Toen mijn dochter afgelopen weekend samen met haar jongste dochter een nachtje bij mij kwamen slapen, kwamen de zwangerschappen ter sprake.
Mijn dochter beviel van haar oudste dochtertje precies een jaar na de laatste menstruatiedatum. Exact 365 dagen er na. Was dat dan een zwangerschap van 12 maanden? Nee natuurlijk niet!
Ze is, net als dat ik dat was, onregelmatig in haar menstruaties.
Ik sloeg vaak de hele zomer over. Wel prettig vond ik zelf, in de hele zomer geen gedoe met maandverband en dergelijke. In de praktijk was ik 5 à 6 keer per jaar ongesteld, behalve bij pilgebruik uiteraard. Dochters' menstruatiepatroon lijkt wel wat op dat van mij.
Toen ze contact had met een verloskundige en met een dame van Moeders voor Moeders tijdens haar zwangerschap, gingen die uit van de laatste menstruatiedatum. Dochter had al een echo gehad en meldde dat ze aanzienlijk korter zwanger was dan die laatste datum zou vermoeden.
Ik heb ook bij al mijn zwangerschappen een echo gehad om de duur van de zwangerschap vast te stellen, want een zwangerschapstest geeft wel informatie over het zwanger zijn, maar niet hoe lang je al zwanger bent. Als je onregelmatig menstrueert is dat van belang om te weten.
De dames verloskundige en de dame van de urine van Moeders voor Moeders geloofden mijn dochter niet en bleven vasthouden aan die laatste datum van menstruatie. Dat was richtinggevend, in hun ogen. De verloskundige maakte zich zorgen, want het kind was te klein. Zeker twee maanden! En de dame van Moeders voor Moeders dacht dat het bedrijf niets aan de urine van dochter had. Want urine doneren kan van week 6 t/m week 16 van de zwangerschap. En daarna niet meer. Dus te laat!
Steeds weer moest mijn dochter aangeven dat ze een echo gehad had en dat ze uitging van de duur van de zwangerschap die in de echo berekend was. Ze vond het uiterst irritant! En daarnaast voelde ze zich niet gezien doordat er geen rekening gehouden werd met onregelmatige menstruaties.
En dus wat deed ze bij de zwangerschap waarbij ze zwanger was van mijn jongste kleindochter? Ze nam niet de datum van de laatste menstruatie, maar ging liegen over die datum. Ze rekende, naar aanleiding van de echo om de duur van de zwangerschap vast te stellen terug, en noemde die datum of vulde die datum in. Geen gedoe en verwarring, want die datum snapten verloskundigen en anderen die met de zwangerschap te maken hadden.
In deze zwangerschap was wel iets heel akeligs aan de hand. Want het hoofdje van de foetus zou te klein zijn. Dat zat onder de 1% van de baby's met deze zwangerschapsduur. 99% van de kindjes had een groter hoofd, de rest van het lichaam was prima op schema, alleen het hoofdje niet. Wat alarmerend! En wat moet je daar mee? Zou het micro-encefalie zijn? Er werd (achteraf héél gelukkig!) besloten af te wachten. Later in de zwangerschap zat het hoofdje op een gemiddelde grootte.
Nu heeft ze een vrij klein hoofd, onder gemiddeld, maar met haar verstand is niets mis. Het zal een meetfout geweest zijn, denk ik.
In mijn zwangerschappen had ik alleen in het begin een echo, om de duur van de zwangerschap vast te stellen en verder niet. Soms wel handig, dan krijg je niet van die paniekberichten zoals bij mijn jongste kleindochter. Destijds, toen ik zwanger was, kreeg je alleen een extra echo als de verloskundige de indruk had dat er iets mis was of anders dan anders. Bijvoorbeeld een veel te kleine foetus of een meerling. En niet standaard. Nu weet ik wel, dat je met de echo's van tegenwoordig ook allerlei afwijkingen kunt opsporen en al tijdens de zwangerschap behandelen. Dat heeft zeker voordelen. Maar in geval van mijn jongste kleindochter zorgde het voor onnodige paniek.
dinsdag 29 september 2026
Een heel jaar zwanger?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Wat moeilijk voor je dochter,dat haar visie niet erkend werd door de verloskundigen. En dat ze bij haar tweede kinde maar loog
BeantwoordenVerwijderen