Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

woensdag 16 juli 2014

Bloemen of geld?

Een verhaal van een lezeres:
En alleenstaande moeder in de bijstand met twee kleine kinderen had een vriendin, die al wat ouder was en die zich met haar man een beetje over haar ontfermde.
Deze oudere vriendin ging geregeld bij de moeder langs en bracht dan een bloemetje mee. Want, zo bedacht ze,  daar heeft de bijstandsmoeder het geld niet voor,  zij heeft nooit een bloemetje op tafel, en kan dat ook niet bekostigen, dus zorg ik daar voor, als ik bij haar kom.
Dat ging zo een hele tijd, totdat op een middag de moeder bij de thee schoorvoetend vroeg of ze eens iets mocht vragen?
Ze was heel blij met de bloemen of het bloemstukje elke keer hoor,  maar......... mocht ze in plaats daarvan ook het geld hebben wat er aan uitgegeven was?
De vriendin ontplofte inwendig,  maar zei beheerst dat ze erover zou denken.
Later kwam er ruzie van. Ze is daarna nooit meer geweest.
Als je hierover nadenkt heeft het verschillende kanten.
Als ik de moeder was,  zou ik het denk ik niet hebben durven vragen....
maar je kan zo in geldnood zitten, dat je in elk bloemetje een briefje van 10 euro ziet...
en daarbij denkt aan je lege koelkast.
Aan de andere kant kan ik als vriendin voldaan vertrekken met het gevoel dat bij een ' arm ' persoon weer een bloemetje op tafel staat,  maar het kan vervolgens zo zijn dat ze 's avonds met haar kinderen alweer alleen maar soep kan eten.

Ik (Zuinigaan), snap de vraag heel goed. In feite zijn bloemen een luxeproduct. Bloemen kun je niet eten en je kunt er ook geen fietsen van laten repareren. Je kunt niet samen met je kinderen een  uitstapje maken. Ik denk dat ik niet om  geld gevraagd zou hebben, maar bijvoorbeeld om fruit. Dat is ook fijn om te krijgen en voor veel mensen in de bijstand een luxe waar vaak geen geld voor is.
Wat bijstandsgerechtigde nagelaten heeft, is om de vriendin al eerder haarfijn uit de doeken te doen hoe weinig geld ze omhanden heeft waardoor ze iedere keer moet schrapen om rond te komen. Zeker als de bijstandsmoeder een (veel) hoger inkomen gewend was, is het heel lastig. Mogelijk heeft ze de schijn opgehouden dat het best wel ging.

Ik denk dat de weldoener, de vriendin, niet goed geweten heeft wat op bijstandsniveau leven inhoudt. Bloemen zijn dan niet een eerste levensbehoefte, terwijl er wel een schrijnend te kort aan geld kan zijn, bijvoorbeeld als er sprake is van schulden.
Ik zou zelf als weldoener gedacht hebben: stom dat ik er niet aan gedacht heb dat mijn bijstandsvriendin veel meer behoefte heeft aan andere dingen! Ik zou niet beledigd zijn en van mezelf vinden dat ik een bord voor mijn kop had om geen signalen op te vangen.

Toch jammer dat het dan zo loopt in deze vriendschap.

40 opmerkingen:

  1. Natuurlijk had de bijstandsmoeder beter moeten uitleggen waarom....maar ik vind het van vertrouwen in haar vriendin spreken dat zij durfde vragen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jammer van de vriendschap.

    Ik kan me voorstellen dat die vriendin de bloemen als een luxe zag waarmee ze haar vriendin wilde verwennen.

    Fruit geven is ook een goed idee, doe dan in plaats van bloemen een leuke zelf samengestelde fruitmand.

    Ik zou zelf ook niet zo gauw om geld durven te vragen als ik bijstandsmoeder was. Aan de andere kant, wie weet hoe krap zij zit en dan kan ik me voorstellen dat je liever een tientje had gekregen waar je nog wat boodschappen van kan doen dan bloemen.

    Maar ik heb begrip voor beide kanten van het verhaal.

    Pecunia.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik snap de bijstandsmoeder heel goed. Een zak aardappelen kost veel minder, maar daar heb je veel meer aan. Dapper om daarom te durven vragen; na lang aarzelen waarschijnlijk. Jammer dat de vriendin dat niet snapt en zich daardoor gekwetst voelt. Maar dat het écht om vriendschap gaat als het daardoor tot ruzie leid...dat betwijfel ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lastige kwestie inderdaad. Ik begrijp op zich beide kanten wel, alhoewel zo'n vriendin toch eigenlijk wel had kunnen bedenken dat de moeder echt krap zit als ze al geen bloemetje kan kopen. Jammer dat ze er beledigd door was want de bijstandsmoeder heeft vast en zeker een grote schaamte moeten overwinnen om dit te vragen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. het blijft lastig , zo had ik eens een kennis die niet veel te besteden had en mij op een gegeven moment geld te leen vroeg , want ze kon geen boodschappen doen, nu had ik zelf op dat moment ook niet veel geld, maar wel een gevulde voorraadkast , dus bood ik haar aan om mijn kast te halen wat ze nodig had, nou nee dat wilde ze niet ,want het ging niet om eten wat ze nodig had ,maar ze had iets leuks in de stad gezien wat ze wilde hebben, met de boodschappen kon ze nog wel even vooruit dan aten zij en haar zoontje wel gewoon een paar dagen alleen maar brood, toen ze dat vertelde wist ik niet meer wat ik zeggen moest, want je wilt geen eten aanpakken ,maar wel geld voor een hebbedingetje ? ik zou in het bovengenoemde geval gewoon eens wat boodschapjes meenemen i.p.v. een bloemetje , want inderdaad leuk hoor bloemen ,maar zoals gezegd het is een luxe en het lijkt me lastig om met mooie bloemen in huis te zitten en vervolgens niet genoeg eten op tafel te hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Vriendin had vast niet door wat 'echt in de bijstand' is. Het is een lastige kwestie en jammer dat dit zo verlopen is. Ik hoop dat, na alle omstandigheden, de moeder het hoofd boven water kan houden.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je spreekt over weldoener, dat impliceert dat deze mevrouw een rijk iemand was of is. Maar dat lees ik nergens, alleen dat ze zorgde voor gezelligheid (een bloemetje). Misschien had mevrouw inderdaad iedere week wat boodschappen kunnen brengen in plaats van dat bloemetje, maar uit ervaring weet ik, wat je ook doet, je doet het waarschijnlijk nooit goed. Als de vriendschap goed zit, krijg je daar geen ruzie over, dus er zal al wel iets fout gezeten hebben!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik snap beide kanten van het verhaal. Al denk ik dat het handiger zou zijn geweest als de moeder had gezegd dat ze de bloemen heel erg waardeerde, maar dat ze de volgende keer liever een zak aardappelen had (of een kilo appels iig iets kleiners dan het bedrag van de bloemen) omdat ze die hard nodig heeft.
    Om geld vragen staat toch wat hebberig. Maar zoals ik al heb geschreven, als je heel weinig geld hebt dan denk je anders en kun je in die bloemen idd alleen maar geld zien.
    In onze arme periode kon ik me echt ergeren aan de Punica reclame. Kinderen die zomaar vruchtensap uit de koelkast haalden en als het op was dan kwam er een nieuw krat (?).
    Ik was al blij met één fles ranja voor de hele week. Daar zou ik nu (ik ouder en wijzer ben ;-) geen punt van maken. Op is op, en dan maar water. Dat is trouwens wat we tegenwoordig meest drinken.

    VeggieMo

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik vind bloemen sowieso niet fijn om te krijgen, geef mij maar een plant voor in huis of in de tuin .vorig jaar kreeg ik een pracht peper plantje, daar maak je me blij mee!
    Maar ook wij hadden 5 jaar geleden, een financieel zware periode (2 huizen )
    en waren toen 25 jaar getrouwd, leefgeld voor het gezin 60 euro ( 4 personen) en we kregen van onze werkgevers alle twee een hele grote bos bloemen, nog eens een paar bossen van bekenden, kortom er stond zeker voor 100 euro bloemen in de kamer terwijl ik echt veel blijer was geweest met een rollade of wat boodschappen.
    Ik heb echt niet van de bloemen kunnen genieten. zo jammer.
    Zelf geef ik nauwelijks bloemen weg, wel planten of iets eetbaars.
    Dat de bijstandsmoeder om geld vroeg, dat was niet leuk.
    De "weldoener"had zelf beter moeten weten en met een passend geschenk moeten komen.
    Wat is het toch dat men bloemen in huis leuk vind, zeker het staat mooi zo'n bos.
    maar na een paar dagen is het mooie eraf , en wat en schade heeft het aan het milieu gebracht? vaak komen de bloemen van heel ver weg, uit een land waar mensen het minder hebben dan wij, die ploeteren daar dan voor een bloemetje wat hier een paar dagen op tafel staat, ik vind dat verkeerd omgaan met de grondstoffen op aarde, waar de snijbloemen staan kan ook groente staan voor de mensen die het slechter hebben dan wij.
    Maar dat is een heel andere discussie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja Anna, ik heb dezelfde ideeen over bloemen, heel mooi maar zonde van het geld en wat het inderdaad het milieu gekost heeft. Ik koop ze zelf nooit, ook niet voor een ander. Geef liever iets nuttigs. Dat zou ik ws ook voor die bijstandsmoeder gedaan hebben maar iedereen is daar roch anders in en heeft andere ideeen over wat leuk of attent is. Geeft ook niks maar ik zou ook liever appels hebben dan bloemen ook al zit in niet op bijstandniveau. Jammer dat het tot ruzie geleid heeft maar we weten niet hoe het gevraagd is of wat er precies voorgevallen is dus daar heb ik verder geen oordeel over. Ik hoop oprecht dat ze er nog een keertje over praten en ze beiden kunnen vertellen hoe het voor hen voelt. Dat brengt vaak veel begrip.

      Verwijderen
  10. Was de weldoenster wel een vriendin of was het een "ramptoerist" die voor haar eigen goede gevoel dure, onnodige bloemen bracht? Ik geef de moeder gelijk. Hiermee is een vriendschap uitgetest en is gebleken dat het niet echte vriendschap was. Wanneer iemand bij mij komt met een wildboeket of een boeket uit eigen tuin, ben ik blij. Wanneer iemand langskomt met een duur boeket den k ik altijd: ' daar gaat weer € 10,00, volgende week de kliko in. Ik ken iemand met een grote groentetuin. Toen hij eens met iemand sprak over haar geldproblemen, bood hij aan haar een grote emmer met sperciebonen te brengen, om in te vriezen. Dat was volgens haar niet nodig, ze had geen zin in al dat werk. Zelf waardeer ik het erg wanneer iemand bij mij langskomt en wat meeneemt van de tuin.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. WAt jammer,dat die vriendin het niet besefte. Ik nam eens op een verjaardag van iemand met een krappe beurs een stuk van haar lievelingskaas mee. Zij vond het heerlijk,maar anderen lachten me uit.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik krijg op mijn verjaardag en op 5 Dec. ook vaker een stuk kaas... heerlijk en ik laat duidelijk merken dat ik er erg blij mee ben! Door dat tegen anderen ook te vertellen, laat ik merken dat ik open sta voor dit sort giften, zeg maar. Ik vind gratis bonen doppen echt niet teveel werk!

      Verwijderen
    2. Ik vraag op mijn verjaardag ook altijd dingen die ik kan verbruiken maar vooral mijn moeder vind dat niks dus dan krijg ik toch weer een sjaal of een vaas....zo raar dat mensen zelfs bij uitdrukkelijk verzoek niet willen geven wat de ander vraagt. Mijn moeder is verder wel een grote schat hoor maar kan mijn gedachtengang blijkbaaf niet volgen. :)

      Verwijderen
  12. De vriendin en haar man ontfermden zich over haar. Dat gaat toch wel wat verder dan alleen het geven van een bloemetje? Het is makkelijker als er een basis van gelijkwaardigheid is in de relatie en de 'ruil' hoeft niet altijd een op een over geld/kado's te gaan. Gezelschap aandacht en vriendschap is bijvoorbeeld iets wat de weldoener misschien miste en wat de arme vriendin ruimschoots had te bieden. Kennelijk heeft de arme vriendin geen andere bijbedoelingen met de vriendschap dan op het stel te leunen. Met zo'n houding kan het niet anders dan dat de relatie stuk loopt.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Het lijkt veel op het verhaal van een Do-gooder. Iemand willen helpen zonder dat je vraagt of beseft waarmee ze echt geholpen zouden kunnen worden. Jammer. Ik weet niet of ik zou durven vragen om iets anders.Volgens mij heeft dat alleen succes als je elkaar al goed kent en de situatie van het gezin ook al kende voordat de problemen begonnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Soms geven mensen vanuit hun eigen beleving. Misschien zijn bloemen voor de gever heel belangrijk en zou zij dat heel erg missen. En kan ze zich niet voorstellen dat het krap hebben wel wat verder gaat dan je geen bloemen veroorloven.
    Ikzelf heb een paar jaar iemand ondersteunt. Door elke week op te passen op haar kind als zijn naar de avondschool ging en ik legde dan altijd een tientje in de kast,die zij dan vond als ik weg was. We hebben er nooit over gesproken maar het was prima zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ik zou het verschrikkelijk moeilijk vinden om om het geld te vragen en ik denk dat dit voor heel veel mensen geldt. We houden vaak liever de schijn op dat het ons goed gaat. Ik denk dat de vriendin zich niet heeft gerealiseerd welke pijn erachter zit en wat de bijstandsmoeder heeft moeten overwinnen om haar die vraag te stellen.
    Geld kan heel snel een heikele kwestie worden in vriendschappen. Als je iemand contant geld geeft kan dat al snel ongemakkelijk of vernederend voelen. Als compromis had de vriendin de bijstandsmoeder ook kunnen zeggen dat ze liever geen geld gaf maar wel graag iets in de vorm van levensmiddelen, zou willen geven waar de vriendin wél iets aan had.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik zou met haar naar de supermarkt gaan en boodschappen doen.
    Zogenaamd voor mezelf er extra vlees en duurdere dingen in de kar en dan fijn alles in 1x afrekenen.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ik vind persoonlijk dat hier erg negatief over de bloemengeefster wordt gepraat. Wij kennen beiden niet en wij kennen het uitgavenpatroon niet van de bijstandsmoeder. Het kan zijn dat zij geld uit gaf aan drank of sigaretten of andere niet eerste levensbehoefte. Wellicht heeft de geefster niet gewild dat er geld aan 'verkeerde' zaken werd uit gegeven. Ik werk in deze sector en ik ken personen in de bijstand die meer geld uit geven aan vertier en boodschappen dan ik. Zelfs als ze schulden hebben. Als je normale lasten hebt in de WWB (geen schulden, geen erg duur huis, geen auto) dan heb je echt meer te besteden dan wat Zuinigaan uit geeft maandelijks aan 'leeftijd'. Misschien een tip om eens een blogje aan te weiden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoeveel leefgeld zou een alleenstaande moeder in de bijstand dan wel niet te besteden hebben?

      Verwijderen
    2. Dat is geen gemakkelijke vraag. Een bijstandsmoeder met twee kinderen heeft met kindgebonden budget en kinderbijslag € 1.444 te besteden exclusief vakantiegeld. Als de lasten erg laag zijn (goedkope woning, zuinig in energie, alleen basisverzekering zorg, geen auto, kwijtschelding gemeentelijke belastingen en waterschap, huurtoeslag, zorgtoeslag) kan deze € 200,00 per week te besteden hebben. Met hogere lasten kan dit ook € 80,00 tot € 100,00 per week zijn. Ik wil niet zeggen dat alleenstaande bijstandsmoeders het altijd gemakkelijk hebben maar aan de andere kant is het ook niet zo dat iedere bijstandsmoeder ieder dubbeltje moet om draaien. Dat is een verkeerde aanname.

      Verwijderen
    3. Ze kan ook nog in aanmerking komen voor scholierenvergoeding [2 keer] en langdurigheidstoeslag. Tenminste dit is zo geregeld in Amsterdam, het kan per gemeente verschillen. Financiële problemen kunnen ontstaan als je opeens een inkomensval maakt na een scheiding bijvoorbeeld dan kunnen er schulden ontstaan en duurt het langer voordoet je gewend bent aan budgetteren en minder uitgeven.

      Verwijderen
    4. Ja klopt er kunnen nog veel meer regelingen zijn. Maar langdurigheidstoeslag moet je wel een paar jaar al een laag inkomen hebben. Verdere regelingen zijn per gemeente verschillen. Daarom heb ik mij maar even beperkt tot de landelijke normen regelingen waarop iemand zeker recht heeft.

      Verwijderen
    5. Met alle respect, maar als een alleenstaande bijstandsmoeder met twee kinderen zonder te werken maandelijks € 1444 tot haar beschikking heeft, dan ben ik zeer benieuwd waarom zij het niet zou redden. Ik ben alleenstaande moeder met 4dgn drukke baan met prima salaris en ik heb echt niet zóveel meer.

      Verwijderen
    6. Ik werk 32 uue en verdien 1250 per maand, ik vind 1444 een hoop geld eigenlijk, ik heb geen kinderen meer thuiswonen.

      Verwijderen
    7. Met extra subsidie en regelingen wordt een bijstandsuitkering opgetrokken tot 80 % van het miniumloon. Met kinderen is er een andere berekening, als je kinderen hebt krijg je meer op dit moment maar dat gaat veranderen.

      Verwijderen
  18. Leeftijd moet natuurlijk leefgeld zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. ik zit in de bijstand, alleen ben geen alleenstaande moeder. Ik ben het ermee eens dat wat Nina hierboven ook een beetje aangeeft: zó zwaar is het nou ook weer niet in de bijstand hoor! kom maar eens een kijkje nemen op mijn blog zou ik zeggen ;-) Ik kan écht wel een bloemetje betalen hoor en ik koop nu in de zomer best vaak een bak aardbeien. Het gaat om keuzes maken! En ik krijg geen kwijtscheldingen. Heb een auto, kan op vakantie en zelfs nog sparen. Je kunt normaal leven van een bijstandsuitkering! Ik vind het vervelend om te moeten lezen dat je dan schijnbaar arm bent en niks te makken hebt. Mijn ervaring is anders.
    ( Ik weet niet of je het met kids in de bijstand moeilijker hebt, lijkt me niet. Je krijgt dan een groter bedrag in de maand. Kinderbijslag, kindgebonden budget, hogere uitkering..)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goed om ook die kant eens te horen. Misschien hebben wij niet-bijstanders wel een scheef beeld soms. Dank je.

      Verwijderen
    2. Mijn zoon heeft een wajong-uitkering en werkt op een werkproject. Heeft iets van ongeveer 900 euro en daar komen dan nog wat toeslagen bij. Maar hij heeft geen schulden integendeel hij spaart er maandelijks van. Kookt zelf, dagelijks en gaat ook op vakantie. heeft geen auto.

      Verwijderen
    3. Ik ben ook een alleenstaande moeder in de bijstand. Vrijstellingen krijg ik ook niet.
      Nu kan ik me redden en een weekje op vakantie.
      Helaas zal het straks moeilijker worden om rond te komen.
      2 kinderen werken en komen boven de grens van 650 euro.
      Krijg dus vanaf september geen huurtoeslag en toeslag boven op mijn uitkering. Kindgebondenbudget gaat er ook af.
      Het zal lastig worden maar we gaan het redden.

      Groetjes Joke

      Verwijderen
  20. Hoelang geleden speelde zich dit af? Ik denk dat men nu wel beter beseft dat het met bijstand zeer moeilijk rondkomen is.
    Waar ik kan, geef ik zelf ook wat eetbaars, zelfgemaakte jam, of zelfgebakken brood...en een bijelkaar geplukt bosje bloemen uit de bermen. Het kan beiden nietwaar?

    Groet,Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Toen ik vroeger weinig geld had zou ik me ook heel erg ongemakkelijk hebben gevoeld als iemand geld uitgaf voor mij aan iets anders dan ik zou hebben gekozen. Ik zou wel gevraagd hebben het niet meer te doen, met de reden erbij. Maar geld vragen? Nee, dat is voor mij hetzelfde als geld vragen als cadeautje voor een feestje. Mocht de gever het zelf voorstellen of voorstellen voortaan iets nuttigers mee te nemen, ok. Maar vragen, nee.

    In dit verhaal is het niet helemaal duidelijk in hoeverre de moeder het ontfermen over haar wist te waarderen. Misschien zat ze er niet echt op te wachten en dan dan zijn de extra kosten aan koffie/thee en koekjes ineens wel fors. Dan kan zo'n bosje bloemen, waar je zelf gedeeltelijk aan mee hebt betaald, ineens best wel een vervelend aandenken zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Tja, ik vind het moedig dat ze het vroeg. Ik zou niet snel om geld vragen, maar wellicht was de nood toch wel zo hoog.

    Ikzelf koop zelden bloemen. Gezien de levensduur vind ik dat echt zo zonde van het geld. Ook als cadeau koop ik zelden bloemen. Liever iets persoonlijks wat een beetje blijvend is.

    Gelukkig weten mijn vrienden ook dat ze me niet blij maken met een duur boeket bloemen wat de twee weken nog niet haalt. Zonde. Kunnen we beter iets leuks voor gaan doen. Herinneringen maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Persoonlijk kijk ik altijd voor wie een kado bedoelt is.Een tante is bv verschrikkelijk allergische en eet alleen bepaalde producten en haar maak ik dan ook heel blij met rooibosthee , zelf gedroogde biologische pruimen etc. Ik vraag ook weleens aan een vriendin die in de bijstand zit wat kan ik voor jullie meenemen ? Bloemen is leuk en lief maar veel mensen vinden dit te duur en hebben liever iets anders.Bak bv een cake of boterkoek voor iemand dat wordt vaak veel meer gewaardeerd of neem iets mee voor de kinderen als die er zijn. Of geef een bon dat je samen wat leuks gaat doen. Oftewel overleg gewoon dan voorkom je problemen en trouwens dapper van deze dame om het te zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Ik kom even terug op wat ik eerst zei want als de bijstandsmoeder echt de gewone bijstand heeft met toeslagen e.d. en verder geen grote kosten aan iets, dan zou ze zich inderdaad moeten kunnen redden. Ik nam eigenlijk aan uit het verhaal, dat ze meerdere kosten had die een ander niet heeft. Maar als dat niet zo is, dan moet ze er van rond kunnen komen.
    Mijn nicht is ook bijstandsmoeder, heeft 4 kinderen, krijgt dus ook diverse toeslagen en kwijtscheldingen. Al met al is haar inkomen gewoon prima. Ze kan gezond eten kopen, ze sporten allemaal, ze spaart een deel en daarnaast houdt ze echt ruim over per maand om leuke dingen te doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Ik heb een wao uitkering en zit op bijstandsniveau. Door omstandigheden zijn mijn kinderen tijdelijk uit huis geplaats. Wat inhoud geen tegemoedkomingen meer van de gemeente, geen kinderbijslag voor de jongste, geen schoolkosten vergoeding omdat de kinderen uit huis geplaatst zijn. Minder huurtoeslag en kindgebondbudget.
    Maar ik moet wel ieder kwartaal € 620 euro betalen voor mijn kinderen.

    Ook moet ik schoolkosten, reiskosten, sporten, scoutingkampen en derdelijke allemaal zelf betalen. Ik kom niet meer rond en heb nu geldproblemen.

    Mijn schoonzus vroeg vorig jaar of ze me kon helpen. Ja dat kon ze door af en toe wat fruit te brengen. Daar ben ik dan erg blij mee. Mijn ouders stoppen me ook af en toe wat toe zodat ik boodschappen kan doen.

    Bij de voedselbank ben ik afgewezen helaas. Maar goed ik kan nog steeds eten, niet iedere dag warm maar goed. In september komen de kinderen weer meer thuis en houdt ik wat meer geld over.

    Ik snap best dat als je weinig tot niks te besteden hebt blijer wordt van fruit dan van een bloemetje. Maar ik snap die vriendin ook, dat ze liever een bloemetje geeft. Soms is duidelijk uitdrukken van hoe en waarom en waardering naar een ander wat moeilijk. Ik hoop dat het ooit nog goed komt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Deze ervaring heb ik ook gehad. 1 kind uithuisgeplaatst.
      Gelukkig sprong de kerk bij anders had ik het niet gered.

      Verwijderen
  26. Ook zonder auto is rondkomen van een bijstandsinkomen in veel gevallen moeilijk.Niet iedereen heeft een lage huur en kinderen op de middelbare school kosten veel geld zelfs nu de schoolboeken ''gratis'' zijn.
    Fijn dat er mensen zijn die er makkelijk van kunnen rondkomen, op vakantie kunnen en kunnen sparen maar voor de meerderheid gaat dat niet op en dat zijn echt niet allemaal mensen die onverantwoordelijk bezig zijn en hun geld over de balk smijten.

    BeantwoordenVerwijderen