Ook wel mariakaakjes of mariabiscuit geheten.
In mijn jeugd kreeg ik 's middags 1 Mariakoekje bij de thee.
Meer niet.
Een koekje dat vooral smaakte naar karton en niet heel lekker was, naar mijn smaak.
Véél lekkerder, maar ook véél calorierijker. En kwam niet voor op mijn dieetbriefjes die ik, of eigenlijk mijn moeder, van de kinderarts had gekregen.
Thuis, in mijn jeugd, kregen we nooit anders dan mariabiscuit, afgezien van verjaardagen.
En met dat biscuit speelde ik ook. Ik maakte er "pap" van, voor mijn poppen, door het te te verkruimelen en te mengen met een restje thee. Dat ging ik mijn pop dan voeren.
Natuurlijk at ik het zelf op, maar ik deed alsof mijn pop het at.
Ook gingen er biscuitjes mee als we gingen picknicken bij het van Harinxmakanaal. Met een aantal kinderen gingen we dan op de wal bij het kanaal zitten, we keken naar de schepen en picknickten, met water en mariakoekjes. Een vijftal kinderen die geen van allen konden zwemmen. Achteraf gezien best eng, maar geen van de moeders maakte bezwaar, dus gingen we.
Ik heb de biscuit nooit lekker gevonden. Te droog, te smakeloos.
Andere soorten biscuit zijn beter, bijvoorbeeld de digestive biscuits, kokosbiscuit met een laagje suiker, of haverkoekjes.
Ken jij de mariabiscuits?
Oh ja,heerlijk. Mijn oma had een groot voorraadblik. Dan pikte ik er wel eens eentje
BeantwoordenVerwijderenAls kind zijnde vond ik ze heerlijk. Als ik ziek was, wilde ik ze als verwennerij/oppepper altijd eten. Mijn moeder kocht ze dan ook altijd voor me.
BeantwoordenVerwijderenMet boter en suiker gaan ze wel. Net als beschuit. Wij waren ervan overtuigd dat er een spelfout op stond. Beschuit moest het zijn, niet biscuit. Wij hadden het bijna nooit want ook mijn ouders vonden ze niks. Bij ons thuis is lekkers nooit voor de gezondheid geweest. Die 3 keer iets lekkers in de week was het gewoon lekker en dan was er appeltaart of boterkoek op zaterdag en zondag en op woensdag een snoepje. In het weekend aten we geen vla en yoghurt na.
BeantwoordenVerwijderenIk had niks tegen die droge biscuit. Vond ze wel knapperig om te knabbelen, dat laatste deed ik dan ook heel langzaam (terwijl ik scherp luisterde naar de gesprekken van volwassenen tijdens de thee). Weet niet of wij Maria hadden, het kan ook best een merkloze biscuit zijn geweest. Mijn vader sopte de biscuit in de thee, dat vond ik heel vies om te zien. We hadden van die hele donkere thee, Ceylon van Pickwick, losse blaadjes in de theepot, dus dat werd veel te sterke thee.
BeantwoordenVerwijderenDie vind ik wel lekker, en mijn naam staat erop, als kind vond ik dat leuk, eigenlijk nog ☺️
BeantwoordenVerwijderenDegistive koekjes waren er vroeger nog niet,dus die had uw moeder ook nooit kunnen kopen.
BeantwoordenVerwijderenEn cake met boter? Dat heb ik nog nooit gehoord.
Je kunt cake bakken met margarine of met roomboter als ingrediënt. Ik bedoelde niet dat de cake belegd werd met roomboter.
VerwijderenWij hadden ook mariabicuitjes. Maar op zondag mochten we er margarine op smeren en hagelslag erop doen. Taartjes
BeantwoordenVerwijderenJazeker ken ik mariabiscuit. Ik vond en vind ze lekker. Ook kokosbiscuit (brusselse kermis?) En San Fransisco's vond ik lekker. Sommige soorten bestaan nog. Mijn moeder kocht altijd biscuitjes. Bij een vriendinnetje hadden ze altijd maria's in het koektrommeltje. Nooit iets anders. Van die ronde moccakoekjes, gevuld, vond ik het einde. Maar ja die waren veel luxer.
BeantwoordenVerwijderenBrr, niks aan! En niet eens echt 'gezond'. Dan liever die zelfgebakken cake ;-)
BeantwoordenVerwijderenIk ken ze wel maar ze smaken inderdaad niet lekker om zo te eten, het was zoet dus met soppen in de thee was het beter te doen, al kan ik me niet herinneren of we ze vaak hadden.
BeantwoordenVerwijderenLekkerder waren San Fransisco koekjes, brosser waren die.
Inderdaad biscuitjes werden gesopt in de thee, niet te lang want dan viel het biscuitje uit elkaar.
BeantwoordenVerwijderenWij hadden vaak pakken speculaas thuis en die gingen in 1x op... Mariakoekjes vind ik best lekker
BeantwoordenVerwijderen