Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

vrijdag 7 juli 2017

Nog een gratis etentje en uitstapje met collega's

In de vorige week was er nog weer een uitstapje met collega's. Deze keer van het andere team waartoe ik behoor.
De opzet was: fietsen, nog meer fietsen en nog veel meer fietsen. Door het prachtige Groninger land, dat dan weer wel! In totaal zou ik vanaf mijn huis ongeveer 70 km moeten fietsen. Ik heb besloten dat mijn "bejaardentempo" dat niet goed aankon tussen al die jonkies (de gemiddelde leeftijd van mijn collega's is ongeveer 35 jaar) en heb me alleen aangemeld voor de borrel en voor het etentje.
Dat was maar goed ook, want kort voordat het uitstapje plaatsvond, kreeg in een pijnlijke puist in de zadelregio, waardoor langdurig zitten op een zadel echt niet fijn was. Ik wil het er verder hier niet over hebben, maar pijnlijk was het wel!
Er was een kortere route mogelijk door ergens aan het Reitdiep een fiets te huren en dan een rondje door het Groninger land te maken. Die tocht zou ongeveer 30 kilometer zijn.
De collega's vertrokken om 12 uur. Ik ben om drie uur vertrokken en ben naar huis gefietst om mijn auto op te halen. Mijn werk kent geen parkeerplaatsen voor medewerkers. Als ik wil parkeren, dan moet ik gebruik maken van een dure parkeergarage die mij 10 euro kost voor de periode dat mijn auto daar wil stallen.
Langs kleine weggetjes ging het richting het dorp waar de borrel en het etentje plaatsvond. De borrel was in de prachtige dorpstuin van een collega. Het weer was vrij wisselvallig en nogal winderig.
De borrel was heel gezellig en de collega's waren al behoorlijk vermoeid van de fietstocht.
Daarna in dit dorp naar het dorpscafé en daar was een Indonesisch buffet. Keuze te over: vegetarisch, zonder rundvlees, zonder varkensvlees, zonder noten en pinda's. Een keuze aan gerechten, waarbij ook rekening gehouden werd met religieuze en andere voedingsvoorschriften. Voor mensen met een noten- en pinda-allergie waren er speciale gerechten, er waren kip- en groenten schotels. Te veel om op te noemen. Het eten was klaargemaakt door een Indonesische kok en het was voortreffelijk. Lekker pittig met authentieke Indische smaken. De kok gaf uitleg voordat we begonnen te eten.
Bij zulke gelegenheden met een buffet met een "all-you-can-eat" concept moet ik er goed op letten dat ik niet te veel eet. Iedereen schepte nog een keer op en sommigen nog een keer. Ik heb weinig koolhydraten zoals rijst en bami genomen en veel groentegerechten en weinig vlees. Dat is tamelijk licht verteerbaar, zodat ik nog voor een tweede ronde kon gaan zonder dat ik het gevoel had te veel te hebben gegeten.
Het etentje was uit de pot 'teambuilding", en voor mij was het dat ook zeker. Ik heb collega's gesproken waarmee ik nog nauwelijks contact had gehad en dat is zeker een pluspunt.
Ergens was het wel jammer dat ik niet mee gefietst heb, daardoor heb ik een deel van het uitstapje gemist. Toch ben ik zeer tevreden in de auto gestapt en ben ik weer naar de stad Groningen gereden. Alle collega's moesten toen nog weer een stuk fietsen, deels terug naar de fietsenverhuur en deels naar huis en het regende behoorlijk! Het zijn wel bikkels, die collega's van mij!

3 opmerkingen:

  1. Leuk zo'n fietstocht! Maar de afstand is wel pittig, dus ik snap wel dat je daarvan hebt afgezien. Maar je collega's zijn inderdaad echte bikkels!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een prima oplossing zo toch. Het is goed om je grenzen te bewaken. En zo heb je toch nog gezellig mee kunnen borrelen en eten!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jeetje 70 km.....dat is geen uitje meer, dat is een sportieve prestatie!
    Fijn dat je toch mee hebt kunnen doen en genoten hebt.

    BeantwoordenVerwijderen