Zoals ik gisteren al schreef, bezocht ik afgelopen donderdag het museum.
Ik kwam voornamelijk voor de gerestaureerde Lentetuin van Van Gogh en de tentoonstelling Bakstain, over de Groninger baksteen. Maar natuurlijk is er meer en zag ik ook meer dan dat.
Eerst naar Van Gogh. Dit schilderij, in bezit van het Groninger museum, was in 2020 gestolen uit het Singermuseum in Laren, maar gelukkig weer terug gevonden. Vanaf maart 2026 na een intensieve restauratie weer te zien in Groningen (klik op deze link voor meer informatie).
 |
| het schilderij na restauratie, eigen foto. Het blauw rechts hoort er niet, dat komt door mijn telefoon in combinatie met het licht in de zaal. |
 |
| voor de restauratie, digitaal beeld |
 |
| na de restauratie, digitaal beeld |
In vergelijking met schilderijen van zonnebloemen en irissen en ook portretten door Van Gogh, vind ik het een beetje een saai schilderij. Maar vooruit, het is een echte van Gogh, dus de moeite van het bekijken waard.
Naast de zaal met de Van Gogh is een zaal met mode van Marga Weimans (zus van NOS nieuwslezeres en journaliste Simone). Indrukwekkend vond ik die ontwerpen!
Dit zegt de site van het museum over deze modeontwerpster:
"Marga Weimans (1970) is een modeontwerpster die grenzen tussen mode, kunst en architectuur verkent. Ze daagt traditionele ideeën over kleding uit.
Haar Debut-collectie (2007), gepresenteerd als afstudeerwerk aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen, markeerde het begin van haar carrière. Debut bestaat uit negentien outfits die langzaam transformeren: van een eenvoudig t-shirt tot grote, complexe vormen. Door materialen zoals tin, gaas en glasvezel te gebruiken, en opvallende ornamenten toe te voegen, krijgen de ontwerpen een industrieel en stedelijk karakter. Soms lijken ze meer op kleine architectonische constructies dan op gewone kleding.
Weimans’
ontwerpen zijn allesbehalve standaard. Ze vertellen verhalen over
herinneringen en identiteit, geïnspireerd door haar Surinaamse
achtergrond, feministische opvoeding en stedelijke omgeving. Voor haar
is mode een manier om te laten zien wie we zijn, waar we vandaan komen
en waar we naartoe kunnen."
Die jurk is er niet meer in de huidige tentoonstelling. Maar ik vind hem schitterend, daarom ook hiervan 2 foto's, gehaald van de facebooksite van het museum.
 |
| foto Groninger museum |
 |
| foto Groninger museum |
Er zijn vast mensen die de ontwerpen vreselijk vinden, smaken verschillen, maar ik vond het prachtig.
Toen was er dus ook nog de tentoonstelling Bakstain, over de Groninger baksteen. Geen kunst, maar historisch. Ook leuk en leerzaam.
Ik maakte maar weinig foto's, hierbij drie over oude stenen: plavuizen en kloostermoppen voornamelijk.
Prachtige jurken,maar ik moet niet denken aan dragen
BeantwoordenVerwijderenDe jurken vind ik heel mooi, maar wanneer zou je dat kunnen dragen?
BeantwoordenVerwijderenHet deel over stenen etc zou ik ook heel leuk hebben gevonden, hou van stenen en de diversiteit aan vormen en samenstelling.
De jurken zijn prachtig. Niet draagbaar, neem ik even aan, maar dergelijke ontwerpen dienen vaak weer als inspiratiebron voor meer gewone mode.
BeantwoordenVerwijderenIk vraag met wel vaak af: wat gebeurt er na afloop van tentoonstellingen e.d. met zulk soort spullen en/of met al het materiaal dat erin verwerkt is.
Nelie
Ik denk dat dergelijke jurken opgenomen worden in een museumcollectie. Misschien bewaart de ontwerpster ze ook zelf. Ik denk niet dat deze materialen weggegooid worden.
VerwijderenGrappig hoe verschillend we allemaal naar kunst kijken ik vind dit schilderij juist interessanter dan de bekendere werken van Van Gogh.
BeantwoordenVerwijderenHet is geen confectie natuurlijk. Deze ontwerpen zijn niet voor niets te zien in een museum. Als je draagbare kleren wil zien ga je naar C&A of zo.
BeantwoordenVerwijderenIk vind het schilderij prachtig! Prachtig van eenvoud.
BeantwoordenVerwijderenDie monumentale jurken vind ik prachtig. Niet draagbaar, maae heel mooi.
BeantwoordenVerwijderen