Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

vrijdag 31 mei 2013

Mineur

Dat ik in mineur ben, is niet verwonderlijk. Lees mijn bericht van gisteren er maar op na.
En wat doe ik er aan dat ik down ben? Eigenlijk niets, gewoon wachten tot het vanzelf weer over gaat. Want over gaat het, in ieder geval het heftigste gaat weer over. Ook verdriet hoort bij het leven, zeggen diegenen die het kunnen weten.
Ik kijk naar buiten en geniet van de mooie bloeiende meidoorn in de tuin van de buren. Een fijn boompje. De kat van mijn dochter zit er ook graag in als de grond haar beneden te heet onder de voeten poten wordt (lees: als de poes van de buren haar achterna zit).
Favoriete boom van poes

6 opmerkingen:

  1. Je verdient een dikke knuffel, en inderdaad, afwachten. Het verdriet is er en dat verdient net zo goed aandacht als alle andere zaken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel veel sterkte en inderdaad; probeer wat plezier te halen uit de dingen om je heen, het verzacht misschien niet, maar verlegt misschien wel weer de aandacht een beetje.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Veel sterkte! Begrijpelijk dat je in mineur bent.

    Wat zo fijn is aan depri/down zijn: het gaat altijd weer een keer over, er komen altijd weer betere tijden.

    Wees extra lief voor jezelf en doe dingen waar je weer een beetje blij van wordt

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind het mooi dat je 'je mineur' zo kunt accepteren. Soms is het leven gewoon even moeilijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Verdriet mag er zijn, natuurlijk. Het is ook een soort ode aan wat niet vergeten zal worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ook van mij sterkte. Het blijft een moeilijke periode deze tijd van het jaar, maar ook mooi dat je haar hebt gezien en dat je aan haar denkt.

    Dat verhaal van de koekoek ken ik niet, maar waar ik woonde of op vakantie ging waren nooit koekoeks.
    Ik woonde toen in Joure en bij ons thuis zeiden we altijd dat het ging regenen als je Douwe Egberts rook. Het rook dan heerlijk naar koffie, maar idd had je de volgende dag regen.

    Groetjes, VeggieMo

    BeantwoordenVerwijderen