Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

woensdag 31 juli 2013

Vogelaarwijken, de zogenaamde krachtwijken, zijn mislukt.

Gisteren was in het nieuws dat het beleid om van de Vogelaarwijken krachtwijken te maken niet goed heeft gewerkt. Klik hier voor het bericht op Nu.nl en hier voor de NOS.
Ik heb járen in zo'n wijk gewoond, namelijk tussen 1981 en 2007. Dan kun je spreken van geruime tijd vind ik. In deze blogjes kun je lezen hoe het was in deze buurt:  blogje 1, blogje 2.
Tussen 1992 en 2000 was ik als bewoner actief in de buurt.
Wat ik steeds heb zien gebeuren, was het volgende: studenten en mensen in de bijstand betrokken huurhuizen in de buurt. Als het deze mensen lukte om zich te verbeteren en meer inkomen te verwerven, dan verhuisden ze en gingen in de betere buurten wonen. De een na de ander vertrok. Ik kan zó tientallen namen van gezinnen noemen die vertrokken. Ik ben zelf in 2007 weggegaan.
Wat kwam er voor in de plaats? Arme sloebers die op hun beurt weer moeite deden om zich aan de buurt te ontworstelen. Wat bleef was een vaste kern van mensen die ondanks dat het economisch goed ging, soms wel 2e of 3e generatie werkloos was. Mensen die verstandelijk niet goed mee konden komen, verslaafden, psychiatrische patiënten. Er werden rond 1993 ook koophuizen gebouwd, maar bewoners van deze woningen bevonden zich min of meer op eilandjes in deze buurt en namen niet deel aan wijkactiviteiten en participeerden evenmin in bewonersorganisaties. Nadat ik vertrok zijn er meer koophuizen gebouwd en zijn er huurwoningen opgeknapt en als koopwoning verkocht. Ik vermoed dat er steeds meer een tweedeling ontstaat tussen de "oude" bewoners en de kopers.
Ik heb vanaf het begin mijn bedenkingen gehad tegen het beleid om van de achterstandswijken pracht- of krachtwijken te maken. Omdat steeds de bovenlaag vertrekt gaat de wijk er gewoon niet op vooruit. En met zo hier en daar koopwoningen neer zetten los je de problemen ook niet op.
Heb jij ervaringen met een achterstandswijk waar dit ook speelt?

9 opmerkingen:

  1. Ja. Ik heb er al vaker in reacties op je blog over verteld. Ik heb in zo'n wijk gewoond tussen 1987 en 1998, en ben toen naar een wijk verhuisd die hetzelfde lot aan het ondergaan was, heb daar tot 2003 gewoond. Woon nu in een koopwoningenbuurtje vlak bij, maar toch een groot verschil. Heb mijn kinderen naar een VO school buiten de stad gestuurd. Ze studeren nu alledrie.
    Ook ik zag dat mensen zodra ze konden, uit een Vogelaarbuurt verhuisden en wat er voor in de plaats kwam, daar werd ik niet vrolijk van. Je merkte het ook op de basisscholen in de wijk, leerkrachten werden steeds wanhopiger en cynischer, en gingen vaker met ziekteverlof.
    Ik lees nu het boek 'Dromen van mijn vader' van Barack Obama, daarin beschrijft hij zijn ervaringen als buurtwerker in Chicago. Ook daar hetzelfde beeld. Zodra mensen de kans kregen verhuisden ze naar een betere wijk, en verhardden de problemen in de achterstandswijk zich.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Aanvulling: je zag het ook bij de sloop van de Bijlmerflats. Die flats zijn nu gesloopt, de mensen die niet konden terugkeren vanwege hogere huren of niet konden kopen werden in omliggende wijken gehuisvest, met voorrang. Resultaat; in de omliggende wijken worden bankstellen en wasmachines nu van 4 hoog uit het raam gegooid. Scheelt toch weer iets vergeleken bij de Bijlmer waar ze van 10 hoog het raam uit gingen.
      Sorry, dit is galgenhumor, dat geef ik toe. Maar je wordt er wel wat gallig van als je steeds moet aanhoren hoezeer de Bijlmer nu opgeknapt is, en tegelijkertijd ziet hoe de omliggende wijken verloederd zijn. Het is wat Tecla hieronder zegt, pure strategie van gemeenten en verhuurders.

      Verwijderen
  2. Ik heb vroeger ook in een dergelijke wijk gewoond en het was een strategie van de woningstichting. Er werd een nieuwe wijk gebouwd, hogere huren gevraagd. In de bestaande wijk werden probleemgevallen gehuisvest en de leegloop richting nieuwe wijk begon.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wijken zijn vaak niet gedefinieerd genoeg dus bedoel ik sociale huur/ studenten woningen tot woningen tot 600.000 euro of meer waar zie je dat ik goede verhoudingen ?

    Bij dat ik daar wel woon en zo voorkom je gettovorming.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Geen achterstandswijk, maar al 18 jaar in een rijtje sterk verouderde vooroorlogse woningen in een dorp. Maar de huur is laag en dat kan ik goed gebruiken, maar dan heb je ook niks. En geloof me maar als ik zeg dat de overlast van de andere 'nette' buurtbewoners er niet om liegt. Hangjongeren die van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat in onze vensterbank zitten en anders balletjes trappen tegen het voorraam en voordeur (we wonen op een t-splitsing en dat is lekker voor voetballende 'kinderen'). Feestvierende buren drie huizen verderop, maar daarvoor de geluidsinstallatie in de schuur van de buren naast ons lekker hard aanzetten om van een nederlandstalig muziekje te genieten. De brandgang die gebruikt wordt door de buurman als parkeerplaats voor zijn auto en aanhanger en die dan lekker laat en meestaL 's nachts thuis komen en met de portieren knallen. Andere buurvrouw die om halfvijf 's nachts al naar het werk vertrekt en de voordeur knalhard dichtsmijt...En al het vuurwerk dat er vanaf oktober in de brievenbus gekieperd wordt, is gewoon eng. Het aanspreken van de betrokkenen heb ik jaren geleden al opgegeven en de politie erbij betrekken al helemaal. Nee je hoeft niet in een prachtwijk te wonen om overlast te hebben, nette mensen kunnen er ook wat van.
    Ankie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh, ja, de ene kant van de straat is allemaal huur, en de overkant zijn koopwoningen. Zegt dus niks, zo zie je maar. Maar op het oog lijkt het een nette buurt hoor, waar ik woon, maar dat zegt dus niet altijd iets.
      Ankie

      Verwijderen
  5. Ook bij ons hetzelfde verhaal. Een achterstandsbuurt werd opgeknapt, een deel van de bewoners verkaste naar andere wijken, waardoor die weer achteruitgingen. Ik zeg altijd: het probleem zit niet in de huizen, niet in de buurt, maar in de mensen. Het is dweilen met de kraan open.
    Geartsje

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wij wisten ook niet hoe snel we weg moesten wezen uit Rotterdam Defshaven. Wat een tuig woonde daar.

    Als je daar tegen een kind zei dat ie niet in je regenpijp mocht klimmen (op normale toon) dan lag had je 3 minuten later een steen door je ruit.

    Daar kan geen mooie titel als 'krachtwijk' tegenop. Wat mij betreft is zoiets gewoon een achterbuurt, waarvan het logisch is dat ieder weldenkend mens er wegtrekt zodra hij / zij kan.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mensen gaan zich echt niet beter gedragen als hun
    buurt opgeknapt wordt... Achterbuurten ontstaan door wangedrag, vaak veroorzaakt doordat mensen allerlei problemen hebben. Dat los je niet op met een likje verf - en ook niet twéé likjes.

    Ik snap niet dat er mensen zijn die op het idee komen dat zoiets zou werken.
    Het woord achterbuurt vervangen door prachtwijk, krachtwijk of welk ander woord dan ook is net zo goed symboolpolitiek.

    Zonde van de inspanning en het geld.
    Bedenkt iets beters; begin bij de opvoeding en het oplossen van de onderliggende problemen...

    BeantwoordenVerwijderen