zaterdag 1 augustus 2026

Wat de boer niet kent,

 dat eet hij niet.
Luidt het spreekwoord. 
Dat gaat zeker op voor mijn kleinkinderen. Die lusten heel veel dingen niet. 

Ik had als kind een enorme eetlust en at dan ook alles wat mij voorgezet werd. 
Ook al had ik het nog nooit gegeten. 
Inktvis? Lekker! 
Hom en kuit? Kom maar door!
Makreel, haring en paling? Is er meer?
Door mijn opa gebakken eigen gevangen zoetwatervis? Mag ik nog wat?
Zure zult? Hoofdkaas? Nog nooit geproefd, maar dat wil ik best proberen!
Blauwe kaas? Lekker! 
Kersen, druiven, kruisbessen, rode bessen. Jammie!
Alle mogelijke soorten groenten. 
Indisch eten van de Indische buurvrouw. 
Natuurlijk vond ik niet alles even lekker, maar ik at alles. Ook spruitjes, witlof en boerenkool, hoewel duidelijk minder favoriet. 

Mijn kleinkinderen zijn heel anders. Die slaan gerust een maaltijd over als ze het niet lekker vinden. 
Laatst kocht ik kersen, speciaal voor de kleindochters. Mijn eigen dochters smulden er van, toen ze zo oud waren. Maar mijn kleindochters hoefden geen kersen. Zelfs geen klein stukje om te proeven. Ik dacht hen te trakteren,  haha. Zo was het ook met pecannotenbroodjes. De noten werden er allemaal uit- en afgepeuterd. De rest van het broodje kon er mee door. 
Van dingen die ze wel lusten, eten ze acceptabele hoeveelheden. Niet veel, maar ook niet weinig. 

De jongens, mijn kleinzoons, kunnen grotere hoeveelheden verstouwen. Vooral boterhammen gaan er in hoog tempo in. Maar ook bij hen is lang niet alle eten welkom. Ook zij lusten tamelijk veel eten niet.
Wel pannenkoeken, pizza en patat, dat is geen enkel probleem. 

Mijn eigen dochters lustten als kind méér soorten eten dan mijn kleinkinderen. Alleen groenten waren een tijdje een probleem, vooral bij mijn oudste. 

Ik geloof dat ik, die alles at dat voor mensen eetbaar was, abnormaal was. Een uitzondering. 

Hoe was jij als kind?

7 opmerkingen:

  1. Als een vrij makkelijke eter.
    Nooit spruitjes, rode biet, venkel en tuinbonen gegeten. Ik vond het zó vies dat ik kokhalzend aan tafel zat.
    Als kind ook geen vis, konijn en karbonades gegeten.

    Ik eet het nu nog steeds niet.
    Ik eet niets wat IN en OP het water leeft (vis, schelp- en schaaldieren, zeewier, eend, kikkerbil etc). Aan vlees eet ik kip, kalkoen en rund.

    Gelukkig hebben mijn ouders ons ook nooit gedwongen iets te eten.
    Qua groente lust ik verder alles en ben ik op groente. Het ligt er een beetje aan wat ik eet, maar het gewicht aan groente wat ik bereid eet zit wel tussen de 500-800gr per dag.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kan me niet herinneren dat ik iets niet lustte als kind. Ik at gewoon wat mijn moeder kookte en ze kookte goed. Mijn kinderen heb ik aan alle smaken laten wennen, ook spruitjes, vis etc.Nooit problemen. Geen idee waarom sommige kinderen moeilijke eters zijn. Lastig !

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik was een echt moeilijke eter. Vaak straf gehad daarvoor. Maar ik was ook geen snoeper

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik at weinig en lustte ook veel dingen niet. Het was iedere dag een drama aan tafel en ik liep van 9-13 jaar bij een diëtist. Ik had (achteraf gezien) veel moeite met de structuur van sommige dingen, het mondgevoel zeg maar. Dat herken ik in mijn jongste, die ARFID heeft. Ik vermoed dat ik dat ook in een lichtere mate heb. Nog steeds probeer ik eigenlijk niets nieuws, al heb ik wel een voor mijn doen redelijke hoeveelheid dingen die ik wel eet. Bereide groenten vind ik niet te harden, dat probeer ik goed te maken met verse soep, stamppotten en fruit/rauwkost. Voor wat betreft mijn jongvolwassen kinderen: ik heb dus 1 kind met een eetstoornis en 1 met een zeer gezond en gevarieerd eetpatroon die voor zichzelf boodschappen doet en kookt.

    Marjolein

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik lustte als kind alle soorten groente, wat denk ik niet vaak voorkomt. Nog steeds vind ik groente en fruit heel lekker. Daarentegen lustte ik geen melk. Daar bleek ik dan ook een intolerantie voor te hebben. Vlees vond ik ook niet lekker en vis vond ik vies. Ik ben dan ook al heel lang vegetariër.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wij aten eigenlijk altijd hetzelfde vroeger: aardappels en doorgekookte groenten, en vet goedkoop snel-klaar vlees met veel zwarte jus of spekvet. Mijn moeder hield niet van koken. En ik niet van spek.
    Als er iemand kwam eten maakte zij erwtensoep met oren erin.
    En soms ving mijn vader een paling die nog "geslacht" moest worden in de keuken.
    Ik was al vóór mijn achttiende het huis uit, de verpleging in, en heb sindsdien geen vlees of vis meer gegeten.
    Maar groenten, rauw én gekookt, komen hier elke dag op tafel.
    Mijn kinderen mochten vroeger twee groentes kiezen die ze niet lustten: dat werden eigenlijk alleen kool, met uitzondering van spruitjes en bloemkool, en witlof.
    Samen eten, in een gezellige sfeer, zelf laten kiezen uit gezonde dingen, dan komt het meestal wel goed, zelfs bij moeilijke eters of zieke kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Afgelopen week bij de foto's van jezelf heb ik al geschreven dat ik heel mager was omdat ik het 50-er jaren eten niet lekker vond. Dus aardappel, groente, vlees en vooral de vette jus en stamppotten en glibberige toetjes.
    Wat mijn oma als warm hapje bij de lunch bakte vond ik wel heerlijk, en dat was bijna altijd vis, dikke moten paling, sardientjes en vooral hom en kuit dat vond ik heerlijk, vissige vis vind ik minder lekker.
    Het is jammer dat kuitjes (hommetjes al helemaal niet meer) zo moeilijk te koop is en heel duur en het moet bestellen.

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties zijn welkom, maar kwetsende reacties naar mij of anderen, reclame en ook reacties met naar mijn mening onjuiste informatie worden niet geplaatst.
Over verwijderde of niet geplaatste reacties ga ik niet in discussie.