Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

zondag 2 maart 2014

Het bejaardenhuis oftewel verzorgingshuis

Toen ik een klein meisje was, was het bejaardenhuis niet heel vanzelfsprekend. Ik weet nog dat mijn grootouders het toen nieuwe fenomeen bejaardenhuizen volop bespraken. Het leek hun wel wat, zo'n huis, dus gaven ze zich op voor het fonkelnieuwe bejaardenhuis. Een oudtante en een oudoom van mij woonden in een heel ouderwets bejaardenhuis, een gasthuis, met slaapzalen, en huiskamers. Nul privacy en voortdurend dementerende bejaarden om je heen als je op bezoek kwam.
Maar de nieuwe bejaardenhuizen, dat was de toekomst! Volgens Wikipedia werd pas in 1965 het eerste moderne bejaardenhuis in Nederland geopend. Ruim, met een kamer voor jezelf, gezellig samen naar de eetzaal, waar ook koffie en thee gedronken werd. In diezelfde eetzaal waren ook optredens van toneelclubs, werd een film vertoond en werd er kerst en sinterklaas gevierd.
Mijn beppe (oma), haar schoonzuster, haar broer en veel anderen van haar generatie namen hun intrek in het bejaardenhuis en genoten daar hun oude dag. Vanaf 1968 tot 1984 woonde mijn beppe in het bejaardenhuis, ik denk zo'n 16 jaar. Ze overleed toen ze 87 jaar was. In feite maakte dat bejaardenhuis deel uit van ons leven, want daar woonde beppe.
Toen namen ook relatief gezonde, vitale mensen, hun intrek in een bejaardenhuis. Ze hadden weinig zorg nodig en leefden daar betrekkelijk zelfstandig. Wat ik mij toen niet realiseerde, was dat het bejaardenhuis van toen, in de vorm waarin het toen functioneerde, maar van heel erg korte duur was, hooguit 30 à 40 jaar.
In de loop van de jaren is het bejaardenhuis, nu meestal verzorgingshuis geheten, een plek geworden voor mensen die heel veel zorg nodig hebben. Het heeft in 2006 heel veel moeite gekost om de dame van de indicatiecommissie ervan te overtuigen dat mijn moeder, die op haar 81e ineens rolstoel gebonden werd en geen stap meer kon lopen, niet meer kon leren om in haar rolstoel in haar eigen huis zelfstandig te functioneren. Ik zat bij het gesprek en ik luisterde met verbazing naar de vragen die gesteld werden. Mijn moeder was angstig en vol wanhoop. Ze was bang dat ze toch niet naar het verzorgingshuis "mocht". Op dat moment leerde ik dat mensen zeker niet zomaar meer in een verzorgingshuis opgenomen worden. De zorg in een verzorgingshuis is dan ook behoorlijk intensief, het is in feite zeer specialistisch werk. Mensen worden geholpen met wassen, aankleden, de kamer wordt schoongemaakt, medicijnen worden toegediend, insuline gespoten, steunkousen worden aangetrokken en ook weer uitgetrokken. Incontinentiemateriaal wordt besteld en anti-doorligmateriaal wordt geregeld om akelige doorlig-wonden te voorkomen.

En nu? Nu gaan veel verzorgingshuizen sluiten. Ongeveer 800 van de 2000 verpleeg- en verzorgingstehuizen verdwijnen. Wat moet er met dementerende of lichamelijk hulpbehoevende ouderen gebeuren?

17 opmerkingen:

  1. Ja, het is van de gekken. Ik weet het ook niet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik begrijp deze bezuiniging ook niet .....

      Roos

      Verwijderen
  2. Sinds deze week heeft mijn moeder daar ook een plekje. Je wilt niet weten wat daar aan vooraf is gegaan, zucht...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het beangstigt me. Er komen steeds meer oudere mensen. Er wordt bezuinigd op de thuiszorg. Verzorgingshuizen sluiten. Moet ik over zo'n 15 jaar dan verhongeren en vervuilen in huis?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mijn moeder is sinds 9 maanden opgenomen in een verpleeghuis...Ik ben enorm geschrokken van de slechte communicatie tussen artsen en verpleegkundigen. En de vele fouten die er zijn gemaakt...Gelukkig is mijn moeder mondig genoeg om voor zich zelf op te komen. Ze is nu overgeplaatst naar een andere afdeling met lieve, kundige en betrokken verpleegkundigen. Het is goed dat er verpleeghuizen zijn voor mensen die 24 uur per dag zorg nodig hebben maar anders: vooral thuis (met enige aanpassingen en hulp)blijven wonen!! En hier wringt het: de overheid verwacht dat iedereen deelneemt aan het arbeidsproces maar tevens ook mantelzorg verleent aan ouders, buren, vrienden etc. indien nodig. Niet iedere hulpbehoevende heeft zo'n vangnet van mantelzorgers. Niet iedereen is geschikt als mantelzorger. Ik verwacht dat er een grote tweedeling zal ontstaan: de hulpbehoevenden die particuliere hulp inkopen en hulpbehoevenden die afhankelijk zijn van de reguliere zorg...WMT

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In geval van mijn moeder was de thuiszorg in één woord DRAMA!! Met alle aanpassingen van dien en hulp van kinderen, scoorde in mijn ogen, de thuiszorg een vette onvoldoende. Écht drama...

      Verwijderen
    2. Wij zijn juist enorm geschrokken van het niveau, de kwaliteit en de betrokkenheid van de verpleegkundigen in het verpleeghuis. Verkeerde pillen geven, zo heeft mijn moeder een keer een dag slapend doorgebracht omdat ze haar slaappillen hadden gegeven, bont en blauwe armen omdat een verpleegkundige niet kan prikken...mijn moeder had een dubbele longontsteking: niet door de verpleegkundigen geconstateerd maar door een toevallig langskomende fysiotherapeut die direkt een arts heeft ingeschakeld, verkeerde infuuszakken of sondevoeding toedienen, we waren constant alert... nu ligt ze op een andere afdeling...veel ouderen zijn niet zo mondig om voor zichzelf op te komen en het feit blijft toch dat ze afhankelijk zijn van deze hulp, een klacht indienen kan ook weer nadelig zijn voor jezelf omdat je afhankelijk bent van hen voor hulp. WMT

      Verwijderen
    3. Het is niet mijn bedoeling om alle verpleegkundigen over een kam te scheren, wij hebben alleen zeer slechte ervaringen gehad. Mijn moeder ligt nu op een andere afdeling waar geweldige lieve en betrokken verpleegkundigen werken die hun werk uitmuntend doen. Er wordt teveel bezuinigd op zorg...dit komt de kwaliteit niet ten goede... WMT

      Verwijderen
    4. Hee, als jullie het zelf zo goed kunnen, neem je ouders dan in huis,
      Zorg zelf voor ze ipv alleen maar kritiek te hebben op mensen die zich ongans werken voor een niks loontje!

      Verwijderen
    5. Ik lees niet alleen maar kritiek.
      Er is kritiek op 1 afdeling en tevredenheid over een andere afdeling.

      Als mijn ouder op een afdeling lag waar dergelike fouten werden gemaakt, dan zou ik ook klagen en terecht!

      Verwijderen
    6. Mag ik hierop reageren?? Ik vind dat je pas mag oordelen als je zelf het werk doet in de verzorging. Ik werk 16 uur in een verzorgingshuis en 16 uur als wijk ziekenverzorgende. Dus ik weet waar ik over praat. In het verzorgingshuis werk je je de pleuris, de zorg is zwaar , de personeelsbezetting is krap. De zorg die wij leveren is goed en kundig. In de wijk ziek ik nu al schrijnende gevallen van mensen die eigenlijk niet meer thuis kunnen. Het verzorgingshuis waar ik werk gaat over 2 jaar sluiten. Ik hou mijn hart vast. In de wijk zullen wij het druk krijgen. Ik vind het jammer dat er zoveel kritiek is op het verzorgend personeel. okee, natuurlijk lopen er rotte appels tussen maar van mezelf kan ik zeggen dat ik er goed in ben. Waar ik alleen af en toe erg druk mee ben is die familie die allerlei eisen stellen aan de verzorging van moeder. Ik heb het soms drukker met familie dan met de bewoner/ cliént zelf. Geef het aan ons over, accepteer dat je pa/ma zorg nodig heeft en dwing niet allerlei zaken af. Stop je energie in je moeder of vader in plaats van te zeiken dat er een onderbroek verdwenen is . Moe word ik ervan. Vaak is het acceptatieprobleem een issue bij familie en daar worden wij de dupe van. Ik heb zelf een vader in het verpleeghuis. Als het de spuigaten uitloopt zal ik me ermee bemoeien, verder doe ik alleen leuke dingen met hem en bemoei me niet met de verpleging.

      Verwijderen
    7. Ik begrijp je gevoelens en je reaktie, ik heb het over 1 afdeling, de afdeling waar mijn moeder nu ligt is prima! Je ouders in huis nemen is niet voor iedereen een optie...ik ben geen gekwalificeerd verpleegkundige, kan geen sondevoeding verwisselen/ toedienen, medicijnen toedienen etc. Ik denk ook niet dat dit aan mantelzorgers moet worden toegelaten. De overheid gaat er ook vanuit dat iedereen aan het arbeidsproces deelneemt en mantelzorg verleent indien nodig. Raadselachtig hoe dit te combineren...dagelijks...en dit voor langere tijd...zonder zelf eraan onderdoor te gaan...WMT

      Verwijderen
  5. Vanaf 1 januari 2015 is het de bedoeling van de regering, dat er verschillende wetsveranderingen in de AWBZ, de Wmo en de zorgverzekeringswet zullen plaats vinden. Er kan dan geen indicatie meer worden gesteld voor een verzorgingshuis, dus er zal niemand meer bij kunnen komen.

    Verder zal er een scheiding komen tussen zorg en wonen. Men kan nog wel een indicatie krijgen voor de zorg, die noodzakelijk is zoals in een verpleeghuis, maar de kosten voor wonen dienen zelf te worden bekostigd. Er wordt uitgegaan van de 'eigen kracht' van de mensen. Maar dit betreft een kwetsbare groep en het komt erop neer, dat mensen het zelf mogen uitzoeken.

    Per 1-1-15 gaat persoonlijke verzorging (hulp bij douchen en aankleden etc) vanuit de AWBZ zeer waarschijnlijk over naar de zorgverzekeraar en die gaat ongetwijfeld meer premie vragen hiervoor. Begeleiding gaat vanuit de AWBZ over naar de Wmo bij de gemeente, maar de gemeentes worden steeds meer financieel gekort en dienen dezelfde hoeveelheid zorg voor minder geld uit te voeren.

    De AWBZ wordt uitgekleed, maar de premie gaat niet omlaag, rara hoe kan dit?? Ook wordt de Wmo aangepast en deze wordt verder uitgekleed. Deze gehele transitie zal volgens mij leiden tot een enorme verschraling van de zorg, ieder is op zichzelf aangewezen, en ondertussen worden we op elk onderdeel zwaar financieel belast als we ervan gebruik willen maken.... Maar er lijken zich maar weinig mensen bewust te zijn wat er boven ons hoofd hangt en wat voor grote gevolgen deze wetsvoorstellen zullen hebben, helaas.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Misschien bij de komende gemeenteraadsverkiezingen de grootste boosdoeners in de landelijke politiek links laten liggen en kiezen voor een landelijke partij die betere ideeën heeft. De leiders van de (landelijke) partijen zijn druk bezig t.b.v. de gemeenteraadsverkiezingen (eigen belang, geen gemeente-belang) . Verliezen in de gemeentes zal zeker invloed hebben op het regeringsbeleid!

      Verwijderen
  6. Misschien wordt het tijd voor de pil van Drion?!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Belachelijk is dit inderdaad! Het schijnt ook dat wanneer je zelf gespaard hebt in je leven dat je dit dan gewoon tegenwoordig eerst op moet maken. Dus specialistische zorg en
    hulpmiddelen moet inkopen alvorens je iets van de regering krijgt...

    BeantwoordenVerwijderen