Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 werd ik 66 jaar en kreeg ik mijn eerste pensioen en AOW. Ik had een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij in 2007 op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege dit pensioengat. Ik heb hard gewerkt aan het aflossen van mijn hypotheek. De hypotheek is inmiddels volledig afgelost. Mijn berichten gaan nu over leven met een pensioen.

vrijdag 19 april 2019

Zuinige tips voor studenten

Een paar dagen geleden kreeg ik het verzoek van studenten om een soort videoboodschap te maken over hoe je het beste met weinig geld kunt studeren.. Ze wilden dit beschikbaar maken voor medestudenten. Ik heb besloten geen videoboodschap te maken. Dat is niets voor mij, ik heb er geen ervaring in en bovendien is het 35 jaar geleden dat ik student was! Ik heb de studenten verwezen naar het Nibud, volgens mij hebben ze daar goede info voor studenten.

Maar hoe deed ik het zelf destijds? Ik was van 1972 - 1974 en tussen 1978 - 1984 student. Ongeveer, want in die laatste periode zat nog een tussenjaar.
Wat deed ik om alles betaalbaar te houden?

In die eerste periode deed ik heel erg zuinig, want ik had een Duitse vriend in midden Duitsland en daar wilde ik regelmatig met de trein naar toe. Dat kostte geld, veel geld, wat ik bespaarde op mijn studiegeld en door in de zomervakantie te gaan werken. Inpakwerk in fabrieken. Ik vind achteraf dat ik te veel bespaarde op voeding. Volgens mij was die onvolwaardig: te weinig groente, te weinig eiwitten en sowieso te weinig. Ik ben nog nooit zo mager, of zo je wilt slank, geweest als in die tijd. Destijds wist ik een stuk minder over gezonde voeding dan nu.  Ik maakte al mijn kleding zelf, van goedkope lappen op de markt. Met de hand, want een naaimachine had ik toen nog niet.

Tussen 1978 en 1984 ging dat beter, geen Duitse vriend meer en een goede studiebeurs waarvan ik in feite ruim kon leven. In 1978 begon ik een relatie met de vader van mijn kinderen en wij hadden beiden een heel zuinige instelling. Op het gebied van voeding wist ik inmiddels veel meer. We aten veel groenten van de markt en vaak gratis groenten en aardappels van de volkstuin van vriend's ouders. Verder veel vis, ook van de markt. In die tijd was vis zoals wijting, geep en schol nog heel goedkoop. Per maaltijd werkten we daar een kg van weg. Zonder koppen, graten en ingewanden, dus schoongemaakt was het gewicht waarschijnlijk nog geen 600 gram, maar dat was nog steeds zo'n 300 gram verse vis per persoon. Snoepen en borrelen deden we niet, dus ook dat was tamelijk goedkoop.
Verder: weinig uitgaan. Hooguit 1x per maand afhaalchinees en een bioscoopje.

Mijn jongste dochter was ook kampioen zuinig zijn. Ze heeft haar studie gedaan met een basisbeurs + een kleine aanvullende beurs en ze heeft nooit aanvullend geleend. Dat kon doordat ze een bijbaan had als studentassistent en als overblijf juf op een basisschool. Dat leverde genoeg op om van te kunnen studeren en leven.

Wat rondkomen van weinig inkomen betreft: ik denk dat het vooral belangrijk is geen schulden te maken en geen dure keuzes te maken. Dus weinig uitgaan, zelden uit eten, goedkope vakanties, kleding en huisraad uit de kringloop, geen dure hobby's. Je kunt bijvoorbeeld kiezen voor een goedkope vakantie door ergens mee te werken aan natuurbeheer in Nederland. Vaak krijg je gratis een eenvoudig onderkomen en simpel eten. Dan betaal je alleen wat reiskosten.  Ook kun je in de vakantie gaan werken. In toeristengebieden is volgens mij in het vakantieseizoen volop werk.

11 opmerkingen:

  1. Wat leuk dat studenten je ook weten te vinden! Toen ik studeerde had ik het best luxe vind ik achteraf: ik kreeg een basisbeurs van zo'n 600 gulden en ook een ov-jaarkaart die altijd geldig was. Mijn kinderen hebben het minder luxe dan ik destijds. Mijn jongste dochter woont thuis zodat ze geen geld hoeft te lenen voor haar studie Engels in Doetinchem.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het probleem heden ten dage is dat er geen basisbeurs meer is. Als je ouders je opleiding niet betalen moet je haast wel lenen. Bij de meeste studies kun je niet zoveel ernaast werken om alles te betalen (collegegeld, boeken, eten, kamer, kleding en verzekeringen). Met een beetje geluk verdienen je ouders zo weinig dat je recht hebt op een kleine aanvullende beurs maar die is niet genoeg om van te leven.
    Natuurlijk ben ik het met je eens dat je niet leent voor een dure vakantie maar om van rond te komen.
    Eva

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Als ik om mij heen hoor, lijkt het of studenten makkelijker lenen (niet goed nadenken over consequenties op langere termijn) en dat ouders minder vaak de studie betalen maar wel bijv. luxe op vakantie gaan of een nieuwe keuken kopen. Het lijkt mij als je kinderen hebt dat je een mix probeert te maken tussen zorgen dat je kinderen goede educatie krijgen en tegelijk een financiële zelfredzaamheid leert. Is het zo dat ouders net als de overheid steeds meer de hand op de knip houden?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. dit is precies waar ik me afvraag wat wijsheid is voor mijn kind wat binnenkort gaat studeren: ik wil mijn kinderen graag ondersteunen en ze een studieschuld op te laten bouwen geeft me geen goed gevoel. Aan de andere kant als ik van vrienden hoor dat ze de wintersport vakantie van hun studerende kind betalen dan zou ik toch een boel andere dingen kunnen verzinnen waar ik mijn spaarcentjes aan uit wil geven. Dus daar komt denk ik wel een beetje dat idee van ouders met de hand op de knip vandaan. Hoe doen anderen dat?

      Verwijderen
    2. Wij hebben onze kinderen zoveel mogelijk geholpen tijdens hun studies, ook financieel. De oudste heeft veel in het buitenland gestudeerd tijden haar studie in Leiden. Na haar promotie had ze een studieschuld van 8000 euro. Die lost ze nu af en daarbij helpen wij graag!
      De jongste heeft een HBO opleiding goed afgesloten zonder studieschuld en ook haar deeltijdstudie aan de universiteit (6 jaar gestudeerd en tegelijk 28 uur per week gewerkt) zonder studieschuld.
      De enige eis die wij stelden: leer zoveel mogelijk en doe je best! En dat hebben ze gedaan.
      (Voor vakanties namen ze een vakantiebaan)

      Verwijderen
    3. Mijn ouders betaalden mijn collegegeld.

      Verwijderen
  4. Als student in de jaren 90 kreeg ik een basisbeurs voor uitwonende studenten, dat was ong 700 gulden. Ik huurde goedkoop: 170 euro en had het geluk dat mijn ouders het schoolgeld (of hoe heet dat ook alweer) betaalden. Uit eten was toen nog niet in, het was al heel fijn om in het weekend bij mams te kunnen eten.luxe we een reepje chocolade of zakje chips. En af en toe van mams een diepvriesmaaltijd of tasje boodschappen.
    Ik werkte op de zaterdag en soms 1 avond in de week en de hele zomervakantie. Dat was dubbelop, dan had je geen kosten aan vakantie en wat extra's uit te geven. Ik heb geen schuld opgebouwd, heel fijn!
    En met de vakanties is het na mijn studietijd helemaal goed gekomen!
    De studenten in mijn omgeving hebben een duurdere telefoon dan ik, vinden het normaal om naast de vakantie met paps en mams ook zelf nog een keer te gaan en vinden het niet meer dan normaal om een studieschuld op te bouwen want dat heeft iedereen toch?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Niet helemaal mee eens. Mijn oudste twee studeren, werken naast hun studie en zijn afgelopen jaar niet met ons en niet alleen op vakantie geweest maar hebben gewerkt. Zij zouden dolblij zijn met een basisbeurs van €350,- maar helaas is dat niet meer. Het collegegeld alleen bedraagt dit jaar al € 2083,-. De prepaid telefoon van de oudste is vier jaar oud (€200) en laad bijna niet meer op behalve als de kabel in een bepaalde positie ligt, maar hij koopt nog geen nieuwe want hij kan best nog even mee. Dus ik denk dat jouw studenten niet voor alle studenten staan, want ook de vrienden van mijn kinderen staan er redelijk hetzelfde in en proberen niet of zo min mogelijk te lenen.
      Eva

      Verwijderen
    2. Ik ben het met je eens, Eva! Toen mijn kinderen studeerden waren ze heel zuinig, kochten weinig nieuwe kleding en zeker geen gadgets! De studieschuld, die de oudste opgebouwd heeft, komt hoifdzakelijk doir deels in het buitenland te studeren en niet voor dure vakanties etc.

      Verwijderen
  5. Ik had na mijn studie een KAST van een studieschuld (basisbeurs + lening+ topbeurs); halverwege de studie gingen ook ineens de HBO jaren meetellen, én werd er rente op de studieschuld geheven. Werken - tenminste betaald - deden we toen nog niet eigenlijk, wél vrijwilligerswerk, én ik had de zorg voor mijn ouderlijk huis, mijn ouders en mijn jongste zusje. Toch voelde ik me rijk, zeker toen ik niet meer elke week twee keer naar mijn ouderlijk huis hoefde om daar het huishouden te doen. Toen bleef er geregeld geld en tijd over om ook eens uit te gaan, uit eten of een terrasje te pakken. Gek genoeg voelde ik me toen rijker dan nu - omdat ik nu meer (financiële) verplichtingen heb, omdat ik toen meer energie had om desnoods een nacht door te halen? Maar ik wil in ieder geval NOOIT meer terug naar de tijd dat ik maandenlang geen geld kreeg - probleempje bij de studiefinanciering. Ik heb er een levenslange angst voor echte armoede aan over gehouden....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Eén van onze zoons doet een dubbele studie aan een universiteit. Hij heeft een aanvullende beurs, wij dragen leefgeld bij én hij werkt een aantal uren per week. Tot nu toe redt hij het zonder lening, maar hij heeft ook jarenlang (tijdens z'n VWO-tijd)) een uur of 10 per week gewerkt en dus een heel aardige spaarpot opgebouwd. Met het geld wat wij elke maand (vanaf z'n geboorte tot z'n achttiende) op de spaarrekening hebben gezet zou hij het nog een jaar of 3 uit moeten kunnen zingen, dus zou hij alleen voor z'n laatste jaar moeten lenen. Ik zou er niet zo happig op zijn om extra bij te dragen voor vakanties etc.

    BeantwoordenVerwijderen