Mulo zat, wilde mijn vader mij van school halen om thuis de huishouding te doen. Voor gezinnen met een ziekelijke moeder was ontheffing van de leerplicht mogelijk. Gelukkig was mijn moeder hier op tegen en mocht ik op school blijven. 
Ik heb me altijd uitgebuit gevoeld en ongelijk behandeld. Mijn broer hoefde niets te doen of bijna niets  en als ik niet schoonmaakte, dan kreeg ik geen zakgeld. 

Inmiddels heb ik dat boze gevoel uit mijn jeugd met betrekking tot soppen, zuigen en boenen achter me gelaten, geloof ik. Ik heb er plezier in. Haha, en dat op mijn oude dag! Die korte periode dat ik dit jaar een hulp had was toch ergens goed voor! 

Wanneer moet je iets met verlopen THT weggooien?

Ik heb de laatste tijd geschreven over eten waarvan de THT (Tenminste Houdbaar Tot)-datum verstreken was: zeewier, conserven in blik of pot, mienestjes, sojastukjes, babyvoeding (2 jr over datum), gedroogde linzen (2 jr over datum), polenta (5 jr over datum).
Het is maar goed dat ik eindelijk wat opruiming houd in mijn voorraadkast, want eindeloos houdbaar is het nu ook weer niet. Ik ga gewoon de komende weken gestaag door met het opmaken van dergelijke oude voorraden.

Wel goed om te weten:
Dergelijk eten hoef je echt niet weg te gooien. Het is duidelijk dat ik dat ook niet doe.
Wanneer moet je het wel weggooien?
Als een blik of de deksel van een pot bol staat en de inhoud er uit spuit. (dat heb ik wel eens meegemaakt met tomatenpuree)
Als de inhoud niet meer goed ruikt, een muffe geur zal de smaak niet ten goede komen.
Als er beestjes of draden in je meel zitten. Om welke beestjes gaat het dan? O.a. mijt, meelmot, vruchtmot, vlees- en fruitvlieg, klander, meelkever, broodkever, meeltor en nog vele andere. Die beestjes kunnen er soms al voor de THT datum in gekomen zijn. Die beestjes zorgen voor een nare geur, soms een soort spinnewebben en daarnaast zie je de beestjes kruipen in het meel. Ik heb er hier een uitgebreide blog over geschreven. 
Gebruik ook hier je ogen en je neus. Zie en ruik je niets verdachts? Dan is er niets aan de hand en kun je het product gewoon gebruiken.

THT is niet gelijk aan "meteen dodelijk vanaf" (op facebooksite van mijn Zwitserse achternichtje)

Uitgaven voor schoonmaak in de afgelopen 5 jaar.

Op 27 augustus schreef ik over mijn uitgaven voor schoonmaak en verzorging in het afgelopen jaar.  Voor verzorging gaf ik véél meer uit dan voor schoonmaak. Echt veel meer. Ik beloofde toen een overzicht van alle uitgaven voor schoonmaak in de afgelopen 5 jaar. Bij deze al mijn uitgaven van augustus 2018 tot  augustus 2023

sanitairspons	1,59
luchtverfrissers, 2 stuks	1,19
3 flessen toiletreiniger *	2,98
toiletreiniger, 3x, dingen voor in de toiletpot*	2,97
2x wc eend 2e gratis	2,19
2x wc eend, 1 euro per stuk actie	2,00
WC schoonmaakmiddel, 5 flessen*	5,00
luchtverfrisser Glade	1,25
nog 2 luchtverfrisser Glade (2=1 reclame)	1,25
geurdingen voor toilet 2 halen 1 betalen	1,25
3x glorix toiletblokken	3,00
toiletborstelhouder	1,99
wc borstels	1,98
keukenpapier, 3 rollen	0,97
schuursponsjes, 5 stuks	0,38
keukenpapier, 3 rollen	0,99
2x3 rollen keukenpapier	1,95
schuursponsen	0,82
schuursponzen	0,79
1 schuurpoeder (Vim)	0,99
3 rollen keukenpapier	3,19
2x ariël vloeibaar 2e gratis	7,99
wasmiddel,  hamster, 2 flessen	7,39
wasmiddel	9,99
persil wasmiddel met gta	2,00
wasmiddel Fleuril met scoupy 5,69 korting	2,00
wasmiddel fijn- en wolwas	3,79
2 afwasborstels AH	0,90
2 flessen afwasmiddel	2,15
afwasborstel	0,85
3 afwasborstels	1,90
3 afwasborstels	1,90
2x eco afwasmiddel	1,98
2x afwasmiddel	2,15
hh azijn	0,48
allesreiniger	1,29
meubelpoetsmiddel	2,15
huishoudazijn	0,48
vloeibare groene zeep	1,59
soda	0,89
schoonmaakazijn	0,48
spray ontvetter (op verzoek hulp)	2,75
2 flessen keukenontvetter	2,39
2 flessen schoonmaakmiddel	1,98
nog twee flessen schoonmaakmiddel	2,59
1 fles azijn	0,49
2 flessen ontstopper	3,93
2 flessen schoonmaakazijn	0,96
2 flessen schoonmaakazijn	0,96
schoonmaakazijn, 2 flessen	0,96
azijn	0,69
azijn	0,69
vloeibare groene zeep	1,59
soda	0,89
kleine pedaalemmerzakken	0,75
diepvrieszakken, 75 stuks, 3 liter	0,62
vuilniszakken, 3 pakken	3,97
stofzuigerzakken Miele	14,50
afvalzakjes	0,89
dweilmop	11,14
ragebol	2,99
raamwisser	6,99
	153,79

Zo'n 30 euro per jaar dus. Eigenlijk heel erg weinig!
Heb jij enig idee hoeveel je per persoon in jou huishouden uitgeeft?

Een oma-veilige sluiting

Bij de AH zijn deze week potten jam van een A-merk in de aanbieding. Lekker, dacht ik,  voor zo nu en dan op een boterham of een lepeltje in de yoghurt!
Maar ik kreeg het deksel helemaal niet los!
Ik heb twee verschillende hulpmiddelen. Een heel oude allesopener, met verschillende maten ringen met kartels in één hulpmiddel. Ongeveer 40 jaar geleden gekocht. Met de kleinste ring kan ik doppen van frisdrankflessen draaien. Met de middelste ring lukken deksels van potten meestal wel en met de JarKey lukt het vrijwel altijd om deksels los te krijgen.
Allereerst probeer ik het zonder en ook dat gaat vaak prima. Als dat niet wil, dan neem ik één van de beide hulpmiddelen er bij.
Ik heb geprobeerd het deksel los te krijgen met mijn JarKey, geel op de afbeelding. Je schuift het lipje van de ring onder de deksel en je tilt met het hulpmiddel de deksel een beetje op om het vacuüm te verbreken. Ik kreeg het lipje er niet onder en daardoor kwam het deksel niet los.

links Jarkey, rechts allesopener

Dan maar het andere ding gepakt, de allesopener, maar er zat werkelijk geen beweging in die deksel! Het is met dit werktuig ook zeker niet zo dat je met weinig kracht iets kunt openen, je moet veel kracht uitoefenen!

Je hebt kindveilige sluitingen die kinderen vanwege de veiligheid niet kunnen openen, maar dit was typisch een oma-veilige sluiting!

Wat te doen? Ik ben op het internet gaan zoeken en las ergens dat je een pot met een stevige klap op tafel of aanrecht zou moeten zetten. Niet zo hard dat het glas breekt, maar net iets rustiger. Ook de rand van de deksel tegen het aanrechtblad slaan zou helpen. Ik probeerde het, en met de hand zat er geen beweging in, maar met de allesopener kreeg ik er nu toch beweging in!

Wat kan het toch lastig zijn!
Heb jij dat wel eens?

Aanvulling: wat ik ook heb, is een wildschaar. Ooit gekregen, maar nog nooit gebruikt voor wild, maar wel voor moeilijke (blister)verpakkingen, je kunt er met veel kracht mee knippen, ook botjes en gewrichten van wild, mocht je dat willen. Die werkt een stuk beter dan een gewone schaar. Handig voor als je weinig kracht in je handen hebt.
Ik kan er ook groot formaat doppen mee open krijgen, maar die kartelring is net weer wat te klein voor deksels. 

Wildschaar

Zuinig wassen op 40 graden

Meestal was ik op 30 of op 40 graden, maar soms is het voor de wasmachine goed om eens een was op 60 graden te doen. Ook voor sommige soorten was is het trouwens beter. Handdoeken, keukendoekjes, theedoeken en beddengoed worden frisser.

Ik heb op mijn computer het programma SLIM.energieinzicht dat mij in detail laat zien hoeveel gas en stroom ik op een dag verbruik. Dat gaat via de slimme meter. Het duurt vaak een paar dagen voordat het verbruik zichtbaar is, maar dat maakt me niet uit, het gaat om het inzicht en niet om directe beschikbaarheid van de gegevens.
Vorige week waste ik op een avond* op 60 graden op de ecostand en ik heb er eens op gelet, deze was kostte mij 0,91 kWh aan stroom. Valt nog wel mee, vind ik. Dat is ongeveer 68 cent voor een wasbeurt.
Op de site van mileucentraal vind ik vergelijkbare cijfers.
Je kunt daar ook heel goed zien hoeveel je bespaart als je op lagere temperaturen wast.
Dezelfde was op 40 graden met gebruik van de eco-knop (en die heb ik) had mij 53 cent gekost.

Als je je afvraagt, waarom moet je zo nu en dan op 60 graden wassen? Op de site van milieucentraal leggen ze het uit:
"Als je veel op lage temperaturen wast, is het voor je machine verstandig om eens in de maand op een hoge temperatuur (60 graden) te wassen met waspoeder met bleekmiddel. Zo voorkom je dat er biofilms ontstaan. Dat is een slijmlaag van bacteriën en schimmels, die voor een onaangename geur kunnen zorgen. Maak na een wasbeurt ook de rubberen afdichting goed droog, laat de deur openstaan zodat waterresten verdampen en maak het zeepbakje regelmatig schoon. Ook dat voorkomt dat micro-organismen in de wasmachine gaan groeien."

*Meestal was ik overdag, op zonnige dagen, waarbij mijn zonnepanelen veel stroom leveren en de stroom voor mij "gratis" is.

Ruim 14 maanden WMO-hulp: Wat heb ik geleerd?

Vanaf half augustus 2020 kreeg ik hulp toegekend vanuit de WMO. Een dame kwam iedere week twee uurtjes bij mij stofzuigen, dweilen, de WC's en de badkamer poetsen. Soms deed ze ook andere dingen, zoals ramen lappen, spinrag verwijderen van het plafond, deurmatten uitkloppen, deurkrukken en trapleuningen schoonmaken.
Deze hulp kwam 2 uur per week en in die twee uur kon ze mijn huis goed bijhouden. De ene week lag het zwaartepunt op de bovenverdieping en de week daarop besteedde ze meer aandacht aan de vertrekken beneden.

Toen zij in augustus 2020 kwam, kon ik weinig. Staan deed pijn, ook als ik dat heel kort deed. Ook lopen was pijnlijk. Het was voor mij heel deprimerend en ik had geen zin meer in schoonhouden van mijn huis. Ik ben van nature niet iemand die blijer wordt van een schoon huis. Ik zag het vuil niet en het interesseerde mij totaal niet of iets vies was. Ik vond het goed genoeg als mijn woonkamer enigszins opgeruimd was, verder was er naar mijn idee echt niets nodig. Het gevolg was, dat ik al heel lang vrijwel niets deed aan mijn huishouden.

Toen ik de diagnose kreeg dat ik ernstig versleten heupen had, toen dacht ik: misschien moet ik toch maar eens actie ondernemen om hulp te krijgen. Want het lag vooral aan mijn lichamelijke gesteldheid dat ik mijn huishouding niet op orde had.

R. kwam en keek rond en vond mijn huishouding niet op orde en ging aan de slag. Op zich deed ze lang niet alles. Mijn bed heeft ze nooit verschoond en onder en achter mijn banken zoog ze pas op de allerlaatste dag dat ze hier was. Dat was een half jaar geleden. Mijn ramen heeft ze in die 14 maanden 1x gelapt en dan alleen op de benedenverdieping aan de binnenkant, want de WMO hulp is niet voor buiten, daarvoor zijn er glazenwassers.

Sindsdien houd ik mijn huis zelf bij en dat gaat goed. Staan en lopen gaat zo veel beter dan in de zomer van 2020. Er zijn geen problemen meer bij het stofzuigen en dweilen en ook niet met andere klussen, zoals grasmaaien (geen taak van de hulp), kleedjes uitkloppen, de banken verschuiven etc.

Wat heb ik vooral geleerd?
- Dat ik eerder aan de bel moet trekken als ik lichamelijk niet meer in staat ben om mijn huishouding schoon te houden. Het ging al lang echt niet meer en ik bleef halfslachtige pogingen ondernemen om toch zo goed en zo kwaad het ging alles bij te houden.
- Huishoudelijke taken inplannen. Meestal doe ik iedere donderdag iets en ook op zaterdag. En veel tijd hoeft het niet te kosten nu ik zo veel fitter ben. Ik ben altijd veel sneller klaar dan de tijd die ik van tevoren denk dat ik nodig heb. 

Geen bezwaar gemaakt, een beetje dom!

Ik had vanaf augustus 2020 een huishoudelijke hulp via de WMO (lees in de voetnoot meer over de WMO). Dat was nodig omdat ik vanwege finaal versleten heupen nauwelijks zelf in mijn huishouden kon werken. Twee uur per week kwam er op donderdag iemand langs om noodzakelijke klussen te doen.
Na mijn 2e operatie ging het heel snel beter. Twee nieuwe heupen zorgden voor een veel grotere zelfredzaamheid. De revalidatie ging voorspoedig en ik vond dat ik vanaf 1 november wel weer zonder hulp kon. Anderen hadden dat veel meer nodig dan ik. Daarom zette ik de hulp stop middels een bericht naar de gemeente en middels een bericht naar de organisatie waar de hulp werkte. 

Half november kreeg ik een beschikking dat de hulp stopte per (dinsdag) 2 november. Ik had vanaf 2 november geen recht meer op hulp. Dat was een beetje vreemd, want mijn verzoek was stopzetting per 1 november. Maar mijn hulp kwam altijd op donderdag, en ik dacht: het is goed zo.
Maar wat bleek? Ik kreeg een nota voor de hele maand november!
Ik heb gebeld en heb gevraagd of ik moest betalen, omdat ik stopzetting gevraagd had per 1 november en ik op maandag nooit hulp had.
Dat hoefde ik waarschijnlijk niet te betalen, het kwam wel goed.

Maar afgelopen vrijdag ontving ik een herinneringsnota voor de periode 1 november tot 1 december.
€19,- euro alsjeblieft!

Ik had dus wel degelijk bezwaar moeten maken tegen die datum en de datum moeten laten veranderen.
Eigen schuld, ik heb het laten lopen.
Nu vind ik het eigenlijk ook niet zo'n probleem. De hulp, à 19 euro per maand, 4x per maand 2 uren (afgezien van vakanties en mijn verblijf in ziekenhuis en revalidatie) was in feite ook spotgoedkoop. Daar wil ik nog best achteraf voor 1 dag dat ik recht had op hulp, maar niet kreeg, 19 euro voor betalen.

Waarom schrijf ik er over?
Omdat ik anderen wil waarschuwen.
Als je weinig geld te besteden hebt, dan is elke euro er eentje en maakt het heel veel uit.
Ga dan in beroep en maak bezwaar!

*WMO
Als je door ziekte en/of ouderdom huishoudelijke hulp nodig hebt, dan kun je een beroep doen op de WMO. Er komt een "keukentafelgesprek" en aan de hand daarvan wordt op grond van je persoonlijke omstandigheden bepaald of je hulp nodig hebt en zo ja hoeveel uren je dan moet hebben. De gemeente beslist en maakt een beschikking. Je betaalt voor deze hulp 19 euro per maand, ongeacht de hoeveelheid uren per week die in je beschikking staan en ongeacht je inkomen. Dat kan 2 uren per 14 dagen zijn, maar ook 2x 2,5 uur per week. Als je een maand in het ziekenhuis of revalidatie ligt, of je bent een maand op vakantie, en daarom geen hulp hebt, dan betaal je ook die maand WMO hulp.

Verlenging

Gistermiddag had ik opnieuw een keukentafelgesprek. Ik had namelijk verlenging aangevraagd van de huishoudelijke hulp die ik via de WMO krijg. 
Een jaar geleden deed ik een eerste aanvraag en er was toen een beschikking gekomen dat ik tot 1 september 2021 recht had op hulp. Die hulp was dus binnenkort afgelopen en ik ben nog niet geopereerd en ook nog niet gerevalideerd na die operatie.

Er was door de corona pandemie verlenging nodig, anders was ik al lang geopereerd en kon ik heel wat beter uit de voeten dan ik nu kan. Het gesprek ging heel ontspannen, deze keer op kantoor in de wijk en het resultaat is dat ik tot 1 januari 2022 hulp krijg. Mocht ik eerder willen stoppen, dan kan dat. Mocht ik langer hulp nodig hebben, dan moet ik opnieuw verlenging aanvragen.

Misverstanden tussen mij en mijn hulp

Sinds drie weken heb ik hulp via de thuiszorg, ik schreef er hier al eerder over. Zoals ik toen schreef, had ik het gevoel dat ze vond dat ik mijn huishouden nogal verwaarloosd had. Ik vind dat ik naar vermogen toch echt wel wat gedaan had en ook wilde ik haar vertellen dat mijn normen voor een schoon en leefbaar huis anders zijn dan die van haar, dus ik ben onder de koffie een  gesprek begonnen over de schoonmaak.
Ik begon met haar te vertellen dat ik heel blij ben met haar werk, want dat ik het in de huidige situatie hoognodig vond dat er wat gebeurde. Ik kan het zelf niet en dan poetst ze voor mij en wordt het huis zienderogen schoner. Héél fijn! Ze was blij dat te horen! Ik zei haar dat ik al jaren klachten had waardoor het schoonmaken er bij in schoot of in ieder geval vaak een pijnlijke klus was die ik vaak te lang uitstelde omdat ik er tegen op zag.
Zij vertelde dat haar huis onberispelijk was en dat ze in die twee uurtjes per week mijn huis niet in een dergelijke onberispelijke staat kon afleveren, want dat lukt gewoon niet, zeker door achterstallige werkzaamheden. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat dit ook helemaal niet mijn wens is, ik wil echt niet het onmogelijke van haar verlangen. Een beetje schoon(er) en netter is voor mij echt goed genoeg. Zo was het bij mij in het verleden ook!
Ze kwam nog even terug op de eerste keer, toen ik na afloop gezegd had: je bent een harde werkster!
Ze was toen heel energiek als een wervelwind door het huis gegaan om zo veel mogelijk aan te pakken. Het bleek dat zij het woord werkster helemaal verkeerd begrepen had. Ze was beledigd, want ze was geen werkster, ze was een huishoudelijke hulp van de thuiszorg en helemaal geen werkster van een schoonmaakbedrijf! Heel verhelderend en ik begrijp hoe het misverstand ontstond! Door mij was het bedoeld als compliment, om mijn waardering uit te drukken voor het harde werken en eigenlijk zei ik ook: het mag wel een tandje lager, dat is ook prima, want ik had het gevoel dat ze zich volledig uitgeput had. Het klopte dat ze zich die ochtend nogal uitgeput had, waardoor ze die middag heel moe was. Vanaf nu doet ze het werk in haar eigen tempo en dat lijkt me beter!  De afgelopen week heb ik haar bedankt voor haar inzet en dat werd duidelijk gewaardeerd!
Zo zie je maar weer dat heldere communicatie soms een lastig iets is! 

Onder de maat

Sinds kort krijg ik huishoudelijke hulp. Dat is wel nodig, er is sprake van achterstallig werk, want het is hier in de afgelopen tijd nogal vies geworden. Ik ben niet iemand die koste wat kost ondanks pijn doorgaat met poetsen. Ik ben iemand die het er dan eerder volledig bij laat zitten en eigenlijk interesseerde het mij ook helemaal niet of er spinnenwebben in de hoekjes zaten en of er stof onder bank lang. Iets wat duidelijk in het zicht was, okee, daar wilde ik nog wel eens wat aan doen, evenals in de toiletten de remsporen verwijderen. Daar goot ik dan wc reiniger in, liet het tenminste 6 uren weken en borstelde de toilet dan schoon. Even de bril afnemen en de vloer zuigen en klaar is het.
Ik ben blij met mijn hulp, maar ik merk dat zij een totaal andere benadering heeft van vuil dan ik. Zij vindt een heel klein beetje vuil al heel erg en zij maakt zich daar reuze druk over. Zwaar onder de maat vindt ze de manier waarop ik mijn huishouding deed.

Huishoudelijke taken heb ik nooit leuk gevonden. Dat vond ik een kleine zestig jaar geleden al niet, toen mijn moeder ziek werd en ik als kind het hele huis moest gaan schoonhouden: eigen bed opmaken, stofzuigen, ramen lappen, badkamer en wc schoonhouden, boodschappen doen, afwassen, was ophangen. Mijn moeder kookte en waste en maakte het bed van mijn ouders op, mijn broertje deed zijn eigen bed.
Ik deed als kind verreweg het meest in de huishouding en leuk vond ik het niet. Uit huishoudelijke taken heb ik nooit voldoening gehaald. Ik werd als volwassene een "luie huisvrouw" en deed het hoogst noodzakelijke, dat vond ik genoeg en mijn successievelijke partners hadden er geen problemen mee. Ik vond dat er zo veel leukere dingen zijn om te doen dan het huis blinkend hebben!
Als ik bij anderen kom, dan zie ik wel dat het daar over het algemeen schoner is dan bij mij en dat sommige mensen een schoon huis véél belangrijker vinden dan dat ik dat vind.
Ik loop er nu dus tegen aan dat het bij mij volgens de hulp vreselijk smerig is, ik heb het gevoel een soort "brevet van onvermogen" te krijgen. Ik doe het niet goed! Daar had ik het eerst wel even moeilijk mee, maar nu mijn hulp twee keer geweest is, ga ik daar al wat relaxter mee om. Ik had in  mijn leven nog nooit een huishoudelijke hulp gehad, het moet eerst nog even wennen.
Mijn manier was ook goed, maar een beetje schoner en netter is misschien toch wel beter, er mag best een schepje bovenop!
Nu vind ik wel dat ik er in de toekomst, als ik mij weer wat fitter voel, meer energie in moet steken en het huishouden weer wat beter bij moet houden.

Waar is mijn strijkijzer?

Strijken doe ik zelden, mijn meeste kleding is redelijk strijkvrij en aan strijken van theedoeken en ander textiel doe ik sowieso niet, en zo kon ik het gebeuren dat ik mijn strijkijzer kwijt was!
Vorig jaar heb ik samen met mijn dochters mijn huis flink opgeruimd. Overtollige spullen verdwenen naar de kringloop, vuilstort of grijze container. Ook (boeken)kasten verdwenen, wel een stuk of vijf.  En in één van die kasten bewaarde ik mijn strijkijzer. De kast ging naar jongste dochter en toen was ik mijn vaste opbergplek kwijt en ik borg mijn strijkijzer goed op. Te goed, bleek later, want ik had geen idee waar ik het gelaten had. Ik wist volkomen zeker dat ik het strijkijzer niet weggedaan had, het moest ergens zijn. Omdat ik niet meer werk, maakt het ook niet echt uit om iets ongestreken weer aan te trekken, dat doe ik wel vaker. Dan maar schoon en een beetje gekreukt, ook niet erg.
Nu kwamen gisteren 4 katoenen poloshirts toch wel heel gekreukt uit de was. Ook voor mij, met mijn "laat maar waaien blik" toch wel wat té gekreukt. Dus vroeg ik mij opnieuw af waar dat ding nou toch kon zijn.

Het is een stuk koeler in huis, dus een prima moment om met logisch denkwerk te gaan zoeken naar mijn oude strijkijzer. En dat is gelukt! Ik vond het in een doos, niet op een plek waar ik nu direct zou zoeken, maar de aanhouder wint. Ik heb het nu op een betere plek opgeborgen, in de kast op mijn slaapkamer waar ik ook mijn medicijnen bewaar. Ik haal iedere 3 maanden mijn nieuwe voorraad medicijnen op. Het zijn per keer 14 doosjes, met 5 verschillende soorten medicijnen + daarnaast medicijnen voor mijn astma + insuline. De insuline gaat in de koelkast en wat ik aan de andere medicijnen nog niet nodig heb, gaat in de kast. Veilig weggeborgen voor onderzoekende peuters.
Op de medicijnenplank was nog wel ruimte en daar staat nu mijn strijkijzer. Van sommige medicijnen heb ik iedere 14 dagen een nieuw doosje nodig.
Ik hoef me nu nooit meer af te vragen waar mijn strijkijzer gebleven is.

Opruimen is enerzijds goed, maar anderzijds ben ik soms het zicht op wat er wel is en wat er niet is wat kwijt. Vóór het opruimen van mijn huis wist ik altijd precies waar ik mijn spullen had, maar nu ben ik regelmatig wat kwijt. Dat komt ook omdat ik tijdens het opruimen niet steeds nauwkeurig bijgehouden heb wat er bleef en wat wegging en wat de nieuwe plek werd om dingen op te bergen. Zo vond ik tijdens mijn zoektocht op zolder ook nog een grote doorzichtige kunststof box met lappen stof. Ik meende dat ik alles weggedaan had, maar het blijkt dat ik nog flink wat stof over heb om kleding of poppenkleding voor mijn kleinkinderen te maken. Ik moet die lapjesbox maar eens even aan een nader onderzoek onderwerpen!

Bestelde beddengoed is binnen!

Omdat ik meer geld wilde uitgeven aan dingen die niet hoognodig waren, ik kon desnoods ook wel zonder, bedacht ik, dat ik wat nieuw beddengoed te kopen. Uiteindelijk besloot ik het volgende te bestellen:
2 hoeslakens voor mijn bed
1 hoeslaken voor een eenpersoonsbed
1 dekbedovertrek voor een eenpersoonsbed.

Totale kosten: €68,95.
Het ziet er goed uit. Voor mijn bed heb ik een bordeauxrode en een kobaltblauw hoeslaken.
Mooie kleurtjes!

dekbedovertrek

Voor een eenpersoonsbed een rood hoeslaken en een mooie dekbedhoes met dolfijnen en vissen.
Ik ga ze eerst wassen voordat ik ze in gebruik neem en dan gooi ik 3 van de slechtste hoeslakens en een dekbedhoes weg. Hoewel, het hangt er van af hoeveel ruimte er in mijn kast is, want mijn jongste dochter vindt de dekbedhoes die ik weg wilde doen zo heerlijk zacht.  Dat roept de vraag op of ik die 33 jaar dekbedhoes echt weg moet doen. Hij is niet vaak gebruikt, want saai blauw/wit gestreept, maar inderdaad wel lekker zacht geworden in die 35 jaar dat hij in gebruik is.

Bij anderen naar binnen kijken

Ik heb een nieuwe site ontdekt, Dollar Street heet die.
Op deze site kun je bij mensen in andere landen naar binnen kijken en de slaapkamer, de keuken, de zithoek en de woonkamer bewonderen en ook de badkamer en de wc. .
Bijvoorbeeld bij een gezin in Burundi, de Butoyi's, die van 27 dollar per maand rond moeten komen. En dan zijn er foto's van de "oven", het bestek, de borden, de voordeur, de wc, de keuken, de slaapkamer.
Hoe ziet dat er dan uit?

Een kijkje in de slaapkamer/kinderkamer/logeerkamer

koelkast in Burundi

Eetkamer/keuken

Ook heb ik in het huis van mensen in Colombia zitten kijken, bij de Iquira Collo's. Hun inkomen is 145 dollar per maand.

Keuken in Colombia

Slaapkamer in Colombia

Ik heb met name gekeken naar de armere families, maar natuurlijk zijn er ook rijkere families bezocht.
Ik vind het een bijzondere site,  fotografen brachten een bezoek aan 264 families in 50 landen en daar zijn  30.000 foto's gemaakt.

Een nieuwe koelvriescombi gekocht!

Mijn dochters hadden maanden terug het internet al afgezocht naar een geschikte koelkast voor mij. In feite heb ik voor mij alleen niet een heel grote nodig, maar de kleinere waren ongeveer net zo duur dan de grote. Omdat ik, vanuit de tijd dat we een huishouden van 4 mensen hadden, gewend ben aan een grote, koos ik toch voor een grote. Dan heb je ook méér vriezerruimte en dat bij aanbiedingen kan heel handig zijn.
Deze week dan toch de actie om met korting van de BTW witgoed aan te schaffen!
Hierdoor was de koelkast van mijn keuze echt €91,83 goedkoper.

Wat heb ik gekocht?
Een koelvriescombinatie van hetzelfde merk als de koelkast die ik de afgelopen ruim 20 jaar had. Toen kocht ik, of liever gezegd: mijn ex-man, een koelkast en die deed het nog steeds.
 Volgens Milieucentraal kun je toch beter een vervangende koelkast aanschaffen omdat het stroomverbruik van de oude modellen zo hoog is. Milieucentraal noemt zelfs een termijn van 8 jaar waarna je de koelkast verstandiger kunt vervangen. Dat vind ik zelf wel overdreven, je doet volgens mij aan milieuvervuiling door zo snel dingen af te danken. Het moet ook allemaal geproduceerd worden! Volgens Milieucentraal is de milieuwinst groter als je na 8 jaar een nieuwe aanschaft.

Ik heb nu een A+++ die met BTW 529 euro kostte en nu €437,17. Het apparaat is volgens de Consumentenbond de beste koop in 2016. Verbruik per jaar volgens opgave 149 kWh.

Afgelopen donderdag heb ik hem via internet gekocht. Tot mijn schrik zag ik dat ik helemaal niet aan kon geven wanneer de koelkast afgeleverd gaat worden! Ik heb wel dochters in de buurt die desnoods als ik naar het werk ben in mijn huis de komst van de koelkast af zouden kunnen wachten, maar dat was toch niet helemaal mijn bedoeling.
Gelukkig kreeg ik op vrijdag een mailtje dat ik desgewenst de bezorgdag via PostNL Extra@Home zou kunnen aanpassen, maar nog was het onduidelijk, want in datzelfde mailtje stond dat de koelkast de volgende dag geleverd zou worden*** en dat ik via datzelfde PostNL Extra@Home zou kunnen zien wanneer dan.  Alleen ontving ik geen mailtje van PostNL Extra@Home.

***Eigenlijk stond er dit: De levering zal in de regel plaatsvinden op de eerstvolgende dag, zondagen en nationale feestdagen uitgezonderd.
 Ik vermoed dat de levering afwijkt van de regels en dat de koelkast pas in de volgende week bezorgd gaat worden.
Een beetje jammer, want ik heb mijn koelkast en vriezer bijna leeggegeten!

Mijn etensvoorraden

Gisteren reageerde Lonneke van Project Lonica als volgt op mijn boodschappen van 1 week:
Ik lees voor avondeten voor een hele week dit: pompoen, 2 preien, 2 kg winterpeen, salami, chorizo en crème fraîche. Leer mij hoe je hier zeven maaltijden uit kunt halen? 
Mijn reactie: ik combineer met wat ik al in huis heb.

Persoonlijk vind ik het reuze handig om een flinke voorraad levensmiddelen in huis te hebben.
Ik kan bij wijze van spreken zó een aantal weken vooruit zonder iets te hoeven kopen.
Wat heb ik allemaal?

In de voorraadkast:
500 gram gedroogde kikkererwten
500 gram gedroogde linzen
14 blikjes met bonen (allerlei soorten: zwarte, chili-, kidney-, grote witte)
2 blikjes met maïs
4 pakken met woknoedels
1 pak knäckebröd
1 kg aardappels
1,5 kg uien
4 flessen wijn
8 grote potten met groenten: sperziebonen, wortelen, rode kool etc
3 kleine potjes met groenten: tuinbonen, rode kool, paprika in het zuur
3 blikjes kokosmelk
3 pakken lasagne
4x 500 gram pasta
2 kg rijst
1 pot gedroogde tomaten op olie
pak wraps
4 blikjes vis: tonijn en sardines
4 grote potten met peulvruchten
2 pakken gezeefde tomaten
3 blikjes gepelde tomaten
6 blikjes tomatenpuree
2 potten pindakaas
2 potten jam
6 pakjes instant noedels
4 pakjes cup-a-soup
5 literpakken houdbare melk
5 pakken met theezakjes
pot oploskoffie
500 gram rozijnen

In keuken(kastjes):
3 pakken koffie
1 kg müsli
gedroogde rode pepers
4 bananen
8 mandarijnen
1 pakje roggebrood
1 pompoen
2 tomaten
3 paprika's

In koelkast/vriezer:
1 kg kip (koel)
500 gram gehakt (vriezer)
diepvries zalm
1 brood (vriezer)
6 broodjes (vriezer)
aardbeien (vriezer)
frambozen (vriezer)
blauwe bessen (vriezer)
bladerdeeg (vriezer)
2 zakken met stukjes rode paprika (vriezer)
1,5 kg winterwortel
1 prei
3 pastinaken
ruim 2 kg elstar appelen
stuk kaas
pak gesneden kaas
3 pakjes blauwaderkaas
1 pakje roomkaas
3 diepvriesmaaltijden
2 porties kidneybonen (vries)
1 doos eieren
kuipje margarine
2 kuipjes boter
1 salamiworst

En dan heb ik het over levensmiddelen die nog niet aangebroken zijn. Uiteraard bevinden zich in de koelkast ook spullen die al wel aangebroken zijn: melk, yoghurt, margarine, kaas, roggebrood, jam sauzen etc. etc. Die tel ik niet mee voor de voorraad.

Bijna alles van de voorraad komt uit aanbiedingen. Als ik 2 voor de prijs van 1 kan kopen, dan ben ik geneigd om flink in te slaan. Zeker conserven zijn heel lang houdbaar. Bij producten als crackers en knäckebröd ben ik voorzichtiger, die blijven niet heel lang goed. Na verloop van tijd worden die muf.

Bovenstaande voorraad overziend,  zou ik misschien wat krap brood en melk hebben, maar desnoods kan ik ook als ontbijt een blikje bonen leeg lepelen, of van die bonen met nog wat beschikbare ingrediënten een soepje maken. Ik heb liever brood, maar voor nood kan ik best overschakelen op wat wel aanwezig is.

Boodschappen bestellen

In verband met de operatie aan mijn hand, leek het mij wel fijn om boodschappen te kunnen laten bezorgen door de AH. Mijn conclusie is dat de AH absoluut niet afgestemd is op alleenstaanden. Het minimumbedrag voor een bestelling is 70 euro! Tsja, dat is wel wat heel veel voor mij alleen als je alleen wat brood, fruit en groenten wilt.
Gelukkig had ik al voor mijn operatie de voorwaarden gecheckt en kwam ik tot de conclusie dat dat bestellen van kleine hoeveelheden boodschappen niets wordt. Ik zal mijn (schoon)kinderen en buren vragen om een boodschap voor mij te doen als ik iets nodig heb.
Verder heb ik een mooi voorraadje aangelegd, zodat ik voorlopig vooruit kan. Maar er blijkt waarschijnlijk altijd wel iets te zijn waar ik helemaal niet aan gedacht had.

Er zijn heel veel alleenstaanden in Nederland. Die mensen willen ook wel eens boodschappen bestellen, maar dan niet voor 70 euro, maar bijvoorbeeld de helft. De bezorgkosten voor het thuisbezorgen van minimaal 70 euro aan boodschappen bedragen €4,99. Ik snap dat het relatief duurder wordt om kleinere hoeveelheden te bezorgen. De winstmarge gaat omlaag.
Misschien moet AH de bezorgkosten voor kleinere bestellingen verhogen?
Zou €6,99 een passend bedrag zijn?

Een groot, comfortabel dekbed voor €2,50

In 2011 kocht ik in de koopjeshoek van het geel-blauwe woonwarenhuis voor €2,50 een dekbed van 2 meter x 2 meter.
Het was een showmodel geweest.
Aanvankelijk lag hij in de kast, voor gasten of voor er bij als het heel koud is, maar de afgelopen zomers gebruik ik hem als zomerdekbed. Mijn gewone wollen vierseizoenendekbed is veel te warm, ook als ik alleen het zomerdeel gebruik, maar dit goedkope dekbed is ideaal. Ik ben er blij mee.
Hij is van polyester en ik slaap er heerlijk onder. Het is niet benauwd en ik zweet er niet onder. Als het heel heet is, dan gebruik ik een oude katoenen deken en een laken, of soms alleen een laken.

Dan denk je misschien: kan dat wel wat zijn, een dekbed van twee euro vijftig?
Doe je jezelf dan niet tekort?
Kun je niet beter een comfortabel zijden dekbed kopen?
Misschien slaapt dat nog lekkerder, dat is goed mogelijk, daar is de prijs dan ook naar. Ik vond op internet dekbedden die 100x zo duur zijn

Als jij denkt dat ik mijzelf tekort doe, dan vermoed ik dat je beïnvloed bent door reclameslogans als: "omdat je het waard bent"
Dit soort slogans maken dat mensen veel te veel geld uitgeven voor dingen die dat helemaal niet waard zijn.
Ik hoef helemaal geen dure dingen, ik ben zonder die prijzige dingen ook al de moeite waard!

Een schoon huis!

Ik moet bekennen dat ik een zeer slechte huishoudster ben. Het is hier knap vies en het zou vele malen schoner kunnen. Je moet hier niet van de vloer willen eten. Misschien heeft het te maken met het feit dat ik vanaf mijn 10e tot mijn 19e thuis als goedkope werkster werd ingezet, maar het hele huishouden interesseert me ook geen mallemoer. Ik doe veel liever andere dingen. Ik heb er ook helemaal geen last van, het zit me op geen enkele manier in de weg.
Soms krijg ik onverwacht bezoek en dan ineens kijk ik met andere ogen naar mijn huis en denk ik: nou, dat had wel wat schoner gekund!

Veel collega's op mijn werk hebben een werkster in dienst die voor hen het huis schoon en netjes houdt. Recent heb ik er over gedacht om ook een poetsvrouw in dienst te nemen. Heerlijk lijkt me dat, iemand die voor mij het huis blinkend schoon houdt!

Het enige wat mij weerhoudt:
 - Ik heb zelf tijd genoeg. Ik werk drie dagen en voor de rest heb ik voldoende tijd om iets in mijn huishouden te doen.
                     en
- Het kost nogal wat geld. Voor 2 uur per week ben je al snel 100 euro per maand kwijt als het niet meer is en dan heb je het nog niet eens over een witte werkster, maar over een zwarte. Ik bedoel dan niet de kleur van de mens, maar het feit of er belastingafdracht plaatsvindt of niet.
Als ik er aan zou beginnen, dan wil ik doorbetalen tijdens vakanties en ziekte.

Wat wel heel goed werkt als er regelmatig een huishoudelijke hulp komt: ik word gestimuleerd om ook aan de slag te gaan.  Als iemand anders poetst en boent, dan kan ik toch niet achter blijven?

Voorlopig zie ik er van af om huishoudelijke hulp te nemen, maar er komt een tijd, dat ik er toch voor kies. Dat weet ik nu al! Je moet al bijna omvallen voordat je in aanmerking komt voor thuiszorg, de werkster is dan een goed alternatief. Eventueel voor 1 à 1,5 uur per week.

Afgelopen maandag heb ik mijzelf overtroffen door flink wat uren in huis bezig te zijn met opruimen, poetsen en boenen. Het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf!
Is het nu klaar?
Allerminst!
Dat is ook één van mijn pijnpunten van het huishouden, het is nooit klaar! Ben je met het ene klaar, dan kun je weer verder met iets anders en als dat dan klaar is, dan kun je wel weer opnieuw beginnen.
Vandaag ga ik wat wassen draaien en mijn bed verschonen.
Ik ga het voorjaars-dekbed in gebruik nemen!

Boodschappen in de afgelopen weken

Hoewel ik niets gekocht heb voor 5 december, heb ik toch vrij veel geld uitgegeven aan boodschappen. Soms gaat dat blijkbaar zo.

Week 47 van 16 - 23 nov. '15
*=aanbieding, @=afgeprijsd,	WAAR	PRIJS
FRUIT/NOTEN
3 bananen	Lidl	0,41
persimon=kakifruit, 7 stuks ( 1 kg)	Aldi	1,79
ONTBIJT EN LUNCH
brood, grof volkoren	Lidl	1,19
boter	Lidl	0,89
leverworst	Lidl	0,63
kaas	Lidl	2,59
halvarine	AH	0,59
mueslibroodjes@	AH	0,90
roggebrood	AH	0,95
WARME MAALTIJD
tomatenpuree, 3 blikjes	AH	0,30
zoete aardappel, 1 kg	Aldi	1,99
augurken	Aldi	0,79
daikon, ruim 1200 gram (foto gedownload)*	Toko	1,00
broccoli 500 gr	Lidl	0,89
haring, gerookt	Lidl	1,85
gerookte makreel	Aldi	2,56
chorizoworst	AH	1,85
tahoe	Toko	1,19
bruine bonen, grote pot	AH	0,85
sojasaus	Aldi	0,99
kerrie poeder, 100 gram	Toko	1,10
yoghurt	AH	0,77
LEKKERS/diversen/tussendoor

TOTAAL week 47,  nov '15

26,07

*Een daikon heet ook wel rettich. Het is een enorme witte wortel. De smaak lijkt op radijs, maar dan milder.

Een trotse tuinder met een hele grote daikon.

Dan vraag je misschien: wat doe je met zo'n witte wortel? Mijn wortel was niet zo groot als op de foto, maar toch behoorlijk groot. Ik deed plakjes op brood en verder maakte ik er salade van.
Voor de salade sneed ik fijne stukjes, je zou de wortel ook kunnen raspen. Ik maakte een dressing en snipperde er wat fijngesneden wit van een prei doorheen.

Week 48 van 23 - 30 nov. '15
*=aanbieding, @=afgeprijsd,	WAAR	PRIJS
FRUIT/NOTEN
bananen 3 stuks	Lidl	0,45
bananen 5 stuks	AH	0,99
ONTBIJT EN LUNCH
rookvlees*	AH	0,68
brood	AH	1,29
kaas	AH	5,33
WARME MAALTIJD
knoflook	Lidl	0,75
rode ui	Lidl	0,79
gezeefde tomaten, 3 pakken	AH	1,17
kastanjechampignons*	AH	0,99
makreel*	AH	2,06
feta	Lidl	1,59
camembert*	AH	1,20
chorizoworst	Lidl	1,69
cashewnoten	Lidl	2,19
mosterd*	AH	1,42
rijst	AH	0,89
LEKKERS/diversen/tussendoor
crackers	AH	0,49
wijn*	AH	2,99

kruidnoten	Lidl	0,99
TOTAAL week 48,  nov '15		27,95

Nog over wijn: ik heb onlangs een programma over wijn gezien bij de Keuringsdienst van Waarde. Producenten mogen erg veel hulpstoffen gebruiken voor het maken van wijn. En die stoffen hoeven niet op het etiket te staan, behalve als mensen er mogelijk allergisch voor zijn, zoals ei en melk.
Er zijn zo'n 60 stoffen die gebruikt mogen worden. Wie denkt dat het bij wijn alleen over druiven gaat, die komt bedrogen uit.

En toen kocht ik nieuwe borden!

Nee, niet een heel servies. Dat is niets voor mij.
Dinerborden kocht ik. Dat had ik nog nooit gedaan. Ik gebruikte wat ik ooit gekregen had. Toen ik mijn ex leerde kennen, toen hadden we helemaal geen dinerborden. We gebruikten diepe borden, soepborden, en daar uit aten wij ons warme eten, inclusief het toetje. Zo deden we dat bij ons thuis en ook bij hem thuis. Volgens mij is het boerengewoonte. Ik had geen idee dat dit eigenlijk niet zo hoorde en dat je grote platte borden moest gebruiken in plaats van soepborden en voor het toetje schaaltjes. Die platte borden kreeg ik in 1984, bij het overlijden van mijn oma. Haar servies, gekocht bij haar huwelijk in 1922, was nog redelijk volledig. Mijn oom wilde al het "waardeloze oude spul" in de container gooien. Maar mijn moeder redde het servies en wij gingen de soepborden, ontbijtbordjes en platte borden gebruiken. Dat was 30 jaar geleden. Langzamerhand sneuvelden de meeste borden, er was alleen nog een aantal platte borden over. Al weer lang geleden kocht ik bij een actie van de AH diepe porseleinen Arzberg borden met een blauw/groen randje (die diepe gebruikten we toen nog steeds dagelijks) en gebaksbordjes. Rond dezelfde tijd kreeg ik van mijn moeder 6 porseleinen borden die de weduwe van een collega afgedankt had. Ze waren met "gouden" randjes en konden daarom niet in de magnetron. Dat goud begint behoorlijk te slijten, maar ik durf ze toch niet goed in de magnetron te gebruiken.
Ik was al langere tijd niet zo tevreden over mijn dinerborden, ik vond dat het tijd werd voor nieuwe.
Afgelopen week was ik in het enorme woonwarenhuis om een verjaardagscadeau voor mijn schoonzoon te kopen. Het werden er twee, maar dat terzijde.
Ik weet niet wat het is in zo'n winkel, is het de gratis koffie die je kunt halen op je klantenkaart? Of staan er gewoon te veel spullen? Hoe dan ook, ik besloot ter plekken dat ik nu die borden wilde kopen en ik heb nu 8 mooie grote nieuwe borden. Gewoon wit. De oude borden, de allerlaatste borden van oma's servies uit 1922 liggen nu, 30 jaar nadat mijn oom ze weg had willen gooien, toch eindelijk in de kliko.
Verder kocht ik 2 nieuwe ovenwanten, cadeaupapier en een grillpan. Uiteindelijk kreeg ik al mijn nieuwe aankopen nauwelijks mee in mijn fietstassen!