Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

zaterdag 25 februari 2017

Paling!

Eergisteren in het TV programma De Keuringsdienst van Waarde een uitzending over paling. Een aantal jaren geleden verdween gerookte paling uit de schappen van de winkels omdat het een met uitsterving bedreigde diersoort was en nu is er weer paling verkrijgbaar. Hoe kan dat, vroegen ze zich in het programma af.
Het blijkt dat de visstand van paling nog steeds allesbehalve rooskleurig is en dat je het eten van paling beter kunt vermijden als je geen bedreigde diersoort wilt consumeren. De meeste paling die je nu kunt kopen is in Frankrijk als jonge aal gevangen en opgekweekt/vetgemest voor consumptie. Die wordt gerookt en in de handel aangeboden.

Ik dacht even: zou het mogelijk zijn om ooit weer zonder schuldgevoelens een lekkere paling te eten? Op dit moment ziet het er niet goed uit. Ik kan waarschijnlijk wel ergens paling kopen, maar dat knaagt dan aan mijn geweten om daarvan te genieten.
Versgerookte paling

Paling brengt mijn terug naar vroeger tijden, de vis doet mij denken aan toen ik nog een klein meisje was. Vroeger als kind at ik regelmatig paling. Mijn vader was er werkelijk dol op. Als er kermis was, dan werd er in Leeuwarden ook op verschillende plekken paling aangeboden. Nooit kochten we een suikerspin, nee, we kochten een maaltje paling. In mijn herinnering wel 10 in een vetvrij papiertje! Heerlijk! Lekkerder dan alles wat je maar kunt bedenken!  In mijn beleving dan hè?
Pa was een liefhebber van de kermis. Ik ging alleen met mijn pa op stap en hij trakteerde mij op ritjes in attracties. Mijn pa was een complex mens die vrouwen haatte en verschillende keren naar de psychiater verwezen was omdat hij absoluut niet spoorde (ik heb er hier meer over geschreven). Maar toen ik een kind was, was hij kind met mij en genoten we van de kermis en van heerlijke paling.

6 opmerkingen:

  1. Fijn dat je die herinneringen ook hebt zuinigaan - en dat je ze kunt zien. Dat vind ik knap.

    Dat van die paling heb ik me ook afgevraagd. Bedankt voor de uitleg.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een oudere broer zei over onze jeugd: 'opgevoerd' in plaats van 'opgevoed'. Het is echt iets van vroeger. Ik weet ook hoe mijn ouders werden opgevoerd. Mijn moeder werd iets meer opgevoed.
    Als je zelf dat niet meegemaakt hebt, is het moeilijk door te geven.

    Afgelopen week bij de tandarts vertelde ik dat ik in mijn.uppie op mijn achtste al naar de tandarts moest. Op mijn 9e zat er een klasgenootje bij de tandarts. Wij klierden wat op de lange banken.
    De dag daarop gaf de meester ons in de klas een standje. We hadden ons niet netjes gedragen.

    Moet je nu eens komen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Als ik aan paling denk, denk ik aan mijn oom die ze zelf ving en rookte. Mooie herinneringen maar de paling eten? Nee dat heb ik nog nooit gedaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ook hier vele palingherinneringen. Oma bakte ze frequent, van flinke moten en mijn moeder maakte de lekkerste gestoofde paling. Gerookte koop ik locaal wel eens als het via een FB pagina wordt aangeboden.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wij aten vroeger paling "in het groen". Dat was dan met spinazie als ik het me goed herinner. Ik hou van het programma Keuringsdienst van waarde, dit soort kwalitatieve tv programma's missen we op de Belgische tv!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Paling is een feestje, het is jammer dat we eigenlijk roofvisserij hebben toegepast. Als ik ze nu twee x per jaar eet als delicatesse, mag dat dan?

    BeantwoordenVerwijderen