Een heel andere tak van sport!

Sinds bijna een jaar ben ik dagelijks bezig met talen. Een beetje Frans,  een beetje Engels, veel Spaans en veel Duits. 

Binnenkort gaat een schoonzoon naar Noorwegen, niet voor lang en zeker niet voor altijd,  maar het leek hem leuk om wat van de taal te leren.  Één van mijn dochters heeft een vriendin die in Noorwegen woont, ze woont daar met een Noorse vriend en haar half Noorse kinderen.  Die vriendin komt soms met haar kinderen naar Nederland en bezoekt dan ook mijn dochter. Haar dochters zijn ongeveer even oud als mijn kleindochters en het klikt goed tussen de kinderen. Het zou daarom handig zijn om een beetje Noors te leren.  Kortom,  mijn dochter heeft zich ook gestort op het Noors. En dochter vroeg: doe je mee?

Ach ja, waarom niet?

En ik vind het toch moeilijk!

Waarom? Ik denk dat het komt doordat die taal volkomen nieuw voor mij is. Met de talen Duits en Spaans had ik al voor mijn 10e jaar kennis gemaakt doordat mijn vader voor zijn werk Spaans leerde vanaf dat ik een jaar of acht was. Duits door Duitse vrienden van mijn ouders, die we bezochten en die ook bij ons op bezoek kwamen.   

Vanaf de middelbare school kwamen daar Engels en Frans bij. Engels, Frans en Duits sloot ik af op VWO niveau. 

Vanaf 1972 had ik een jaar lang een relatie met een Duitser.

Daarna deed ik vanaf mijn 22e diverse cursussen Spaans. 

In de talen Spaans, Duits, Engels en Frans had ik dus een gedegen basis en ging het om herhalen en het leren van eigentijdse woorden. 

Daarbij vergeleken is Noors iets totaal anders!
Dat blijkt lastiger dan verwacht! 

Een totaal andere tak van sport.
Toevallig was de film die ik afgelopen maandag in de bioscoop zag, voornamelijk in het Noors en kreeg hooguit een enkel woord mee, maar meer ook niet.