Door alle weerperikelen, inclusief terugkerende codes oranje, was ik al bijna vergeten dat ik ook nog een abonnement heb op de bioscoop en nog even goedkoop met de bus naar de stad kan reizen.
Afgelopen maandag draaide Sentimental Value, een nieuwe film van Joachim Trier. Die wilde ik gaan zien. Door VPRO cinema beoordeeld met 5 sterren.
Floortje Smit van de Volkskrant gaf er 4.
Het is een soort filmhuisfilm, hoewel ze het tegenwoordig in "mijn" bioscoop niet meer zo noemen.
Maar ging dat lukken? In de nacht van zondag op maandag was er al weer code oranje vanwege ijzel. Zou het zo snel gaan dooien dat de dikke laag sneeuw die hier lag op maandagavond voldoende gesmolten was?
Ik had gereserveerd, al ruim een week van te voren. Die reservering kun je tot een half uur voor aanvang nog annuleren. En doordat ik de 4 maanden van het abonnement al betaald heb, kost het mij niets, het maakt voor mij financieel niets uit.
Gewoon maar afwachten hoe het weer zich ontwikkelde. Er lag nog veel sneeuw en de temperatuur was nauwelijks boven nul, de sneeuw dooide maar langzaam weg.
Om 3 uur 's middags maakte ik een wandeling richting bushalte om te beoordelen of het veilig was. In de stad zelf zou tussen de bushalte en de bioscoop nauwelijks sneeuw liggen, dat was allemaal al lang weg, wist ik uit ervaring. Het ging om het stukje in mijn wijk tussen bushalte en mijn woning.
Er zou geen neerslag vallen en de temperaturen gingen alleen maar stijgen, weliswaar langzaam, maar van opvriezen zou geen sprake zijn.
Ik heb de knoop doorgehakt en ik besloot te gaan. Ik glibberde met stok onderweg niet tijdens mijn wandeling richting bushalte.
Leuk!
Ik kon naar de film!
De beste route naar de bushalte was via de rijweg en niet over de verijsde voetpaden. Dat ging prima!
In de stad lag toch wel wat meer platgelopen sneeuw die in ijs veranderd was dan dat ik verwachtte. Maar door goed te kijken en deels het fietspad te nemen, ging het goed.
De film was mooi. Het ging over de complexe relatie tussen een vader en zijn twee dochters. Een boeiend drama waar ik van genoot.
Toen weer naar huis. De bus kwam snel en alleen de uitstap was lastig. Want de bus stopte naast een flinke berg sneeuw. Gelukkig stapte er nog iemand uit. Een jonge man die zeer bereid was mij te helpen en die mij ook hielp om veilig op de rijweg te komen. Zo liep ik zonder glibberen naar huis.
Wat fijn,even er uit
BeantwoordenVerwijderenWij hebben van die zooltjes met spikes voor om de schoenen. Die geven wat meer grip. Onze zoon heeft zelfs een type met een netje van veren, dat nog beter grip geeft. Wij hebben het nu financieel ruimer dan toen de kinderen opgroeiden en hebben voor onszelf ook elk een paar van die "netjes" besteld. Voor nu te laat maar als over 4 of 6 jaar eens een vervelend pak sneeuw valt, wil ik ze hebben liggen. Net als de zak strooizout die al zes jaar in een hoekje bij de garagedeur stond. Nu plezier van. Later deze week weer een zakje er bij halen voor de volgende ronde.
BeantwoordenVerwijderen