Helaas is het nog lang niet over, maar hier is het verhaal over hoe het begon.
Afgelopen zondag had ik de kat van mijn oudste dochter verzorgd en ik had er nog een klein fietstochtje aan vastgeknoopt. Misschien fietste ik in totaal 8 kilometer, hooguit.
Thuisgekomen voelde ik mij totaal uitgeput en ik was ook rillerig. Dus ik ging om 4 uur 's middags naar bed. Ik zou courgettesoep maken, ik had er al een blogje over in de steigers gezet. Maar bij nader inzien werd dat niets, dat soep maken deed ik de volgende dag, toen ik daar wel weer enigszins toe in staat was.
Ik had om 7 uur 's avonds 39,9 graden koorts en een hartslag van 138 slagen per minuut in rust.
Ik dacht dat ik doodging! En voelde mij nogal verward, alsof ik niet meer goed kon denken.
Ik voelde mij zo naar! Dus heb ik 112 laten bellen. Ik was er zelf niet meer toe in staat.
Om mijn been droeg ik nog steeds mijn compressiekous, die had ik nog niet uitgetrokken. Dat been, waar later wondroos in bleek te zitten, jeukte wat, maar als ik krabde, ging de jeuk niet over, maar deed het pijn.
Er kwam een motorambulance, die hartritmestoornissen constateerde, volgens hem geen hersenvliesontsteking en een acceptabele bloeddruk. Ik zou waarschijnlijk een infectie hebben die dat boezemfibrilleren en hoge koorts veroorzaakt had. Dat gebeurt vaker bij oudere mensen. Misschien had ik een blaasontsteking of zo?
Mijn jongste dochter en haar man kwamen vanuit de camping ongerust naar mij toe. Ik had ze geappt dat het slecht met mij ging. Ze konden samen komen, doordat er familie op de camping aanwezig was die voor de kinderen konden zorgen. Dochter bleef slapen en heeft op mij gepast.
Ik bleef de hele avond heel hoge koorts houden en voelde me heel ziek. Ook om 10 uur 's avonds nog steeds 39,6. Het werd wel duidelijk waar de infectie zat, mijn been was dik en heel warm en pijnlijk!
Het was zo pijnlijk, dat ik er absoluut niet van kon slapen. Ik had 's avonds al 2 paracetamol genomen, maar ten einde raad nam ik midden in de nacht nog 4 stuks. En dat hielp tegen de pijn en ook tegen de koorts. 's Ochtends gelijk de huisarts gebeld, want de pijn was zonder een hoge dosis paracetamol niet te harden. De huisarts was een beetje boos toen ik vertelde dat ik 4 tabletten tegelijk genomen had, dat was echt te veel in één keer, maar hij snapte het wel.
Ik mocht 4x2 paracetamol per dag en ik moest antibiotica, 10 dagen lang 4 per dag en het inneemschema is als volgt: tenminste 2 uren van te voren niet eten en na inname een half uur blijven staan of zitten, vooral niet gaan liggen en een uur na inname mag ik wat eten. Een van de mogelijke bijwerkingen is misselijkheid en daar heb ik volop last van! Ik heb voor de zekerheid een emmertje naast het bed en een teiltje beneden staan.
De antibiotica zou binnen 48 uur moeten gaan werken, nog niet direct. Nu, op woensdagochtend zijn die 48 uur om.
Ook op maandag en dinsdag bleef ik hoge koorts houden. Gistermiddag nog 39,1. Maar de pijn in mijn been is draagbaar.
Complicerende factor: dochter kwam de volgende dag beneden en voelde zich helemaal niet lekker. Hoofdpijn, keelpijn, koortsig. Die koorts klopte wel, ze had ook 39,1. Ik had concurrentie. Ze ging niet weer terug naar de camping, maar naar huis. Het is in haar tempo nog geen half uur lopen, normaal doet ze dat met gemak, maar nu ging ze met de bus. Ze besloot thuis een covid test te doen, die hadden ze onlangs weer in huis gehaald en ze testte positief.
We hebben afstand gehouden, eerst in de veronderstelling dat ik haar wel kon besmetten, later doordat ze hoge koorts had en dacht dat ze mij misschien kon besmetten.
Nu maar hopen dat ik geen covid krijg.......
P.S. heel veel dank voor jullie lieve beterschapswensen!
Over besparen en bezuinigen en over met pensioen zijn. En ook over leven in de huidige tijd!
woensdag 21 augustus 2024
Mijn wondroos
Labels:
Gezondheid
![](http://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFO3Mxw7au448IZQh7Opu6yMQM2u3qtUAYuf8bZvgKmnmCESPxwSRgbjPDQF8EpWHtyYw8wgbR4ipNQEbZy-BEQUqCQKxdRnrlHkYeDSJM51Caq3HDFg-9feRGKg_qNZ0/s113/portret+2+%282%29.jpg)
Ooit opgeleid als bibliothecaris (1974) en maatschappelijk werker (1984). Van 1999 – 2019 werkzaam in het HBO en sindsdien met pensioen. Vanaf de aankoop van mijn huis in 2007 blogger met als centraal thema zuinig leven en besparen. Sinds 2016 oma van inmiddels 4 leuke kleinkinderen.
zuinigaan@gmail.com
31 opmerkingen:
Reageren is leuk, graag zelfs, maar onzinnige, racistische of kwetsende reacties naar mij of anderen, reclame voor politieke partijen en ook reacties met nep-informatie (bijvoorbeeld complottheorieën) worden niet geplaatst.
Over verwijderde of niet geplaatste reacties ga ik niet in discussie.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Oei wat een narigheid, veel beterschap en sterkte voor jullie allebei. Is er nu iemand die in de plaats van je dochter voor jou kan zorgen als dat nodig is? Groet, Ine
BeantwoordenVerwijderenMijn hemel... snelle beterschap gewenst! En sterkte ermee.
BeantwoordenVerwijderenWat is dat een nare infectie en ook niet heel snel weg. Sterkte
BeantwoordenVerwijderenBeterschap voor jullie allebei Aaf! xx
BeantwoordenVerwijderenWat naar zeg, heel veel beterschap! Volgens mij heerst er naast Corona weer van alles… ik hoor en zie het veel om mij heen.
BeantwoordenVerwijderenLang leve de antibiotica! Ook al is het heel lastig met dat inneemschema en de misselijkheid. Heel veel en snel beterschap, gewenst, ook voor je dochter! Jacquelien
BeantwoordenVerwijderenOch, wat erg! Ik hoop dat jij en je dochter snel weer opknappen. Zo jammer dat haar vakantie verstoord wordt door covid. Beterschap!
BeantwoordenVerwijderenThea
Ach Aafje, wat naar. En dan toch zo’n blog schrijven. Neem je rust en laat alles maar eens lekker waaien. Sterkte!
BeantwoordenVerwijderenHeel veel beterschap voor jou en je jongste dochter. Zo zie je maar, je kunt opeens zomaar wat krijgen. Gelukkig kreeg je het niet tijdens je vakantie in Engeland. Sterkte gewenst!
BeantwoordenVerwijderenIk denk nog wel eens terug aan het grote feest toen ik 70 werd. Volgens mij wordt je in de jaren vanaf je zeventigste afgestraft voor alles wat eerder in je leven gebeurde.
BeantwoordenVerwijderenZoals de wervelbreuk. Gunstig gebroken zeiden ze. Ja, ja. 7% osteoporose.
Nierschade waarvan? Een cyste in de nieren. Erfelijk schrijft Google. Maar al mijn elf oudere broers en zussen hebben dat niet.
Door mijn leefstijl blijft de schade beperkt. Minder eiwitten, maar toch sporten. En dan speelt die wervelbreuk op.
Mijn idee is dat je geen enkel verjaardagsfeest meer mag vieren en zeker niet je 70e. Hierna begint de ellende. Bij jou en bij mij.
Hè gezellig, hier knap Aaf vast van op!! NOT!
VerwijderenAlsof je geen problemen zou kunnen krijgen, als je na je 70e verjaardag deze nooit meer zou vieren. Geartsje
VerwijderenKlinkt wel heel fatalistisch-deterministisch. Ik zou bijna zeggen zwartekousengereformeerd. Aaf heeft denk ik meer aan meeleven, waardering voor dat ze zo adequaat heeft laten bellen met 112, en aan een hart onder de riem. Groeten, Ine
VerwijderenOp een gegeven moment gaat de ouderdom zwaarder tellen, zeker waar. Uitzonderingen naargelaten, die halen soms de krant met opzienbarende prestaties. Desondanks genieten oudere mensen van het leven, als ik zo om me heen kijk en luister.
VerwijderenIk ben even kwijt hieveel jaar jij inmiddelsnop de teller hebt, Opnieuw Beginnen? Vroeger las ik je blog altijd, dat was nog voor je pensionering. Heb je nog een stuk groentetuin?
Haha, nee natuurlijk niet pas na je zeventigste. Ik vind het knap dat Zuinigaan al zoveel heeft moeten overwinnen.
VerwijderenVerder is het natuurlijk niet serieus bedoeld dat je je verjaardag niet op je zeventigste mag vieren.
Als leeftijdsgenote, begrijp ik goed dat je wel eens kunt balen.
Niet voor niets is het zo, dat we allemaal wel oud willen worden, maar dat het ook moeilijk is om oud te zijn.
Ja Anoniem van 17:30 ik huur nu een stuk grond met een mooi uitzicht en prima watervoorziening in een natuurgebied. Ik eet het hele jaar rond moestuin. Inmiddels heb ik ook drie mini bomen, en wat struiken, dus fruit is er ook. Niet genoeg, maar wel veel.
VerwijderenOok leuke vriendschappen opgedaan. Café de schuur of café de kas en kletsen we heel wat af. Ik mag nog steeds niet klagen, maar ja, als je nooit wat had, is de overgang naar dingen best lastig.
O bah wat vervelend. Beterschap gewenst
BeantwoordenVerwijderenHele nare aandoening. Mijn partner had het ook en was erg in de war, ik was aan het koken en hij dacht dat het al avond was en ging naar bed. Werd eerst gedacht dat het en TIA was maar hij had geen enkel uitvalverschijnsel of moeilijk praten. Maar hij kwam wel in het ziekenhuis terecht voor 4 dagen.
BeantwoordenVerwijderenLieve Aaf, wat een ellende!
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte en beterschap gewenst!
Heel veel beterschap!!
BeantwoordenVerwijderenWat naar Aaf. Een spoedig herstel gewenst!
BeantwoordenVerwijderenMijn man heeft er een kleine week mee in het ziekenhuis gelegen, was ondertussen sepsis. Als de antibiotica niet goed aanslaan en je hoge koorts houdt echt weer de dokter bellen. Sepsis ligt op de loer en is gevaarlijk
BeantwoordenVerwijderenJannie
Ik was maandag bij de huisarts, vandaag en ik heb vrijdag opnieuw een afspraak. De koorts is inmiddels gezakt!
VerwijderenVeel beterschap voor jullie! Rust goed uit en ik hoop dat je snel opknapt 💐
BeantwoordenVerwijderenWat akelig heel veel sterkte ermee
BeantwoordenVerwijderenFijn om te lezen dat je koorts al zakt. Beterschap voor jou en je dochter.
BeantwoordenVerwijderenWat een nare toestand. Sterkte en beterschap
BeantwoordenVerwijderenFijn dat het alweer wat beter gaat. Kan heel naar verlopen, inderdaad. Goed dat je vaak bij de huisarts moet komen, zodat die kan zien of het de goede kant op gaat en de goede kant op blijft gaan. Sterkte met het nemen van het antibioticum.
BeantwoordenVerwijderenParacetamol is giftig bij te hoge dosering. Daarom nooit de aanbevolen dosering overschrijden.
BeantwoordenVerwijderen2x4 is op advies van de huisarts. Ook in de revalidatie na de heupoperaties kreeg ik 4x2 per dag.
VerwijderenOei, allemaal veel beterschap gewenst daar!
BeantwoordenVerwijderen