Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In 2007 kocht ik mijn huis, in december 2018 werd ik 66 jaar en kreeg ik mijn eerste pensioen en AOW. Ik had een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij in 2007 op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege dit pensioengat. Ik heb hard gewerkt aan het aflossen van mijn hypotheek. De hypotheek is inmiddels volledig afgelost. Mijn berichten gaan nu over leven met een pensioen.

zondag 6 oktober 2019

Zorg voor ouderen in de knel

Na de 2e wereldoorlog was er een babyboom. We vieren nu dat we 75 jaar geleden bevrijd zijn. Niet heel Nederland is in de herfst van 1944 bevrijd, een deel pas maanden later, in de stad Groningen ergens in april 1945. Bevrijde Nederlanders maakten een inhaalslag wat de geboorte van kinderen betreft. Al die babyboomers zijn zo langzamerhand met pensioen en worden ouder en krakkemikkiger.
En er zijn er véél. Nu zijn er 1,3 miljoen 75+ ers en in 2030 zijn er al 2,1 miljoen en daar ben ik er in 2030 eentje van.

Al weer geruime tijd geleden is besloten om verzorgingshuizen te sluiten, het ene na het andere huis ging dicht. Ze waren niet meer nodig en (hoog)bejaarden konden thuis blijven wonen met indien nodig veel mantelzorg en een beetje thuiszorg. Ik heb mij er destijds over verbaasd en doe dat nog steeds. Accommodaties en expertise in de ouderenzorg verdwenen, ze waren zogenaamd niet meer nodig. Hoe moet dat in een land waar relatief steeds meer ouderen wonen? En hoe ouder de mensen, hoe ingewikkelder de zorg wordt. Niet iedereen wordt fit en gezond 100 jaar, de meesten niet.

Bejaardenhuizen zijn ontstaan in een periode dat de meeste gehuwde vrouwen niet werkten. Nog niet zo heel lang geleden werden vrouwen ontslagen als ze gingen trouwen, ze mochten niet meer werken. Moeders waren thuis en zorgden voor de kinderen. Toen was er misschien tijd voor mantelzorg door dochters en schoondochters.

In heel veel jonge gezinnen zijn nu beide partners aan het werk en hebben ze naast het werk de zorg voor hun kinderen en voor het gezin en juist nu wordt van gezinnen, de (klein)kinderen van de babyboomers verwacht dat ze voor hun oudere familieleden gaan zorgen en dat is lastig in een druk tweeverdienersgezin. Wie moet er mantelzorg verlenen? Bejaarde buren en vrienden? De thuiszorg kan vaak geen hulp bieden, daar zijn grote wachtlijsten. Mensen houden soms een ziekenhuisbed bezet omdat er geen thuiszorg beschikbaar is om steunkousen aan te trekken.

Zolang de (hoog)bejaarde zelfredzaam en gezond is, is er geen probleem en kan er zelfstandig gewoond worden, maar naarmate mensen ouder worden, komen er steeds meer kwalen. 
Ik vind het heel jammer dat de voorzieningen zo slecht zijn in het gebied tussen zelfstandig thuiswonen en het verblijven in een verpleeghuis. Voor een verpleeghuis gelden zeer strenge regels, daar kom je niet zo snel in. Er is als het ware een gat gevallen, misschien niet voor de mensen die rijk genoeg zijn om op eigen kosten zorg te regelen, maar wel voor de mensen die niet zo veel geld hebben.

Ik maak me grote zorgen voor de toekomst. Mijn moeder en mijn grootmoeders hebben geruime tijd in een verzorgingshuis/bejaardenhuis gewoond, maar die voorzieningen zijn nu wegbezuinigd. Onze welvaart is daarvoor niet meer toereikend, zo lijkt het. Zouden we naar vroeger terugkeren? Die goede oude tijd? Mijn overgrootvader woonde bij zijn zoon, en een andere overgrootvader ging naar het armenhuis, waar hij met 10 anderen op een slaapzaaltje verbleef, en hij met diezelfde mannen een soort huiskamer deelde. Het stonk er ongelooflijk naar pis toen ik als kind een keer dit huis bezocht. Niet raar, want ik denk dat de zorg niet zodanig was dat deze bejaarden voorzien werden van goed incontinentiemateriaal.  Ze kregen eten en een bed.

Recent is er een brede taskforce  wonen en zorg geïnstalleerd en die moet de huisvesting en de zorg voor hoogbejaarden in goede banen leiden. Het lijkt mij een beetje laat.  Ze wisten bij de overheid al heel lang dat er naar verhouding steeds meer hoogbejaarden in Nederland wonen. Waarom eerst verzorgingshuizen sluiten en een andere bestemming geven om vervolgens een taskforce aan de slag te laten gaan met de huisvestings- en zorgproblemen van ouderen?

Nu wil de SP een initiatiefwet indienen voor zorgbuurthuizen, waar ouderen kunnen wonen en waar ouderen die in de buurt wonen kunnen eten.  Volkskrant: De nieuwe zorghuizen met uiteindelijk 99 duizend bewoners zouden volgens een berekening van het CPB per saldo 400 miljoen euro gaan kosten. Die huizen worden met twee miljard euro gefinancierd via de Wet Langdurige Zorg, maar daar staan lagere uitgaven tegenover aan wijkverpleging, thuiszorg en huursubsidie.

Toen mijn moeder ruim 12 jaar geleden in het verzorgingshuis opgenomen werd, was daar een erg strenge dame van een indicatiecommissie die bekeek of  mijn moeder niet toch gewoon thuis zou kunnen blijven wonen. Zo'n indicatiecommissie zou ook de bewoners van deze zorghuizen kunnen selecteren, en sommige kandidaten met een ernstige en ingewikkelde ziekteproblematiek misschien meteen doorverwijzen naar een verpleeghuis.
Misschien staan er nog wat oude verzorgingshuizen leeg die weer in gebruik genomen kunnen worden?

29 opmerkingen:

  1. Goedemorgen, helemaal eens dat het belachelijk is dat alle zorgtehuizen sluiten of gesloten zijn. Dat was en is dom.
    Alleen die opmerking dat de rijken het wellicht wel kunnen regelen vind ik persoonlijk niet onderbouwd en fout.
    Juist als je nu iets meer geld hebt dan een ander wordt je in een verzorgingstehuis helemaal leeg getrokken. De "huur" is 1000 euro terwijl je buurvrouw die dezelfde zorg nodig heeft miss 20 jaar jonger is maar afgetakeld door het roken en drinken geen geld heeft en voor 200 euro in dezelfde kamer verblijft. HOEZO!? Dat vind ik zo oneerlijk. In mijn familie heb ik beide situaties meegemaakt dus ik weet waar ik over praat. Het is niet terecht. Een oplossing zou de wet op euthanasie versoepelrn zijn. Veel oude mensen willen zo niet leven. Niemand die nog dingen weteen van vroeger leeft meer ze zitten alleen op een kamer te wachten krijgen eten wat ze niet lekker vinden vallen om de haverklap door evenwichtsstoornissen, maar stoppen mag alleen bij ondragelijke pijn of ziekte zonder genezing. WAAROM? Denk dat dit echt een hoofdpijndossier gaat worden met de manier hoe nederland nu zijn geld uitgeeft. Aan uitgeprocedeerde asielzoekers, gelukszoekers en hulp aan landen die eerst moeten inzien dat kinderrn maken ook geld kost ipv opleverd. Maar goed dat is mijn mening. Goed onderwerp.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn oma's en mijn moeder hebben als voormalige eigenaar van een koopwoning veel betaald voor hun verblijf in een bejaardenhuis/verzorgingshuis. Ik vind dat logisch, je hebt het geld en de zorg is duur, dus betaal je flink wat geld! En mensen die minder kunnen betalen omdat ze minder vermogen hebben, betalen minder.
      Mijn blog ging niet over de kosten, maar veel meer over het te kort aan plekken voor min of meer intensieve zorg.

      Verwijderen
    2. Het tekort heeft weer direct met kosten te maken. Kan niet los van elkaar worden gezien.

      Verwijderen
    3. Bepaalde (groepen) mensen halen bij ieder probleem asielzoekers, gelukszoekers en ontwikkelingslanden aan!

      Verwijderen
    4. Een euro kan maar 1x worden uitgegeven. Dus snij jaarlijks een paar miljard weg aan bv ontwikkelingshulp en er is genoeg budget voor ouderen, zieken en gehandicapten. Maar als je dat zegt ben je gemeen en hoor je bij een bepaalde groep.

      Verwijderen
    5. En de manier waarop bovenstaande persoon de euthanasiewet wil aanpassen, vind ik griezelig, bijna fascistisch. Er van uitgaan dat niemand in een verpleeghuis kwaliteit van leven heeft en de kosten zijn zo hoog. Oplossing: de euthanasiewet verruimen. Wat mij betreft mag je zulke reacties verwijderen, Aaf. Overigens compliment voor je dagelijkse stukjes. Ik lees ze graag.
      Groet, Elly.

      Verwijderen
    6. Ik vind het ook heel schokkend . Heel erg groen. Zet ze maar op een berg als ze niet meer nuttig zijn en mee kunnen komen.

      Verwijderen
    7. Ik begrijp het niet. Ik ben facistisch als ik de euthanasiewet wil versoepelen? Waarom moet iemand blijven leven als diegene ZELF niet meer wil?

      Ik vind dat respectloos.

      Verwijderen
    8. Omdat die iemand misschien niet “zelf “ meer wil door zo, n hoepel maar op , de zorg voor jou kost ons geld mentaliteit zo als jij op durft te schrijven. En als due zorg dan ook nog eens zo minimaal is. Ze zijn niet gek. Merken echt wel dat er te weinig goed personeel is. Als je in je stront moet blijven liggen of als er maar een katheter in gedouwd wordt omdat dat makkelijker is als iemand naar de wc helpen of verschonen. Ook al is die gene niet incontinent. Een schande vind ik het. Zij hebben ons toch ook op de of geholpen. De kwaliteit van een samenleving kunnen je af lezen aan de zorg voor de zwakkeren . Ja en dan zijn reacties als die van jou heel erg eng.

      Verwijderen
  2. Men weet toch,dat er een ouderengolf aankomt? Pas als de mensen van de geboortegolf niet meer leven is "het probleem" minder.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het probleem is niet de babyboom. Het probleem is dat die babyboom weinig kinderen kreeg. Daardoor is de verhouding jong-oud veranderd. En dat is nu niet anders. Er worden nog steeds minderen kinderen geboren, dus het probleem blijft. De vrouwen van nu krijgen gemiddeld minder kinderen dan de babyboomgeneratie kreeg. Het gaat niet om aantallen, maar om verhoudingen. Geartsje

      Verwijderen
    2. Vrouwen van nu moeten carriere maken om hoge woonlasten te betalen. Dan krijg je vanzelf minder kinderen.

      Verwijderen
  3. Om het maar weer eens aan te kaarten, gezonde ouderen vanaf 60 moeten nadenken over hoe en waar ze oud willen worden. Als je in een te groot huis woont met te grote tuin, een huis met hoge drempels, draaitrap, gladde vloeren enz. ga dan nu alvast nadenken wat de mogelijkheden zijn. De meeste gezonde ouderen stellen dit uit.. zijn ook rapporten over verschenen.. tot het te laat is. En dan wordt het aanrommelen en afhankelijk worden. Kijk naar jouw eigen situatie en kijk waar je veranderingen in kunt aanbrengen. En soms is dan een verhuizing naar een kleinere woning of appartement gewoon een goede stap om te zetten als het nog helemaal niet aan de orde is.

    Ik las dit voorjaar het boek Ruim je huis op voor je dood gaat.. dit heeft me echt ook aan het nadenken gezet over de hoeveelheid spullen die je achterlaat na je dood en waar de kinderen dan mee opgezadeld worden. Dus als verhuizen helemaal geen optie is omdat je bijvoorbeeld huurt en er geen andere woning beschikbaar komt, kun je in ieder geval zorgen voor een opgeruimde woning, zonder vloerkleedjes, losse tafeltjes kortom een huis waarin je ook met rollator, rolstoel nog ruimte hebt om te bewegen. Bieke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel goed advies Bieke.

      Verwijderen
    2. Het boek heb ik niet gelezen maar ik ben bezig met ontspullen, opruimen en we gaan in het voorjaar verhuizen naar een piepklein bungalowtje. Piepklein in vergelijking met onze huidige woning!

      Verwijderen
    3. Ik heb mijn huis al zo'n opschoonbeurt gegeven. De zolder is al helemaal leeg. Omdat de trap wat moeilijker is geworden, heb ik alles, wat ik wilde bewaren, beneden in de kast gezet. Boven zijn alleen mijn bed en mijn kleren en een beetje speelgoed voor de kleinkinderen, dat niet in de kast past.

      Verwijderen
    4. Mijn ouders hebben 5 jaar geleden besloten om aan te bouwen. In de aanbouw zijn een badkamer en een slaapkamer aangebracht. De slaapkamer is nu nog in gebruik als woongedeelte want ze kunnen nog gewoon het hele huis gebruiken. Ook de tuin, zowel voor als achter, hebben ze aangepast. Alles is in verhoogde borders aangelegd. Op deze manier kan ik snel, binnen een uurtje, een border schoon krijgen. Op dit moment doen ze alles zelf en hebben ze alleen af en toe hulp nodig bij bijzondere dingen, zoals het programmeren van bepaalde dingen. Maar dat is meer omdat mijn vader geen geduld heeft voor die dingen.

      Maar zij hebben wel veel geluk, hun schoondochter en een van de kleinkinderen zijn verpleegkundigen. Dus hulp is er altijd. Ik als alleenstaande vrouw zonder kinderen heb het later moeilijker.

      Verwijderen
    5. Dat vind ik erg verstandig van je ouders! Wij wonen groot, zowel huis als tuin. Alles gaat nu nog maar de artrose van mijn partner is voor ons de reden om te ontspullen en veel kleiner te gaan wonen. Nu kunnen we dat allemaal zelf doen en regelen dus het de juiste tijd!

      Verwijderen
  4. Lastig hè. De verzorgingshuizen zijn niet opgedoekt omdat ze niet meer nodig waren, maar omdat het financieel niet houdbaar was. Jaar na jaar gaat er meer geld naar de ouderenzorg maar omdat er ook steeds meer ouderen van dat geld gebruik moeten maken, is het "per hoofd" nog steeds een bezuiniging. En inderdaad, het lukt niet meer om het BNP verder omhoog te schroeven, want iedereen die kan werken, doet dat al. En ondertussen is er een enorm zorgtekort, wachtlijsten in de WLZ waardoor er wachtlijsten in de thuiszorg ontstaan en personeelstekort. Al die vrouwen die in de ouderenzorg werken, lopen al jaren op hun tenen terwijl ze privé inderdaad ook nog vaak mantelzorgen. En ondanks hun inspanningen zijn er zoveel schrijnende situaties. Verschrikkelijk voor alle partijen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Tja, probleem is, hoe weet je wanneer je op tijd bent? Ik kan wel vast op mijn 60e alvast in een senioren appartementje (aangepast) gaan zitten, maar als ik vervolgens toch nog fit 95 wordt (die mensen heb ik ook in mijn omgeving) dan vind ik dat alsnog zonde, dat ik 35 jaar van mijn fijne tuintje gemist heb...

    Verder helemaal eens met Zuinigaan, ik vind het afschuwelijk wat er gebeurd en gebeurd is de afgelopen jaren.

    Gelukkig is mijn moeder uiteindelijk nog nét 2 jaar in een verzorgingshuis kunnen wonen, op 5 min.fietsen van mijn huis, ik kon elke dag even langs. Het heeft veel goed gemaakt, van de ellende eraan vooraf. Het was niet verantwoord hoe zij thuis moest wonen nadat mijn vader overleden was, maar de beoordelaars van CIZ (die alleen opbellen!) concludeerden dat er sprake was van "welbevinden" (waar ik haar iedere dag huilend om mijn vader, onmachtig want hersenfuncties aangetast door infarcten, slechtziend minder dan 5%, aantrof....).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Als je niet meer zelf je tuin kunt doen is het hoog tijd om te verhuizen.
      Al vrij vlot daarna valt zelf het schoonmaken bijhouden weg.

      Mijn oma heeft 4 kleinkinderen en 5 kinderen burnout gekregen door niet te verhuizen ondanks cizindicatie.. goddank is ze nu ook dement aan het raken en zit ze 15 jaar te laat eindelijk in een tehuis. Ze kan zich niet eens met een rollator redden in haar eigen kamer. Laat staan iets drinken pakken, medicatie juist nemen, naar de wc gaan.

      Als je merkt dat fietsen moeilijker wordt is het al te laat om elektrisch te gaan fietsen. Als je niet meer lopend naar de winkel kan ben je te laat met leren rijden met zo'n karretje...
      Voor je de trap niet meer op kunt, beneden klaarmaken of verhuizen..

      Petra

      Verwijderen
  6. Aaf, ik wil je complimenten geven voor je dagelijkse blogs. Je roert regelmatig onderwerpen aan die juist in deze tijd erg belangrijk zijn en je neemt de moeite om op de reacties (al of niet positief) in te gaan op een nette manier! Chapeau 👍👍

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Tijdens de recessie moest er halsoverkop bezuinigd worden om het huishoudboekje van het land weer op orde te brengen, maar waarbij niet echt helder nagedacht heeft over de gevolgen op langere termijn als alles weer tot rust is gekomen.

    Zoals je schrijft, dat men er van uit ging, dat wel mantelzorg door familie en buren verzorgd kon worden, maar tegelijkertijd wordt ook verwacht, dat mannen en vrouwen werken, zijn er dan ook nog kinderen èn een sociaal leven, blijft er weinig tijd over om ook naar zorgbehoevenden om te kijken.
    Volg je het nieuws enigszins, loopt ook het aantal vrijwilligers bij organisaties fors terug en ik denk, dat we toe gaan naar een andere maatschappij met minder zorg en aandacht naar anderen, omdat het niet meer op te brengen is.
    En ja, natuurlijk willen ouderen het liefst zo lang mogelijk in hun eigen omgeving blijven wonen, die vertrouwd voelt, maar niet altijd kan dat meer en ook de zorg om thuis te kùnnen blijven wonen, is uitgekleed en nu klaagt iedere zorgverlener steen en been, omdat er geen personeel te krijgen is.
    Alweer zo'n 25 jaar geleden hoorde ik op de radio al over het ouderenprobleem en hoe dit op te lossen en werden er allerlei ideeën bedacht, zoals ouderen met elkaar in een gewoon huis te laten wonen, zodat de kosten gedeeld werden en men elkaar zorg en aandacht kon geven.
    Ik herinner me, dat ik toen wat bozig werd door de gemakzuchtige manier, waarop het plan geopperd werd.
    Ik heb vroeger jaren op kamers gewoond, wat in feite hetzelfde principe is: je deelt een huis met elkaar met ieder een eigen woonruimte, maar niet in ieder huis heb ik me ook prettig gevoeld en dan ga je verhuizen.
    Je zet ouderen met zorgbehoeftes niet "op kamers"...!

    Ik moet toch nog even kwijt, dat ik me wat geschokt heb gevoeld door de opmerking van Anoniem, dat de euthanasie-wet versoepeld moet worden, want al sta ik achter euthanasie als iemand, jong of oud, echt niet meer kan en wil leven, maakt zo'n opmerking de scheidslijn heel dun om ouderen te verleiden om maar uit het leven te stappen om mantelzorgers te verlichten.
    Ik voelde me wat geschokt...

    Ruim je huis op voor je dood gaat...
    Ja, ik ben al bezig om mijn huis op te ruimen van overbodige zaken, maar is dat alleen voor ouderen bedoeld? De dood is van iedereen, jong en oud!
    Ik ruim alleen de persoonlijke zaken op, die toch weggegooid worden na overlijden en waarvan ik niet wil, dat een ander daar inzage in heeft, maar ik omring me ook nog graag met spulletjes, die voor mij een meerwaarde hebben om mee te leven.
    Moet ik bij voorbaat al alles weg doen, terwijl ik mogelijk nog 10, 20 jaar te leven heb, omdat het gemakkelijker is voor degenen, die het huis leeg moeten ruimen???

    Je bericht geeft veel om over na te denken, want de ouderen hebben na de oorlog ook geholpen om het land weer op te bouwen en ze verdienen wel iets meer respect dan alleen babyboomers, die het volgens veel jongeren meer dan goed hebben, alsof iedere oudere kan genieten van het Zwitserleven-gevoel....

    Groetjes Lily

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik bedoel versoepelen omdat mensen echt niet meer willen. Mijn oma 97 woont noodgedwongen in een tehuis waar ze nog dagelijks bezoek krijgt van kinderen en kleinkinderen. Maar ze wil niet meer. Al jaren niet meer. Ze is alleen al ca 40jr, valt vaak, vind het eten vies, de mensen niet leuk, tv boeit haar niet meer, bladen kan ze niet lezen, puzzelen en kaarten gaat niet meer. Ze heeft inmiddels 1 zoon verloren. Maar ze moet blijven, want haar hart is sterk. DAT vind ik erg. Dat de laatste jaren zo moeten zijn.

      Verwijderen
  8. nog even over huis opruimen.. een veilig huis hoeft geen kaal huis te zijn.. maar ruim losse rommel die op de vloer staat weg, gooi losse kleden eruit, als je nieuwe stoelen of bank nodig hebt koop dan hogere, een geschilderde trap is prachtig maar glad plak er anti slip tegels of vloerbedekking op. bevestig een stang in je douche. Als er een baby in huis komt wordt ook voordat het kind van de trap gerold is een hekje gemonteerd.. waarom doen we dat ook niet bij ouder worden??
    Vorige week lag ik in het ziekenhuis, naast mij lag een vrouw van 72 die alleen in een te groot huis woonde.. ze kon niet naar huis want ze kon de trap niet op.. en ze lag alleen maar te piekeren over hoe het verder moest. Dat huis die tuin ze lag maar te piekeren. Ik vroeg haar, heeft u hier niet eerder over nagedacht.. nee had ze niet, want nooit wat gemankeerd en nu ineens.. Bieke

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Begrijp ik het goed dat in Nederland een verzorgingstehuis maandelijks maar 1000 euro kost?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee verzorgingstehuizen bestaan niet meer in Nederland. Tenminste niet de vroegere wat je bedoeld is misschien een serviceflat. Alleen voor alle service die je nodig heb moet je betalen. Soms krijg je een deel vergoed. Wat ik weet van vroeger betaalde je in 1980 al 1200 gulden per maand voor alleenstaande en 2800 gulden per maand voor echtpaar voor de grootste ruimte, als je hetzelf kon betalen.......Er zijn nog verzorgingsplekken particulier maar dan moet je denken aan 2500 euro op zijn minst en niet veel zorg.

      Verwijderen
  10. Ik herken me in je verhaal. Zelf werkzaam in de zorg, waar je ziet dat sommige cliënten niet meer terug naar de thuissituatie kunnen en geen netwerk hebben...Zelf zit zo'n persoon ook nog met de verwerking dat het niet meer gaat, sommigen weten nog niet eens meer wat mogelijk is......Gevolg de cliënt zit op een verkeerd bed, of gaat naar huis met alle gevolgen. Zelf ook vaak aan het denken hoe het verder moet als we minder mobiel raken, of 1 van ons niet meer kan. Helaas hebben we allebei last van de nodige kwalen.....gelukkig is mijn partner met vroegpensioen....maar ik moet door helaas. Niet dat ik me werk niet graag doet, maar merk dat ik steeds verder fysiek beperkt wordt, dat het werk zorgt dat ik steeds slechter lichamelijk functioneert. De huidige wetgeving zorgt ervoor dat je door moet, strompelend tot je niet meer kan. Dit betekend ook dat je zelf ook weer eerder afhankelijk wordt van zorg....nu nog een particuliere huishoudelijke hulp, maar straks meer hulp nodig. Maar wie dit gaat geven ( netwerk is beperkt, door je eigen problemen, kinderen zijn er niet) hoe ga je wonen, allemaal zorgen die je bezig houden. Nee het is er niet gemakkelijker op geworden.....De woning is voor een deel al opgeruimd zodat het gemakkelijker wordt. Verhuizen? Lastig omdat je dan uit je buurt gaat, waar we soms de steun van krijgen......

    BeantwoordenVerwijderen