Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 werd ik 66 jaar en kreeg ik mijn eerste pensioen en AOW. Ik had een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij in 2007 op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege dit pensioengat. Ik heb hard gewerkt aan het aflossen van mijn hypotheek. De hypotheek is inmiddels volledig afgelost. Mijn berichten gaan nu over leven met een pensioen.

vrijdag 23 mei 2008

Zuinigaan vindt oude vlam en wacht met spanning op reactie


Lang geleden, erg lang geleden eigenlijk, in 1972/1973, had ik een jaar lang een Duitse vriend. We kwamen elkaar tegen op een jongerencongres, we waren allebei heel verliefd en begonnen een relatie. Ik ben heel vaak een weekje bij hem op bezoek geweest in het Saarland en hij hier, we gingen samen op vakantie, kampeerden samen in Noord-Duitsland.
Saarland is dat kleine stukje Duitsland links, vlakbij Luxemburg

De relatie is uitgeraakt, om redenen die er niet zo toe doen, maar ik had al heel lang, dat ik dacht: hoe zou het met G. zijn. Toen neusde ik voor mijn werk wat in het Duitse telefoonboek op internet en zag dat zoekopdrachten op voor- en achternaam mogelijk zijn en er is ook een zogenaamde Umkreisfinder. Nou heeft mijn vroegere vlam niet zo’n gangbare achternaam, dus ik achtte mijzelf kansrijk. En ja hoor, binnen een straal van 25 kilometer van zijn oude woonplaats vond ik G. toen ik alleen de achternaam in-typte vond ik op hetzelfde adres, maar met een ander telefoonnummer, ook nog de voornaam en achternaam van de vader van G. Toen wist ik het helemaal zeker, ik had G. gevonden, geen twijfel mogelijk. Hij woont daar en zijn vader of beide ouders wonen in hetzelfde huis. Misschien heeft hij zijn hulpbehoevende ouder(s) in huis genomen, of woont hij nog steeds bij zijn ouders, lijkt me raar voor een 55 jarige, maar het kan. Ik ben verbaasd over het feit dan vader H. nog leeft, hij moet tegen de 90 zijn!
Ik heb vorige week een brief geschreven en wacht in spanning op antwoord. Misschien wil hij helemaal niets en reageert hij niet, goed mogelijk, maar misschien wil hij ook wel contact. Dat zou leuk zijn na bijna 35 jaar! Ik ben gewoon heel benieuwd hoe het hem vergaan is.
Ik kijk elke dag in mijn e-mailbox!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten