Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

maandag 9 februari 2009

Lekke band!

09/02/2009
De voorband van mijn fiets is lek! Het is een heel klein gaatje. De eerste dag, afgelopen vrijdag, liep de band in ongeveer 1,5 dag leeg. Nu gaat het iets sneller. Vanochtend voordat ik naar mijn werk ging, heb ik de band opgepompt. Toen ik weer naar huis fietste, kon het nog net. Ik heb de band met opzet niet in het weekend geplakt. Zo’n piepklein gaatje is namelijk lastig te vinden. Door gebruik van de fiets wordt het gaatje vanzelf wat groter. Ik breng de fiets niet naar de fietsenmaker, dat kost me te veel geld. Tegenwoordig is het zo dat de fietsenmaker geen fietsen meer uitleent. Als je de fiets wegbrengt, moet je een fiets huren, een gratis leenfiets wordt niet meer verstrekt. Het bandenplakken kost ongeveer €7,50, de huur kost €5, dus een lekke band kost €12,50 en dat vind ik gewoon te veel. Helaas is de dichtstbijzijnde fietsenmaker op ongeveer 45 minuten lopen van mijn woonadres. Mijn conclusie: oppompen en zelf plakken is de goedkoopste oplossing.
Alleen, bandenplakken is niet bepaald mijn hobby! Ik heb jongste dochter afgelopen weekend nog gevraagd of ze nog plakles wilde: dan plakt zij de band en geef ik aanwijzingen. Het leek mij een heel handige oplossing, dan hoefde ik het klusje zelf niet te doen, maar ze vond dat ze al genoeg lessen van mij had gehad, ze kan het al. Helaas is het ook niet haar hobby.
De vader van mijn kinderen kon heel goed en snel bandenplakken, binnen 10 minuten had hij het voor elkaar en hij vond het nog leuk ook. Soms mis ik zijn hulp wel, maar hij kan het niet meer.  Ooit, zo’n 25-30 jaar geleden, heeft hij maanden op de fietsenwerkplaats van de psychiatrische inrichting gewerkt als therapie, in totaal zeker 1,5 jaar en hij kon erg goed fietsen repareren. Hij heeft ons gezin in onze studententijd en bijstandsperiode handenvol geld uitgespaard. Maar bandenplakken en een nieuwe fietslamp monteren kan ik nu beter dan hij dat kan!
Ik word er eigenlijk heel triest van, dat hij zo achteruitgegaan is.
Daarnet heb ik nog eens even in de band geknepen en ik ga nu toch maar een bak water pakken, het gaatje opsporen en proberen te plakken en geld besparen!

Update: de diagnose is niet bemoedigend, het wordt helemaal niets met dat geld besparen, in de zijkant van de buitenband zitten scheurtjes. Ik ben verontwaardigd, want ik heb op 11 april 2008 de buitenband laten vervangen en nu al moet de band vervangen worden. Het lijkt erop dat er een oude band is gebruikt, waarvan het rubber niet al te best meer was. Heel vervelend, de fietsenmaker bestaat niet meer, dus reclameren lukt niet. De binnenband moet ook vervangen: er zitten 2 plakkers deels meer over elkaar geplakt en onder één plakker zit een gat. (dat over elkaar plakken heb ik zelf zo’n 2 jaar geleden gedaan, het is heel lang goed gegaan, maar nu niet meer) Dus plakken moet over 2 plakkers heen. Eigenlijk wordt dat niets, je kunt niet eindeloos plakkers blijven plakken, dus dat wordt een dure grap: ongeveer 45 euro voor een binnen- en een buitenband.
Ik denk dat ik toch maar het beste beide banden, de binnen- en de buitenband, tegelijk kan laten vervangen, dat is namelijk maar 1 keer arbeidsloon, anders kan ik binnenkort nog een keertje.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten