Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

dinsdag 19 januari 2010

Helemaal heel, geen ongelukken gehad en geduldig zijn

Het viel gisterochtend niet mee om me zonder auto te verplaatsen. Het was verschrikkelijk glad op de trottoirs en de fietspaden op weg naar mijn werk! Er ligt, of liever gezegd lag, want de afgelopen 24 uur is hier veel weggedooid, hier nog veel sneeuw, die helemaal platgereden, platgetrapt en verijsd was, ook was er sprake van opvriezing. Op verschillende stukken van de route was zelfs de middelbare schooljeugd massaal van de fiets gestapt omdat ze bang waren om al fietsend tegen het asfalt te stuiteren. Ik heb het zonder valpartijen gered. In de straat van mijn werk liggen klinkers en de straat loopt af naar de trottoirs. Het profiel van de straat is nogal rond, heel goed voor de afwatering, maar als de straat er uitziet als een ijsbaan, vind ik dat toch niet zo prettig. Ik was over de stoep, vlak langs de huizen, naar de ingang van het terrein gelopen, op deze stoep was het naast de huizen schoon. Maar …… toen moest ik oversteken. Op een gegeven moment stond ik midden op de straat met de fiets aan de hand en toen durfde ik niet meer, ik was verstijfd van angst. Om er te komen was ik al bijna onderuit gegaan en nu moest ik naar de andere kant, over een lichte helling. Ik heb ooit met gladheid mijn been gebroken en ik heb 2x met een valpartij met de fiets mijn ribben gekneusd, die ervaringen spelen altijd in mijn achterhoofd. Ik heb toen veel pijn gehad en ik heb 3 maanden lang een gipsbeen gehad, het duurt ongeveer een maand voordat je helemaal hersteld bent van gekneusde ribben. Ik stond daar dus en durfde gewoon even niet verder. Wat voelde ik mij een angsthaasje! Een collega zag mij staan en zei: gaat het een beetje? Met deze vraag kon ik mezelf weer wat uit de stress halen en tot rust brengen, diep ademhalen en voorzichtig verder lopen. Het ging goed, op de parkeerplaats van mijn werk was gelukkig wel gestrooid, daar was het niet zo glad als in de straat. Ik was dolblij dat ik helemaal heel gearriveerd was.

Geduld is een schone zaak:
Ik had 2 pakken Wasa knäckbrood (sport + lijnzaad) gekocht vanwege een geld terug actie. Ik heb alles keurig opgestuurd, maar het geld liet op zich wachten. Ik dacht al dat het niets meer zou worden, maar ruim een maand na verzending heb nu toch het geld op mijn rekening.
Dan mijn waterverbruik: ik heb al op 8 december mijn meterstanden doorgegeven, maar ik heb nog steeds geen afrekening ontvangen. Ik vind het erg lang duren, 44 dagen al weer! Mijn verbruik was 35 kuub in 1 jaar. Ik denk dat ik wat geld terugkrijg, maar zeker weet ik het niet. Ik ben benieuwd wanneer die afrekening eindelijk komt.
Ik had mij eind oktober, dat is al weer ruim 2,5 maand geleden, opgegeven als medewerker voor het stembureau bij de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart a.s. Ook vanuit de gemeente kreeg ik taal noch teken. Dus heb ik er maar eens een mailtje naar toe gestuurd. Ik heb van 2 mensen een antwoord gehad, het komt goed en mijn naam staat inderdaad op de lijst.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten