Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

maandag 1 oktober 2018

Geen talent voor geld uitgeven

Je hebt mensen die geven geld gemakkelijk uit. Bij sommigen is dit zelfs een probleem, die hebben als het ware een gat in de hand waardoor er voortdurend geld weg glipt.

Ik heb eerder het omgekeerde, dat ik steeds weer de hand op de knip houd.  Zo nu en dan besluit ik mezelf zakgeld te geven, want ik heb nu zo weinig vaste lasten in vergelijking tot mijn inkomen, dat er zeker geld overblijft voor iets leuks. En toch verwatert dit binnen de kortste keren. Dan geef ik weer maanden niets voor mijzelf uit.

Lang heb ik gedacht dat het kwam doordat ik lang op een minimumniveau geleefd heb, maar daar geloof ik nu niets meer van. Ik zie anderen die ooit net als ik heel zuinig moesten en nu met het grootste gemak als dat zo uitkomt met geld smijten. Mijn conclusie is dat het er niet aan ligt dat ik lang zuinig moest zijn.

Misschien wel: mijn ouders moesten lang heel zuinig zijn vanwege een zware hypotheek die bijna niet op te brengen was. Van hen heb ik gezien hoe ze iedere cent omdraaiden en altijd probeerden zuinige keuzes te maken. Later, nadat ik het ouderlijk huis verlaten had, hoefde dat niet meer, toen kochten ze vaker wat nieuws en gingen verre reizen maken. Toch bleven ze naar mijn mening altijd wel heel erg prijsbewust bezig en vooral mijn moeder kocht weinig voor zichzelf.

Zou  het bij mij gewoon karakter zijn dat ik eigenlijk geen zakgeld nodig heb?

Wat ik binnenkort wel uitgeef/koop:
- een nieuw jaarabonnement voor het zwembad.
- een nieuw dak voor mijn schuur. Dat doe ik samen met de buren, het is een gezamenlijk project.
- uit eten met een oud collega, uiteraard op eigen kosten. 

Geef jij gemakkelijk geld uit?

15 opmerkingen:

  1. Ik kan het allebei. Ik denk dat ik van nature meer uit zou geven dan wat ik nu doe. Ik moet er echt een beetje op letten. Maar áls ik er op let, dan lukt het ook wel om zuinig te leven.

    Van je nieuwe dak zul je weer jarenlang veel plezier hebben! Een lekvrij, droog huis is heerlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Interessante vraag. Het zal uiteindelijk een combi zijn van hoe je hebt moeten leven en wat in je natuur ligt. Misschien zit het verschil er in dat wanneer je niet genoeg te besteden hebt, maar je wel iets zou willen aanschaffen (duurdere of luxere fiets bijv. of dat je wel een keer naar de sauna wilt, kwaliteitskleding en schoenen), dat je dan voor een goedkopere moet kiezen omdat je budget het niet toelaat. Wanneer je dan weer meer te besteden hebt, dat je dan weer kiest voor wat je sowieso al het liefst zou kopen. Zo werkt het bij mij in ieder geval, kan ik merken.
    Maar toch merk ik dat er wel een vorm van zuinigheid blijft, want ik kan aankopen rustig maanden uitstellen of afstellen of zelf uiteindelijk besluiten toch een budgetvariant te kiezen.
    Wat dat betreft denk ik dat ik nooit veel nodig heb gehad, maar me teveel heb laten aanpraten door de tijdsgeest en marketing.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tip: Bestel een fles wijn bij het eten en zeg vanavond trakteer ik op de drankjes! Proost {naam collega]

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een slecht plan! In verband met mijn diabetes ben ik een zeer matige drinker, ik drink in totaal ongeveer 1,5 fles per jaar.
      Oud-collega drinkt vaker wijn, maar houdt het op 1 glas per dag en meer niet.
      Het advies van het Voedingscentrum is maximaal 1 glas wijn per dag en liever helemaal niet.
      Als oud-collega en ik een elk een halve fles achterover slaan, dan zijn we een gevaar op de weg en komen we misschien wel helemaal niet heelhuids thuis.

      Verwijderen
  4. Wij kozen, toen ons eerste kindje geboren werd, ervoor dat ik fulltime huismoeder zou worden om de zorg van de kindjes en het huishouden op mij te nemen. Mijn partner en ik werkten beiden in de zorgsector en hadden zeer onregelmatige werkuren. Kinderopvang was in die tijd ook nog niet zo flexibel of nu en op opvang door familie konden we niet rekenen.
    Toen ik stopte met werken , viel het hoogste inkomen weg en moesten we rondkomen met het inkomen van mijn man. Zorgsector is nu niet bepaald een sector met hoge verloning...
    We waren toen dus echt genoodzaakt om zuinig te leven maar we hebben nooit iets tekort gehad. Wel nooit op vakantie geweest, nooit gaan uit eten zoals velen doen, enkel kleding en schoenen kopen in soldenperiode, zoveel mogelijk recykleren en herstellen, zelf groenten kweken, zelf broodbakken, alle verplaatsingen met de fiets....We zijn erin geslaagd om, ondanks ons beperkte inkomen, toch een rijwoning aan te schaffen waar we totaal onafgewerkt zijn in gaan wonen. Enkel de basis was aanwezig : geen moderne keuken, geen badkamer, zelfs geen trap....In de loop der jaren hebben we ons huis zelf afgewerkt. MIjn man volgde een extra opleiding waardoor hij promotie kreeg en dus hoger inkomen. We konden de kinderen hun studie volledig zelf betalen en hen zelfs nog een extraatje meegeven toen ze zelfstandig gingen wonen.
    Kinderen zijn ondertussen al lang het huis uit, ons huis is al meer dan 10 jaar volledig afbetaald dus onze kosten zijn veel lager of toen de kinderen nog thuis woonden. Met het inkomen van mijn man kunnen we nu elke maand sparen voor later. Ondanks nu geen noodzaak meer op zuinig te leven, leven wij nog steeds op dezelfde manier als toen besparen echt noodzaak was.
    We zijn met weinig tevreden en besparen zonder in te boeten aan comfort. Af en toe sponsoren we de kinderen omdat we weten hoe moeilijk het als jong gezin is om rond te komen.liesbet

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Volgens mij zit het ook sterk in je karakter. Ik geef het redelijk makkelijk uit. Mijn zus houdt het graag in de knip. Als kind zag je het verschil al. Ik heb ook een collega gehad die zeer goed in de slappe was zat, maar bijvoorbeeld 10 jaar met haar winterjas deed. Ze maakte er zelf ook weleens grapjes over. Ze werd gelukkiger van koopjes jagen bij de Lidl en te berekenen wat ze bespaatd had dan van een nieuw kledingstuk kopen. Dan ging ze zichzelf tergen met de gedachte of ze het geld er wel van af ging dragen. Maar ze was trouwens geen schriep. Vaak trakteerde ze op iets lekkers.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik geef mijn geld gemakkelijk uit aan goede spullen. De schoenen van El Naturaliste kosten meestal tussen de 150 en 200 euro, kleding van biologisch katoen is ook vrij duur maar soms kan ik tweedehands niets vinden. Biologisch voedsel kost ook meer dan niet-biologisch. Daarentegen koop ik meubels, serviesgoed, kleding, boeken etc.
    Natuurlijk spaar ik ook maar niet om het sparen zelf maar om het doel!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Misschien heb jij het "tevredenheids-gen"Dan hoef je niet veel te kopen en ben je gewoon gelukkig.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat zou heel goed kunnen. Ik ben heel tevreden met weinig.

      Verwijderen
  8. Ik geef mijn geld niet (meer) makkelijk uit maar als ik het doe dan wel aan de dingen die ik echt wil
    Zo heb ik met man en kinderen afgesproken dat we 1 keer per jaar een weekeind weg gaan naar een stad die we graag willen zien (dit jaar wordt dat londen vlak voor kerst)
    Voornamelijk geven wij geld uit aan ervaringen die je niet snel meer vergeet
    Doordat ik ben begonnen met minimaliseren kopen we eigenlijk weinig onnodige dingen meer
    Zo vragen de kinderen bijna nooit meer om (flut)speelgoed maar willen ze zelfs helpen meesparen voor een weekeindje weg
    Al met al wij worden er gelukkiger van en de kinderen vinden het ook geweldig.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik kan moeilijk wat voor mezelf uitgeven wat wel handig is, want dan weet ik genoeg om te vragen voor mijn verjaardag. Volgens mij is het genetisch bepaald hoe zuinig we zijn. Toen onze jongste zoon zakgeld kreeg, holde hij direct naar de winkels om Pokémon plaatjes te kopen. De andere kinderen hadden daar geen last van.LZV

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik vind het heel lastig om geld voor mezelf uit te geven. Dit komt deels door opvoeding, maar ook doordat ik eigenlijk niet goed weet waarom ik dit zou doen. Ik word gelukkiger van een flinke boswandeling, dan van nieuwe schoenen. Aan mijn kinderen geef ik gemakkelijker geld uit. Dan geniet ik er ook weer van dat zij ervan genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Thuis hadden wij het financieel goed en ook zelf heb ik nooit echt op de centen hoeven letten. Ik geef mijn geld vrij makkelijk uit, al ben ik in de loop der jaren wel minder impulsief geworden. Met het oog op mijn pensioen (over 13 à 15 jaar of zo) wil ik nu wel wat vaart gaan maken met het aflossen van m'n hypotheek en het opbouwen van een extra pensioenpotje. Ik probeer nu dan ook een budget aan te houden voor m'n uitgaven en meer te sparen dan ik tot nu toe deed.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik geef wel makkelijk geld uit, nu ik weet waar ik waarde aan hecht. Een mooi boek, een leuke middag uit met goede koffie en iets lekkers erbij. Uitgebreid uit eten in een goed restaurant. Mooie duurzame comfortabele meubels. Mooie kleren.

    Zolang ik zeker weet dat er genoeg geld is wat ik kan missen, geniet ik van de luxe.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ja,.. Ik kan goed geld uitgeven.
    Maar ik kan ook heel goed potten. Vandaar dat ik ongeveer de helft van het aflossingsvrije deel van mijn hypotheek (sinds 7 jaar) al heb afgelost.
    Ik zag de reclame van de week ook voorbij komen. Ben benieuwd of het wat gaat opleveren.

    BeantwoordenVerwijderen