Zo lang ik me kan herinneren, was ik als kind dik. Te dik. Niet extreem dik, maar wel een kind met overgewicht, volgens de normen van het consultatiebureau, schoolarts en kinderarts.
Als ik foto's van mijzelf als kind op dit blog publiceer, dan lees ik altijd dat ik er helemaal niet dik uitzie.
 |
| in 1959, als 6 jarige, naast mijn neef die ruim 1,5 jaar ouder is. |
Hoe zit dat nou?
Mijn bouw is zo, dat ik nooit een onderkin heb, geen dikke hangwangen of kin. Zelfs met een BMI van 40. Zo is mijn gezicht.
Verder heb ik dunne benen, maar een relatief dikke romp. Een dikke buik en een dikke maagstreek.
Ik ging op zoek naar foto's waarop dat zichtbaar is.
En die vond ik en dat is ook niet raar, want al die artsen zagen een (te) dik kind.
In chronologische volgorde:
 |
| als 4 jarige, bij mijn vader op schoot. Let op mijn rug- en borstomvang. |
 |
| als 7 jarige, samen met mijn broertje. Een niet erg slanke taille. |
 |
| als 9 jarige, in Duitsland, doodmoe van het beklimmen van een berg. Vandaar die chagrijnige kop! |
 |
| het kind links ben ik, in kleding die mij niet echt flatteert. Ook daar ben ik 9 jaar. |
 |
| als 11 jarige. In Duitsland. De korte broek is een damesmaat. |
 |
| ook als 11 jarige, aan zee, in een vergeefse poging om garnalen te vissen. |
 |
| als 14 jarige tiener. In Spanje. Ook hier zie je duidelijk een buik. |
Bij ontslag uit ziekenhuizen, voor een opname vanwege een gebroken been (6 weken ziekenhuis) of chronische blaasontstekingen (6 + 1 week ziekenhuis), kreeg mijn moeder dieetbriefjes in handen gedrukt. Het advies was om een vermageringsdieet te volgen.
Ook liep ik maandenlang iedere week bij de huisarts. Waar ik wekelijks gewogen werd om te checken of ik mij goed aan mijn dieet hield.
Nogmaals, extreem dik was ik als kind of puber niet. Maar ik had wel overgewicht of misschien wel een beetje obesitas en voelde me dik.
Maar was je wel gezond? Wat deed men eigenlijk een kind aan,met dat stempel. Ik ken iemand,die ook als kind door een fanatieke moeder op dieet werd gezet wegens "mollig".. Ze ging later op kamer en begon enorm te etten als reactie. Toen werd en bleef ze echt dik
BeantwoordenVerwijderenLieve Aaf,
BeantwoordenVerwijderenJa, ik zie op sommige foto's een stevig meisje. Maar het is zo jammer als er al in de kindertijd zoveel nadruk wordt gelegd op het gewicht. In mijn beleving komt dat je relatie met eten niet ten goede en is het veel belangrijker of je gezond bent dan wat je weegt, zeker als kind in de groei. Ik had juist ondergewicht als kind en stond ook daarvoor onder controle bij kinderarts en diëtist. Al die aandacht voor wat ik at heeft niet geholpen, het ondergewicht bleef tot ver in mijn volwassenheid. Pas na mijn veertigste kwam daar vanzelf verandering in. Mijn ouders hebben ook wel uitgesproken dat ze er spijt van hadden dat ik zo onder een vergrootglas heb gelegen in die tijd. Het maakte alle maaltijden gespannen en ik heb tot op heden geen plezier in eten. Helaas komen we uit een tijd dat wat de dokter zei klakkeloos werd aangenomen. En ook nu ligt in de gezondheidszorg de focus soms nog teveel op gewicht.
Marjolein
Alle cijfers zijn gebasseerd op gemiddelde. Een kind is niet gemiddeld. Een kind groeit in zijn of haar eigen tempo. De een is klein van stuk de andere erg groot voor de leeftijd.
BeantwoordenVerwijderenIk heb moeite met de gemiddelde.cijfers en curves die een zou moeten volgen. Nee, een kind volgt het eigen tempo en ontwikkeling.
Ik in mijn familie waren meer kleine jongens en de moeders kregen altijd commentaar dat hun zoon te klein was. Ja, en? Een voor een klein van stuk en lang klein gebleven.
Inmiddels zijn het allemaal volwassen mannen tussen de 1.73 en de 1.85 meter.
Allemaal goed gekomen.
Zo is het ene kind ook wat dikker dan het andere kind.
En dan de nadruk die zo op het eten wordt gelegd en op vermagering, als kind. Triest.
VerwijderenIk zie geen overdreven dik kind enkel een voller kind.
Daar kan ik mijn ogen nooit een gezonde relatie met voeding uit ontstaan.
We zijn, gelukkig, niet allemaal hetzelfde.
Ik ben het deels met je eens. Maar de curves zijn echt behoorlijk breed. En een kind groot altijd met horten en stoten. Soms in lengte, soms in gewicht. Een keer een beetje buiten de lijntjes vallen is echt geen ramp. Maar overgewicht is, ook onder kinderen, wel echt een heel groot probleem... dus je ogen sluiten voor structureel overgewicht lijkt me ook niet handig.
VerwijderenJa, ook ik vraag me af of al die nadruk op en aandacht voor (licht) overgewicht als kind in het algemeen goed doet, of juist kwaad. Heeft het geholpen, die dieetbriefjes? Of maakte het de boel alleen maar erger?
BeantwoordenVerwijderenOok ik herinner me dat mijn moeder werd verteld dat ze moest opletten met mij dat ik te dik zou gaan worden. En nou ja, ze hadden uiteindelijk gelijk: ik ben als volwassene inderdaad te dik. Maar hielp het dat ze me dat stempel gaven toen ik 12 was? Of maakte het de situatie alleen maar erger?
En mijn zus heeft (ook) een eetstoornis. Die kreeg te horen dat ze ook te dik zou worden. Die is nu hartstikke slank, maar dus mét eetstoornis. Die heeft ook niet echt een leuk dagelijks leven zo.
Geen idee hoe het dan wel moet, hoor.
Het diëten heeft gezorgd voor een nogal verstoorde relatie met eten. Ik was in mijn volwassen leven, met een lengte van 179 cm, 57 kg met anorectisch gedrag, maar ook 130 kg. En zeker vanaf mijn 16e een eetstoornis.
VerwijderenOnze kater was een beetje te dik, een zwabberbuikje zei de dierenarts.
BeantwoordenVerwijderenNu ik sinds November vorig jaar een tuin heb is hij al bijna een kilo afgevallen.
Als kind was ik ook echt te dik, maar wij woonden driehoog achter bij mijn over-grootmoe in aan een drukke straat in Amsterdam.
Als je elke dag kunt zwemmen, tennissen of bergklimmen, als je dure eiwitrijke voeding kunt betalen en genoeg groente en fruit i.p.v. aardappelen met spek, dan is afvallen eenvoudiger. Maar dat zorgde de dokter van de GGD niet voor he.
Kreeg je voor die blaasontsteking(en) antibiotica? Die helpen je maag- en darmflora goed om zeep.
BeantwoordenVerwijderenIk had om de haverklap blaasontsteking en bronchitis. Heel veel antibiotica geslikt als kind en puber.
VerwijderenHé Aaf, zat jij op een sport in je kinderjaren en hield je van buitenspelen? Sim
BeantwoordenVerwijderenHet beeld dat wij hebben van mensen is ook enorm veranderd t.o.v. de jaren 50/60/70.
BeantwoordenVerwijderenWat nu eigenlijk te dik is zien wij als normaal omdat de meeste mensen te dik zijn terwijl dat indertijd niet het geval was. Toen had bijna iedereen een gezond gewicht.