Nog meer kunst in een ziekenhuis

Toevallig moest ik in de afgelopen 1,5 week drie keer in een ziekenhuis zijn. 
Voor onderzoek of controle. Deze keer KNO, Cardiologie en Oogheelkunde. Soms komt dat toevallig zo uit. Denk nu als lezer niet, dat dit ook in de komende weken nog weer gaat gebeuren. Nu kan ik weer minstens een jaar verder zonder bezoeken aan ziekenhuizen. 
Afgezien van de kaakchirurg, maar dat is eigen keuze, omdat ik in plaats van een mini-kunstgebit graag een implantaat wilde op de plek waar een hoektand zat. Voor mij nog (even?) geen plaatje met een tand er aan. 

Afgelopen vrijdag ging ik naar Oogheelkunde in het UMCG. 
Daar kom ik al sinds 1970 regelmatig, al 56 jaar lang. 
Deze keer vier onderzoeken en toen ging ik nog even rondkijken naar de expositie die daar hing. 
Schilderijen van Olga Talsma, met onder anderen een aantal indringende vrouwenportretten. 

Portretten van Iraanse vrouwen en meisjes die vermoord zijn of gehandicapt geraakt zijn tijdens de hoofddoekprotesten. Die Iraanse portretten zijn niet zomaar,  ze heeft een Iraanse man en ze heeft veel familie in Iran.

Behalve deze aangrijpende portretten zijn er ook andere werken te zien. Ik maakte een selectie. 

Lees ook hier over Olga Talsma

Hadis Najafi

Mahbanou Khosnoudi 

Jina Mahsa Amiri

Nika Shakarami

helaas vergeten de titel te registreren
op haar site noemt Olga dit werk Purple

Running

titel van beide werken in de wachtkamer: rock

De stoelen tegenover mij in de wachtkamer vrijdagmiddag. Hierop zat kort hiervoor een ouder echtpaar te wachten op opname voor een oogoperatie van de vrouw. Ik had ze willen fotograferen, maar ik heb dit wegens privacy toch maar niet gedaan. Ze waren wel heel aandoenlijk zoals ze daar zaten, elk met een rollator bij zich.