Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 werd ik 66 jaar en kreeg ik mijn eerste pensioen en AOW. Ik had een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij in 2007 op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege dit pensioengat. Ik heb hard gewerkt aan het aflossen van mijn hypotheek. De hypotheek is inmiddels volledig afgelost. Mijn berichten gaan nu over leven met een pensioen.

zondag 23 december 2018

Kerstvakantie!

Vanaf dit weekend heb ik vakantie tot 7 januari. Ik was er nu ook echt aan toe,  aan deze kerstvakantie! Veel meer dan tijdens de vakanties in het afgelopen jaar realiseer ik me dat ik binnenkort altijd vakantie heb! Ik stond er een jaar geleden vrijwel niet bij stil dat het hoogstwaarschijnlijk de allerlaatste kerstvakantie zou zijn. Nu veel meer! Ik merk ook dat ik nu beter naar mijn pensioen toe groei. Tijdens de zomervakantie en ook in de herfstvakantie was niet duidelijk wie mijn opvolger zou worden en ik maakte me zorgen. Mijn hoofd stond niet naar pensioen, ik kon mijn werk niet goed loslaten. Ik heb nu mijn opvolgster gedurende 4 werkdagen ingewerkt en ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt.
Over een tijdje nooit meer werken! Het voelt nog steeds als bijzonder. Tegen mijn dochter zei ik dat ik in de vakantie lekker niets ging doen, maar dat vond zij helemaal niet een goede omschrijving van wat ik wilde doen: lezen in de vele nog ongelezen boeken die ik heb liggen, series kijken, foute kerstfilms kijken op TV en Netflix, zwemmen, uitslapen, oppassen, met kerst gezellig samen eten met  mijn schoon-, klein- en eigen kinderen. Daarna nog weer uit eten omdat het leuk is. Dochter vond dat ik wel degelijk iets deed en vond de woorden niets doen helemaal fout!

Ik vind het al heel wat dat ik van mijzelf niet van alles hoef en gewoon lekker tot rust kom. Ik denk dan aan mijn vader die mij zeer lui vond als ik "niets" deed. Ik moest mijn diensten aanbieden in de huishouding en spontaan afwassen, stofzuigen, ramen lappen, strijken, boodschappen doen etc.En vooral dat spontaan, helemaal uit mijzelf deze dingen doen vond ik een lastige vraag voor een kind van 9 of 10. Lezen was lui en dat mocht eigenlijk niet en uitslapen al helemaal niet. Voor mijn broer golden dat soort eisen niet. Die mocht gewoon doen waar hij zin in had, want dat was een jongen.
Ik vond toen dat mijn vader veel van mij als kind vroeg en dat vind ik nog steeds.

7 opmerkingen:

  1. Wat een heerlijke plannen deze kerstvakantie. Fijn ook dat deze tweede aanloop naar je pensioen beter verloopt.

    Inderdaad hoge eisen aan een kind van 9-10. En dat terwijl lezen zo belangrijk is op die leeftijd qua taalontwikkeling en spelling.
    Klusjes moeten soms ook (ook voor kinderen), maar dan wel voor allemaal en niet verplicht - spontaan....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed dat je je bewust bent van de invloed van je opvoeding op hoe je je voelt.

    Ikzelf had een moeder die gewoon heel erg energiek is. Zelf heb ik wat minder energie. Daardoor liep ik op een gegeven moment vast, omdat ik haar nadeed, maar daar eigenlijk niet de energie voor had. Ik moet er af en toe bewust aan denken dat ik meer oplaadtijd nodig heb en dus af en toe mag/moet ... uitrusten. ("Luieren").

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn moeder was juist helemaal niet zo energiek, altijd moe, altijd pijn. Daarom moest ik van mijn vader ook spontaan allerlei taken van haar overnemen. Ik was "jong en sterk", dus nietsdoen was pure luiheid en daarmee deed ik mijn arme moedertje tekort.

      Verwijderen
    2. Verschillende soorten opvoedingen, toevallig min of meer dezelfde uitkomst: je schuldig voelen als je even uitrust of even niets nuttigs doet.

      Verwijderen
  3. Ik heb geleerd bij de yoga: niets doen is ook iets doen!
    Het lichaam en de geest tot rust brengen en herstellen.
    Van thuis uit was niets doen taboe, ledigheid is des duivels oorkussen was hun motto.
    Als ik eens in de het midden van de nacht thuis kwam van een feestje moest ik er toch uit om half 9 in de ochtend, in de avond was ik gebroken.
    Tja dan moest ik het maar niet zo laat maken was hun antwoord.
    Altijd waren ze bezig, ik ook hoor nu...... alleen met mate en plan ik er rust tussen in.

    Ik roep altijd niets moet alles mag.

    Fijne en rustige feestdagen allemaal!

    Groet V

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuke kerst(vakantie) wordt het voor jou! Veel plezier!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik hoop,dat je leert doen,waar je zin in hebt. Zonder label van nuttig of nietsdoen.

    BeantwoordenVerwijderen