zondag 28 juli 2019

Kamperen ruim 50 jaar geleden

Toen ik een kind was, kampeerde ik met mijn ouders in Nederland en ook in Frankrijk, Luxemburg, Duitsland en Zwitserland en ook de Italiaanse alpen.
Hoe zag dat kamperen er uit?
In vergelijking met nu was het primitief tot zeer primitief. Er was een grasveld, er was ergens een waterkraan en verder was er soms, in het ergste geval, alleen een gat in de grond met een houten huisje er boven. Dat was dan de WC. Bij de waterkraan moest je water halen en daar moest je je ook wassen, in het open veld. Dat bleef bij poetsen van je gezicht en het wassen van de handen. Zo kampeerden Haagse vrienden van mijn ouders het liefst en wij hebben regelmatig samen gekampeerd.
Het grasveld was lang niet altijd vlak, zeker in Zwitserland niet. Ik herinner mij een camping waar mijn broertje en ik de tent uitrolden. Dat kwam doordat de tent op een helling stond en de uitgang van de tent lager was dan het achterste gedeelte van de tent. Het had beter andersom gekund, dan waren we naar achteren gerold. Maar zoals de tent stond, hadden we vanuit de tent uitzicht op het meer, de Vierwaldstättersee, ook wat waard natuurlijk! In de WC op die camping aan het meer was geen toiletpapier, alleen stukjes krant om je billen mee te poetsen.

Ik vergeet nooit weer de eerste keer dat ik als tienjarige in Frankrijk op een camping een hurktoilet binnenkwam. Ik dacht dat ik mij vergiste en een douche zag en zocht verder in het toiletgebouwtje om een WC, maar die was er niet.  Terug naar de tent: "papa, ik kan de WC niet vinden!" Pa mee en hij vertelde mij dat het hurktoilet de WC was en legde mij uit hoe ik moest staan en hoe ik moest doorspoelen. Ik plaste al die eerste keer over mijn voeten (in slippers) en vond die Fransen maar een raar volk! Op diezelfde camping waren alle douches koud en was er ook geen warm afwaswater. Kortom, het was behelpen!

Toch vonden we het heel leuk, kamperen in het buitenland. We stapten met ons vieren in een afgeladen DAF met imperiaal. Twee tenten mee, ééntje voor mijn ouders en ééntje voor mij en mijn broertje.
imperiaal op het dak van een personenauto
Op de achterbank zaten we op de slaapzakken, want die konden we verder nergens kwijt, en dan tuften we door Europa.  We zagen wat van de wereld: heuvels en bergen met sneeuw! Altijd naar het zuiden, het kwam niet bij mijn ouders op om naar Scandinavië te gaan.
Kamperen was in die tijd zeker avontuurlijk, want zonder internet geen reserveringen, je ging gewoon ergens op goed geluk naar toe. We hadden overigens wel altijd een een campingboek van de ANWB bij ons, waar alle redelijk  tot goede campings in beschreven stonden. Enige planning was er wel. Als we een camping niet konden vinden wegens slechte bewegwijzering, dan vonden we wel een andere.
Kamperen nu is een stuk luxueuzer geworden, met elektriciteit, wifi, soms stromend water bij iedere kampeerplek.
Heb jij als kind gekampeerd?

28 opmerkingen:

  1. Ja! Ook met dat anwb campingboek, al waren er in ons geval wel (vaak lauwe) douches. Wel dat grasveld, wen beperkt aantal waterkranen en hurkwc's

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De Haagse vrienden van mijn ouders waren lid van een campingclub en kampeerden altijd zeer sportief, vandaar die campings waar bijna niets was. Er waren ook in die tijd waarschijnlijk wel andere met iets meer luxe.

      Verwijderen
  2. Wij kampeerden ook. Iets minder primitief dam jij. Vaak op een dag camping vlak bij Amsterdam. Dan gingen we savonds weer Terug. Maar ook wel met een oude vouwwagen richting Frankrijk. Vaak gemeente camping en altijd zonder te reserveren. Ging altijd goed. Vonden we het er leuk stonden we er wat langer. Was het niets dan vertrokken we de volgende dag weer. Meertal in de buurt van een meer of stroompje waar we konden afkoelen. Nooit een luxe camping. Daar was het te druk en wij gingen voor de rust. Wc nol onder de arm mee. En wel altijd een warme douche.
    Toen ik later met manlief campeerde in het Oostblok op de fiets en tent mee, hadden we geen luxe. Douche was er wel, maar geen douchekoppen. Water stroomde gewoon uit de leiding uit de muur naar beneden. Geen douche hokjes, maar een douchehok waar iedereeen gewoon stond te douchen. Meerdere mensen tegelijk. Gelukkig zat er bij de wc wel een deur in😏.
    Het nadeel van daar kamperen was dat er weinig campings waren en dat als er een vol was je soms weer 30km moest fietsen naar de volgende. En dat je bij de plaatselijke politiepost een stempel moest halen voor je overnachting. Anders kreeg je problemen als je het land weer uitging.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Niet als kind, wel de afgelopen jaren elke zomer een paar dagen met de tent op pad om met een groep vrienden chillen. Dat is ook vrij eenvoudig want niet op een echte camping, we huren een trailertje met wc en douche erin. Ik vind het altijd erg leuk.

    Jouw ouders waren best avontuurlijk In die tijd kwamen de meeste mensen niet voorbij Valkenburg, dat vonden ze al een hele reis.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een avonturen! Tegenwoordig zijn de campings wel verandert, soms noemen ze het zelfs glamping.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, net als jij met ouders en broer door West-Europa. Maar nooit zo primitief als jij beschrijft. Thuis een goede camping uitgekozen, ANWB-gids mee voor het geval die camping tegen viel. Bij aankomst eerst het sanitairgebouw checken, alleen als dat brandschoon was, gingen mijn ouders zich aanmelden bij de receptie, anders door naar een volgende camping. Ook toen al waren er Franse campings met gewone toiletten, voor mijn moeder noodzakelijk, want zij kon 1 knie niet buigen, dus een hurktoilet is dan simpelweg niet te gebruiken. Goede herinneringen aan het blik campingboter (kuipjes bestonden toen nog niet, in zo'n blik was het niet erg als de boter smolt, al smaakte die boter wel raar), een boodschappennet met drinken in de rivier, zodat je gekoeld drinken had. Want we hadden wel een koelbox, maar op deze manier bleef daarin meer ruimte voor kaas, vlees(waren) enz. Dat was een mooie tijd!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Slechts eenmaal, geen succes (moeder hoogzwanger en niet mobiel). Soms gingen we een weekje naar een huisje op de veluwe, dat vonden we ook geweldig want er was een boerderij naast.
    Ik vind het enorm ondernemend van jouw ouders om -voor mijn gevoel- de hele wereld over te reizen voor vakantie! Best vooruitstrevend.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We begonnen in Duitsland, daar was mijn vader dankzij de Duitse bezetters als dwangarbeider al vaker geweest. Voordeel was dat hij de taal heel goed kende en ook ondanks deze dwangarbeid Duitse vrienden had die hem aan het einde van de oorlog na een bombardement gered hadden. Die mensen hebben we bezocht en toen kampeerden we in hun achtertuin.
      Na een aantal jaren Duitsland en Zwitserland durfde hij Frankrijk ook wel aan. In die vakanties reed hij in een Franse auto, een Simca (Société Industrielle de Mécanique et de Carrosserie Automobile). Het automerk bestaat nu niet meer.

      Verwijderen
    2. Hihi, dankzij de bezetter kwamen jullie in Duitsland? Jouw vader vond die jaren dwangarbeid ongetwijfeld niet erg fijn.

      Verwijderen
  7. Die goeie, ouwe tijd....... Dientje

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Als kind niet, mijn ouders hadden een boot, tot mijn 20e elk weekend en vakanties mee geweest. Ook vrij primitief, wc'tje in de punt vd boot en een kleine watertank, wassen was dus zwemmen.
    Pas in 1985 met man en kind gaan kamperen en dat jaren gedaan, simpele campings uit het kleine ANWB boekje, was fijn. Met nieuwe partner 1x gedaan, toen kocht hij maar een huis in Frankrijk want kamperen vond hij minder leuk, was wel fijne vakantie de eerste keer

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Leuke herinneringen allemaal!
    Mijn vader heeft een jaar voor zijn werk in Noorwegen gezeten, en mijn moeder mocht daar ook een aantal maanden zijn. Zijn altijd Noorwegen fan gebleven, al was het vaak te duur om naar Scandinavie te gaan en werd het meestal Frankrijk...

    Toch ben ik er geweest, toen ik 2 was en toen ik 6 was, en speelde er met de kinderen van de Noorse vrienden waar mijn ouders hun hele leven contact mee hebben gehouden. Erg leuk, ik weet er nog vrij veel van. Behalve het logeren bij de vrienden, was het verder kamperen, de eerste keer met een mini fiatje... de Noren keken hun ogen uit, dat die 2 lange Holladers, mét tent, en mét klein kind, allemaal uit dat piepkleine autootje kwamen...

    Zelf ben ik later nog 4x wezen kamperen in Zweden, ook geweldig. Nog steeds fijne herinneringen aan. Vooral het zwemmen in het schone (drink!)water van de meren... verlang er vaak naar, vooral met dat warme weer. Hoewel Zweden helaas ik vreselijk last heeft van de klimaatveranderingen en er erg veel bosbranden en droogte zijn vorig jaar en ook dit jaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Je had zeker avontuurlijke ouders die jullie nog wat van de wereld lieten zien.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Is dit ook doorgegeven aan kinderen?

      Ik heb dit nooit mogen meemaken maar nu kinderen wel en dit jaar staat een Scandinavische avontuur op het programma :)

      Verwijderen
    2. Mijn broer kampeert al 35 jaar ieder jaar in Griekenland, daar is hij nu ook. Mij een beetje te warm ;-) Niet heel avontuurlijk overigens, hij kampeert al wel 33 jaar op dezelfde camping.
      Ik kampeerde tussen 1979 en 2004 regelmatig, in Nederland, België, Luxemburg, Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk, Duitsland. Voordat de kinderen er waren op fietsvakantie, met kinderen vooral in Nederland (fiets) en Frankrijk (auto). Daarna gingen mijn kinderen zelfstandig op vakantie.
      Mijn oudste kampeert niet heel graag, mijn jongste wel. Zij kampeert ieder jaar en heeft ook diverse fiets-trektochten gedaan.

      Verwijderen
  11. Ik doe het nog! Net terug van een fietstocht naar het Noorden - tentje mee, kamperen op boerderijcampings en landgoedcampings, heerlijk! De camping heeft vaak wel WiFi, maar ik niet, electra heb ik niet nodig - mijn zaklamp heeft een batterij. Ik herinner me de vakanties van vroeger: 6 weken aan zee met een grote tent. En vanaf ongeveer begin / midden jaren '70 naar het buitenland: Luxemburg, Frankrijk.... Mijn moeder plaste ooit onder de douche, omdat ze had gehoord van die rare Franse hurktoiletten. Werd ze alleen nat bij het doortrekken.....

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Jazeker in 1957 voor het eerst, mijn vader had de tent zelf genaaid, 2 jaar enkeldaks en daarna maakte hij hem dubbeldaks enz later stormpunten enz. Helaas overleed mijn moeder in 1962 en was de laatste keer kamperen met haar in 1961. Later trouwde mijn vader weer en hebben we met haar ook gekampeerd, was ook leuk maar ook lachen. Mijn 2e moeder had nog nooit gekampeerd en had 2 witte schorten meegenomen. O we hebben haar daar later best mee geplaagd. In 1970 was de tent voor ons gezin en hebben nog een paar jaar de tent gebruikt. Opzetten duurde 2 tot 3 uur. Toen we een andere tent kochten zijn de 2 enkeldakstenten nog gebruikt als reservetent en speeltent.
    Ik heb er supergoede herinneringen aan, ook aan koudedouches e.d.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, ja, zo'n loodzware witte tent hadden wij eerst ook! Daar hadden mijn ouders nog een stuk bij laten maken, zodat er voldoende ruimte was voor vier personen. De tent had een zak houten haringen, zoals ze nog nog wel gebruikt worden op de eilanden. Later hadden we een wat lichter model in beige. Die had een binnentent mét grondzeil, dat had onze oude niet.

      Verwijderen
  13. Toen mijn moeder 85 werd (ik was 50, mijn vader al jaren darvoor overleden) hebben we, met 2 van mijn 5 broers, een Rijnreis gemaakt! Dat was de eerste en enige keer dat ik met ‘n ouder op vakantie ben geweest!
    Met mijn partner kampeerde ik regelmatig, eerst met een tent en later met een vouwwagen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Leuk om te lezen. Ik heb goede herinneringen aan de kampeerreizen met mijn ouders in de jaren zeventig naar Frankrijk. Mijn ouders werden niet gehinderd door enige kennis van de Franse taal, ha,ha. Ook geen reserveringen maar anwb boek. Ik voorin zitten om kaart te lezen. Dat kon mijn moeder niet zo goed. Campings zonder warm water en hurkwc's. Maar ook eindeloos spelen en zwemmen in meren en de Atlantische Oceaan. Plekken op de camping waren nog niet zo afgebakend, zoals nu. Er was veel natuur en het kostte een paar franc per nacht. Een franc was 50 cent in de guldentijd. Elke dag op pad om stokbrood te kopen en soms kwam de bakker op het kampeerterrein. We aten ook veel croissants en pain au chocolat, die toen in Nederland niet te krijgen waren. Dat gaf het echte vakantiegevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, er kwamen middenstanders langs met brood, geitenkaas en fruit! Heerlijk!

      Verwijderen
  15. Nee, mijn ouders waren binnenvaartschippers en voeren dus op hun eigen schip. Dus in zekere zin 'kampeerden' wij het hele jaar al.We kwamen wel ergens, ik pikte als peuter al de eerste woorden Duits op. Met het kerngezin van mijn ouders hebben we nooit gekampeerd.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Mijn ouders hadden het niet breed, maar vonden/vinden op vakantie gaan belangrijk, dus gingen we met de Fiat Panda, 2 volwassenen en 2 kinderen op reis: Frankrijk, Italië, Denemarken, Luxemburg, Oostenrijk, Nederland. Soms in een appartement, maar vaak ook met de vouwwagen, boordevol bagage, kofferbak vol, imperiaal op het dak; goede tijden!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Jazeker! Wij (ouders, zus en ik) hadden een loeizware bungalowtent en die werd in onze eend (auto) gepropt, samen met de rest van de kampeerspullen (ik begrijp niet hoe dat heeft gepast) en dan met ANWB boek in de aanslag naar Frankrijk of Italië. We bleven meestal vier dagen op een plek en dan trokken we weer verder.
    De campings waren toen wel (jaren 70) wel iets luxer dan jij beschrijft, soms zelfs met zwembad. Meestal met douchemuntjes al was dat helaas geen garantie voor warm water.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ook ik ging met mijn ouders en broertje met de enkeldaks huttent kamperen op de Veluwe. Hutkoffer was de tafel en de luchtbedden de stoelen.Maar wat een feest was dat. We woonden 3 hoog in Utrecht. Het was tussen 1952 en 1960. Om nooit te vergeten. Maar nu mijn man en ik aan het eind van de 70 zijn kamperen we nog. Alleen dwingen de omstandigheden ons nu met een caravan door heel Europa te trekken.En dat is helemaal niet erg. Bofkonten zijn we!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ja nou en of, ik lag nog in de luiers toen mijn ouders al met de tent gingen.. door mijn hele jeugd altijd blijven kamperen en zelfs mijn kinderen lagen de eerste weken van hun leven al in een tent/caravan.

    Wij hadden ook geen luxe toen ik jong was, de flessen drinken gingen in een zinken vuilnisbak gevuld met water in de grond gegraven zo bleef het koud!
    We hadden een toilet emmer en die werd dagelijks geleegd bij een "beerput" en water kwam uit zo'n water pomp.
    Maar wat hebben we daar een schitterende jeugd gehad en een saamhorigheid onder de volwassenen maar ook onder de jeugd ik heb nog steeds contact met de toemalige kampeerders.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. mijn kamperen als kind begon als baby (1974) en heeft geduurd tot ik op mijn 18e uit huis ging. vrijwel elke vakantie met de caravan door Europa, soms op bekende plekken, soms trekkend door een streek. dagtochten (vaak door de bergen), hompen brood mee, blokjes kaas en plakken worst, verdunde wijn of limo in een fles. ik ben er zelf ook dol op, maar nu met tent en liefst met de fiets. pas met man kwam ik voor het eerst in een huisje voor een vakantie (26 jaar jong). dat heeft ook wel wat. en toch, bij het kamperen valt alle sores weg: alleen de zorg voor je tentje, je eten, wat je allemaal ziet en meemaakt. heerlijk! en de voldoening na een dag fietsen voor je tentje te zitten... ik zag dat Staatsbosbeheer 'wild kamperen' mogelijk maakt via paalkamperen. Dat lijkt me heel leuk om met zoon te doen. primitiever kun je het hier in de buurt niet voor elkaar krijgen

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Kamperen samen met een vriendin gedaan 1 pits gasstelletje, 2 persoonstentje waar je alleen liggend je kleding aan kon krijgen.Zitten voor de tent op de grond, plastic over de tent als het regende heel primitief en zo weinig mogelijk meer op een gewone fiets.

    BeantwoordenVerwijderen