donderdag 7 mei 2026

Soms is een jongen eigenlijk een meisje ...

Zegt mijn zesjarige kleindochter bij mij aan tafel. Ze logeert in het weekend bij mij, samen met haar grote zus. Met haar lichtbruine ogen en haar parmantige paardenstaart kijkt ze me ernstig aan. Alsof ze mij iets totaal nieuws vertelt. Ik vertel dat ik dat al weet. Er zijn ook vrouwen die eigenlijk een man zijn. Maar ik wist dat zeker nog niet toen ik zes was. Nog lang niet. Pas heel veel later hoorde ik dat. 
Ik vraag de beide kleindochters of zij eigenlijk een jongetje zijn. Nee hoor, dat echt niet, ze houden van spelen met poppen, van rokjes en jurkjes dragen. 


Hoe kwam het gesprek op transseksualiteit? 
De zesjarige houdt steeds , als ze zich omkleedt haar handjes voor haar tepels, die mag ik niet zien. 
Ik vertel dat alle mensen tepels hebben, ook jongens en mannen, echt iedereen, niet alleen meisjes en vrouwen. Dus tepels zijn heel gewoon, die horen bij een mensenlijf. Bij haar groeien die tepels over een aantal jaren uit tot borsten, misschien heel groot, misschien wat kleiner. Dat weten we pas als ze er zijn.
Toen kwam dus dat verhaal over een jongetje dat eigenlijk een meisje is. 
Dat dat heel normaal is, net als dat zij meisjes zijn en zich meisje voelen. 

17 opmerkingen:

  1. Misschien dat kleindochter een jongetje heeft gezien, en gezien dat hij tepels had?
    En dat ze daarom dacht dat dat jongetje eigenlijk een meisje was?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, het gaat over een kind dat ze beide kennen van school, niet over een jongetje zomaar ergens.

      Verwijderen
  2. Wat fijn om te lezen. Mijn zoon die eerst een dochter was (24) komt helaas nog vaak mensen tegen die zijn bestaan ontkennen of hem als rariteit behandelen.

    Marjolein

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik dacht even,dat je kleindochter "lentekriebel-lessen"had gehad

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De week van de lentekriebels is in maart. Al weer lang geleden, toen was de zesjarige nog "maar" 5 jaar!

      Verwijderen
    2. Nee hoor mam, ze doen de lentekriebels niet bij ons op school. Helaas.

      Oudste dochter

      Verwijderen
    3. Fijn toch, dat je als ouder zelf mag aansluiten bij waar je kind is. Ipv dat je kind compleet over de rooie thuiskomt van onderwerpen waar het helemaal niet aan toe is..
      Hier doet school niet aan lentekriebels voor groep 1 tot en met 6 omdat het verschil in waar kinderen zijn in hun ontwikkeling heel groot is. En in groep 7 en 8 doen ze 2 keer een thema les van 30 minuten. Meer dan prima wat ons betreft. Niets zo naar als op school zitten in een klas en dat je leraar zich ongemakkelijk voelt en dan ongeacht de ontwikkeling van de klas

      Verwijderen
    4. Ze doen geen onderwerpen waar kinderen niet aan toe zijn, dus dat komt dan weer mooi uit. Als je kind over de rooie thuis komt omdat het geleerd heeft dat zijn lichaam van hem is, weet je gelijk dat je je man (of opa, of de buurman) het huis uit moet knikkeren omdat ze dingen aan het doen zijn die niet zouden moeten.
      Er vindt zó ontzettend veel kindermisbruik plaats, hoe eerder kinderen dat leren herkennen, hoe beter.

      Verwijderen
    5. Hmmhmmhmmhmm. Jajajajajaja ofzo.
      Hier heeft de school besloten dat de lessen niet aansluiten op het verwerkingsniveau van de kinderen. Waardoor er vooral heel veel gedoe en onrust van kwam in de klas. En nee dat ging niet over misbruik. Lekkere aanname

      Verwijderen
    6. Geen aanname, lentekriebels gaat voor de kleine kinderen over grenzen aangeven, dus herkennen wanneer anderen over je grenzen gaan.

      Verwijderen
  4. En soms slaat het publiek een beetje door.... Dit is geen kritiek op jouw stukje, maar iets dat ons is overkomen.

    Mijn oudste dochter was 8 of 9 en had haar haar kort laten knippen. Het stond haar geweldig leuk, maar ze kreeg er wel een beetje androgyn uiterlijk van. Op de camping waar we stonden, werd de deur van het mannentoilet voor haar opengehouden, ook al had ze een jurk of bikini aan, omdat mensen dachten dat ze bij de Heren naar binnen moest, en in bij het zwembad zei een meisje van ongeveer 10 tegen haar dat ze het heel goed vond dat ze een jurk durfde te dragen. Toen mijn dochter (geheel van slag) zei dat ze een meisje was, bleef dat andere meisje haar complimenten geven.

    Mijn dochter doet er alles aan om haar haar nu te laten groeien en er zo vrouwelijk mogelijk uit te zien; en ik vind het jammer dat de samenleving zo duidelijk in uitersten verdeeld is. Een gevolg van Victoria's Secret en Abercrombie & Fitch, waarvan de eigenaar de mode en ideaalbeelden kon vormen, en die toevallig een goede vriend van Jeffrey Epstein was?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Interessante gesprekken ontstaan zo. Mijn kleinzoon van drie houdt van ridders en prinsessen en muziek. Bij het verkleden pakt hij graag iets roze met glitters. Zijn neefje van vier gaat net naar school en lacht hem nu keihard uit. Haha roze is voor meisjes. Dat heeft hij ook op school geleerd blijkbaar. Het stemt me wel droevig dat dit nog steeds normaal gevonden wordt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn neefje van 10 is in heel veel opzichten echt een stereotiep jongetje zoals ‘de maatschappij’ het nog graag ziet en hij vindt het ook heel fijn om in prinsessenjurkjes met veel glitter en kant rond te lopen en hij speelt naast lego ook graag met poppen. Ook al zo sinds zijn derde en geen zusjes of nichtjes om het van ‘af te kijken’ heeft hij helemaal zelf zo bedacht. Op school zijn ze niet allemaal erg aardig - ouders vooral, andere kinderen maakt het over het algemeen geen barst uit - maar hij heeft veel geluk dat hij thuis en onder de vrienden van zijn eigen ouders gewoon lekker zijn gang kan gaan. Heel verdrietig dat uw kleinkind dat anders moet ervaren.

      Verwijderen
  6. Ja, zo moet er op gereageerd worden.
    Met jongste kleinzoon hier ook een gesprek gehad over zijn oom, onze oudste zoon, die niet getrouwd is met een vrouw omdat hij homo is. Gewoon benoemen zoals het is en verder over gaan tot de orde van de dag.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ook ik deed precies het zelfde wat u kleindochter doet.
    Heb mij van kleins af aan geschaamd voor mijn lichaam.
    Lag weken wakker als ik naar de schoolarts moest en ik ging 10x liever naar de tandarts dan de huisarts omdat ik wist dat ik mij daar niet hoefde uit te kleden.
    Het is later wel iets beter geworden.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mijn kind is wat het is, ook al is het soms moeilijk te vatten voor mij als mama.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ook wij hadden het eerst een beetje moeilijk toen oudste zoon vertelde dat hij op jongens viel. En gelijk zei dat hij geen kinderen wilde. Dat is even slikken. Wel heb ik hem gevraagd om het ons even te laten verwerken, omdat hij al verder was in de acceptatie.
      Na een dag hebben we zijn vriend voor het weekend uitgenodigd. En is het nooit meer een issue geweest.

      Verwijderen

Reacties zijn welkom, maar kwetsende reacties naar mij of anderen, reclame en ook reacties met naar mijn mening onjuiste informatie worden niet geplaatst.
Over verwijderde of niet geplaatste reacties ga ik niet in discussie.