Een SOS bandje

Kort geleden liet ik een SOS bandje maken. Met daarop ingegraveerd de telefoonnummers van mijn dochters, de naam van de bloedverdunner die ik slik, diabetes en mijn bloedgroep. Mocht ik onwel worden, of ergens bewusteloos aangetroffen worden, dan kunnen ze mijn dochters bellen en dan weten hulpverleners dat ik diabetes heb, bloedverdunners slik en mogelijk is de vermelding van mijn bloedgroep ook nuttig. 

mijn bandje

 Een SOS bandje dragen kwam ter sprake bij "In Balans",  de cursus valpreventie. Het leek mij een goed idee. Lang geleden droeg ik ook een armbandje van roestvrij staal, vergelijkbaar met onderstaande foto. 

zo'n armbandje schafte ik aan in 1993, toen ik diabetes bleek te hebben.

In het waterdichte medaillon kon je een bijgeleverde papierstrook stoppen met allerlei gegevens: telefoonnummer huisarts, ziektes, naam, geboortedatum. 
Ik heb dit armbandje niet lang gedragen, het was niet prettig om te dragen en al snel verdween het in een lade. Hoewel ik het nut er wel van in zag om het te dragen, ben ik er al snel definitief mee gestopt. Ik voelde me destijds ook te veel patiënt met zo'n armband om mijn pols. Destijds was ik meestal in gezelschap van mijn partner,  nu ga ik er vaak alleen op uit. 

Nu, 33 jaar later, heb ik opnieuw een SOS bandje. Mijn kleindochters hebben er beide een en zo kwam ik op het idee om er ook eentje te laten maken. Want ze zijn er ook voor volwassen polsen. Ik verwacht dat ik het bandje nu langer draag dan dat ik destijds die armband droeg. 
Ik ben nu ouder en daardoor is er grotere kans op noodsituaties. 
Hoewel ik natuurlijk hoop, dat het nog heel lang volkomen nutteloos blijkt te zijn om het bandje te dragen.
Want dat betekent dat ik naar omstandigheden goed gezond, of in ieder geval gezond genoeg, ben en prima functioneer.