Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

dinsdag 3 april 2012

Meer schuldsaneringen

Volgens een bericht op nu.nl waren er in 2011 bijna 30% meer schuldsaneringen dan in 2010. Daarbij gaat het zowel om zelfstandige ondernemers als om particulieren. Ik vind dat een enorme toename van het aantal schuldsaneringen! Het ging vorig jaar om 15.000 schuldsaneringen waar een rechter aan te pas kwam.
Zou het zo zijn dat er vóór afgelopen jaar maar heel weinig schuldsaneringen waren? En blijft het aantal schuldsaneringen vanaf nu stabiel op ongeveer 15.000, of zou het aantal nog verder stijgen met nog weer 30% of misschien wel meer?
Naast die schuldsaneringen met een bewindvoerder, zijn er ook heel veel mensen die op eigen kracht proberen weer uit de schulden te komen. Ik neem aan dat het om nog veel meer mensen gaat die zelf hun schulden oplossen. Bij elkaar opgeteld moeten het er heel veel zijn!

Ik merk helemaal niets van schuldsaneringen, mijn collega's en vrienden geven de indruk dat ze geld genoeg hebben en soms met bakken uitgeven: skivakantie hier, gezellig etentje daar, nieuwe schoenen, nieuwe auto, ze kopen een ander huis. Voor zover er in mijn werkomgeving of privéomgeving mensen schulden hebben, weten ze dat héél goed te verbergen. Het lijkt alsof iedereen het financieel heel goed getroffen heeft.

Niet dat ik jaloers ben, ik ben heel tevreden met mijn eigen huis, mijn fijne tuin met heel veel groen, mijn heerlijke verwarming en ik kom qua eten en drinken niets te kort. Ik heb een vaste baan, waarbij het al heel raar moet lopen wil ik die kwijt raken, ik werk 4 dagen per week, daardoor is mijn inkomen wat lager, maar ik heb wel lekker veel vrije tijd.
Wat wil een mens nog meer?

Nou ja, ik zou op termijn wel weer een auto willen, dan ben ik weer wat mobieler. Maar tot nu toe red ik het prima met fiets en bus.

11 opmerkingen:

  1. Ik ken persoonlijk maar 1 iemand met aanzienlijke schulden (niet helemaal zijn schuld) en die is bezig ze zelf af te lossen, maar met behulp van een bewindvoerder. Er word niks gesaneerd, want alles moet gewoon betaald worden. Het is een lange rit, maar er word enorm hard aan gewerkt.

    Zelf doe ik vooral mijn best om elke maand netjes rond te komen van het geld dat er wel is. Dat ik straks geen huis meer heb, hoef ik me niet druk om te maken. Dat is voor mij best heel prettig. Toch moeten er elke maand rekeningen betaald worden, die ik per definitie niet te laat wil betalen.

    Ik denk ook dat er veel mensen tijdelijk geen werk hebben en dat die situatie langer duurt (of duurde) dan gepland. Daardoor kunnen schulden best oplopen. Uiteindelijk moet alles toch afgelost worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zou het niet zo zijn, dat mensen zich schamen om het te vertellen? Ik ken 1 persoon met schulden, maar die had ze al voor de crisis en alles wordt netjes afbetaald.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik ken iemand die er voor de crisis in heeft gezeten, verdiend, dat zeker. Ik vind het aan de ene kant mooi dat mensen zo een tweede kans kunnen krijgen, aan de andere kant gaat het vaak ten koste van ondernemers, die hun geld (of het leeuwendeel daarvan) nooit meer terugzien. Want in veel gevallen is voor hen de keuze tussen nooit meer iets krijgen, of naar de nukken van de schuldenaar, of gegarandeerd bijvoorbeeld nog tien of twintig procent terugkrijgen. Op het moment weet ik van niemand in mijn omgeving dat hij of zij in de schuldsanering zit, maar ik denk dat er ook veel mensen zijn die het niet (willen) laten zien.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ken er wel meer.Maar dat zien de buitenstaanders er aan de buitenkant niet aan af.De mensen die op vakantie gaan, die onthouden we.Er gaan er ook best veel niet,maar daar word minder over gesproken.Als iemand net als ik door het park loopt, kan ik niet zien of die ander weinig geld heeft.Dure kleding haal ik er tussenuit, maar gewone kleding zegt niets over geld hebben of juist niet.Ik heb het nu ook echt minder dan voorheen, maar derden zien dat niet.Niet door schaamte,maar omdat je er niet altijd over praat met iedereen.Dus voor de wat minder naasten is er niets veranderd bij mij thuis.
    En tuurlijk is het lastig voor de ondernemers als ze hun geld niet terug krijgen.Maar er zijn ook erg veel ondernemers die wel erg graag gebruik maken van mensen die kopen op afbetaling.Die calculeren dat stuk risico gewoon in en maken alsnog heel veel winst.
    Van de 15.000 aanvragen, waren er 12.000 van particulieren.En het is geen lolletje hoor, de schuldsanering.Ik ben dankbaar dat ik er geen gebruik van hoef te maken.
    groet Esther

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En er zijn ook best veel ondernemers die te weinig opdrachten krijgen, of waarbij de opdrachtgever pas máánden later betaalt (of niet).

      Verwijderen
    2. Ja, dat laatste is ook een lekkere. Op zich heb ik genoeg werk, maar op het moment heb ik nog openstaande facturen die goed zijn voor zo'n twee maanden omzet.

      Verwijderen
  5. Ik vind het ook niet reëel dat alle bezuinigingen en prijsstijgingen maar afgewenteld worden op de consument. Dus op ons. Alles maar dan ook alles wordt duurder. Op een gegeven moment kunnen, wij dit toch ook allemaal niet meer betalen.
    Nu is deze blog groep erg bewust bezig met kosten drukken, besparen e.d. om geld over te houden. Bij mensen waar dit besef later of niet komt, komen hierdoor sneller in de problemen.
    Persoonlijk vind ik dus dat er ook een schuld ligt bij de overheid.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Bij zulke berichten denk ik meteen aan al die zorgen,die die mensen hebben. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Tja, juist de mensen die het geld makkelijk uitgeven aan allerlei materieele,kortdurende geneugten zoals een nieuwe auto ,vakanties en een duur huis zijn de mensen die vrij grote risico's lopen om in de schuldhulpverlening te komen. De (of 1) van de kostwinners hoeft maar werkloos te worden/ziek te worden of te gaan scheiden en het is zover. Uitgaven zijn vaak op de huidge inkomenssituatie gebaseerd. Wij genieten van het leven door max 2 x per jaar op vakantie te gaan, niet te duur te wonen en een tweedehands auto te rijden. Oude TV , niet te dure kleding. We werken samen fulltime al meer dan 20 jaar en hebben daardoor veel kunnen sparen en zijn nu financeel onafhankelijk. We kunnen daardoor een ander ook eens (financieel) helpen en wat aan vrijwilligers werk doen. Geeft een heerlijk gevoel, ons leven is in balans en stress hebben we niet meer. De luxe zegt ons niets, de onafhankelijkheid en vrijheid des te meer.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik ken twee mensen die in het traject van de schuldsanering zitten dankzij verslaving. Maar voordat je er geaccepteerd wordt... Dat duurt maanden! Wat een rompslomp. Daar zit niemand op te wachten..

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Als ik moe ben, zoals nu, droom ik van pensioenen wel meteen. Als ik fit ben, vind ik mijn werk leuk en nee, nog lang niet met pensioen.
    Vandaag en gisteren ben ik moe, dus ik dnk weer,is het voldoende 1622 inmiddels netto per maand. Stelde pee email een vraag aan Greenwheels, totwelke leeftijd mag ik auto huren.
    Realistischer is het om een paar jaar bij te werken. Zucht.
    Ik zit ineen riantere positie, maar toch zie ik leeuwen en beren.

    BeantwoordenVerwijderen