Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

dinsdag 26 februari 2013

Bejaardenhuizen vroeger

Eigenlijk bestaat het moderne bejaardenhuis nog helemaal niet zo lang. Pas rond 1965 werd het eerste moderne bejaardenhuis geopend.  Mijn grootouders, geboren in 1896, 1898 en 1899, waren enthousiast over de nieuwe bejaardenhuizen en schreven zich in. Toenertijd was er een wachtlijst. Als je aan de beurt was, dan kon je verhuizen naar een bejaardenhuis. Ook relatief gezonde ouderen gingen in een bejaardenhuis wonen, ideaal in hun ogen: er werd gekookt, schoongemaakt, alles werd geregeld.
Waren er vroeger geen bejaardenhuizen? Ja wel huizen die er op leken:
Er waren wel gasthuizen en armhuizen waar ouderen en zieken verpleegd werden. In de familie van mijn vader hebben veel mensen in het Stadsarmhuis in Leeuwarden verbleven. Daar kwam ik achter door stamboomonderzoek. In het bevolkingsregister zijn adressen beschreven van inwoners. Als kind kwam ik wel eens in het gasthuis, zoals het toen heette, destijds gevestigd in de Haniasteeg. Het was een huis met grote kamers. In de woonkamers woonden groepen bejaarden. In de slaapzalen stonden de bedden van deze ouderen. In de woonkamers zaten meerdere, verwarde, oude mensen bij elkaar aan een tafel. Privacy was volledig afwezig en communicatie was lastig, want de oom van mijn vader was nogal doof. Mijn vader moest schreeuwen om zich verstaanbaar te maken. Diezelfde oom werd op een gegeven moment bedlegering, dan bezochten we hem op de slaapzaal in datzelfde gasthuis.
Vaak woonden ouderen in eerste instantie bij hun kinderen in, maar als de ouderen te oud en gebrekkig werden en misschien ook dement (?) dan gingen ze naar het gasthuis.
Ook waren er diaconiehuizen die vanuit de kerk opereerden en hulpbehoevende bejaarden opnamen.
In de stad Groningen heb je prachtige gasthuizen of hofjes, zeker zo'n 31 in totaal, soms gesticht door particulieren, soms gesticht door de diaconie, zoals het Aduarder gasthuis, het Sint Anthonie gasthuis, Jacob en Annagasthuis; het Doopsgezind gasthuis, het Sint Martinus Gasthuis, het Middengasthuis aan de Kleine Rozenstraat. het Middengasthuis aan de Grote Leliestraat, het Pelstergasthuis, het Pepergasthuis of Geertruidsgasthuis. In al deze hofjes woonden vroeger bejaarden, soms arme mensen, soms kochten mensen zich in om verzekerd te zijn van zorg.
Pas toen ik al een puber was ontstonden de eerste bejaardenhuizen zoals wij die nu kennen. Mijn beppe ging vanaf 1966 in een bejaardenhuis wonen en ze heeft tot haar dood in 1984 in dit bejaardenhuis gewoond.

7 opmerkingen:

  1. Mijn oma heeft met veel plezier in Sneek in het bejaardenhuis gewoond. Ze had last van wanen en het was spannend of de wachtlijst snel genoeg zou oplossen voordat ze 'te slecht' zou zijn om in een bejaardenhuis te worden opgenomen. Ze heeft altijd hard gewerkt, jong weduwe met 3 dochtertjes, eigen zaak.

    Siebrie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik wist niet dat ze nog zo'n recent verschijnsel waren! Leuk om dit te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik herinner me nog vaag die slaapzalen voor arme mensen. Ze zaten daar de hele dag op de stoel. Mijn grootouders boften. Zij konden een eigen kamer betalen in het gasthuis. Een buurvrouw had zich "ingekocht". Een som ineens betalen en dan werd je de rest van je leven verzorgd. Met die mevrouw had men pech. Ze werd 94.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mensen konden vroeger misschien ook makkelijker nog verzorgd worden door de familie, dat die in huis werden genomen. DAt wordt nu natuurlijk steeds minder.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Amstelhof wat nu de Hermitage is in Amsterdam ( vlakbij Carre) was vroeger ook een Armenhuis vanuit de Hervormde kerk. Toen het nog dienst deed als verpleeghuis hingen daar de foto's vaan hoe het vroeger was. Zelfs nu is de oude keuken nog in tact gelaten . Een mooi stukje wat je hebt geschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik heb die eerste bejaardentehuizen van dichtbij meegemaakt. Ik ging in 1965 in zo'n tehuis werken. Ik heb ook zo'n mevrouw meegemaakt, die zich inkocht en toen heel oud werd. Toen was het nog zo, dat sommige mensen op het moment dat ze 65 jaar werden, in het tehuis gingen wonen. Dan zaten ze er maar, als de tijd aangebroken was dat ze krakkemikkig werden. Vooruitdenken heet dat!Geartsje

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ja, ik liep stage in Arnhem 1965 0f 66, ik meen dat het bejaardentehuis Vredenhof of zoiets heette. Het bestond toen al wel een aantal jaren, maar het oude gebouw waar het mee begonnen was ( een mooie villa met ruime kamers) werd ook nog gebruikt. Ik herinner mij ook dat daar ook mensen van mijn leeftijd ( 66 jaar) woonden.

    BeantwoordenVerwijderen