Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In 2007 kocht ik mijn huis, in december 2018 werd ik 66 jaar en kreeg ik mijn eerste pensioen en AOW. Ik had een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij in 2007 op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege dit pensioengat. Ik heb hard gewerkt aan het aflossen van mijn hypotheek. De hypotheek is inmiddels volledig afgelost. Mijn berichten gaan nu over leven met een pensioen.

vrijdag 1 november 2019

Negen maanden met pensioen, hoe gaat het nu? -deel 1-

Vandaag ben ik op de kop af negen maanden met pensioen. Wat lang al weer! De maanden waar ik mij extra op verheugd had komen er aan: ik kan mij in het donker nog een keer lekker omdraaien als anderen op moeten staan en door donkerte en gladheid op weg moeten naar het werk. Heerlijk dat dat nu niet meer hoeft! Dat koude, donkere, gladde, winterse gedoe vond ik de afgelopen jaren heel vervelend.
Het gaat heel goed op het werk. De opvolgster levert prima werk en kan het werk goed aan. Stiekem had ik een beetje gehoopt dat het een chaos zou worden in de periode nadat ik vertrokken zou zijn. Maar dat gebeurde niet. Ik bleek niet onmisbaar. Heel goed voor het werk, want een puinhoop is natuurlijk erg slecht, want dat maakt het werk voor collega's heel zwaar.
Dat het niet een chaos werd, lag er ook aan, dat ik mijn opvolgster goed ingewerkt heb en dat ik een uitvoerig overdrachtsdocument gemaakt had. Dat overdrachtsdocument heeft als naslagwerk gediend.
Het deed mij laatst goed om te horen dat ze daar veel aan had gehad. In de eerste maand dat ik weg was, maar officieel met vakantie en nog niet uit dienst, heb ik online nog wel een paar adviezen gegeven, maar verder heb ik mij er niet meer mee bemoeid.
Wat mij ook goed deed, dat alle taken die ik had voor mijn opvolgster wat veel waren en dat een deel van het werk nu overgenomen is door iemand anders.
Kijk, zo mag ik het graag horen! Ik blijk door mijn jarenlange ervaring zeer productief te zijn geweest! Ik was dus niet een trage, slome oudere!

Dan komt bij mij de hypothetische vraag op: wat ga ik doen als ze me vragen tijdelijk weer terug te komen? Als mijn opvolgster wegens omstandigheden een tijdlang niet kan werken?
Dan doe ik het niet, want ik denk dat het weer opnemen van de werkzaamheden mij best zwaar zal vallen. Ik zou het misschien wel kunnen, maar er is een gat van veel maanden, waarin alle ontwikkelingen verder zijn gegaan, en soms gaat het snel.  Bovendien is het onwaarschijnlijk dat ze mij vragen,  ik ben al een keer teruggekomen na een afscheid omdat de 1e opvolger niet voldeed, 2x afscheid is wel genoeg. Waarschijnlijk komt mijn vroegere baas niet eens op het idee om mij te vragen.

In deel 2 het vervolg: hoe het nu met mij gaat!

6 opmerkingen:

  1. Fijn dat daar a lees goed gaat. Niemand is onmisbaar op het werk, soms denk je dat wel eens. (ik altijd wel en ga daardoor wel eens over mijn grenzen heen)
    Maar hoe gaat het nu met jou? Is het zoals je het had verwacht?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kan me voorstellen dat het heerlijk voelt om je gewoon nog een keer lekker om te draaien in bed 's ochtends. Hoewel ik me tegelijkertijd ook kan voorstellen dat een zekere mate van routines prettig is. Fijn dat het op je werk goed gaat, mede dankzij jouw goede overdracht!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heerlijk dat je je niet meer druk hoeft te maken over het werk. Dat scheelt een heleboel stress, lijkt mij!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Paar jaar geleden was er een andere blogster die met pensioen ging en bang was dat ze in pyamadagen zou belanden. Ik was toen net een paar maanden met werken gestopt en kon me dat wel voorstellen.
    Je doet alles in langzamer tempo en aankleden was pas eind vd ochtend. Eenmaal echt de hele dag in pyama gelopen, ik ging douchen voor de lunch en zou de rest vd dag ook thuisblijven, totaal geen reden om me aan te kleden verder, maar het is bij die ene keer gebleven.

    Hoe is dat bij jou gegaab?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Inderdaad, 2 keer afscheid nemen is wel genoeg: je naam is niet Heintje D.
    Goede overdracht is erg belangrijk en dat heb jij dus geweldig gedaan!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik vind je altijd zo heerlijk eerlijk. Elk mens hoopt datíe onmisbaar is. Maar bent ook blij als dat niet zo blijkt te zijn en de ander het goed aankan. Rustgevend en jij hebt gezorgd voor een mooie overdracht.

    BeantwoordenVerwijderen