Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

woensdag 10 augustus 2011

Nog meer over vis

10/08/2011
Je vraagt je naar aanleiding van mijn blogje van gisteren misschien af hoe ik het aandurfde om een kabeljauwkop te kopen. Eind zeventiger jaren, begin tachtiger jaren woonde ik midden in het centrum van de stad Groningen, vlak bij de markt. Ik kocht iedere week en soms wel twee keer in de week een kilo vis. Vis was toen heel goedkoop en lekker vond ik vis altijd al. Meestal kocht ik de goedkoopste vis die voorhanden was:
geep dit is een héél bijzondere vis met groene graten! Spectaculair!
schol
schar
bot
rode poon
wijting
Wat kostte deze vis? Meestal nog geen gulden per kilo.
Ik kocht hele vissen, die ik zelf schoonmaakte en bakte. Een kilo voor twee personen was best veel, daarom aten we geen aardappels of rijst, maar alleen groenten bij de vis. Dus vis met worteltjes, vis met witlofsalade, vis met pastinaak, vis met pompoen, vis met bloemkool etc. Vlees was toen een stuk duurder dan deze goedkope vissoorten. Naast vis aten we vegetarisch: bonen, eieren, soja, kaas.
Mijn visgeschiedenis strekt zich uit tot in de jaren 50, 60 en 70. Mijn opa was een verwoed visser. Hij ving veel zoetwatervis: snoekbaars, brasem, voorn, baars. Emmersvol maakte hij klaar in zijn schuur. Dat bakken mocht niet in huis, dat stonk mijn oma te veel. Mijn opa wist de vis zo klaar te maken, dat je de meeste graatjes zo kon opeten en alleen de grote graten overhield. Hij kerfde de vis in en zoutte ze voordat hij ze bakte. Door de in-kervingen werden de graatjes zo doorbakken dat je de vis bijna met huid en haar op kon eten.
Mijn vader was verder gek op paling en gebakken hom en kuit. Jammie, jammer dat paling tegenwoordig zo ongeveer een beschermde diersoort is geworden! Hom en kuit zijn de eitjes (=kuit) en het sperma van de vissen, welke vissen daarvoor gebruikt worden, weet ik eigenlijk niet. In mijn jeugd heb ik vaak gebakken hom en kuit gegeten. Vooral de kuit vond ik heerlijk. Er zijn meer mensen die kuit heel lekker vinden. Kaviaar is de kuit van de steur.
Nog een tip om vishanden weer lekker te laten ruiken: afboenen met tandpasta. Dat kan een gewone, goedkope tandpasta zijn, het hoeft geen tandpasta voor gevoelige tandhalzen te zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen