Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

zondag 30 maart 2014

Inspirerend!

In het blad Genoeg dit voorjaar een artikeltje over de Vlaamse psycholoog Paul Verhaeghe die vindt dat niet wij ziek zijn, maar de maatschappij.
De werkenden worden ziek van de werkdruk, de stress, het steeds maar meer moeten. De werklozen worden ziek van de sollicitatiestress en van de stress dat anderen vinden dat zij profiteurs zijn van andermans belastingcenten. Gezond zijn en ziek zijn wordt gezien als een zaak van het individu, ziek zijn heeft volgens de hedendaagse opvattingen te maken met een verkeerde levensstijl, in combinatie met te weinig inzet en karakter. En als er te veel patiënten komen, is dat een bedreiging van de maatschappij, want dat kost veel te veel geld. Verhaeghe pleit voor een heel andere samenleving, hij gaat er van uit dat alle stress heel slecht is voor mensen, stress veroorzaakt een scala van ziektes. Hij wijst er op dat de economie er voor de maatschappij is en wij er niet voor de economie zijn. Hij vindt dat het veel beter zou zijn om te komen tot een herverdeling van werk en meer rust voor iedereen.
Bij het artikel een link naar zijn website, waar je een lezing kunt terugkijken: paulverhaeghe.psychoanalysis.be

11 opmerkingen:

  1. Er is nog zo'n soort boek "borderline times". Ik hoop,dat er steeds meer mensen uit de ratrace stappen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Natuurlijk kan stress ziekte veroorzaken (rechtstreeks, of omdat mensen dan minder gezond gaan leven). Maar soms worden mensen ook gewoon ziek en ligt het niet aan de maatschappij, maar aan pech, erfelijkheid, enzovoort. Om dus "de maatschappij" de schuld te geven van alle ziekte vind ik wel erg gemakkelijk.

    Sorry hoor, maar de man is natuurlijk ook "maar" een psycholoog, die heeft maar een beperkte scholing gehad over hoe ziektes ontstaan en werken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Volgens mij zegt Paul ook niet dat ziekzijn enkel met werkdruk en aanverwante zaken te maken heeft. Hij vindt alleen dat er te weinig aandacht is voor de negatieve effecten van werkdruk en stress. Ik geef hem daar in gelijk. Lichaam en geest werken op elkaar in wat ziektes aangaat. Als de geest ziek wordt van de werkdruk, kunnen er ook lichamelijke kwalen optreden. Ik zou eerder zeggen dat de psycholoog aandacht heeft voor de psychologische kant van ziektes, die reguliere artsen wel eens willen verwaarlozen. Ze vullen elkaar dus aan.

      Verwijderen
    2. Sorry, ik vergeet mijn naam er onder te zetten.

      Geartsje

      Verwijderen
    3. Je hebt natuurlijk psychologen die niet veel meer zijn dan een veredelde schoolmeester, maar deze man heeft wel een indrukwekkender staat van dienst.
      Hij stelt juist dat er teveel nadruk gelegd wordt op de neurobiologische kant van ziektes in een maatschappij waar je als individu 'schuldig' bent als je het niet gemaakt hebt. Hij ziet de mens in zijn omgeving en niet alleen als brein. Het individualisme van de jaren '60 is doorgeslagen, maar vindt niet dat we “het neoliberalisme”, “de markt” of “het systeem” de schuld kunnen geven. We moeten ons realiseren dat wij “het systeem” zijn dus wij zijn ook degene die dit kunnen veranderen.
      Enfin lees zijn boek Identiteit.
      Ankie

      Verwijderen
  3. Het klinkt als muziek in mijn oren, er zijn nog mensen die gewoon de vinger op de zere plek leggen en kunnen analyseren. De EU heeft voor het neo-liberale 'model' gekozen en veel mensen kunnen de ratrace inderdaad niet aan. Ga de lezing zeker beluisteren, Bedankt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. zeer verhelderend, zit nu zelf al ruim een jaar deels in de ziektewet en het enige wat zowel de bedrijfsarts als de leidinggevenden aandragen is de vraag , wat kun jij doen om hier uit te komen, maar alles wat ik aangeef word afgedaan met de reactie dit is niet haalbaar, zo heb ik bij voorbeeld aangegeven dat aangezien ik op 2 verschillende locaties werk of ik niet op een locatie mag werken of op zijn minst aansluitend op beide locaties mag werken aangezien mij dat een uur fietsen per dag zou schelen, de reactie hierop was, nee is niet mogelijk, waarom koop je niet een electrische fiets, ja als ik dat kon betalen van mijn loon had ik die allang gehad., vervolgens werd mij aangeraden om dan maar een krukje mee te nemen zodat ik onderweg kan uitrusten, bovendien word mij constant gevraagd wanneer ik denk volledig hersteld te zijn, ik heb artrose dat is blijvend jammer genoeg.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het blad werd proletarisch geleend uit de bibliotheek door een onbekende lezer. :-((

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb mijn Genoeg weggegeven, het blad krijgt een 2e leven en daarna nog wel een 3e of 4e misschien.

      Verwijderen
  6. Dat is wel heel erg, de Genoeg mee jatten, dan heb je het niet begrepen!
    Ik deel al mijn Genoeg met iemand in de buurt, anders zou ik het je opsturen als ik het gelezen had. Zulks welk in mijn geval nog wel even gaat duren overigens...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik heb een promotie geweigerd. De functie kwam met auto-van-de-zaak (heel voordelig voor de werknemer in België), maar ook met alle-dagen-overwerk. Ik vond het niet tegen elkaar opwegen.

    Siebrie

    BeantwoordenVerwijderen