Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

zondag 18 december 2016

Goede-doelen-wervers aan de deur

Gisteren stonden er twee jonge mensen voor de deur die een heel verhaal hadden over de plastic soep. Of ik het er mee eens was dat die bestreden moest worden. Ja, op zich wel, maar die twee waren op uit om mij geld te laten doneren voor het Wereld Natuur Fonds en wisten mij zo klem te praten dat ik bijna niet anders kon dan ter plekke middels een tablet geld te storten.
Op zich is het WNF een goed doel, maar de manier waarop ik hier aan mijn eigen voordeur gestrikt werd, vond ik niet heel prettig.
Ik had al bijna wat gegeven, overigens kon ik vervolgdonaties afzeggen, maar ik besloot op het laatste moment dat ik toch niet met het WNF in zee wilde gaan, in ieder geval niet op deze manier.
De jongeman vroeg nog waarom en daar had ik op dat moment geen antwoord op.
Later bedacht ik, dat ik vooral de manier waaróp ik onder druk gezet werd van invloed was.
Ik had het gevoel niet meer zelf de ruimte en de vrijheid te hebben om nee te zeggen en ik bedacht me dat ik dat wel degelijk had, ook zonder argumenten te hoeven geven en zei nee.

25 opmerkingen:

  1. Hier onlangs ook een wat opdringerige collectant aan de deur. Iets met kinderen met Aids die gered moesten worden. Ik heb gezegd dat ik dit soort dingen niet aan de deur regel.

    Overigens geef ik wel altijd aan collectanten uit het dorp (die met zo'n rammelende bus lopen). Deze kende ik echter niet, sprak ABN en (bedacht ik me later) had nog geen foldertje bij kennelijk..

    Het zou me niets verbazen als het betaalde collectanten zijn, met slechts een klein bedrag wat naar een goed doel gaat. Dat zou ook de opdringerigheid verklaren (beloning per 'verkoop'?)

    Ik ben altijd een beetje wantrouwig met dit soort dingen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Voor collectebussen heb ik altijd muntgeld in de meterkast bij de voordeur liggen. Ik geef ik ook altijd aan collectanten die met een bus langs de deur komen.

      Verwijderen
  2. Ik heb een sticker bij de deurbel. Wel collectes geen verkopers. Maar ik weiger de collecterende tablets. Minimum 7,50 en gelijk 12 x per jaar.

    Ik heb wel eens gezegd dat ze meteen het anbi belastingdienst contract erbij zouden moeten doen. Ze gingen weg. Later kwamen ze terug. Toch nee gezegd. Ik geef ruim voldoende per jaar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb een sticker op de deur: verkopers niet welkom, maar die hielp deze keer niets.

      Verwijderen
  3. Het is iemand overrompelen. Ik zeg op alles "nee".

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik werd inderdaad behoorlijk overrompeld. Ze hadden brutaalweg mijn post van de postbode overgenomen, omdat ze toch aan mijn deur moesten zijn en boden mij mijn post aan.

      Verwijderen
    2. echt brutale lui !

      Verwijderen
    3. Daar zou ik de postbode op aanspreken, dit mag niet. Mijn postbode geeft het zelfs niet aan mij als ik net de deur uit kom, die zegt dan, dat hij het toch door de brievenbus moet gooien.

      Verwijderen
  4. Heb je er ook nog ergens een schuldig gevoel bij. Zo zit de maatschappij in elkaar.
    Ik ben behoorlijk egoistisch en ik bepaal wat er met mijn geld gebeurd. Ik krijg echt maar zelden mensen aan de deur, op straat wordt ik vaker aangesproken en ik heb voor dit opdringerige gedrag een duidelijke oplossing: als het mij interesseert wil ik me via internet er in verdiepen en via die weg ook financieel een bijdrage leveren.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mensen met een ouderwetse collectebus geef ik altijd. En mensen met plastic pasjes en een formulier voor een handtekening onderbreek ik altijd direct: "ik vind het een heel goed doel/goede deal (afhankelijk van waarvoor ze komen), maar ik regel dit soort zaken liever via internet. Fijne avond en veel succes nog." Dan glimlach ik breed, meestal zeggen ze dan ook nog iets van gedag en kan de deur dicht. Heel soms proberen ze het dan nog eens, en dan herhaal ik de tekst ook nog eens, zonder glimlach. Dat werkt altijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ze kunnen je zó manipuleren. Vaak zijn het tegenwoordig professionele wervers, die ook nog een of meerdere verkoopcursussen hebben gehad, waardoor hun praatje effectiever geworden is. Ik vind het erg naar.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ook mee gemaakt. Echt triest, vooral omdat een groep mensen niet is opgewassen tegen dit soort verkopers. Moest me laatst helemaal verantwoorden aan zo'n verkoper waarom ik niet wilde doneren.. en vooral druk zetten en op gevoel inspelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Je kunt goed merken dat ze professioneel getraind zijn. En ze verdienen er zelf waarschijnlijk ook niet onaardig aan waardoor je al weet dat een deel van je geld niet op de 'juiste' plek terecht komt. Daarom blijft het voor mij ook een nee. Ik herken wel hoe lastig dat nee zeggen is maar word er steeds beter in. En je kunt tenslotte niet ieder goed doel steunen. We zoeken heel zorgvuldig uit waar we ons geld aan willen geven (en dat zijn meestal niet die grote goede doelen met dure directeuren). Bij een gewone collecte aan de deur geef ik overigens wel gewoon wat los geld.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Omdat zoon benaderd is door een bedrijf die deze jongeren (meestal studenten) op pad stuurt weet ik wat ze verdienen. Zoon haakte af. Ik geef ook alleen aan een echte collectant met bus.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik geef niets aan de deur. Ik geef wel aan goede doelen, maar die bepaal ik zelf. Als ze perse willen mogen ze hun hele verhaal doen hoor, maar het is niet zo dat ik dan ook geld geef. Geld gaat via de bank, naar doelen die ik op mijn gemak uitgezocht heb, waar geen strijkstok is waar wat aan blijft hangen. Waar druppels op de gloeiende plaat nog mensen echt blij maken. De actie van Annemiek voor het Consuminderhuis bijvoorbeeld.

    Groet,Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ze verdienen er het minimumloon mee met een bonus voor iedere donateur die ze werven. Maar die wordt weer ingetrokken als de donateur er al weer snel mee stopt. Er zijn trainingen, maar die doen ze in eigen tijd en ook de voorbespreking is onbetaald. Van de ca 8 uur die je kwijt bent, krijg je maar 4-5 uur betaald. Dus als je weinig donateurs binnenhaalt, verdien je bijna niets. Het verloop is dan ook enorm.
    Maar blijkbaar levert het de goede doelen toch voldoende nieuwe donateurs op. Die leveren stabielere maandelijkse inkomsten dan de jaarlijkse collecte.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Pas een collectant aan de deur met als goede doel: de onderdrukte homo's. Voor de duidelijkheid ik heb niets tegen deze doelgroep.
    Ik ben zelf bijna 25 jaar getrouwd geweest met een homo. De nare nasmaak die dit gehouden heeft na beëindiging van het huwelijk ( in de vorm hoe en de nasleep), had ik even loop mijn deur maar voorbij.
    Vervelender lijkt me als je als partner je vrouw verliest aan kanker en ze komen aan de deur. Dit was bij mijn buurman het geval. Collectanten gaf ik deze informatie vaak vooraf als ze bij mij aan de deur stonden.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik geef aan een aantal doelen zo cash aan de deur! No way hose dat ik via een machtiging geld van mijn rekening laat schrijven. Ik luister heel snel wat iemand zegt, en al naar gelang ik ervoor wil geven, zeg ik gewoon keihard: ik zit onder bewindvoering... En dan kappen zij direct het gesprek af en taaien ze weer af. Fijne avond verder mevrouw. Ik snap dat zij hun werk doen, maar van zo'n agressieve vorm hou ik absoluut niet. En dan tig keer doorvragen waarom niet, en ik wil ook niet gelijk de beroerdste zijn om direct bam de deur dicht te gooien. Maar ik snap je helemaal zuinigaan! Kom maar voor jezelf op!

    Gr. Boukje

    BeantwoordenVerwijderen
  14. wat er psychologisch gebeurd is het volgende trucje: ze stellen een aantal vragen achter elkaar waar iedereen ja op zal zeggen.
    mag ik u een vraag stellen? ja
    vind ju dat iedereen recht heeft op geluk ? ja
    vind u dat ieder kind te eten moet hebben? Ja
    iedere keer als je ja zegt wordt het moeilijker op de volgende vraag nee te zeggen
    na de 5e of 6e ja komt de vraag of je geld wilt doneren.
    je kan dan voor je gevoel geen nee meer zeggen.
    Ook ik trap er nog wel eens in bv op een winkel straat waar handtekeningen worden verzamelt voor een goed doel ( vaak doven) als je een handtekening hebt gezet, zie je ook de andere handtekeningen en donaties van de mensen, 50 euro, 35 euro ....
    Mijn standaard antwoord is, geef me aub een folder met bankrekening erop, die ga ik rustig thuis lezen en dan neem ik het rustig een besluit of/ enwat ik ga doneren . soms moet ik dit wel 2 herhalen voordat ze me slot laten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is psychologisch goed doordacht. Ze zetten mensen flink onder druk. Ik vroeg ook om een folder, zodat ik die rustig kon nalezen, maar die vraag werd genegeerd.
      Ze boden me wel als alternatief het lagere studententarief aan voor als ik de donatie te hoog vond.
      Dat aanbod gaf voor mij de doorslag, het voelde zo zeer als een verplichting om wat te geven dat ik NEE zei. Hoezo verplicht? Ik geef helemaal geen donatie!

      Verwijderen
  15. Mijn dochter studeert(UU)
    en werkt voor een goede doelen stichting/fondsenwerving.Zij vindt het een super leuke baan, waarbij ze veel leert.Ze gaat er vol voor en begrijpt niet dat niet iedereen aan deze goede doelen schenkt. Zij staat er voor de volle honderd procent achter. Uiteraard vul ik nooit een machtigingsformulier in voor een goed doel. Ik bepaal zelf wanneer, hoe en hoeveel ik schenk aan goede doelen. Het levert heftige en hilarische gesprekken op aan de eettafel! Bij de meeste goede doelen blijft een groot deel van het gedoneerde aan de strijkstok hangen...of het nu via een collectebus, machtigingsformulier of eigen bijdrage gaat...Het 'geven' an sich geeft jezelf een goed gevoel en hopelijk verbetert het de situatie/omstandigheden van het goede doel...En wie van ons geeft de 'bedelaar', krantverkoper bij de supermarkt een donatie of loopt er regelmatig aan voorbij? Lastig he, om hier mee geconfronteerd te worden? Ik vind het vaak een dilemma: aan wie geef je wat en wanneer? WMT

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Zelf heb ik de 10 seconde regel, zeg altijd dat ik geen interesse heb (laat ze nooit iets zeggen) en gooi de deur voor hun neus dicht. Werkt altijd erg goed! Op straat kijk ik altijd de andere kant op en doe net of ik ze niet zie.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ja joooh , niet zo vreemd dat dit werkt .... begrijp het wel , maar de deur dichtgooien is ook wel beetje arro..

      Verwijderen
  17. Ik zou daar ook niet vrolijk van worden, maar ik denk dat ik me wel lichtelijk onder druk gezet zou voelen. Ik wil zelf bekijken waar ik wat aan geef, op mijn tijd, op m'n gemak. Dit soort dingen aan de deur voelt voor mij echt als inbreuk op m'n privacy.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ik doe het eigenlijk net zo als André Oostveen, en ik heb er niet om gevraagd of ´bedelaars voor goede doelen´ aan mijn deur willen komen leuren. Graag houd ik de vrijheid om zelf te bepalen hoe en op welke manier ik me inzet voor goede doelen. Doe al jaren vrijwilligerswerk voor diverse instanties. En qua arbeid is er echt wel ander werk voor studenten beschikbaar dan het leuren langs deuren. Als je langskomt voor een leuk praatje, oké, maar me klempraten om uiteindelijk mijn portemonnee open te trekken, dank je, nee...

    BeantwoordenVerwijderen