9 dagen gesloten!

Vanaf morgen is mijn apotheek 9 volle dagen dicht! Van die 9 dagen zijn er maar 3 werkdagen en op die dagen wordt gestaakt.
Gelukkig heb ik in de afgelopen dagen nog wat door 2 verschillende specialisten voorgeschreven medicijnen kunnen halen, maar als het geen absolute spoed is, kan ik geen medicijnen meer krijgen.
Die spoedapotheek zit uiteraard niet in mijn wijk, er zijn er twee en die zijn gevestigd in of bij de beide ziekenhuizen die de stad Groningen rijk is. De huisartsenpost voor spoed in avonden en in weekenden zit bij het Martini Ziekenhuis en ook in het UMCG is een afdeling Spoedeisende hulp. 

O nee, het klopt toch niet! Mijn apotheek blijft in zeer dringende gevallen wel leveren. 
Ze schrijven het volgende: LET OP! van 23 t/m 27 december zijn wij gesloten vanwege de landelijke apotheekstaking voor een betere CAO. Op deze dagen zullen wij alleen spoedrecepten verwerken. De deur van de apotheek blijft deze dagen gesloten.
Hoe ze dan die medicijnen leveren als de deur gesloten blijft? Misschien leveren ze die medicijnen wel aan huis af, ik zie het vanzelf, mocht ik met spoed medicijnen nodig hebben. Ik verwacht dat niet. 

Ik wens de medewerkers van de apotheken veel succes toe! Hopelijk helpt de staking om een betere CAO te bewerkstelligen. En misschien is de staking wel eerder voorbij als men eerder tot een overeenkomst kan komen. 

Detail van de mooiste apotheek die ik ken, aan de Voorstreek in Leeuwarden
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Centraal_Apotheek_(Leeuwarden)
Ik liep er als kind vaak langs

Aan het werk als oudere?

Op Facebook kwam een uitzendbureau voor 65+ ers voorbij. Niet dat ik wil gaan werken, maar ik werd er wel nieuwsgierig naar en klikte de site aan.
Hun tekst op Facebook: Wilt u van betekenis zijn voor de maatschappij, ook nu u de AOW-gerechtigde leeftijd heeft bereikt? Overweeg dan werk in het onderwijs. Het tekort aan personeel in de onderwijssector is namelijk nog altijd enorm en wie weet maakt u het verschil met uw kennis en kunde! Bekijk hier alle mogelijkheden in het onderwijs.
Ik heb in het onderwijs gewerkt, weliswaar in een ondersteunende functie, maar ik vroeg mij af: Welke vacatures zijn er in mijn regio en betaalt het redelijk?

Welnu, om met het laatste te beginnen. Er werden in de provincie Groningen banen aangeboden op MBO niveau en het salaris is op of net boven het minimumloon.
Werkelijk?
Geen banen in het onderwijs in mijn regio, die zijn er alleen in Zuid- en Noord-Holland, Zeeland, Gelderland, Overijssel en Noord-Brabant.
In mijn regio zijn er alleen in de beroepsgroepen Facility, Office en Hospitality (grr altijd weer dat Engels!) een paar baantjes. Er was in het aanbod één baan en die baan leek mij wel wat: een medewerker klantenservice. Maar verder lezend bleek dan ook nog dat er ook op zaterdag gewerkt dient te worden, en dat alles tegen een bruto uurloon van €13,27 (exclusief vakantiedagen, vakantiegeld en reiskostenvergoeding à 23 cent per kilometer)
Werkelijk echt alleen maar het minimumloon!

Nu heb ik het te druk met het behouden van mijn lichamelijke conditie, het oppassen op kleinkinderen, museumbezoek en dit blog onderhouden. Vervelen doe ik mij niet. Ik heb helemaal geen tijd voor een baantje en ik heb het inkomen niet nodig.

Maar voor mensen die het geld wel nodig hebben, die bijvoorbeeld relatief duur wonen en enkel AOW hebben, vind ik zo'n baan op MBO niveau eigenlijk in de buurt komen van uitbuiting.

Bron afbeelding: Freepik

Nu sprak ik met mijn dochter over de beloning van de 65+ banen en die zei, zeer terecht, weet je wel wat ze bij de AH aan jongeren betalen?   Dat is pas uitbuiting! En ze appte mij onderstaande foto. Kinderen van 13-15 jaar ontvangen €5,86 per uur inclusief vakantiegeld.

 En inderdaad, ik ben het met haar eens! Waarschijnlijk is het overal zo, maar ik vind het wel heel weinig geld voor die jongeren.                              

Gesolliciteerd op een baan(tje)!

Ik heb gesolliciteerd als vrijwilliger bij de bibliotheek.
Binnenkort heb ik een gesprek over de invulling.
Als ze mij tenminste willen hebben.
Ik begin rustig aan, met 1 dagdeel per week, is mijn plan. Kijken hoe het bevalt en dan misschien wat uitbreiden.
Misschien vind ik er wel niets aan en heb ik spijt dat ik er aan begonnen ben! Dat zou kunnen, ik heb nog nooit zoiets gedaan en misschien komt het beeld dat ik van dit vrijwilligerswerk heb, wel helemaal niet overeen met de werkelijkheid.
Wat doe ik als het helemaal niet bevalt?
Dan kijk ik het nog even aan, misschien moet ik wennen en vind ik het na verloop van tijd wel leuk en vind ik mijn draai. Anders stop ik er mee.

Eerlijk gezegd ben ik ook een beetje huiverig om mij vast te leggen. Ik ben namelijk heel blij met mijn vrijheid nu ik met pensioen ben.
Niet meer verplicht door weer en wind naar het werk, gewoon doen waar ik zelf zin in heb.
Altijd inzetbaar als oppas voor de kleinkinderen. Andere oma's en opa's werken nog of wonen ver weg en dus niet flexibel inzetbaar.
En nu snoep ik weer wat van die vrijheid en flexibiliteit af.
Jullie horen binnenkort hoe dat bevalt.

Die werkloosheid onder ouderen, is die wel zo spectaculair afgenomen?

Overal zouden de werkgevers in de rij staan voor nieuwe werknemers. Er wordt gedacht aan het rekruteren van broodnodige werknemers uit het buitenland en een uitzendbureau adverteert met dat zij bij jou komen solliciteren in plaats van dat jij ben hen komt vragen om een baan. Ze doen het andersom.
In het filmpje figureert een (piep)jonge man die thuis werkgevers ontvangt.
Dat lijkt heel aardig, maar ik vroeg me af of dat ook voor ouderen op gaat.
Liggen voor ouderen de banen ook voor het oprapen?

Ik vrees van niet, in een opiniestuk in de Volkskrant lees ik over een vrouw van 63 die goed gekwalificeerd is, maar die het niet lukt om een baan te vinden. Ze wordt niet eens uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek.

Op zich verbaast het me niet. Jaren geleden, om precies te zijn in 2002, in het jaar dat ik in december 50 jaar werd, was het voor mij ook afgelopen met geselecteerd worden in sollicitatieprocedures. Ik had een tijdelijke aanstelling en had geen zekerheid of ik verlenging of een vaste baan zou kunnen krijgen. Ik solliciteerde nog even veel als in de jaren er voor, maar ik kreeg geen uitnodigingen meer. Ik had nog 17 jaar te gaan tot mijn AOW, maar ik was kennelijk "te oud" voor de arbeidsmarkt.

Misschien dat bijna 50-jarigen nu nog wel uitgenodigd worden voor sollicitatiegesprekken, en dat de leeftijdsgrens van oud en nutteloos voor de arbeidsmarkt iets opgeschoven is.
Ik hoop het voor alle ouderen die nu werkloos zijn!
Die lezen dagelijks in de krant dat er zo veel vraag naar personeel is en dat werkgevers voor werknemers in de rij staan.

Ben jij 50+ en heb jij als oudere ervaring met sollicitaties?

Zwanger! Ga je nu minder werken?

Zoals ik reeds schreef, is mijn dochter zwanger en verwacht over een tijdje haar 2e kind. Ze werkt al weer járen 4 dagen per week en mijn schoonzoon werkt ook 4 dagen per week. Toevallig is het inkomen van mijn dochter wat hoger dan dat van mijn schoonzoon.
Er is niemand die aan mijn schoonzoon vraagt of hij minder gaat werken nu hij voor de 2e keer vader wordt. Niet 5 jaar geleden bij het eerste kind en niet nu. Dat wordt wel vaak aan mijn dochter gevraagd, op allerlei plekken.

Toch wonderlijk!
Blijkbaar vinden nog steeds heel veel mensen dat de vrouw voor de kinderen moet zorgen en dat de man de kost verdient.
Sinds bijna 5 jaar zorgt mijn schoonzoon 3 dagen in de week (mede) voor zijn zoontje en hij doet dat uitstekend. Natuurlijk doet hij dat net iets anders dan mijn dochter, maar ik denk dat als mijn dochter een vrouwelijke partner zou hebben, deze vrouw dat ook net iets anders zou doen en dat een andere vader het ook weer anders zou doen. Ieder mens is verschillend en heeft zijn/haar eigen sterke en zwakke punten. Daar leren kinderen alleen maar van.
En waarom zou de vader bij een tweede kind niet minder kunnen gaan werken als het te druk wordt in het gezin?

Zo nu en dan een baaldag: goed voor een mens!

Eergisteren had ik een baaldag. Ik besloot niet te gaan zwemmen. Qua gezondheid had het wel gekund, al voelde ik mij iets misselijk en een beetje gammel, dat heb ik vaker, volgens mij komt dat door medicijnen die ik slik (met name de metformine). Dus lichamelijk kon het wel, maar ik had totaal geen zin, was te veel bezig met alle dingen die nog gebeuren moeten voordat ik aan mijn heup geopereerd word: wasgoed wegwerken, tuin een beetje netjes maken, amalyllisbollen uit de potten halen en donker en droog wegleggen voor een rustperiode, e-boeken uitzoeken voor mijn e-reader en nog veel meer.
Ik heb de tijd nog wel, maar toch voelde ik veel onrust om nú met deze dingen aan de gang te gaan.
En ik moet zeggen: het voelde héérlijk, ik werd er een stuk rustiger van!

Vroeger toen ik nog werkte en ik een gezin met kinderen had, nam ik ook wel eens een enkele keer een baaldag. Dan meldde ik mij ziek. Niet om lekker een extra vrije dag te hebben, maar echt om bij te komen in hectische periodes omdat ik veel te druk was in mijn hoofd. Ik ging lekker in bed liggen en rustte uit. Soms met een ontspannend boek, of soms sliep ik een deel van de dag. Die baaldagen nam ik niet vaak, hooguit 1x per jaar en in de 6 à 7 jaren voorafgaande aan mijn pensioen helemaal nooit.

Ik ben nooit overspannen geweest en ik heb ook nooit een burnout gehad. Persoonlijk denk ik dat ik door middel van die paar baaldagen bijtijds aan de rem getrokken heb en daarmee ernstige klachten voorkomen heb.
Heel even pas op de plaats.

In mijn eerste werkkring (tussen 1976 en 1978) had ik een gezin met mijn 1e partner en zijn dochters, die op de basisschool zaten, werkte ik en studeerde ik. Een druk leven!
In de 2e en 3e werksetting werd mijn 2e partner blijvend opgenomen in een psychiatrisch instelling, en werd ik alleenstaande moeder en kreeg ik de zorg voor onze twee dochters die toen op de basisschool zaten. Daarnaast had ik de mantelzorg voor mijn moeder die in gezondheid achteruit ging. En dat allemaal naast een drukke baan.

Waarom nam ik geen snipperdag en wel een baaldag? Die verlofdagen had ik nodig om de schoolvakanties te overbruggen.

Persoonlijk denk ik dat deze baaldagen zeer effectief waren, het heeft mij behoed voor ernstiger klachten en ik denk dat het daardoor in feite ook heel voordelig was voor de werkgevers.

Neem jij wel eens een baaldag?

En toen had ik leuk vrijwilligerswerk gevonden en dan komt er een virus voorbij

Nou ja, voorbij, waarschijnlijk blijft het virus ons eindeloos plagen. Naar verwachting is er volgende zomer, in 2021, pas een vaccin.
Voordat alles plat ging, was ik in de bibliotheek in de wijk, en daar hing een briefje met de vermelding dat ze gastvrouwen/heren nodig hadden! Dat leek me leuk, hier in de wijk of in de aangrenzende wijk een aantal dagdelen per week in de bibliotheek werken! Mensen helpen met boeken uitzoeken, vragen beantwoorden etc.
Dit was de wervingstekst:

"Als gastvrouw of -heer ben jij hét gezicht voor onze bezoekers. Je ontvangt hen gastvrij en je beantwoordt allerlei vragen. Maak jij gemakkelijk contact, ben je flexibel, digitaal vaardig, zelfstandig en vind je het leuk om met mensen om te gaan? Dan zoeken we jou!

Wat ga je doen?
Als gastvrouw/-heer ontvang je onze bezoekers gastvrij en beantwoord je allerlei vragen. Je helpt bezoekers bij de uitleenautomaten, printers en computers en onze online catalogus. Je helpt bij het verwerken van boeken, ondersteunt bij allerlei activiteiten en zorgt ervoor dat de bibliotheek er tiptop uitziet. "

Je moet weten dat ik in een grijs verleden aan de bibliotheek- en documentatie academie heb gestudeerd. Ik ben voor bibliotheken opgeleid! Natuurlijk is mijn opleiding zwaar verouderd, mijn diploma is uit 1974, maar ik ben ondertussen toch ook wel met mijn tijd meegegaan, dus ik denk dat het voor mij een passend vrijwilligersfunctie is!
Dus ik heb mij opgegeven, verder zijn er nog geen stappen ondernomen, want vrijwel direct daarna ging alles plat.  De bibliotheek is tot nader orde gesloten.

Oh dáárom ging het beoordelingsgesprek al heel snel over de scheiding en de kinderen van mijn leidinggevende!

In de Volkskrant stond onlangs een heel verhelderend artikel over waarom beoordelingsgesprekken beter afgeschaft zouden kunnen worden, omdat ze in de ogen van Kilian Wawoe gewoon "flauwe kul" zijn.
Het lijkt mij een goede zaak, want het beoordelingsgesprek is zo'n tijdsverspilling!
Het schijnt een feit te zijn dat maar 21% van de beoordelingsgesprekken gaat over prestatie.
Beoordeling gaat over vaak andere dingen. Mooie mensen krijgen een betere beoordeling en ook mensen zonder accent, slanke vrouwen en forse, gespierde mannen. Ook is het in het beoordelingsgesprek in  je voordeel als je wit bent en een Hollandse naam hebt. Met prestaties heeft dat alles niets te maken!

Ik vond het beoordelingsgesprek altijd al zonde van mijn tijd. Er moesten altijd van mijn kant plannen komen voor verbetering ook al ging het prima en was iedereen tevreden, verbetering zat nu eenmaal in het format. 

Maar ik snap nu wel waarom een beoordelingsgesprek zo'n 12 jaar geleden al snel ging over de sores van mijn leidinggevende en absoluut niet meer over het werk.

Wat is jouw ervaring met beoordelingsgesprekken?

Voor het eerst sinds 25 jaar geen kerstpakket!

Het voelt toch een beetje onwennig, voor het eerst zonder kerstpakket. Vijfentwintig  tot twintig jaar geleden ontving ik jaarlijks een kerstpakket van de buurtorganisatie. Ik was als vrijwilliger actief in de wijk en daarom ontving ik jaarlijks een grote doos met een klassiek kerstpakket: zalm, toastjes, wijn, koekjes, chocolade, een blik gemengde vruchtjes, een kaars, zoute koekjes enzovoort.

Toen ik ruim 20 jaar geleden betaald ging werken, stopte ik al vrij snel met het vrijwilligerswerk, want als alleenstaande ouder met kinderen in de basisschoolleeftijd had ik genoeg aan 5 dagen werken.
Dus vanaf toen een kerstpakket van de hogeschool. Minder uitgebreid dan vanuit de buurtorganisatie en ook minder eetbare waar, maar desalniettemin altijd leuk!
Bij betaald werken bij mijn werkgever hoorde in de decembermaand ook: een chocoladeletter, stukken banketstaaf op 5 december, kerstetentjes van het werk en de dertiende maand.
Dat is allemaal afgelopen!
Uit die dertiende maand kon ik in de afgelopen jaren mooi het grootste gedeelte van de jaarlijkse premie van de zorgverzekering betalen. Dat gaat dus nu niet meer! Dus moet ik mijn spaarrekening aanspreken voor de premiebetaling. De korting bij betaling ineens is 1%, dat is in mijn geval een besparing van €16,80 en dat is best de moeite waard.

Maar ach, het leven als pensionado heeft ook wel wat, veel vrijheid en ik denk dat ik mijzelf maar een leuk kerstpakket geef. De afgelopen 4 jaren was het "kerstpakket" een bon ter waarde van ca 30 euro waarbij ik digitaal een product kon bestellen. Ik bestelde vorig jaar een personenweegschaal en de jaren daarvoor 2x een warme plaid en 1x een rugzak.
Ik denk dat ik mijzelf maar iets cadeau doe. Er blijft vast nog wel iets over van mijn wensenlijstje voor mijn verjaardag en sinterklaas!

Een ouderendag van het werk

Mijn vroegere werkgever organiseert ieder jaar een dag speciaal voor gepensioneerden. Dit jaar was de 12e keer.  Er zijn twee lezingen, er is een lunch en er zijn workshops.
Voor zover ik weet, is het de enige hogeschool die zoiets organiseert, bijzonder dus!

Mijn vader kreeg tijdens zijn WAO periode en pensioen gedurende ongeveer tien jaar (= tot zijn overlijden) ieder jaar een kerstpakket en met Pasen een kip of een doos eieren. Iemand van personeelszaken kwam dat brengen en informeerde dan bij mijn ouders hoe het ging. Ik vond dat heel lief!

Ik ben nu 9 maanden met pensioen en afgelopen week woonde ik voor het eerst zo'n dag van de hogeschool bij. De dag begon om 10 uur en eindigde om 17:00 uur. Er waren ca 120 mensen in de leeftijd tussen 63 (een enkele vroeg gepensioneerde) tot wel 84 jaar! Zelfs mijn vroegere docente uit de tijd dat ik nog studeerde aan de opleiding voor maatschappelijk werk en dienstverlening was er! Heel leuk! Ik dacht: is ze het nu wel, of toch niet?
Ze is al 81 en vond het verwonderlijk te zien dat ik nu ook al met pensioen ben! Ik was tijdens mijn studie min of meer bevriend met haar en tegenwoordig zijn we Facebook vriendinnen.

Twee lezingen waren er.
Een lezing van Henk Pijlman, de voorzitter van het college van bestuur, vol trots over hoe goed de hogeschool het doet, maar ook over krimp in verband met de vergrijzing van de samenleving. Er zijn in de komende jaren gewoon minder scholieren op middelbare scholen en dus vervolgens ook in het HBO.  Ga je dan studenten binnenhalen uit andere landen en wat betekent dat voor het gebruik van het Nederlands en het Engels op de opleidingen?
Interessant!

De andere lezing was van een historicus van de universiteit en ging over Friezen die in de12e en 13e eeuw op kruistocht gingen. Er werd wat afgemoord in die tijd! Duizenden mensen werden over de kling gejaagd, als je tenminste als kruisvaarder de tocht naar het Heilige Land overleefde. Friesland was toen groter dan nu, het omvatte toen ook de provincie Groningen en het gebied in Duitsland aan onze Noordoostgrens. Een behoorlijk specialistisch onderwerp over de geschiedenis van de noordelijke regio in de middeleeuwen. Het onderwerp was wel interessant, maar de opbouw was een beetje rommelig. De spreker ging er van uit dat de aanwezigen nogal wat kennis hadden van de middeleeuwse geschiedenis en ik betwijfel of die kennis bij iedereen aanwezig is. De hogeschool heeft geen opleiding voor docenten geschiedenis, dáár hadden de aanwezigen hun kennis in ieder geval niet vandaan. Nu heb ik ooit een jaar geschiedenis gestudeerd en mijn ex-man studeerde ook geschiedenis met als specialisatie middeleeuwse geschiedenis, we spraken indertijd redelijk vaak over onderwerpen waar hij mee bezig was, dus voor mij was het onderwerp wel een beetje bekend. En ik heb ook iets nieuws geleerd! Ik wist van kruistochten tegen christenen in Zuid Frankrijk, in de Pyreneeën, maar ook in Noord-Duitsland heeft een kruistocht plaatsgevonden! Ongelooflijk hoe mensen elkaar naar het leven stonden alleen maar omdat hun beleving en invulling van het geloof iets afweek van de officiële leer van de RK kerk!

Uiteraard was  er ook gelegenheid om bij te praten, tijdens de koffie bij de start, tijdens de lunch en tijdens de borrel. Alles heerlijk en goed verzorgd. Ik had opgegeven dat ik vegetarisch wilde eten en dat hadden ze goed voor elkaar.

's Middags ging ik naar een creatieve workshop en maakte ik monoprints.

een van de monoprints die ik maakte

Het was een geslaagde dag, maar er was één probleem: het was er koud! Met name in de koffie/borrelruimte was het ijskoud, maar ook in de zaal waar de lezingen gehouden werden was het heel fris.

Ik vind het sympathiek van  de hogeschool om haar gepensioneerden een leuke dag te geven. De organisatie is in handen van mede-gepensioneerden, die bedenken in overleg het programma. De faciliteiten en de kosten zijn op rekening van de hogeschool.

Faciliteiten rond mijn staaroperaties en hoortoestellen

Kort geleden, na een whattsappgesprek met een teruggevonden kennis, waar ik opnieuw mee contact mee heb, realiseerde ik mij ineens dat ik geluk gehad heb bij de faciliteiten op mijn werk.

Tot nog toe vond ik het vanzelfsprekend: grotere beeldschermen, betere zonwering, bezoek aan bedrijfsarts etc. Wat ik mij nog niet bedacht had, was dat ik steeds hulp had van een collega die net iets eerder als ik dezelfde klachten had.
Lieve collega J wees mij bijna 13 jaar geleden al weer de weg naar de aanschaf van mijn hoortoestellen. Via KNO-arts, bedrijfsarts en UWV kreeg ik ongeveer 1000 euro terug en had ik hoortoestellen waardoor het werken een stuk gemakkelijker was. Hij had het een paar maanden voor mij helemaal uitgezocht en ik kon datzelfde pad ook bewandelen.

Bijna zes jaar geleden kreeg ik hoe langer hoe meer last van staar en in oktober 2014 ben ik geopereerd aan mijn eerste oog en een aantal weken later aan het andere oog.
Toevallig had diegene waarmee ik mijn werkkamer deelde, ook op relatief jonge leeftijd staar. Ook D. was eerder dan ik en wij maakten ons sterk voor grotere, dubbele beeldschermen die het kijken op het scherm gemakkelijker maakten. We verhuisden gedwongen van de noordkant naar een andere werkkamer op de zuidkant van het gebouw. De zon scheen heel hinderlijk op ons beeldscherm, waardoor werken heel vermoeiend was voor de ogen. We vroegen zonwering aan, maar de baas van onze baas die die aanschaf van zonwering moest goedkeuren, vond het niet nodig, want collega's hadden er ook zonder gekund, dan konden wij dat ook. Ja, lekker dan! Wij lieten het er niet bij zitten en vroegen een consult aan bij de arbeidsconsulent. Hij steunde onze aanvraag vooral vanwege onze oogklachten en toen werd er zonwering geplaatst.
Ik heb, doordat anderen wat eerder aan dezelfde kwaal leden, mooi kunnen profiteren van hun inspanningen en ervaring.
Wat als ik het alleen had moeten uitzoeken? Dan was het minder vlot gegaan. Ik ben niet zo assertief en kom dus niet zo goed op voor mijn eigen belangen.
Fijn dat er collega's waren!

Gratis een lekkere lunch

Toen ik bijna een jaar geleden mijn afscheidsfeest had van mijn werk, kreeg ik van de 5 collega's waarmee ik de werkkamer deelde een bon voor een gratis gezamenlijke lunch.
De collega's betalen, heel lief!
Die lunch heeft nog steeds niet plaatsgevonden, maar vandaag gaat dat eindelijk gebeuren.

Dat het zo lang duurde, had te maken met het feit dat mijn aanstelling na mijn afscheidsfeestje nog verlengd werd tot 1 maart omdat er problemen waren met mijn opvolger. Vervolgens overleed de moeder van een van de collega's, waardoor haar hoofd niet stond naar een leuke lunch, dus vond ik dat ik best nog even kon wachten. Daarna raakte een andere collega ernstig gewond aan haar hand, waardoor de lunch op de lange baan geschoven werd. In september was er nog iemand op vakantie.
Nu, nadat iedereen echt weer terug is, gaan we vanmiddag samen eten.

Ik heb er zin in! Ik mis ze namelijk best wel! Zij missen mij waarschijnlijk minder, zij zijn druk met het werk en ze hebben elkaar om bij te kletsen en het nieuws van de dag uit te wisselen.
Het probleem van stoppen met werken is dat er geen collega's meer zijn. Ik praat nu met zwemkennissen, en met mensen die ik ontmoet tijdens de cursus die ik doe. Dat is heel anders dan praten met collega's die ik al jaren (werk)dag in (werk)dag uit tegenkwam.
Het lijkt me leuk om bij te praten straks!

Wat is het nut van de vakbond?

In mijn bericht over het voorlopige pensioenakkoord ging het over de vakbond en dan vooral over het feit dat leden van vakbonden zich konden uitspreken over dit akkoord. Sommige lezers vroegen zich af waarom.
Ooit, lang geleden, hadden werknemers vrijwel geen rechten. Loon kon naar believen door de baas verlaagd worden, mensen konden ontslagen worden zonder dat daar een duidelijke reden voor was, arbeiders maakten ongelooflijk lange werkweken. Ze moesten werken van 's morgens heel vroeg tot 's avonds heel laat en de arbeidsomstandigheden waren slecht: ongezond, onveilig.
Vakbonden konden zorgen voor gezamenlijk optreden tegen onredelijke eisen van werkgevers en bijvoorbeeld oproepen tot staking. Stakingskassen en scholing van leden was een belangrijk onderdeel van vakbonden. Belangrijk effect van vakbonden was een betere wet- en regelgeving op het gebied van werk en veiligheid en opbouw van sociale zekerheid. Ook de 8-urige werkdag voor de industrie kwam onder invloed van de vakbonden  in 1919 tot stand.
Mijn beide opa's waren lid van de vakbond NVV (Nederlands Verbond van Vakverenigingen) en waren daarin ook actief. Mijn ene opa werd, vrijwel zonder opleiding een begenadigd spreker op bijeenkomsten van de NVV.
Beiden zaagden ze aan de stoelpoten van machtige werkgevers, ook letterlijk, want oorspronkelijk waren ze timmerman en meubelmaker, dus met de zaag omgaan konden ze wel!
Voor wie meer wel weten over de geschiedenis van de vakbeweging, klik hier voor een kort overzicht.

Ikzelf ben voortgekomen de vakbeweging.  Mijn ouders leerden elkaar namelijk kennen bij de vakbondsjeugd, de jongerenafdeling van de vakbond. Deze organiseerde allerlei scholings- en sociale activiteiten waar mijn ouders aan deelnamen en zo is het gekomen dat ik het levenslicht zag. Zonder vakbond was ik er niet geweest.

Ik denk dat het nog steeds belangrijk is dat er vakbonden zijn. Vakbonden nemen deel aan de CAO-onderhandelingen en behartigen op die manier de belangen van de werknemers. Veel werknemers die geen lid zijn, denken dat CAO's vanzelf tot stand komen, maar dat is natuurlijk niet zo, daar doet de vakbond zijn stinkende best voor, tegen betaling van de leden van de vakbond en uiteraard met ruggespraak van leden. De niet-leden in zo'n beroepsgroep liften gratis mee, want die betalen geen contributie.
Daarnaast is de vakbond op veel terreinen actief, onder anderen het helpen met het invullen van belastingaangiftes voor  diegenen die daar behoefte aan hebben. De vakbond is de grootste belastingconsulent van Nederland.
Ook heeft de vakbond advocaten in dienst die je kunnen helpen in geval van een arbeidsconflict. Een oud collega van mij is goed geholpen door zo'n advocaat. Ook bij letselschade en beroepsziekten kan de vakbond je helpen.
Twintig jaar geleden heb ik vrij lange tijd steeds opnieuw tijdelijke contract gekregen. Ik ben toen lid van de vakbond geworden om me eventueel te verweren tegen het niet verlengen mijn contract. Uiteindelijk kreeg ik gelukkig toch een vast contract aangeboden en kon ik blijven.

Dat leden van de vakbonden zich konden uitspreken over het pensioenakkoord, heeft volgens mij te maken met de historisch gegroeide rol van de vakbonden in bijvoorbeeld CAO's en Stichting van de Arbeid.
Het gevolg van het niet georganiseerd zijn, is dat je geen stem hebt in beslissingen rond zaken als het pensioenakkoord.

Waarom niet eerder met pensioen?

PetraH vroeg laatst waarom ik niet eerder met pensioen ben gegaan, volgens haar kon dat best. Dat was naar aanleiding van dat ik schreef over genieten van de voorjaarszon en dat dat nu vaker mogelijk is, omdat ik nu met pensioen ben.

Tja, waarom niet?
Ik denk dat daar verschillende redenen voor waren:

- Het werk was druk, maar wel heel leuk en ik kreeg veel waardering voor dit werk. Er werd altijd gezegd: Aaf weet alles en kan iedereen helpen en dat was eigenlijk ook zo.

- Ik was voornamelijk gefocust  op het aflossen van mijn hypotheek en daar was geld voor nodig.

- Ik had weinig pensioenjaren opgebouwd. Doordat ik meerdere studies gedaan heb en daarnaast jarenlang in de bijstand gezeten heb, heb ik nu ruim 21 pensioenjaren opgebouwd, alles op basis van parttime banen en dus ook een parttime inkomen en bijbehorend pensioen.  Ik heb wel eens met het idee gespeeld om eerder met pensioen te gaan. Als ik op de site van het ABP ging zoeken en opties koos om eerder met pensioen te gaan en dus een aantal jaren alleen op basis van mijn pensioen te leven, dan bleek dat ik dat pensioen al voor de AOW leeftijd grotendeels opgesnoept had. Door te blijven werken, bleef ik pensioen opbouwen en vergrootte ik mijn pensioeninkomen vanaf de AOW-leeftijd. Ook kon ik blijven sparen en een mooie buffer aan spaargeld opbouwen. Als ik eerder met pensioen zou gaan, dan zou ik vanaf mijn AOW een klein pensioen hebben, zo'n 100 à 150 euro per maand en dat leek mij weinig, ook omdat mijn buffer dan veel kleiner zou zijn.

- Ik ben sinds januari 2015 een dag minder gaan werken, waardoor ik  3 dagen per week werkte en 4 dagen vrij had. Daardoor had ik al veel vrije tijd. Mijn inkomen werd nauwelijks minder, dat kwam omdat ik gebruik maakte van een, inmiddels niet meer bestaande, regeling waarbij ik 25% minder ging werken en ik daarbij 6% van mijn bruto loon inleverde.

En wat denk ik achteraf beschouwd?
Achteraf denk ik dat ik wel 2 à 3 jaar eerder had kunnen stoppen met werken en mijn ABP pensioen dus al deels opgemaakt had. Ik ben zuinig genoeg om de flinke inkomensachteruitgang die dat betekend zou hebben soepel op te vangen. Het had dus gekund. Nu is het wel zo, dat het mij op de site van het ABP niet heel duidelijk werd wat mijn pensioeninkomen vanaf AOW zou worden. Het was in mijn ogen vrij onzeker.

Heb ik spijt?
Nee, zeker niet. Het werk was leuk en ik heb nu een mooi pensioeninkomen.
Hoewel ....... ....... je weet achteraf nooit wat ik allemaal voor leuks gedaan had als ik eerder gestopt was met werken.

Gedurende 12 weken een arbeidscontract na mijn pensioen, wat levert dat nou op?

Ik zou per 6 december 2018 met pensioen (of eigenlijk al half oktober, daarna zou ik nog 7 weken vakantie opnemen), maar door omstandigheden had ik na 6 december nog 12 weken een arbeidscontract en stopte ik per 1 februari met werken. Dat langer doorwerken kwam doordat mijn opvolger toch niet geschikt bleek voor de functie. Ik heb het gat dat ontstond opgevuld en daar ontving ik salaris voor.
Ik vroeg mij in de afgelopen week af hoeveel mij dat nu netto heeft opgeleverd. Hoeveel precies weet ik pas over een jaar, want ik houd er rekening mee dat de belastingdienst mogelijk volgend jaar toch nog wat geld van dat netto inkomen wil hebben, dat kan ik op dit moment absoluut nog niet overzien. De aanslag over 2018 viel mij in ieder geval reuze mee, ik krijg zelfs geld terug, dus ik heb stille hoop dat de belastingdienst ook over 2019 niet met een dikke rekening achteraf komt.

Maar nu: hoeveel kreeg ik extra naast mijn AOW en mijn ABP pensioen?
Mijn extra verdiensten waren netto: €5.658,04

Is dat veel of weinig? Ik vind het heel veel, ik had, toen ik  de verlenging accepteerde, geen benul van de verdiensten. Ik deed het voornamelijk omdat ik het werk leuk vond en het idee dat ik mijn collega's kon helpen in de periode totdat de nieuwe werknemer zou komen stond mij ook wel aan.
Wat ga ik met dat geld doen? In feite heb ik het al lang uitgegeven door mijn dochters eind december elk 5000 euro te geven.  Daar moest nog flink wat spaargeld bij!

Openstaand verlof wordt uitbetaald!

Gisteren ontving ik een mail van mijn oud-teamleider. Mijn vermoeden was juist, er was inderdaad iets misgegaan met de opdracht tot uitbetaling van de openstaande verlofuren. Als ik niet aan de bel had getrokken, dan had ik kunnen wachten tot sint-juttemis, want dan had er geen uitbetaling plaatsgevonden.
Mijn teamleider had persoonlijk opdracht moeten geven aan P&O en zij dacht dat uitbetaling automatisch gebeurde en dat ze er geen actie voor  hoefde te ondernemen.
Ik had op het intranet van de organisatie gelezen dat een teamleider zelf opdracht  moet geven voor uitbetaling. Toen ik haar op 31 januari jl. vroeg of ze de uitbetaling al geregeld had, bevestigde ze dat, maar in feite was dat dus helemaal niet het geval.
Heel jammer!
Ik wil hier niet beweren dat ze loog, maar waarschijnlijk dacht ze dat ze niets hoefde te doen en daarom vertelde ze mij dat het in orde kwam. Een beetje slordig, want ze is al ruim 14 jaar werkzaam als teamleider bij mijn oude werkgever (lees ik op Linkedin). Het lijkt mij dat ze het had kunnen weten. Ze heeft zich overigens nog wel netjes verontschuldigd en het alsnog in orde gemaakt.

Zo blijkt maar weer dat het goed is om je salarisstrookje te checken, want anders loop je misschien inkomsten mis waar je wel recht op hebt!
Ik ben blij dat ik actie heb ondernomen en niet tevergeefs gewacht heb totdat het geld waar ik recht op heb vanzelf naar mij toe kwam.

Het lidmaatschap van de vakbond veranderd

Ik ben sinds het jaar 2000 lid van de Aob, de algemene onderwijsbond. Ik ben destijds lid geworden omdat ik een aantal keren een tijdelijk contract kreeg en een vaste aanstelling uitbleef. Het leek mij dat bij het niet verlengen van het contract de vakbond misschien iets voor mij kon doen en ik ben altijd lid gebleven.
Ik heb nu pensioen, mijn aanstelling bij de werkgever stopte per 1 maart jl.
Vorige week heb ik mijn lidmaatschap omgezet van actief lidmaatschap naar een post actief lidmaatschap. Het scheelt aanmerkelijk in de kosten. Ik betaalde €17,50 per maand en dat wordt nu €10,25 per maand. Dat scheelt mij 87 euro per jaar!

Ik heb overwogen om mijn lidmaatschap op te zeggen, maar ik vind een sterke vakbond belangrijk, dus ik blijf lid! Op die manier kan ik blijven bijdragen aan de totstandkoming van een goede CAO en nog veel meer!
Ben jij lid van een vakbond (vooropgesteld dat je in loondienst bent)?

Openstaande verlofdagen nog niet uitbetaald door de werkgever

In een vorig bericht meldde ik dat ik nog een aantal verlofuren had, die volgens afspraak zouden worden uitbetaald. Dat aantal was groot, want het ging om 79 uur en 50 minuten. Volgens mijn salarisstrookje was mijn uurloon €21,20, dus als je het uitrekent, dan zou ik bruto nog €1692,47 tegoed hebben. Ik had op mijn allerlaatste werkdag, op 31 januari, bij de teamleider geïnformeerd of zij opdracht had gegeven tot uitbetaling. Volgens haar was dat al lang geregeld en kwam het helemaal in orde. Ik ben in de afgelopen tijd niet geïnformeerd over de werkwijze van het betalen van openstaande verlofuren die niet opgenomen konden worden voor het einde van het contract. 

In de maand februari had ik vakantie, en op 28 februari liep mijn contract af. Ik had verwacht dat ik tesamen met het laatste salaris ook de openstaande verlofuren uitbetaald zou krijgen, maar dat was niet zo. Vanaf 1 maart kan ik niet meer op het netwerk van de werkgever en zou ik dus ook niet meer kunnen aantonen dat er nog verlofuren open stonden. Daarom heb ik er op dinsdag 26 februari maar snel werk van gemaakt. Ik heb naar de teamleider gemaild met de vraag of er iets mis is gegaan en dat mailtje cc gestuurd naar mensen die er mogelijk ook iets mee zouden moeten. Ik heb alleen een reactie gehad dat mijn mail is doorgestuurd naar iemand van P&O.
Tot nog toe heb ik niets gehoord en eigenlijk  baal ik er wel van. Het is een aanzienlijk bedrag.

Misschien is de regel dat pas tot uitbetaling wordt overgegaan als het contract afgelopen is en niet al op 25 februari, de gebruikelijke betaaldag.

Ik wacht nog even af en als ik over twee weken nog geen bericht heb, ga ik kijken wat ik dan kan doen. Ik ben nog lid van de vakbond.

Gratis uit eten met collega's; een leuke weerzien!

Gisteravond at ik met 3 collega's.
Zo Lief! Het etentje was een afscheidscadeautje van 3 naaste collega's. Ik kreeg een tegoedbon bij mijn officiële afscheid in oktober. Omdat ik, doordat de vervanging niet goed geregeld was, nog tot en met 31 januari doorwerkte, had het etentje nog niet plaatsgevonden.
Gisteren was het dan zo ver!
We aten in een klein restaurant in de buurt van mijn vroegere werkplek. Het restaurant was door mij uitgekozen. Mijn keuze viel in de smaak. De collega's waren zeer te spreken over het eten en de bediening en het was reuze gezellig. Ik vond het eten ook echt lekker!
Over een tijdje komt er weer een afspraak, het wordt óf een lunch óf een gezamenlijk drankje op een terras óf weer een etentje. Uiteraard dan niet op kosten van mijn drie collega's.
Ik vind het een goed idee. Ik ben weer helemaal bijgepraat en ben op de hoogte van de nieuwe zwangerschappen van oud-collega's. Er was in de afgelopen jaren sprake van een babyboom en de baby's van collega's blijven komen!
Mijn conclusie: het was een geslaagd etentje en ik vind het heel leuk om nog contact te blijven houden met collega's waar ik nauw mee samengewerkt heb.

Verboden om te spreken met een zwoele, want verkouden, stem!

Op dit moment ben ik verkouden, ik ben schor en hees en spreek met een nogal zwoele stem. Niet omdat ik daarvoor kies, maar omdat ik last heb van slijmvorming in mijn keelholte. Gelukkig heb ik geen keelpijn, maar gewoon normaal spreken is er op dit moment niet bij!

Het doet mij denken aan zo'n 19 jaar geleden, toen ik nog maar net aan het werk was bij de Hogeschool waar ik vanaf november 1999 tot en met gisteren werkte. Ik was hees en ik nam in mijn rol als secretaresse de telefoon op voor mijn baas. Ik had iemand van het hogere management, één of andere hotemetoot, aan de telefoon en deze dame zei later tegen mijn baas dat mijn manier van telefoon beantwoorden echt niet kon! Ik moest volgens haar veel zakelijker spreken en niet met een hese, zwoele stem. Helemaal fout, dat hese gaf een helemaal verkeerde indruk!
Mijn baas riep mij ter verantwoording, want er waren klachten van één van haar bazen over mijn telefoon beantwoording. Ik antwoordde haar dat ik graag mijn best wilde doen, maar met mijn hese stem kon ik er niet zo veel aan doen! Misschien kon ik mij dan maar het beste ziek melden en wachten tot mijn stem weer normaal en veel zakelijker klonk? Nou, dat ziek melden hoefde nu ook weer niet, ik moest maar gewoon proberen wat zakelijker over te komen.

Ik kneep hem wel een beetje, ik had net een tijdelijk contract en kon ik het wel maken om een schorre en geen zakelijke stem te gebruiken tijdens het werk?  Iedere keer als de telefoon ging schraapte ik uitvoerig mijn keel om de slijmen zo veel mogelijk weg te werken en nam dan de telefoon op.
Gelukkig heb ik nadien nooit meer klachten gehad.

En ik denk nu: wat was dat toch eigenlijk een rare reactie van die dame van het hogere management! Heb jij zoiets wel eens beleefd?