Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

woensdag 8 juni 2016

Erg triest

Afgelopen zaterdag stak in Bennekom een ernstig verwarde 51 jarige psychiatrische patiënt zichzelf in brand omdat ze het echt niet meer zag zitten. Afgelopen maandag is ze overleden. Op vrijdagavond had een student op het station Ede-Wageningen de politie nog ingeschakeld om hulp te bieden, maar de politie constateerde dat ze was uitbehandeld in de instelling waar ze naar toe wilde. Daar werd ze niet toegelaten, dus ze konden niets met haar. Er wordt nog uitgezocht wat er met de hulpvraag is gedaan, zo meldt dit bericht.
Een aantal 8- en 9-jarige kinderen waren er getuige van dat de vrouw zichzelf in brand stak.
Ik word hier heel erg triest van!
Zo'n vrouw is iemands zus, iemands dochter of iemands moeder en dan dit drama!
Stel je eens voor!
Gruwelijk!
Ik vind dat zoiets niet had moeten gebeuren. Desnoods sluit je zo iemand voor haar eigen veiligheid op in een politiecel als je op vrijdagavond geen andere oplossing kunt verzinnen en ga je de volgende dag op zoek naar geschikte hulp. Dat is bij mijn ex-man ook diverse keren gedaan. Dan was hij zó psychotisch dat er duidelijk gevaar was voor met name hemzelf, maar soms ook voor zijn omgeving. Het is misschien niet de meest elegante oplossing, maar wel levensreddend in het geval van deze vrouw in Bennekom.
Is dit een toevallig incident of heeft het te maken met bezuinigingen in de psychiatrische zorg?
Ik ben geneigd het laatste te denken.

30 opmerkingen:

  1. Denk ik ook. Je ziet ook al enkele jaren steeds vaker verwarde en/of psychotische mensen op straat. Zo naar! Zij worden dan vaak uitgescholden of anderszins akelig behandeld. Wat een naar land zijn we toch geworden de laatste 10 - 15 jaar.
    Joanne

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik geloof niet dat je kunt zeggen dat het erger is geworden voor de psychiatrische patienten omdat we er nu meer van zien. Hun wanhoop was vroeger opgeborgen in de bossen, maar daarom niet minder erg. Uitbehandeld en opgesloten is ook rampzalig. Niet alles is op te lossen, hoe droevig dat ook is.

      Verwijderen
    2. Hoi Joanne, ik kan je vertellen: toen ik 20 jaar geleden stage liep in de dak en thuislozen sector, waren er ook veel mensen die psychotisch of psychiatrisch waren, maar ook verslaafden. Velen woonden destijds op straat omdat ze zich niet aan bepaalde regels konden/ wilden houden. Ik ben daar dan ook meerdere keren aangevallen en met de dood bedreigd. Ik kan me niet voorstellen dat het nu heel veel anders is geworden dan 20 jaar geleden. Door de media vallen bepaalde zaken ook meer op dan 20 jaar geleden.

      Verwijderen
  2. Ik weet niet of het aan bezuinigingen in de zorg ligt... Om hulp te kunnen krijgen, moet je ook hulp willen krijgen... Ik denk dat dit soort incidenten van alle tijden is, maar dat we er nu vaker en meer over lezen en horen door alle sociale media. Triest en treurig blijft het in ieder geval...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sluit ik me helemaal bij aan. We horen nu meer over, deels door toename media, én omdat deze mensen nu überhaupt gehoord en gezien mogen worden. Vroeger werden ze weggestopt in een inrichting, waar ze niet 'behandeld' werden, maar 'gehouden' werden.
      Daarbij klinkt 'bezuinigen' in de zorg alsof er minder geld aan zorg besteed wordt, maar in realiteit wordt er elk jaar meer geld uitgegeven aan zorg...

      Verwijderen
    2. ook ik sluit mij hierbij aan, want het is inderdaad diep triest, maar kunnen wij als buitenstaanders hier een oordeel vellen? we kennen immers niet alle feiten, alleen die in het bericht gemeld worden , er zullen ongetwijfeld dingen hopeloos fout lopen door bezuinigingen en dat is vreselijk ,maar wie zijn wij om vast te stellen of dat hier het geval is?

      Verwijderen
  3. Afschuwelijk! Wat moet ze wanhopig geweest zijn. En wat je zegt; ze heeft vast ook naasten, familie, vrienden, daar is het ook vreselijk voor. Enkele weken geleden zag ik de documentaire "Linda is gesprongen" van Zembla. Ik heb enorm zitten janken. Er is toch wel structureel iets mis met de psychiatrische zorg, hoewel ik uit ervaring weet dat er ook enorm veel betrokken medewerkers zijn die erg hun best doen. Of het met de bezuinigingen te maken heeft weet ik niet, in ieder geval zou er meer aandacht voor deze patiënten moeten zijn. En mensen aan hun lot overlaten zou echt niet mogen gebeuren.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het is een triest verhaal, maar om dan ongenuanceerd te roepen dat het komt door bezuinigingen in de zorg is wel erg kort door de bocht. De kosten van de zorg zijn de afgelopen jaren nog steeds gestegen. Alleen iets minder hard. Even een paar cijfers
    Uitgaven 1972 6.4 miljard, 2000 46.4 miljard, 2015 95.3 miljard. ( bron CBS) . Meer dan een verdubbeling in 15 jaar

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo ongenuanceerd is dat niet hoor.
      Misschien beter ff op de site van GGZ kijken dan op die van CBS.

      RJ

      Verwijderen
    2. @Riet: ik denk ook dat de zorg voor lichamelijk zieken veel meer is gaan kosten en niet zo zeer de zorg voor mensen die geestelijk ziek zijn.

      Verwijderen
    3. In de GGZ is er sprake van verplichte beddenafbouw (in klinieken en beschermde woonvormen). Dit betekent dat er minder mensen opgenomen kunnen worden en dat de opnames korter moeten duren.

      De ambulante zorg is niet uitgebreid.

      Ik denk dat er meer van dergelijke incidenten plaats zullen vinden.

      Verwijderen
  5. Er zitten gewoon beperkingen aan het zo maar opsluiten van mensen. En psychiatrische zorg is toch wel wat anders dan fysieke zorg. het is nog veel trial & error, wat bij de ene patient werkt werkt bij de andere niet. En dan moet de patient nog mee willen werken ook.
    Het levenslang slikken van medicatie terwijl een patient zelf vindt dat er niets aan de hand is omdat het met medicatie goed gaat, dus dat ze nu weer kunnen stoppen is veel voorkomend.

    Zelf doding is van alle tijden en zal er ook altijd blijven. Misschien moeten we als mensheid niet in alle gevallen zo krampachtig aan het leven blijven vasthouden, soms is de dood werkelijk een verlossing uit een lijden, ook voor psychiatrisch patienten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. misschien redeneert U anders , als U het ziet gebeuren ..
      en de dood is niet altijd een verlossing , dat is mijn mening.

      Verwijderen
    2. Mensen worden niet 'zo maar' opgesloten. En de mevrouw in kwestie had overduidelijk om hulp gevraagd en niet gekregen. Ik denk dat ze zichzelf in brand stak omdat ze geen enkele uitweg meer zag en wanhopig was. Om dan te schrijven 'misschien moeten we als mensheid niet in alle gevallen zo krampachtg aan het leven blijven vasthouden....enz.'past toch echt meer in een discussie over euthanasie dan bij deze wanshoopsdaad.

      Verwijderen
    3. Voor sommige mensen zal de dood inderdaad verkiesbaar zijn, maar jezelf in brand steken lijkt me dan ook weer niet de beste weg om te gaan...
      En bovendien had deze vrouw inderdaad om hulp gevraagd.

      Verwijderen
  6. Is dat een bezuiniging in de zorg? Of misschien ook een probleem met de achterban. Hoe kan een vrouw van 51 niemand 'hebben' in haar omgeving. Hoe triest is dat dan. Ik zou hier zelf kunnen zeggen dat de samenleving ook een steek laat vallen.

    Als je bent uitbehandeld, dan kan zo'n instelling ook geen hotel zijn. En laten we wel zijn: iemand die uit het leven wil stappen hou je niet tegen. Het zou alleen fijn geweest zijn als er in dit geval geen kinderen getuige waren geweest van dit gruwelijke beeld.

    Ik hoop enerzijds dat de zorg mensen niet zomaar op straat zet, maar ook dat mensen kunnen terugvallen op hun omgeving. We kunnen niet alles op 'de zorg' afschuiven. We hebben immers zelf ook verantwoordelijkheden.

    Suzanne

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Susanne: het lijkt misschien heel logisch om de achterban de verantwoordelijkheid voor de zorg te geven. Uit eigen ervaring weet ik dat het bepaald niet gemakkelijk is om een psychotisch mens in huis te hebben.

      Jij zegt: een instelling is geen hotel.

      Ik zeg op mijn beurt: een gewoon gezin is geen psychiatrische inrichting met 24-uurs zorg en deskundig personeel. Een brullende vader die midden in de nacht ramen ingooit, danst op de auto van de buren en er naakt vandoor gaat om te zorgen dat demonen en criminelen hem niet kunnen opsporen mag van mij in "jouw hotel".
      Daar kun je als achterban helemaal niets mee. Hij kon in dezelfde 24 uur zich gedragen alsof er niets aan de hand was en de psychiater laten denken dat een spoedopname helemaal niet nodig was. Er zijn periodes geweest dat ik wel 3 of 4 etmalen helemaal niet sliep, omdat ik mijn best deed om, met kleine kinderen in huis, een goede achterban te zijn.

      Verwijderen
    2. Ik vind het ook vrij apart dat een vrouw die naar eigen zeggen 'gevangen zit in demonen en angst' uitbehandeld is. Wat betekent dat dan? "Uitbehandeld"?

      Verwijderen
  7. Of dit specifieke geval door bezuinigingen komt valt niet te zeggen, het is voor de betrokkenen soms ook moeilijk in te schatten hoe de situatie werkelijk is. En er zijn altijd mensen die zich heel moeilijk laten helpen.
    Maar ik werk in de crisisopvang en wij zien wel degelijk een sterke toename van incidenten die zeer direct zichtbaar het gevolg zijn van het feit dat er steeds minder geld beschikbaar is voor psychiatrische/psychologische hulp. Mensen die vaak al een paar keer zelf aan de bel hebben getrokken (of voor wie familie dat heeft gedaan) die nu bij ons terecht komen als de boel escaleert terwijl ze een paar maanden eerder waarschijnlijk met adequate ondersteuning veel beter (en op termijn goedkoper, maar dat terzijde) geholpen waren. Of mensen die we voortdurend in de crisis terugzien omdat er nergens plek wordt gevonden in instellingen voor langdurige zorg (dus niet omdat ze zelf weglopen he). Dit is iets van de afgelopen jaren, niet dat het daarvoor zo volmaakt was, psychiatrie is nu eenmaal ingewikkeld en een beetje 'rommelig', maar de mensen die 'in de molen' terecht kwamen die konden we toen ik 20 jaar geleden begon tenminste over het algemeen wel iets bieden. Nu worden hulpverleners geacht mensen in eerste instantie toch vooral te wijzen op zelfredzaamheid en steun uit de omgeving en dat soort ongein.

    Dat we in de media meer zien dan vroeger mag dan (ook) waar zijn, de psychische/psychiatrische zorg is wel degelijk heel hard wegbezuinigd. Dat de uitgaven voor zorg in zijn totaliteit toenemen heeft daar niets mee te maken.

    L.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Er is nog weinig echte zorg"het meeste is gebaseerd op voornamelijk graaien en bla bla bla,zal hier veel commentaar op krijgen maar het is deels zo.gezondheidszorg? lachertje als we gezond zouden worden is er geen droog brood meer te verdienen.maar er zijn natuurlijk ook mensen die het werkelijk goed menen.dat niet te vergeten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn ervaring met de gezondheidszorg is dat de meeste mensen heel hard werken en het allerbeste willen voor de patiënt. Wat de hogere posities betreft: macht maakt arrogant en corrumpeert, niet bij iedereen, maar bij sommigen en dan is het inderdaad graaien en focus op zo veel mogelijk "omzet"

      Verwijderen
    2. ik werk in de zorg en ik moet hard werken voor een paar zuurverdiende centen!

      Verwijderen
  9. Een treurig verhaal met een verdrietige afloop, voor de vrouw zelf, maar ook voor haar directe omgeving.
    Als deze vrouw uitbehandeld was bij de GGZ instelling, had zij door politie meegenomen kunnen worden naar het bureau bij vermoeden gevaar voor zichzelf (of anderen). Dan had door crisisdienst een IBS beoordeling kunnen plaats vinden. Bij vaststelling na psychiatrisch onderzoek van een gevaar voor zichzelf kan iemand tijdelijk gedwongen worden opgenomen.
    Mensen, die een einde (proberen) maken aan hun leven, willen in de meeste gevallen niet dood, maar hebben het gevoel niet verder te kunnen in hun huidige situatie, veroorzaakt door bv een psychiatrische aandoening met evt. psychosociale problematiek en weten niet hoe dit op te lossen.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. inderdaad een intriest verhaal met dito afloop voor een ieder die er mee te maken kreeg.
    ik heb nu 12 jaar bij de huisartsen spoeddienst gewerkt( avonden,nacht en weekend) en we zagen daar zeer zeker een toename van hulpvragen bij psychiatrische problemen en met regelmaat was er geen plaats voor directe opname alleen in uiterste, uiterste nood.
    ook zagen we radeloze familieleden die hulp vroegen terwijl de persoon in kwestie daar niets van wilde weten.
    al met al: over deze situatie oordelen kan enkel als je alle ins en outs van deze mevrouw weet, maar duidelijk voor mij is wel dat de psychiatrische zorg financieel teveel is uitgekleed.
    Nicol.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Zuinigaan, het heeft hier helemaal niets mee te maken, maar ik vind het superlief van je dat je mijn nieuwe blog in je leeslijst hebt opgenomen! Dankjewel daarvoor! xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Dankzij de bezuinigingen mag iemand niet zomaar een nachtje opgesloten worden. Hij/zij wordt niet verdacht van een strafbaar feit, dus de cel in mag niet.
    Opname in GGZ of op PAAZ kan alleen gedwongen als iemand een gevaar voor zichzelf of de omgeving is en wat men onder gevaar verstaat is heel wat anders dan wat men jaren geleden onder gevaar verstond.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Denk je net als ik dat er in deze situatie een inschattingsfout is gemaakt, en dat dit niets te maken heeft met bezuinigingen?

      Verwijderen
  13. Het zou mooi zijn als er voor mensen zoals deze mevrouw, hartelijke omstanders zouden zijn en korte lijnen in de (crisis)GGZ...,
    En als burger/EHBO-er zou ik beter willen weten wat ik als omstander zou kunnen doen om een dusdanig verschil te maken in zo'n situatie, dat het slachtoffer niet (meer) een gevaar voor haar of zijn eigen leven wordt..., En tegen sommige mensen in een psychose/ verwarring kun je praten als Brugman, maar een vorm van contact maken lukt dan niet...

    BeantwoordenVerwijderen