Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 werd ik 66 jaar en kreeg ik mijn eerste pensioen en AOW. Ik had een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij in 2007 op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege dit pensioengat. Ik heb hard gewerkt aan het aflossen van mijn hypotheek. De hypotheek is inmiddels volledig afgelost. Mijn berichten gaan nu over leven met een pensioen.

donderdag 27 november 2008

zuinig in de jaren 50


Vanavond zou ik eerst bij mijn oudste dochter gaan eten, maar uiteindelijk ging dit niet door en wordt het eten uitgesteld tot morgen. Omdat ik mij helemaal had ingesteld op lekker aanschuiven, kon ik niet goed omschakelen en kon ik niet verzinnen wat ik dan voor mijzelf moest koken. Uiteindelijk werden het panpizza’s en wortelsalade van winterwortel, citroensap, kokos en rozijnen.
Die panpizza’s met oud brood deden mij helemaal denken aan vroeger, in de  jaren 50. Mijn moeder was erg zuinig en gooide eigenlijk nooit brood weg. Ze gooide überhaupt nooit wat weg. Ze heeft de oorlog meegemaakt, ze is nu 85 en de honger van toen heeft sporen nagelaten. Als er schimmel op het brood zat, dan sneed ze de gedeelten die beschimmeld waren van het brood en moesten we de rest gewoon opeten. Soms smaakte het nog steeds naar schimmel. Volgens mij was de schimmel er toch in doorgedrongen, maar nog niet zichtbaar voor het oog. Brood weggooien bestond eenvoudigweg niet, als er iets wegging, dan kregen de vogels het. Hetzelfde gebeurde met kaas, de schimmel kon er duimendik op staan, een koelkast hadden we niet, de kaas werd niet weggegooid. De schimmel werd er afgesneden of afgeschaafd, en dan kon de kaas nog prima gegeten worden. Ook bij jam met schimmel werd de schimmel verwijderd en moesten we de rest opeten. De delen zonder schimmel waren volgens ma nog prima te consumeren. Vreselijk, wat vond ik dat beschimmelde brood vies! Ik betwijfel of dat gezond was. Het smaakt in ieder geval erg smerig. Ik kreeg meestal geen hap meer door mijn keel. We hadden erg vaak "buikgriep". Dood gingen we er niet van, dat niet. Van uiterste houdbaarheid had toen overigens nog nooit iemand gehoord, er was bijna niets verpakt en wat wel in een zak bewaard werd, was vaak in de winkel afgewogen en ter plekke in een zak gestopt. Ik vries brood in, bij mij is brood nooit zo oud dat het beschimmeld is.
Mijn moeder was er trouwens van overtuigd dat het heel gezond is om oud brood te eten, volgens haar was vers brood niet gezond, brood moest eerst een aantal dagen liggen, dan was het geschikt voor consumptie. Mijn moeder was de baas, dus aten we oud brood. Dan kon het natuurlijk wel eens gebeuren dat er schimmel in ging groeien.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten