Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

vrijdag 21 januari 2011

Zuinigaan in vroeger tijden

21/01/2011
Mijn grootouders (allemaal rond 1895 geboren) hebben het altijd tamelijk krap gehad. Niet dat ze nou echt straatarm waren, maar op iedere cent die uitgegeven werd moest goed gelet worden. In aansluiting op mijn stukje over hoe je met bezuinigen kunt beginnen leek mij dit wel leuk.

Grootouders van moeders kant:

Deze mensen woonden in een eigengebouwd huis. Zoals toen gebruikelijk werkte oma niet. Opa was timmerman en zijn broer was metselaar en samen bouwden ze vòòr 1929, dus voor de crisistijd, in hun vrije tijd 2 dezelfde huizen, voor elk 1. Omdat mijn grootvader een heupafwijking had, kreeg hij al heel jong slijtage aan zijn heup. Hij was in de vijftiger jaren een van de eersten die in Leeuwarden een nieuwe heup kreeg. Maar ……. toen waren de technieken van vervanging van een heup een stuk minder goed dan nu. Het gevolg was dat hij niet meer het zware werk in de bouw kon doen, hij had altijd pijn. Hij moest iets anders gaan doen, wat een stuk minder goed betaalde. Wat deden mijn grootouders toen? Ze gingen kamers verhuren aan verpleegsters. Zo lang als ik mij kan herinneren woonde er een "tante" boven in de grote slaapkamer. Toen mijn grootouders uiteindelijk AOW kregen, was dit een flinke inkomensverbetering, ze waren ineens "rijk". Ze kochten een echte brommer en gingen daarop tesamen toeren, gehuld in grote leren jassen en een leren helmpje. Die kamer bleef gewoon verhuurd.

Grootouders van vaders kant:

Ook opa en oma Cambuur (ze woonden in de buurt van het voetbalveld) hadden een eigen huis. Hoe ze dat huis hebben kunnen kopen, weet ik eigenlijk niet. Wel weet ik, dat ze enorm zuinig waren en dat ze toen mijn vader een jongen was ook kamers verhuurden. Opa was klusjesman bij de zuivelfabriek. Net als de andere oma, werkte ook deze oma niet. Die deed het huishouden. Opa maakte heel veel dingen zelf en repareerde ook veel zelf, zo verfde hij altijd het hele huis. Hij kon goed vissen. Ik herinner mij enorme hoeveelheden gebakken zoetwatervis, waarvan je net zo veel kon eten als je zelf wilde. Ik kon er als 7-jarige minstens drie op! Deze vis was helemaal gratis uit water vlakbij Leeuwarden gevist. Ook had opa een flinke groententuin achter zijn huis. Bijna de hele tuin was groententuin en voorzag in de groentenbehoefte voor opa, oma en de nog thuis wonende tante. In de winter aten ze geweckte groenten. Zoals ik laatst al schreef, kocht deze opa zijn kaas en blikjes koffiemelk goedkoop in de bedrijfswinkel.
Geen van de grootouders had een auto, een wasmachine, een koelkast, een centrifuge, een boiler of een geiser. Ze hadden wel een vierpits kookplaat met gasaansluiting, een radio, een stofzuiger en een strijkijzer. In de woonkamer stond een kolenkachel, die iedere ochtend aangemaakt moest worden en verder werd hun huis niet verwarmd. Erg veel energie kan dat niet gekost hebben. Na hun 65e, toen ze meer geld te besteden hadden, kochten ze een televisie.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen