Weer goed gesport vannacht!

Gisterochtend toen ik wakker werd, keek ik op mijn mobiel. Ik kijk dan ook altijd naar de resultaten van mijn smartwatch. Hoe heb ik geslapen, hoe was mijn hartslag?

Mijn huidige smartwatch geeft mijn slaap vrij goed weer, ook al ziet die wel eens het in het donker rustig kijken naar een film aan voor een dutje, maar afgezien daarvan gaat het goed. 
Ook mijn hartslag registreert hij goed. 

In de afgelopen week, namelijk op maandag, had ik al eerder hartritmestoornissen en in de afgelopen nacht had ik weer het gevoel dat mijn hart te snel ging voor de rustsituatie waarin ik me bevond. Van slapen hoort mijn hart niet tekeer te gaan. 
En ik zag het gisterochtend al: 19 minuten matig gesport in de nacht. Dat betekent dat ik van wakker worden, gaan staan en lopen op de overloop om te gaan plassen een te hoge hartslag krijg. Dat gebeurt anders niet. Mijn rusthartslag is ongeveer 55 slagen per minuut, maar dan piekt hij zomaar naar 130 slagen per minuut en in dezelfde minuut was mijn hartslag 38 slagen per minuut en dan ineens piekt mijn hart heftig. 
Dat registreert mijn smartwatch als sporten. Terwijl het dat niet is. Ook omdraaien in bed geeft een veel te hoog hartritme. Boezemfibrilleren heet het, voor artsen atriumfibrilleren. Lees er hier, op de site van de Hartstichting meer over. Ik krijg er bloedverdunners voor om het risico op stolsels die tot een beroerte zouden kunnen leiden te voorkomen. 

Gelukkig heb ik niet constant last van deze hartritmestoornissen en meestal herstelt het hart zich snel weer. Tussen 19 november 2025 en 30 januari dit jaar had ik bijvoorbeeld helemaal geen hartritmestoornissen. En ook tussen 31 januari en 2 maart niet. Wekenlang niet en dan ineens is het er weer. Ik "sport" niet iedere nacht. 

Hartritmestoornissen komen veel voor bij ouderen, zeker mensen met ziektes als diabetes, schildklierziektes, obesitas en hoge bloeddruk. 

Volgens mijn huisarts kun je er oud mee worden. Een beetje oud ben ik al, maar ik kan er nòg ouder mee worden. Ik weet dat ook wel. De vader van mijn kinderen leefde nog 37 jaar nadat bij hem hartritmestoornissen vastgesteld werden. En zijn moeder nog 25 jaar, zij werd 83 jaar. Beiden hadden voortdurend hartritmestoornissen, niet zoals ik zo nu en dan. Destijds had je nog geen smartwatch. Met zo'n horloge waren die hartritmestoornissen bij hen vast eerder vastgesteld. Bij hen gebeurde dat door een arts en later een cardioloog en dat was naar aanleiding van hartklachten. Ik heb volgens mijn smartwatch sinds 2023 klachten, maar ik merkte daar heel weinig van. Zonder mijn horloge had ik niet geweten dat ik er last van had. Nu ben ik er meer op gespitst en voel ik het zo nu en dan.  
Bijvoorbeeld vorige week bij de kassa in een winkel. Toen had ik me heel weinig ingespannen, gewoon achter het winkelwagentje gelopen en ik had een hartslag van 151 slagen per minuut. Dat merk ik echt wel! En door mijn smartwatch kan ik dan op mijn pols aflezen hoe snel mijn hart gaat. 

Het is relatief onschuldig, zo is mij verteld. Toch vind ik het maar niets, die hartritmestoornissen. Ik vind het gewoon niet een goed teken dat mijn hart soms die reactie vertoont.