Gisteren ben ik dan toch met de cursus valpreventie begonnen. De cursus zou oorspronkelijk op 5 februari van start gaan, maar er waren toen nog te weinig opgaven om de cursus te laten doorgaan.
De organisatie zou diegenen die zich hadden opgegeven mailen, maar door een typefout in mijn mailadres ontving ik geen bericht en stond ik op 5 februari helaas voor niets in het buurtcentrum.
Er werd nog een voorlichtingsbijeenkomst georganiseerd waar ik niet aan deelnam en gisteren konden we met 13 deelnemers van start gaan. Allemaal 70+-ers. Ik ben één van de jongsten. Er is maar één deelnemer die jonger is dan ik en dat had ik niet verwacht. Haha, ik ben daar een jonkie!
De oudste is tegen de negentig.
Allemaal ouderen die de kans op een akelige val zo klein mogelijk willen maken.
We gaan werken aan onze stabiliteit door middel van allerlei oefeningen. Staand, zittend op een stoel, o.a. met bewegingen uit de tai chi.
En al die oefeningen staan in ons cursusboek. Met QR codes voor filmpjes. Om die oefeningen ook thuis te kunnen herhalen. Want 1x of 2x per week oefenen is niet genoeg. Ik moet er bij voorkeur iedere dag mee bezig, want anders beklijft het niet en ga ik over een paar jaar toch onderuit en breek een been, of een paar ribben, of een arm of een schouder of zo.
Dat alles maakt ons stabieler.
Ik ben er ook achter dat ik val-angst heb. Angst om te vallen. Al gekregen toen ik op mijn 12e bij gladheid een been brak. Daardoor beweeg ik bij gladheid heel krampachtig en loop ik in feite nog veel meer kans op ernstig letsel dan bij een ontspanning houding. Daar gaan we aan werken. Voor zover mogelijk.
Voorlopig houd ik het bij gladheid bij de pinguïnpas.
Voor zover ik überhaupt buiten kom.
Wat goed! Ik doe elke ochtend yoga en hoop,dat het naast soeplesse ook stabiliteit brengt
BeantwoordenVerwijderen