Wat deden we nog meer op Ameland?

 We bezochten het Natuurcentrum. Een museum met een uitkijktoren, zeeaquaria, een opgezette potvis en heel veel informatie over de natuur. Vanuit het Natuurcentrum waren een aantal wandelroutes gepland. We liepen het paddenpad.

uitzicht vanaf de uitkijktoren. Foto's zijn afkomstig van de site van het natuurcentrum

De potvis met een aquarium er onder. 

Ook zwommen we in het zwembad van het park waar onze huisjes stonden. Door het regenachtige weer was het een stuk drukker dan op onderstaande foto. De kleinkinderen vonden de glijbanen erg leuk!

Ook wandelden we op het Oerd, een natuurgebied.  Op onderstaande foto wacht ik bovenop de hoogste duin totdat iedereen gereed is om terug te fietsen. Ik zit er al helemaal klaar voor!

Verder maakten de dochters zo nu en dan een flinke wandeling met hun partner en pasten we ondertussen op de achtergebleven kinderen. 

Op Ameland

Ik kom al vanaf mijn 12e jaar  regelmatig op Ameland, zeker vanaf dat ik in 1978 de vader van mijn dochters leerde kennen. We fiets-kampeerden er samen. Vanaf dat we kinderen kregen, huurden we jaarlijks een eenvoudige caravan. We huurden fietsen en fietsten elke keer het hele eiland over en ook bezochten we het strand om er in zee te gaan en op het strand te spelen. Vanaf 1998 ging ik met de beide dochters soms wel meerdere keren per jaar. Een midweek of een lang weekend. Altijd in een caravan en nog weer later vaak in een huisje. 
Ook mijn dochters zijn op eigen gelegenheid vaak op het eiland geweest. 

Wat mij nu het meest opviel op het eiland, was het temperatuurverschil met het vaste land. Het was mij eerder niet opgevallen. Waren de temperaturen thuis in Groningen 30+ graden, dan was de temperatuur op Ameland ongeveer 8 graden lager. Een stuk frisser! Wat meestal wel aangenaam was. 
Droog was het ook op het eiland, net als in de rest van het land. De zeedijk was niet meer groen, zoals in zomers toen ik rond de 30 was, maar helemaal verdord, geelbruin grasland.

Wat deden we nu? 
Fietsen natuurlijk! 
Drie keer naar de vuurtoren, 1 keer om foto's te maken, een groepsportret gemaakt door mijn schoonzoon, 1x om te picknicken en de toren te beklimmen (ik niet hoor) en 1x om tussen de middag pannenkoeken te eten aan de voet van de vuurtoren. 
De ANWB over de vuurtoren: De gietijzeren Amelander vuurtoren stamt uit 1880 en is te bezichtigen. Het beklimmen van de 55 meter hoge toren is met maar liefst 236 treden een pittige uitdaging. Maar eenmaal boven heb je dan ook wat! Vooral bij laag water is vanaf de vuurtoren goed de structuur te zien van diepe geulen en minder diepe uitlopers daarvan, prielen. 

foto gemaakt door schoonzoon

Verder gingen we naar het strand, waar de kleinkinderen eindeloos in de golven sprongen, ze garnaaltjes vingen en weer vrijlieten en speelden met zand en water. Voor zo'n stranddag moet het lekker warm zijn, anders koelen de kleintjes te veel af. 

op het strand

Ook fietsten we een paar keer naar het Oerd en maakten daar een wandeling

De Waddenzee en duinen vanaf het uitzichtpunt op het Oerd

De kleintjes van 4 en 6 jaar fietsten niet. De een zat achterop in een kinderzitje en de andere zat voorop op een kindertandem. 

Kindertandem Foto van verhuurder. 

Helaas hadden we ook wat pech met ziekte. De jongste kinderen werden ziek, 1 koorts met gebrek aan eetlust en 1 diarree en overgeven. Natuurlijk niet gelijktijdig. Een schoonzoon had een nare infectie aan zijn voet, waardoor hij een aantal dagen vrijwel niet kon lopen en thuis moest blijven. Hij kreeg medische hulp met een antibioticakuur en nacontrole. Ook ik had wat gezondheidsklachten. Een spier in mijn bovenbeen die verkrampte, 4x kort achter elkaar 's avonds en 's nachts. Daarna had ik last van die spier. Een soort zware spierpijn en de angst dat die kramp weer terug zou komen. Daarnaast had ik last van pijnlijke tintelingen in een voet door neuropathie, waardoor ik slecht sliep. 
Maar over het algemeen ging het goed, we hoefden niet met een ambulancehelikopter afgevoerd te worden 😁

Zee, duinen en zand

Veel zand!

Zand tussen mijn kiezen, zand in bed, zand in de douche, overal zand. 
 Twee weken lang was ik op vakantie op Ameland! Vandaag weer terug naar huis. 

Mijn driewieler was mee. Gehaald en gebracht door een vriend die zo aardig was om aan te bieden een aanhanger te huren en mij met fiets en bagage en een dochter en een kleindochter naar de veerdam te brengen en vandaag weer op te halen. De andere helft van het gezin van deze dochter ging met het OV. 

De eerste week waren we er met ons negenen. In twee huisjes naast elkaar.  Beide dochters met hun gezinnen elk in een huisje en ik er bij in, in één van de huisjes.  Na 1 week vertrok mijn jongste dochter weer met haar gezin. 

En bleven we met ons vijven nog een 2e week. 

Harde wind op het strand 

Dit zijn foto's van dag 2. Het waaide hard en de blote benen van de 4 kleinkinderen werden gezandstraald. Een beetje pijnlijk! 

We fietsten verschillende keren het eiland over naar de vuurtoren, lunchten daar in het pannenkoekenrestaurant, en fietsten met wind mee over de Waddendijk weer terug. 

Ook fietsten we naar het Oerd, op de oostkant van het eiland en maakten daar een wandeling van ongeveer 4,5 km, die zelfs de jongste en ik als oudste goed volbrachten.  Door het hobbelige pad viel het mij nog niet mee. 

Vandaag dus weer naar huis, maar op het eiland besloten jongste dochter en ik al om binnenkort nog een keer naar Schiermonnikoog te gaan. Een weekend met jongste kleinzoon van nog net 4 jaar en dus nog net niet leerplichtig. Een heerlijk vooruitzicht!

Binnenkort meer over ons verblijf op Ameland!

Enne,  een boodschappenlijst van mijn boodschappen op zaterdag 25 juli en vandaag publiceer ik vanavond. Op het eiland kocht vrijwel geen boodschappen en voor zover ik geld uitgaf, kwam dat uit een ander potje, het vakantiepotje, waarvan ik de uitgaven niet registreer en de bonnetjes niet bewaar. 

Een fijne korte vakantie

Mijn dochters hadden vanaf maandag een week een huisje gehuurd, mijn oudste zit daar met de kinderen rond Hemelvaartsdag al weer vier jaren. De afgelopen jaren zijn mijn dochters daar samen met alle kleinkinderen. Meestal alleen het hemelvaartweekend, nu een hele week. 
Maar de kleinkinderen moesten tot en met gisteren naar school en konden pas gistermiddag komen. 
Daarom was er in het begin van de week plek voor mij. Ik ontving een uitnodiging. Gezellig met ons drietjes in een huisje in het bos in Drenthe. Op de Hondsrug.

Een goed idee! Mijn dochters gingen samen in een vol beladen auto. Daarin ook al bijna alle spullen voor hun kinderen. Voor mij en mijn koffer was geen plek in de auto. Dat was geen bezwaar, er is een goede busverbinding, over Borger en dan nog een stukje naar het westen. Een reis van 1 uur en 16 minuten van mijn voordeur tot voordeur huisje. 
We hebben het fijn gehad, leuke wandelingen door het bos en over de heide. Gezellige bordspellen gedaan en veel samen gepraat. 
Het weer was nat en koud, maar het lukte goed om onze wandelingen zo te plannen, dat we nauwelijks nat geworden zijn. Het huisje had een goede verwarming, ook dat was heel comfortabel. 
Onderweg van een wandeling weer terug naar huis, begon het te hagelen, maar dat viel allemaal op het dak van de auto en deerde ons niet. 

gisteren tijdens een wandeling

een meertje op avond, vlakbij ons huisje

ons uitzicht

de huiskamer, toen nog heel rustig

insectenhotel bij het boomkroonpad bij Borger

Op woensdagmiddag werden de 4 kleinkinderen door een schoonzoon gebracht. De kleinkinderen moesten tot en met woensdagochtend gewoon naar school en konden de dagen dat ik er was nog niet komen. 
Ik heb de kleinkinderen maar heel kort gezien, niet erg, want ik had ze afgelopen zondag op moederdag allemaal al gezien. Samen met schoonzoon reisde ik in de bus weer naar huis. De auto van deze schoonzoon en jongste dochter bleef achter, zodat de vakantiegangers die kunnen gebruiken tijdens deze vakantie. Alle bagage moet namelijk komend weekend ook weer mee terug + 4 kinderen + 2 volwassenen. Dan is 1 kleine personenauto niet groot genoeg, dat gaat met 2 auto's een stuk gemakkelijker. 

Meivakantie!

Vandaag begint voor mijn kleinkinderen de meivakantie! Vandaag nog naar school en vanaf vanmiddag twee weken vakantie!  Ik vind het wel grappig dat die meivakantie helemaal niet in mei valt. Alleen de allerlaatste dag van deze vakantie valt in mei, namelijk vrijdag 1 mei. 

Toen ik een kind was, hadden we paasvakantie. Hoe dat precies geregeld was, weet ik niet meer. Pasen kan eind maart zijn, maar kan ook in april vallen. In mijn kindertijd was Juliana de koningin. Of Koninginnedag, 30 april, ook in deze paasvakantie viel, dat weet ik niet meer, volgens mij niet en was dit een bijzondere dag, geen officiële vrije dag. We gingen in Drachten met alle klassen zingen voor de burgemeester, de dirigent was de vader van mijn aangetrouwde oom. Dat zingen heette een aubade. Vooral Friese liedjes werden er dan gezongen. 
Er was een feestelijke optocht en op sportvelden werden 's middags spelletjes gedaan, zoals zaklopen en dergelijke. Alles in klassenverband. Er waren geen ouders bij en ik ging er op mijn fiets naar toe. 

Afbeelding: Vlaggen Unie, 
gevestigd in Drachten, de plaats van mijn jeugd.

Nu valt Koningsdag ook in de meivakantie. Vanuit de school van mijn kleinkinderen worden geen activiteiten georganiseerd. De ouders doen zelf wat met de kinderen. In geval van mijn kleinzoons gaat hun moeder, mijn dochter, met de kleinzoons en een aantal studievrienden en hun kinderen een week kamperen. Er wordt gehoopt op droog en rustig voorjaarsweer. Alle kinderen zijn (iets) jonger dan mijn 9-jarige kleinzoon, daarom zou mooi weer heel welkom zijn. 
Waarschijnlijk ga ik met jongste kleindochter van 6 jaar, een middag naar een museum in deze vakantie. In de herfstvakantie vorig jaar deed ik dat met haar grote zus en in de voorjaarsvakantie van 2024 ging ik met mijn oudste kleinzoon, die toen 7 was, op stap naar een museum. 
Mijn jongste kleinzoon is nu 4 jaar, die is nu nog een beetje jong. Die neem ik over een paar jaar mee op stap! Als mijn gezondheid of zijn gezondheid dat tenminste toelaat. 

Ik ga naar "Thailand"

Dacht ik dat een zwemkennis tegen mij zei, jaren geleden. Dat bleek ze niet gezegd te hebben, ze zei: ik ga naar 't ailaand. Het eiland dus, en daar bedoelen ze in de stad Groningen het eiland Schiermonnikoog mee. Die zwemkennis ging regelmatig naar hotel Van der Werff op Schiermonnikoog. 

Ik ging er in de afgelopen dagen een lang weekend naar toe, met bus en boot, samen met mijn jongste dochter en haar jongste zoontje, een kleuter van 4 jaar. Twee jaar geleden en drie jaar geleden waren we ook op Schiermonnikoog, op dezelfde plek, niet in het hotel, maar in een appartement. Lekker uitwaaien. Het beviel de beide vorige keren goed, het is een beproefd recept. 
Wat doen we? Wandelen, kletsen en vooral even tot rust komen. 
Op zaterdagochtend was het bewolkt en gingen we naar de bunker en de berkenplas. 

uitzicht vanaf de bunker richting Waddenzee

uitzicht vanaf diezelfde bunker richting Noordzee

's Middags gingen we naar het strand. 

 

zicht op de vuurtoren vanaf de duinovergang. 

dochter en kleinzoon op de rug gezien, met een tas met emmertje en schepje

nat gebied vlak achter de duinen

blowcarten op het strand

Op zondag was het zonnig en maakten we een tweevuurtorenwandeling. 

witte vuurtoren

rode vuurtoren

's Middags ging ik op zoek naar de bungalow waar we ooit vakantie hielden. Dat was in de weken voor dochters 1e verjaardag. Ik was benieuwd of die bungalow er nog stond en ja hoor, hij was er nog. Leuk om te zien! Ik was in al die jaren niet meer in dat straatje in het dorp geweest. 

bungalow waar we bijna 36 jaar geleden in verbleven

Aan het einde van de middag kwam dochter op haar wandeling op het strand een eenzame zeehond tegen. Hij lag te zonnebaden, leek het. 

bijzonder, zo'n dier!

Het uitstapje was een succes. We troffen mooi weer en we hebben genoten van deze korte vakantie! 
Voor herhaling vatbaar! 

Naar Schiermonnikoog

Twee jaar geleden en drie jaar geleden ging ik met mijn jongste dochter en haar jongste zoon een lang weekend naar Schiermonnikoog. Drie jaar geleden in februari en twee jaar geleden in mei. 
Onlangs hebben we afgesproken dit voorjaar weer eens een lang weekend te gaan. Weer met mijn jongste kleinzoon. Hij is nu een kleuter van 4 jaar en dus nog niet leerplichtig. We gaan op vrijdag weg en we komen op maandag weer thuis. 
En afgelopen weekend heb ik voor ons drieën geboekt en de aanbetaling gedaan. 
Want plannen en afspraken moeten worden omgezet in daden, anders komt het er niet van! 
Ik heb er nu al zin!

Foto's genomen op Schiermonnikoog op eerdere vakanties. 

De laatste vakantiedagen

Ons plaatsje Füssen ligt vlakbij 2 zeer toeristische bouwsels. Hohen Schwangau en Neuschwanstein. Prachtig hoor! 
Toen we uit gingen zoeken hoe we daar konden komen, lazen we verhalen over lange wachtrijen en overvolle bussen. Bovendien word je door de hoge rotsen waarop deze kastelen zijn gebouwd, niet met een bus tot aan de voordeur gebracht, maar moet je nog een stuk te voet afleggen langs een vrij steil pad. En het was drukkend heet! Hmm, juist ja en dan na al die inspanningen ook nog een flink bedrag neertellen om toegang te krijgen? 
Eigenlijk niet erg geschikt voor een 72-jarige met evenwichtsproblemen. 

Neuschwanstein op een foto op Google Earth

Neuschwanstein bron: Tourist Information Schwangau

Hohenschwangau

Hohenschwangau

We besloten iets heel anders te gaan doen. We gingen het bos in en boven het bos wandelen, namelijk op een boomkroonpad. Aan de Tirolerstraat ligt de waterval in de Lech. Daar gingen we eerst heen.

eigen foto

Foto van Wikipedia

Het was heet, en tamelijk ver, maar het goede nieuws was dat we met de bus weer terug konden. Dachten we. Na de waterval gingen we naar beneden, naar het bos naast de rivier. Lekker in de schaduw en heel leuk en leerzaam ingericht voor kinderen. 
Daarna naar het Walderlebniszentrum (bos-belevenis-centrum) waar het boomkronenpad begon. Daar kochten we een kaartje en onze wandeling over de houten hangbruggen kon beginnen! 

Een panoramafoto boomkronenpad op Google Earth

Het pad, ook van Google Earth

uitzicht vanaf het pad (eigen foto)

Zo wandelden we van Duitsland over de grens naar Oostenrijk. Het was een leuke wandeling met mooie uitzichten. Bij de weg aangekomen, zochten we de bushalte. Het bleek dat de bus pas over ruim 2 uren zou komen. Helaas! Dus dan maar lopend weer terug. Onderweg waren er alleen 2 restaurantjes die pas over vele uren open zouden gaan. Het werd dus ook helemaal niets om daar wat versterking voor de inwendige mens te halen. Lopen dus en de flessen water die we bij ons hadden leeg drinken! Terug in het stadje was er een café met biologisch ijs! Dochter had de hele vakantie al zin in een ijsje, maar tot nu toe was het er niet van gekomen. We gingen binnen zitten en bestelden een hoorntje met elk 2 bollen ijs. Daar lunchten we mee! Genieten was het na die lange wandeling in de hitte. Alleen, bij het afhappen van een stukje van het hoorntje, brak er weer een stuk van diezelfde kies af die eerder in Heidelberg ook al afgebroken was. 
Kon ik die kies nog behouden? Mijn dochter zag het somber in. (spoiler: het kon prima,  twee dagen na thuiskomst zat er een mooie vulling in en zag de kies er weer zo goed als nieuw uit) 
Dochter had onderweg naar het stadje een wandelpad gezien, de berg op. Een pad dat leidde naar een uitzichtpunt vanwaar ze uitzicht had op de beide kastelen, zowel Neuschwanstein als Hohenschwangau. Dat moest natuurlijk even beklommen worden. Boven zag ze nog een echte alpenweide met koeien met grote bellen om. Heerlijk! Dochter houdt zo van bergen!

Ik ging ondertussen weer terug naar het hotel en kreeg na verloop van tijd een weerwaarschuwing op mijn telefoon. Onweer met hagel en windstoten in aantocht! Ik appte dit snel aan mijn dochter, zodat ze op de hoogte was van het weerbericht. Ze was al op weg naar het hotel en werd onderweg alleen een beetje nat. Verder geen problemen onderweg. Toen ze goed en wel in het hotel was, ging de bui goed los. Het waaide ineens heel hard en de regen kwam zo ongeveer horizontaal naar beneden. Tijd voor een spelletje aan de grote tafel die we in onze gigantische kamer hadden. 
Na de bui gingen we nog weer het stadje in en gingen in hetzelfde eethuis als de vorige dag eten en ik zette alleen een grappig beeld naast onze tafel op de foto en niet de maaltijd. Maar het eten was weer heerlijk!

bloemenkunstwerken in onderstaande kerk

kerk

plafond van de kerk

Een prachtig versierd huis

Een pleintje met dochter die naar een optreden kijkt.  

Beeld in restaurant

De volgende dag reisden we terug. De hele dag in de trein, met de nodige vertragingen en gehaaste, snelle overstappen onderweg. Na ruim 12 uren reizen waren we weer in Groningen. 

Naar de Alpen!

Op 22 juni ging onze reis naar het uiterste zuiden van Duitsland. Naar het plaatsje Füssen, liggend aan de rivier de Lech, dicht bij de grens met Oostenrijk. 
We zijn zelfs lopend in Oostenrijk geweest!
In Rothenburg ob der Tauber eerst uitgebreid ontbeten met groenten en fruit. Als dat aanwezig is, kiezen we daarvoor, dan hebben we maar weer een deel van onze benodigde voedingsstoffen binnen! 

mijn ontbijt

deel van ontbijt van dochter

Het traject tussen Rothenburg en Füssen is best lang en er bleek na het plaatsje Treutlingen een bermbrand te zijn waardoor we ruim een uur vertraging hadden. We kwamen daar om 12:30 uur aan en vertrokken om 13:42 uur. Daarna bleek onze trein naar München niet verder te gaan en moesten we in Donauwörth overstappen op een stoptrein die echt overal stopte. Hierdoor kwamen we 2 uren later in Füssen aan dan gepland. We logeren in een enorm hotel en onze kamer bleek niet schoongemaakt. Geen schone bedden en geen schoongemaakte badkamer en vuile handdoeken op de grond. 
Foutje, maar het werd keurig opgelost, we kregen een upgrade. Een kingsize suite, met een bed van 2 x 2.2 meter, een zitje en een tafel met 4 stoelen, een koelkastje, een ruime badkamer en een afzonderlijke toilet. 

Deel van de L-vormige kamer

ander deel van de L-vormige kamer, 
met zithoek met bank en een tafel met vier stoelen

onderstaand uitzicht vanuit het hotelraam

Uitzicht vanuit het bed, je ziet nog nèt de bergen op de achtergrond. 

straatje

plein met beeld en niet werkende fontein

prachtig beschilderd gebouw klik voor de link

nog een beeld op een pleintje

Daarna op zoek naar het eethuis dat we online al gevonden hadden en gegeten in dit oosters wokrestaurant. Dochter sushi  en ik tofu met veel gewokte groenten en  wat rijst.  

mijn smakelijke maaltijd met tofu

de foto is helaas niet helemaal scherp: dochters vegetarische sushi maaltijd

 
We maakten een wandeling door de stad en keken bij de rivier de Lech.

rivier vanaf de brug

ook vanaf de brug, richting Oostenrijk gezien

Mooi hè?