Repaircafé deel 2

Weken geleden schreef ik over het Repaircafé. Ik had daar een lamp naar toe gebracht. Het snoer was doorgesleten en dat snoer moest vervangen worden. Dat Repaircafé is alleen op vrijdag open en op die dag wordt er gewerkt.
Eigenlijk verwachtte ik op die vrijdag de 31e januari dat mijn lamp ter plekke gerepareerd zou worden en dat ik hem dan weer mee naar huis kon nemen.
Dat liep anders, heel anders.
Van mijn verwachtingen klopte helemaal niets.
Er ging 1 week voorbij, er gingen 2 weken voorbij. Nog steeds geen bericht! Ik keek in de spam van mijn e-mail, maar nee, ook daar geen bericht.
Er ging nog weer een week voorbij, toen bleek het vakantie te zijn en was het Repaircafé dicht.
Op een foto op hun facebook-pagina, zag ik mijn lamp op een kast liggen.

vrijwilligers bezig met reparaties

Op vrijdag 14 maart  stuurde ik ze een mailtje om te vragen naar de stand van zaken.
En wat blijkt?
Ze waren er net mee bezig en ik kon de lamp aan het einde van de middag op komen halen.
Helaas kon ik op die vrijdag niet komen, want op vrijdagmiddag pas ik vanaf een uur of 3 altijd op.
Dus wandelde ik er op vrijdag 21 maart naar toe.
En toen bleek dat de lamp toch nog niet klaar was. Ik had er een mailtje over gehad, maar dat had ik over het hoofd gezien, mijn fout.
De reparatie zou gereed zijn aan het einde van de middag, maar dan was ik weer verhinderd, wegens oppassen.
Afgelopen vrijdag deed ik een nieuw, geslaagde, ophaalpoging.
En nu is mijn lamp weer veilig te gebruiken!
Een nieuwe lamp uit dezelfde winkel zou mij nu €19,99 gekost hebben.
De kosten voor mij?
Die waren €0,00, doordat het een gerecycled snoer was uit een andere vestiging. Een snoer van een apparaat dat niet meer te redden was.
Ik mocht wel wat doneren.
En dat heb ik gedaan.
Daarom heb ik €3,- gedoneerd. *

Het verhaal wordt vervolgd, want ik bracht opnieuw iets naar het repaircafé, weer een lamp.
Daarover later meer.

Nog even voor de duidelijkheid: de gemeente Groningen wil op korte termijn, namelijk al in 2030, afvalvrij worden. Daarom stimuleert de gemeente de 15 repaircafés die in Groningen actief zijn. Op de site van de gemeente: Hulp vragen is altijd een goed idee. Er zijn mensen die het leuk vinden om jou te helpen repareren. Veel van die mensen hebben zich verzameld rond zogenoemde repaircafés. Daar kun je je kapotte spullen, meestal gratis, samen maken. Een vrijwillige bijdrage in de kosten is altijd welkom. Je kunt er bijvoorbeeld ook terecht voor gereedschap dat je zelf niet hebt. Of voor advies: ‘Is dit nog de moeite waard om te repareren?’

Ik ben blij dat ik de lamp niet hoefde weg te gooien en hem nog steeds kan gebruiken. Dat scheelt weer afval!

2 Verspil-Mij-Niet zakken gekocht

Gisteren kwam ik, na het zwemmen, tegen twaalf uur 's middags bij de AH.
Er lagen nog 4 Verspil-Mij-Niet zakken. Dat is anders nooit zo als ik na het zwemmen aansluitend nog even voor wat boodschappen naar de supermarkt ga. Ik ben altijd te laat en dan zijn deze zakken altijd al weg.
Het zal met de vakantie te maken hebben dat er nu minder klandizie voor was.
Ik kocht 2 zakken.
In de twee andere zakken zat een rode kool. Voor mij alleen is een rode kool al gauw veel te veel en ook te veel werk. Daarom koop ik, als ik rode kool wil eten, altijd een pot rode kool, voor het gemak.
Dus koos ik de zakken zonder rode kool.

de gekochte zakken met inhoud- 1 euro per stuk

De inhoud van 2 zakken

Er zaten in:
3 winterwortels
4 rode paprika's, waarvan 1 puntpaprika
2 tomaten
2 appels
1 bio preitje
1 knolselderij
1 limoen
1 mandarijn.

Gistermiddag heb ik meteen de rode paprika waar een plekje aan zat (de bovenste op de foto) gebakken en er samen met 2 uien, wat kastanjechampignons en edamame bonen een warme lunch van gemaakt.

En later op de middag at ik één van de appels en de mandarijn.

Morgen maak ik een erwtensoep met de knolselderij, de wortels en de prei.

Een duurzame en zuinige oplossing voor okselzweet: een sousbras

Ik denk dat sousbrassen voor de meeste lezers totaal onbekend zijn. Daarom deze keer een stukje over een sousbras, ook omdat ik vind dat het ook nu nog een goede tip vind om duurzaam om te gaan met min of meer kwetsbare kleding.

Mijn beppe Aaf zette in haar jurken en jasjes in iedere oksel een sousbras (klik voor een site waar je ze in veel maten kunt kopen). Ze zette ze aan de binnenkant vast met speciale veiligheidsspeldjes of ze naaide ze met de hand met een paar steekjes vast.
Dat deed ze om het okselzweet op te vangen. De katoenen sousbrassen werden regelmatig gewassen, maar de kleding veel minder vaak.

Een sousbras, je kunt ze ook tegenwoordig nog steeds kopen.

De kleding werd er door beschermd. Geen zweetplekken, waardoor het kledingstuk minder vaak gewassen hoefde te worden. Tijdens het eten koken gebruikte ze jasschorten om haar kleding te beschermen en tijdens de maaltijden werden altijd servetten gebruikt, als een soort slab. Daardoor hoefden haar jurken en jasjes niet zo vaak gewassen of naar de stomerij gebracht te worden.

hier heeft mijn beppe in haar jurk vast en zeker sousbrassen gedragen

Een duurzame oplossing, want wassen en stomen is niet goed voor het milieu en door niet (te vaak) te wassen is textiel minder aan slijtage onderhevig.

Kende jij het bestaan van soubrassen?

Een nieuw nummer van het blad Genoeg!

Een aantal dagen geleden viel het zomernummer van het blad Genoeg bij mij op de deurmat!
Het is altijd leuk om te lezen. Voor diegenen die het blad nog niet kennen:
Genoeg is een onafhankelijk tijdschrift voor iedereen die meer wil doen met minder. Ieder nummer bestaat uit 4 delen
- Gelukkig met genoeg
- Genoeg voor iedereen
- Genoeg geld
- Praktisch genoeg.

Ik lees het blad al jaren. Hoe lang dat weet ik al niet eens meer.
Bijna het hele nummer is interessant.
Leuke onderwerpen vind ik altijd:

• de rubriek boeken - een bespreking van nieuwe boeken die passen bij het thema van Genoeg
• huishoudboekje - iemand die inzicht geeft in inkomsten en uitgaven
• kopen of laten lopen - deze keer over merinowol
• heb ik wat van je aan? - over kleding, meestal hergebruikt of zelfgemaakt.
• over datum - wat uiteraard gaat over THT en UHT datum en in hoeverre je die data zonder schade kunt overschrijden.

Cover van nieuwste nummer

Ken jij het blad en wat vind jij er leuk aan?

Duurzaam en zuinig: je kleding beschermen tijdens klusjes en koken

De productie van kleding is slecht voor het milieu. Voor katoen is enorm veel water nodig, vervoer en productie van kleding kosten veel energie en grondstoffen. Doodzonde dat die gemiddeld weinig gedragen worden. Het schijnt dat we kledingstukken gemiddeld maar 7x dragen voordat we ze weg doen.

Gisteren schreef ik over kleding en wassen en ook afgelopen maandag schreef ik over zuinig wassen.
Van wassen slijt textiel. Door het bewegen in de trommel de wasmachine en door de droger gaat textiel minder lang mee. Hoe minder wassen hoe beter!
Hoe zorg je nu dat je kleding mooi blijft?

- oude klussenkleding gebruiken voor verven, tuinieren. Die kleding mag vies worden. Je gaat er toch de deur niet mee uit. Als je klaar bent met verven of tuinieren dan was je de kleding en je bewaart ze tot de volgende klus. Het hindert helemaal niets dat er vlekken in zitten.

- na je werk kleed je je om en doe je iets aan dat comfortabel zit. Ik verwisselde ze voor een oude broek en een oude trui. Hierdoor hoeven je nette kledingstukken minder vaak gewassen te worden en blijven ze langer als nieuw. Ik hing ze na werktijd gewoon even uit.
Mijn vader deed het ook. Die verwisselde zijn nette werkpakken altijd direct voor casual kleding, een trui, een oude broek en zat daar dan de rest van de avond in. Zijn pakken kon mijn moeder niet zelf wassen, maar die moesten naar de stomerij. En daar hing een prijskaartje aan. Hoe minder vaak naar de stomerij hoe beter!

- mijn schoonvader droeg op de boerderij een overall. Die deed hij altijd aan als hij ging melken, de paarden ging verzorgen, de kippen of de schapen ging voeren. De overall zorgde er voor dat zijn kleding schoon bleef.

- bij het koken en poetsen gebruik je een schort. Vroeger droegen mijn moeder, mijn oma's en mijn tantes  jasschorten. Het was een soort jas over de gewone kleding.  Daardoor bleef hun kleding mooi schoon. In de film Flodder draagt ma Flodder ze ook en ze rookt er een sigaar bij. Dat deden mijn familieleden niet, behalve mijn jongste tante rookte niemand.

Jasschort

Schoenen
Niet alleen kleding kun je op deze manier langer goed en netjes houden, dat geldt ook net zo hard voor schoenen. Nette werkschoenen verwissel je voor slippers of pantoffels. Schoonvader deed klompen aan als hij naar buiten ging en liep binnen op sokken.

Ouderwets?
Is het zuinig omgaan met kleding en schoenen ouderwets?
Ik denk het niet. Ik denk dat we wat zorg voor kleding betreft terug moeten naar vroeger tijden, toen er veel voorzichtiger werd omgegaan met kleding en de verspilling nog niet zo enorm was als nu!

Is een capsulegarderobe voor mij duurzaam en zuinig?

Misschien moet ik beginnen met uitleggen wat een capsulegarderobe is.
Het is een minimale garderobe met bijvoorbeeld voor de zomer een (zomer)broek, een spijkerbroek, een zomerrok, een korte broek, een blouse met lange mouwen, een zomerse jurk, een paar basic t-shirts en een jasje. 
Alles kies je zo uit, dat het onderling te combineren is. Het is duurzaam doordat je weinig koopt en er dus weinig grondstoffen, water en energie nodig is voor de productie. Vooral als je kledingstukken ook nog tweedehands zijn en niet nieuw, dan ben je hartstikke goed bezig!

Een zomer capsulegarderobe is  zo klein, het past allemaal prima in één wasmachine.
En daar zit voor mij als alleenstaande het probleem. Want hoe doe je dat dan met wassen van deze kleding?
Niet?
Want met zo weinig kleding, dan zit alles na verloop van tijd in de wasmand.
En dan?
Als je met meer mensen bent, bijvoorbeeld een partner en een aantal kinderen, dan is er ook van andere huisgenoten wasgoed. Dan kun je met weinig kleding toe.
Voor mij gaat dat niet op en zou het betekenen dat ik vaak een halfvolle wasmachine moet laten draaien en daar ben ik tegen. Zonde van de energie en van het water!
Dan maar wat meer kleding!

Heb jij weinig kleding?

Een smakeijke linzenschotel

Weet je nog dat ik schreef over de kikkererwten die over datum waren? Ik ontdekte in datzelfde blik ook 640 gram groene linzen met een tht datum van december 2019.
Ook overjarig dus.

Ik besloot een linzenschotel voor een aantal dagen te maken, voor de warme maaltijd of eventueel lunch. De linzen weekte ik 10 uur voor. Normaal hoeft dat niet, maar het leek me voor deze wat oude linzen wel een goed plan. Ook kookte ik ze langer dan normaal, dat hebben overjarige peulvruchten nodig, anders worden ze niet goed gaar.
Ik kook meestal niet met een recept, ik doe maar wat. Ik heb ruim 50 jaar ervaring, dus helemaal zomaar wat doen is het ook weer niet. Ook nu gebruikte ik geen recept. Soms is het eten dat ik maak dan niet heel lekker, maar deze keer was het heel goed gelukt! En dat ondanks het feit dat ik niet een grote liefhebber ben van linzen, ik vind ze maar matig lekker en dat heb ik met de meeste peulvruchten, ze zijn niet bepaald mijn favoriet. Dat is waarschijnlijk ook de belangrijkste reden dat de kikkererwten en de linzen over datum raakten. Ik wist wel dat ze er waren, maar deed er niets mee.

Omdat de linzenschotel heerlijk bleek te zijn, wil ik dit recept delen.

Nodig:
320 gram gedroogde groene linzen
een grote rode paprika of 2 kleine
2 grote gele uien of 3 à 4 kleinere
3 flinke preien
4 tenen knoflook
2 bouillonblokje
1,5 eetlepel chilivlokken, of minder naar smaak
2 eetlepels Italiaanse kruiden
(olijf)olie

Aan de slag:
- kook de linzen volgens de aanwijzingen op de verpakking. Ik kookte ze in mijn snelkookpan en voegde 2 bouillonblokjes toe.
- snipper en snijd alle groenten en de knoflook en bak die in de olie in een grote pan, voeg chilivlokken en Italiaanse kruiden toe en stoof  gaar.
- Als de linzen gaar zijn, voeg je die toe aan het groentemengsel.
Omscheppen en klaar!

Ik heb nu nog 320 gram overjarige linzen over, de rest van mijn peulvruchtenvoorraad (gele spliterwten, rode linzen, een volle zak groene linzen, witte bonen) is houdbaar tot volgend jaar of zelfs het jaar daarna.

Tenminste houdbaar tot 12-2019

Dat stond er op mijn aangebroken zakken gedroogde kikkererwten. Houdbaar tot december 2019. Goedkoop gekocht, de stickers met 35% korting zat er nog op.  Oorspronkelijk zat er 0,9 kg in elk van die zakken en er was in totaal nog 950 gram over.
Ik heb een paar jaar geleden vaak ruimer ingekocht dan handig was en bovendien ben ik nogal wisselvallig in mijn voorkeuren. Soms eet ik maandenlang bijvoorbeeld geen rijst,  geen kikkererwten, polenta of couscous, om mij dan te bedenken dat er eten staat oud te worden in mijn voorraadkast!
En dan vraag je je misschien af, hoe kan het dat je dat eten vergeet? Nou, dat zit zo: ik bewaar peulvruchten in een grote trommel, model beschuitbus, alleen heel veel groter. Daar kan tenminste 2 kg peulvruchten in, tenminste als die peulvruchten niet in kartonnen doosjes verpakt zijn. Het advies is om de peulvruchten in een afgesloten trommel te bewaren, maar op een bepaald moment vergeet ik dat ze er in zitten, want mijn oog valt er niet op.

Gooi ik die overjarige kikkererwten dan weg?
Nee, zeker niet!
Ik heb er aan geroken, en ik heb ze gewassen en gecheckt op aangevreten erwten of zichtbare beestjes, maar ik heb niets gevonden. Ik heb nog even geaarzeld of ik alles tegelijk zou koken of toch in gedeelten.
Omdat overjarige peulvruchten langer moeten weken en langer moeten koken dan normaal, leek het mij het handigst om alles tegelijk te koken, dat kost het minste gas.
Hoe deed ik het?
Weken met heet water en daarin 8 uren laten staan. Daarna 15 minuten koken in de snelkookpan. Die pan zette ik vervolgens 12 uren in de hooikist en liet de erwten gaar worden. Het is ongelooflijk hoe warm die snelkookpan na die 12 uren nog was!
Toen ik proefde, toen waren ze boterzacht!
En toen had ik dus veel kikkererwten, heel veel!
Ik zette een deel in de koelkast. Daarvan maakte ik een couscousmaaltijd met veel uien, paprika en courgette, ik maakte er kikkererwtensoep van en geroosterde kikkererwten.
Ik vroor wat porties in, nu heb ik ook voor de komende weken nog flink wat kikkererwten in de vriezervoorraad.
Zo werden mijn overjarige erwten toch nog goed gebruikt!

Porties voor in de vriezer

Er zitten ook nog overjarige linzen in die zelfde grote trommel. Die gaan volgens dezelfde kookmethode ook bij maaltijden gebruikt worden. Normaal hoeven linzen niet geweekt te worden, maar dat ga ik nu wel doen + wat langer koken.
Maar voorlopig eet ik vaak kikkererwten.

Waarom ik geen Too Good To Go box neem

Een Too Good To Go box is een box met versproducten die snel op moeten. Kant-en-klaar maaltijden, brood, groenten, fruit, vlees en vleeswaar, kip etc. Op zich vind ik het goed dat er minder verspild wordt, want dat kan veel beter, er wordt nog heel veel weggegooid, maar het lijkt me niets voor mij!

In feite heb ik geen ervaring met dergelijke boxen, ik heb er nog nooit een gekocht. Maar het zijn dozen met etenswaren die allemaal tegen de uiterste houdbaarheidsdatum aan zitten. Als alleenstaande lijkt met me veel te lastig!
Ik heb de app wel op mijn telefoon gehad, maar er is ook weinig aanbod in mijn buurt.
Ik eet nogal koolhydraatbeperkt, ik eet geen vlees en geen gevogelte, alleen vis en wat magere zuivel.
Dus ik heb niets aan (zoete) brood- en banketproducten. Ik heb niets aan vlees en kip. Alleen fruit en groenten en ik vrees dat zo'n pakket met producten die allemaal nog goed genoeg zijn, maar niet lang meer bewaard kunnen blijven voor mij veel te veel is. 

Ik denk dat deze box meer iets is voor huishoudens met méér personen. Dan lukt het tenminste om het allemaal op tijd op te krijgen.

Heb jij goede ervaring met zo'n box, en waar koop je ze?

Polyester

Polyester zou vreselijk fout zijn voor het milieu omdat het steeds weer minuscule plasticdeeltjes loslaat en die deeltjes zijn niet goed voor de natuur. Toen ik mijn blogje schreef over mijn nieuwe fleecevest, leverde dat heel veel reacties op. Heel fout, dat polyester!

Toen ben ik eens gaan kijken op labels en het blijkt dat ik heel veel textiel van of met polyester in huis heb: polyester sjaals, polyester fleecedekens, polyester in kleding, niet alleen in fleece vesten of  truien, maar ook shirts, broeken, etc.
Wat nu? Moet ik alles weg doen en in plaats daarvan natuurproducten kopen? Natuurproducten belasten het milieu ook. Denk aan katoen, dat enorm veel water nodig heeft om te groeien. Verder zijn verfstoffen vaak erg milieuvervuilend en is de productie van wol vaak niet zo diervriendelijk en zijde is al helemaal niet diervriendelijk, daarvoor worden de rupsen gewoon vermoord!

Ik vind het lastig!
Het enige dat ik op dit moment kan bedenken, is weinig wassen en de textiel die ik al heb zeer zorgvuldig behandelen, zodat het lang meegaat en bij nieuwe aankopen beter opletten op de samenstelling van het product.
Heb jij tips?