1 op de 5 vrouwen overlijdt aan hart- en vaatziekten

Hartklachten bij vrouwen worden vaak te laat herkend en behandeld, volgens de Hartstichting. 
Die ook komt met de cijfers in de titel van dit bericht. 

Al sinds de zomer van 2023 heb ik hartritmestoornissen. Misschien ook al eerder, maar in juni 2023 kocht ik een smartwatch en die meldde al snel dat ik zo nu en dan hartritmestoornissen had. Boezemfibrilleren. De huisarts noemt het atriumfibrilleren. Ik had niet zo vaak klachten en meestal trad dat fibrilleren op in de nacht, als ik sliep en daar merkte ik weinig van. Soms was ik wat vermoeider dan anders, maar verder niets aan de hand. 

De Hartstichting:
Boezemfibrilleren is een veelvoorkomende hartritmestoornis, vooral bij oudere mensen. Bij boezemfibrilleren is de hartslag onregelmatig en meestal te hoog. Het hart trekt dan minder goed samen. Boezemfibrilleren is een ritmestoornis die niet levensbedreigend is, maar in de meeste gevallen wel behandeld moet worden. Dit om schade aan het hart te voorkomen. Boezemfibrilleren wordt ook wel atriumfibrilleren genoemd. 

Bij een normaal hartritme ontstaan elektrische prikkels op één plek in de boezems, de sinusknoop. Bij boezemfibrilleren ontstaan er veel prikkels op verschillende plekken in de boezems. Wel 300 tot 500 prikkels per minuut.  

Tussen je boezems en kamers ligt de AV-knoop. De AV-knoop laat gelukkig niet alle prikkels door naar de kamers. De hartslag die je voelt, is het ritme van de kamers. Dat ritme is onregelmatig en meestal snel (100 tot 150 slagen  per minuut), ook als je rustig zit. Een traag hartritme kan ook voorkomen.  

Boezemfibrilleren zelf is niet meteen gevaarlijk. Het is wel zwaar voor het hart, en er kunnen problemen ontstaan door bloedstolsels.

Bij boezemfibrilleren is je risico op een herseninfarct groter dan normaal. In de hartboezem kan een bloedstolsel ontstaan doordat het bloed niet goed doorstroomt. Zo’n bloedstolsel kan ergens anders in het lichaam een bloedvat afsluiten. Als dat in de hersenen gebeurt, heb je een herseninfarct. Antistollingsmedicijnen helpen om dat risico te verkleinen.

Door boezemfibrilleren kan ook de pompfunctie van het hart verminderen. Hierdoor kan hartfalen ontstaan of verergeren. 

Om bloedstolsels tegen te gaan slik ik al weer een aantal jaren antistollingsmedicijnen, een bloedverdunner. Tot voor kort had ik niet heel vaak last van boezemfibrilleren, zo nu en dan een paar dagen, en dan weer wekenlang niets. 

Maar ineens, kort geleden, werd dat anders en toen leek het alsof mijn hart een soort stuiterbal werd. Ook in rust.  Dus naar de huisarts. Die wist mij na onderzoek te vertellen dat het volgens hem niet de voorbode van een hartaanval was, maar voortdurende hartritmestoornissen. Ik krijg er medicijnen bij, pillen die er voor moeten zorgen dat mijn hart wat minder snel gaat kloppen. En ik moet/mag naar de cardioloog.

Tot nog toe beschouwde ik mijzelf niet als hartpatiënt, maar als oudere die wat last had van hartritmestoornissen.
Maar nu denk ik toch dat ik mijzelf moet rekenen tot de hartpatiënten. Maar misschien hopelijk is de conclusie van de cardioloog dat het allemaal wat meevalt? 

Natuurlijk hebben die medicijnen bijwerkingen. Ik was al kouwelijk, maar ik heb het nu nog sneller koud. Fijn dat het nu lekker weer is! 
Daarnaast voel ik me moe door die pillen. Soms lig ik 's avonds om 9 uur al in bed. Zeker 2 uur eerder dan anders. En lezen in bed doe ik niet meer, daar ben ik te moe voor. Geen puf om te lezen, alleen om te slapen. 
Op zich helpt het medicijn goed om het hartritme te vertragen. Dat is duidelijk te zien op mijn smartwatch. 
Ik gebruik deze medicijnen nu een week, dus misschien zijn de bijwerkingen van korte duur? Ik ga het zien!